ร้อยความฝันพันจินตนาการ

:: บทกลอน-บทกวี-เรื่องสั้น :: => ปรัชญา => ข้อความที่เริ่มโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 มีนาคม 2005 : 18:33:12



หัวข้อ: สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 มีนาคม 2005 : 18:33:12
       ระยำระบำชีวิตบรรเลง
บัดซบเส็งเคร็งเกลือกกลั้ว
รายทางกักขฬะน่ากลัว
โฉดชั่วห่อนเห็นเร้นเงา
มืดมิดมุมมืดขยับทับ
ขมับขมองมัวชั่วเขลา
กระแทกทัศน์สังคมกระหน่ำเอา
ปรับเราเปลี่ยนตามกระนั้นฤา
ร่ายเวทย์มนต์ดำกล่าวอ้าง
สถิตย์ยุติธรรมคว้างล่มหรือ
ตุลยเอียงข้างอย่างคือคือ
นรกหรือถ่วงดุลย์คุ้นเคย
มิพลบค่ำมืดดำอำนาจมืด
ถุยถืดถ่มบ้วนตระบัดเฉย
ณ โลกนั้นพลันสว่างข้างเชลย
สหายเอ๋ยด้วยเราจุดไฟเผา (ตัว) เอง


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 12 มีนาคม 2005 : 23:28:56

                             เพลง....

 
        สายลมพัดผ่าน ..เสียดยอดตาลอยู่ไหวไหว


นั่งมองหม่นหมองหัวใจ คิดถึงทรามวัยที่จากบ้านนา


ตั้งหลายปีผ่าน นงคราญไม่หวนคืนมา

รอคอยด้วยใจห่วงหา ลืมสัญญาสิ้นแล้วหรือนาง

        รสตาลหวานลิ้นคงสิ้นมนต์ขลัง

รอยรักที่เคยฝากฝัง เป็นเพียงความหลังเมื่อเจ้าไกลห่าง
 
บางกอกเมืองฟ้า ชักพาให้เจ้าเปลี่ยนทาง เจ้าไปหลงไฟสว่าง

ลืมแสงดาวจางที่เคยเฝ้าชม....

           

 

         


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 13 มีนาคม 2005 : 09:17:17

  ผ่านทางช้ำระยำชีวิต
วิปริตจิตมนุษย์สุดจะเบื่อ
โหยหาโลภไร้สิ้นจนเมามัว
กลิ้งเกลือกกลั้วชั่วชำระกำใจ
ทิ้งวิญญาณขายฝันสู่นรก
สกปรกใจติดไม่คิดฝัน
เกิดแต่ดินย่อมกลับเข้าสักวัน
สิ้นชีวันไร้ทุกสิ้นที่คว้าควาน


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: ตัวเล็ก ที่ 21 มีนาคม 2005 : 11:20:02
เพราะจังค่ะ
แต่งไม่เก่งเลยได้แค่ชม[


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: -คีต์รามิลธ์- ที่ 21 มีนาคม 2005 : 16:11:25

  ผ่านทางช้ำระยำชีวิต
วิปริตจิตมนุษย์สุดจะเบื่อ
โหยหาโลภไร้สิ้นจนเมามัว
กลิ้งเกลือกกลั้วชั่วชำระกำใจ
ทิ้งวิญญาณขายฝันสู่นรก
สกปรกใจติดไม่คิดฝัน
เกิดแต่ดินย่อมกลับเข้าสักวัน
สิ้นชีวันไร้ทุกสิ้นที่คว้าควาน


ทำไมหน้านี้กลอนมันคลุ้งจังเลยคะพี่ไฟ อ่านแล้วหดหู่

เลียบข้างทางคนบ่นจริต
ต่างชีวิตต่างความเห็นเจนวิสัย
ใช้สมองตรองตามทุกความไป
พอเข้าใจกลกับสดับดู
ใดระยำพร่ำบ่นจนบาดจิต
ทุรสิทธิ์ปลิดชีวาน่าอดสู
กำหัวใจไร้บาปสาปศัตรู
สุดก็สู้รู้รบอยู่ภพเดียว


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 มีนาคม 2005 : 23:28:34

                 ปลิดใบเฉาร่วงโรยโปรยแผ่นพื้น.

           ผ่านวันคืนล่วงกาลก็พาลเหี่ยว

           สลัดขั้วเคยมั่นดั่งขวั้นเกลียว

           พร่างพรูเกรียวเกลื่อนกลายกระจายลง


              สร้างอาหารลำเลียงเลี้ยงต้นใหม่

สละใบย่อยปุ๋ยเป็นผุยผง

วาระสร้างหน้าที่กี่มั่นคง

ใช่ยืนยงหมุนเวียนเปลี่ยนผันแปร.


   พอน้ำชุ่มอุ้มดินสู่ถิ่นเกิด

          ก็บรรเจิดเขียวคลุ้มคลุมต้นแผ่

        สยายกิ่งสล้างสร้างพุ่มแพ

        จึงกร้านแก่ปลดปลงลงสู่ดิน..


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 มีนาคม 2005 : 00:04:54

                         ดีใดก่อได้ยากเข็ญ..

              ชั่วช้าลำเค็ญง่ายหนอ.

             มั่นคงด้วยดีไม่เป็น

             เนาว์ชั่วโฉดเช่นแนบนาน..


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: kwang ที่ 22 มีนาคม 2005 : 16:55:55
   
แวะมาดูค่ะ ;D  ชื่นชมๆ พี่ทั้ง3 คน  แต่งเก่งกันมากเลย
 ชอบอ่านกลอนแนวนี้นะคะ  แต่แต่งไม่ได้  ปรัชญา ..
ไม่เข้าใจ  ไม่รู้เรื่องจริงๆค่ะ บางคำยังต้องเปิดพจนานุกรมเล้ยยย
แล้วโพสต์มาให้อ่านอีกนะคะ    :)
   


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 มีนาคม 2005 : 20:23:07


                              ระทมทุกข์ทดท้อแห่งฝัน

                  มารผจญกางกั้นฉุดรั้ง

                 ดับแจ่มจำรูญหวังมืดมิด

                อำมหิตเหี้ยมแท้มารคน

               
                             แก่งแย่งก้าวข้ามชิงเด่น

                อธรรมกรรมเวรยากค้น

                วางวายแดดิ้นนรชน

                กู่ก่นร่ำร้อง..ทวงธรรม.    









หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 มีนาคม 2005 : 20:28:22


              เหงา..................

        เจ็บปวดร้าวเกินใจจะกลั้น

      อดีตกาลก้าวผ่านเนิ่นนาน.

      กัลปกาลวิโยคโศกตรม

               รัก......................

      ประคองรักล่มแล้วรักล่ม
.
     ห่อนสิ้นไร้รอยโศกจ่อมจม

     ขื่นขมมีอยู่มิรู้วาย.            


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 มีนาคม 2005 : 21:09:44

                              หนึ่งคนผู้รู้ค่าดั่งตราสัก.

                         ฝังใจจำว่ารักสลักหมาย

                        เป็นสิ่งก่อใช่เหตุแห่งอบาย

                       หากรักคลายคราใดให้กลี..
           
                       








หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 มีนาคม 2005 : 21:58:20
                           หนึ่งสิทธิ์ซื้อหนึ่งเสียงขายจ่ายแจก.

                     เอามาแลกอำนาจประหลาดรัฐ.

                   จนชาชินคุ้นเคยเผยกำหนัด

                   ระบบรัฐของเราซื้อเขามา.

                          หาใช่การวางใจไปสานฝัน

                   สิทธิ์พึงนั้นกลับกลายสิ่งไร้ค่า.

                   ตะแบงหวงติดบ่วงเบือนเลือนประชา

                    ตะกรามบ้าหมับหมับงับพุงกาง.

                 

                     


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 มีนาคม 2005 : 22:05:59


.............................เหงาเหลือเกิน.................

     ด้วยใครเมิน  หรือไม่  ใครไม่ว่าง

   แอบคิดถึงรอคอยคนร่วมทาง

   ไม่อยากอยู่อ้าวว้างอย่างที่เป็น

.........................คนดี...................

                                ที่ตรงนี้ใจบางยังว่างเว้น

  ซุกซ่อนรักรอเจ้าทุกเช้าเย็น

        ผ่านมาเห็น..เกี่ยวใจไปด้วยกัน...



หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 มีนาคม 2005 : 22:22:10



                  จิตตนต้องมนต์ปีศาจฤา
           
             จึงกระพือโหมไฟเพลิงฟ่อน

            ทุรนร่ายบิดกายก่ายฟอน

             เร่าร้อนหลอมดำอำมหิต.










หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 24 มีนาคม 2005 : 18:31:50


                  รักคราวร้าวรวดปวดเจ็บ

        แนมเหน็บแน่นเนื้อหนองบ่ง

       ห่อนจิตคิดเจอปลดปลง

       สุดลงที่เคล้าน้ำตา.................


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 24 มีนาคม 2005 : 18:39:08

                    จรจากใช่อยากวิถีจร

             ซุกซ่อนทิฐิบากหน้า

            เวหาหาวดาวดวงล่วงนภา

            อนิจาดังดุ่มดงทมิฬ


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: ,มาลีฮอนด้า ที่ 25 มีนาคม 2005 : 17:00:07


                            ที่สุดเจอจุดไม่จบ.

                     กว่าพบเจอสิ่งควรค่า

                    ไกลเกินกว่าย้อนเวลา

                     เหลียวซ้ายแลขวาคำนึง.    


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: อาจารย์ข่วย ที่ 25 มีนาคม 2005 : 19:56:15
      ::)   อดทนให้ได้....ดั่งก้อนหิน

ติดดินให้ได้....ดั่งต้นหญ้า :D

ใจกว้างให้ได้....ดั่งท้องฟ้า 8)

มุ่งไปข้างหน้าให้ได้....ดั่งสายธาร >:(

  O๐. ปล. ลอกเค้ามาอ่ะ  แต่ชอบมาก

...................บทความที่ให้กำลังใจเราเสมอ......๐O :-X


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 25 มีนาคม 2005 : 20:27:41
 

                               หวังเพียงให้สะอาดขึ้นบ้าง     หรือไร
                              หวังเพียงให้จางหายสักน้อย    ใช่หรือ
                              หวังเพียงให้ร้างลาเลย              ฤาท่าน
                                                    จึ่งได้หวังเฝ้า  เป็น
                                                                เช่น
                                                            คนเช็ดเงา

               
                                              หวานหวานซึ่งคำกำสรวน
                                                   เรรวนกวนใจใฝ่ฝัน
                                                         ฝืนยืนฝืนทนชมตะวัน
                                                              เกลียดจันทร์หาญหลบพบเจอ

                           
                         หากวันใดไรแสง  ก็ ไร้เงา   ( มีคนพูดไว้)

                      เปล่า... หากวันใดแสงเยอะมากก็ไรเงาได้  ( เราบอก )

                      ทำไงถึงจะมีเงาอยู่นิรันดร์  (มีคนถาม)

                      ก็หลับตาซิ...   (เราบอก)

                      ทำไมต้องหลับตา  ( มีคนถาม)

                      ฝันเอาไง... ถ้าอยากให้เป็นเช่นที่คิด  (เราบอก)

                      ฮ่า ฮ่า ฮ่า  พูดเป็นเล่น  (มีคนหัวเราะ)

                      อ้ายฟราย.... ( เรานึกในใจ)


         เห็น..มานานแล้วแต่ไม่มีเวลาเข้ามาตอบซักที่  พอได้เข้ามาก็เขียนใหญ่เลย
ไม่รู้จะรบกวนรึเปล่า  แต่เขียนไปแล้ว งะ

                                                                       ขอบคุณครับ

                                                                          วายุรำพัน


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 มีนาคม 2005 : 20:36:59
                   ให้สองขาก้าวย่างอย่างมุ่งมั่น

               ใช้ใจนั้นไตร่ตรองมองเหตุผล.

                ตระนักนึกระลึกค่าราคาคน

               ก้าวข้ามพ้นหนามตำอย่าย่ำใคร


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 มีนาคม 2005 : 20:46:01



         จานข่วย...อ่ายเพื่อนรัก...
   
  รักจริงๆ นะ.ขอบคุณนะ.

            ........................เค....


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 มีนาคม 2005 : 20:49:59


          ซึ้งใจยิ่งแล้ว...สหายผู้คว้าเงาแห่งข้าได้..

          กระจ่างนัก.....ยินดีทุกครั้งที่เราเจอกัน....ท่าน.วายุรำพัน


                                                                ด้วยยินดี....อีกครั้ง..


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 มีนาคม 2005 : 22:16:51


                   ใครมาจากใดไหนไม่เคยถาม.

           ชื่อนามเรียงเสียงใดไม่เอ่ย

         หากแห่งใจคุกรุ่นดังคุ้นเคย.

        จนล่วงเลยผันผ่านกาลสัมพันธ์

           
       

             


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 มีนาคม 2005 : 20:10:57
                      ทุกผู้ใฝ่...................ฝันสร้าง

               หวังก่อนำ........................ณ.จุด

               แผ้วถากทาง......................ท่องหน้า

              อย่าสะดุด...........................ดุ่มเดิน

              ปัญหามา.............................เมื่อแก้

             ใช่ยากเกิน.........................กว่าตน

             ยากยิ่งแท้..........................ที่เขลา

             ปัญญาล้น...........................ล่วงได้


               โคลงห้าดั้น......(ไม่แน่ใจในเรื่องฉันทลักษณ์  นานแล้วที่ไม่ได้เขียน..ใครแม่นแนะนำด้วยครับ  ...)


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 27 มีนาคม 2005 : 09:04:40
 
  คนเช็คเงาครับ คือว่าผมไม่เคยเห็นเลยนะโครงห้าดั้นนะ

 ถ้าพูดถึงโครงดั้น  ตำราโครงได้กำหนดไว้ว่ามี  6  ชนิดครับ

๑. โคลง ๒ ดั้น  
๒. โคลง ๓ ดั้น  
๓. โคลงดั้นวิวิธมาลี
๔. โคลงดั้นบาทกุญชร  
๕. โคลงดั้นตรีพิธพรรณ  
๖. โคลงดั้นจัตวาทัณฑี

    ทั้งหกชนิดที่กำหนดไว้  เราจะเห็นว่ามีมากสุดคือโคลงสี่ดั้นและทุกชนิดจะกำหนดโคลงลักษณ์ไว้อย่างชัดเจน  ผมเองได้อ่านโคลงห้าดั้นของคุณแล้ว ก็งงซิครับ  ไม่ตรงอ่ะ  อาจจะเข้าใจผิด หรือ ผมอาจไม่รู้ก็ได้  >:(  

                                                       ถ้าอยากทราบว่าลักษณ์ของโคลงเป็นแบบไหนก็ถามได้นะครับ  


                                                             วายุรำพัน



หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 27 มีนาคม 2005 : 21:30:17

            โลก....ดาว......รุ้ง.......ดอกไม้
.
          ก้อนหิน..พระจันทร์...ผีเสื้อ...
     
          ลมหนาว.....สายฝน..........คนรัก.

        คิดถึง......หัวใจ.

       หยาดน้ำตา.............
  ..
        ค้นหา.....สรรพสิ่งใดใด

       นัย...แห่งคน...หรือตัวตน.

     ณ จุด...

         กุหลาบสีสวย.....เจ้าจะมีไหม...หากข้าไม่ส่ายตาเห็น...

      หรือคงอยู่ เป็นอย่างที่เป็น...แม้ใครๆ ไม่เห็น...หรือคงงาม

       งาม....จากสัมผัส......กระทบใจ...

      หล่อนคงไม่สวย หากไร้ข้า......ข้าต่างหากที่เรียกหล่อน.

        นามของเจ้ามาจากข้า.....เจ้าเป็นของข้าโดย....ดุษฏี..

           






 


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 27 มีนาคม 2005 : 21:54:46
...

               หากโลกนี้สิ้นน้ำ.

         คงหมด.แม้หยดน้ำตา

       มหาสมุทร.....แห่งข้า

      ยังคงริน...ให้ความเสียใจ....
           


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 เมษายน 2005 : 02:23:43
.

.............เอ่ยวจี..ที่รัก  ..ดั่งว่า

หากวาจาจากใจใครใคร่รู้

พิสูจน์สายสัมพันธ์นั้นโฉมตรู

เจ้าจงอยู่เคียงกันจนวันลา

ประหนึ่งเจ้าไว้เนื้อบ่เชื่อจิต

ประหวั่นคิดประดิษฐ์คำนำมุสา.

ใจอยากก้าวเท้าอยากถอยผงะคา

ขณะค่ารักวางอยู่อย่างเดิม


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 เมษายน 2005 : 19:52:08
   

             ฉันคิด ...ฉันจึงมีอยู่.
   
    สัจจะภาวะวาจา..หาอันตรธานไม่...

    ฝากไว้กับยอดหญ้า...พราวน้ำค้างราตรี

          สายลม...แผ่วประโลมหล้า..ยามอินทรีย์แห่งข้า..

   สูญสลาย...ความอาดูรของเจ้า......

จงสัมผัส..น้ำค้างยามเช้า..เพียงแผ่วเบา

เสียงกระซิบ....

           แห่งรักจักทักทาย..

    ด้วยอาลัย............

 ลาก่อน...........

        สุดท้าย......แห่งสุดท้าย........

ของความมีอยู่.........

       ฉันไม่คิด ....

  จะลาจากเธอ...ที่รัก..

      หากแต่...นิรันดร์


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 24 เมษายน 2005 : 08:37:14
               



              ด้วยคับแค้นแฝงเร้นความเป็นรัฐ

       ด้วยต่างวัฒน์ขนบศาสน์ฤามาดหมาย

       ทิ้งสันติหม่นหมองกองเรียงราย
           
        ระดมไพร่พลดื้อกระพือ แบ่ง      
       
       จึ่งกระหายควานคว้าไล่ล่าเค้น.    

        อำมหิตเย็นยื้อเข้าถือแย่ง.

       ปะทะปะทุฤทธิ์จิตสำแดง

        ด้วยร้อนแรงเพลิงฟ่อนหลอนทำลาย

        จึงรวมร่วมผสมผสานล่า

      ด้วยหิวหาตัณหผละแผลง

      จากเคยอยู่รู้รอพอกินแกง..

      กลับตะแบงห่ามหื่นเต็มผืนเมือง...


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 24 เมษายน 2005 : 09:29:57
กลับตะแบงห่ามหื่นเต็มผืนเมือง...

   ดรุณเยาว์  รอยเศร้า เข้าฉาบหน้า

 ดรุณรู้  ทุกครา ยามมองเห็น

 ดรุณเอ๋ย ทรามมนุษย์ สุดลำเค็ญ

 ยิ่งพบเป็น รอยเศร้า มิวางวาย

 เห็นกวี กวาดวาด ลาดอักษร

เป็นกาบกลอน ร้อนแรง หิวกระหาย

เลยมองดู เห็นรอยร้าง กวีพราย

ยลแยบคลายแอบแฝง  ก็แกล้งเจอ

 อักขร บอกบ่ง เป็นเชิงจิต

ให้สูคิด ถวิลเฝ้า สันติสาน

อยากเห็นภาพ สารภพ สงบสราญ

ดอกไม้บาน กลางรวี  ฤดีเอม...


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 24 เมษายน 2005 : 11:11:03

                 ปลุกต้นไม้ด้วยใจลงในฐาน.

           ปุ๋ยรักหว่านวางแนบแอบรากต้น

           พรวนดินเอื้อเพื่อกอเฝ้ารอยล

           รดน้ำปนเจือจิตสถิตย์กาล.

          ณ.ถึงวันพอควรก็ชวนชื่น

         ดอกดกดื่นตื่นตาสีฟ้าหวาน.

        ชมพูแดงเหลืองเรื่อผลิเจือจาน.

        อกสะท้านดำแทรกแปลกใจจัง


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 25 เมษายน 2005 : 21:30:59
ลม...พัดผ่านมาแล้ว      ผ่านไป
ฝน...ตกลงที่ใด            ฉ่ำชื้น
ร้อน...สิแดดเผาไหม้     ทุกข์สุข
หนาว...กายนอนสะอื้น   วัฏจักรเวียนวน
.................................................................


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 เมษายน 2005 : 00:17:01
..

............ดีใจที่มาเยี่ยมจ๊ะ...WAS....

                                                 


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 เมษายน 2005 : 00:23:12
             ดั่งตะขององุ้มมารุมเกี่ยว

     ให้เจ็บเสียวแสบซ่านสะท้านร่าง

    ระริกเนื้อเหลือทนจนวายวาง

    ค่อยจางจางรวยรินจนสิ้นใจ

    ก่อนวูบดับฉับพลันทันอาฆาต

   จะเกิดชาติกี่ภพฤาจบไม่

   อย่ารู้รสรู้รักสลักใจ

   ห้วงหทัยจงมีแต่บีฑา

   เจ้าสถิตย์ดาวใดในอีกภพ

    ขอร้างหลบห่างไกลไปอีกฟ้า.

    อยู่ร่วมโลกคงโศกคณานา

    อย่าหายใจร่วมหล้ากับคนลวง




ปล.      
              ด้วยรักหลอนล่อล้อ ลมลวง

              ติดบ่วงบาดคมเหนี่ยวรั้ง

             กระชากร่างวิญญาด่าวดิ้น

              สาปสั่งดินอินทรีย์ดับสูญ.











หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 เมษายน 2005 : 20:53:32
 

            มีสิ่งนี้สิ่งนั้นบันดาลสุข..

     หากใจเกิดก่อทุกข์ยามอยากได้

     ทำสิ่งนี้สิ่งนั้นคงสุขกาย

     โอ้ใจหมายเสพชื่นทุกคืนวัน

        สรรมาได้มากนักจักพอหรือ.

      กิเลสพือควานหาไขว่คว้านั่น.

    สะสมทับนับได้มากมายครัน.
 
   ยิ่งมากพลันยิ่งหมองจงตรองดู

    หยุดควานคว้าวัตถุลุแก่จิต

   นิ่งนิ่งคิดมนุษสาน่าอดสู

   ถอนตัณหาราคะสละดู

 ก็จะรู้สุขแท้เกิดแก่ตน    


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: qooza ที่ 29 เมษายน 2005 : 21:21:17
สวัสดีครับ คนเช็ดเงา ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ  
 
   ความคำคนส่อได้หลายสถาน
ส่อสันดานชาติเชื้อการสั่งสอน
ดูจิตใจดูได้ในบทกลอน
บ่งบอกตอนความจิตคิดอย่างไร
 


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 30 เมษายน 2005 : 09:11:23
.    

           สวัสดีครับ  alas

                      ด้วยความยินดีครับ
           
                                                      คนเช็ดเงา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 พฤษภาคม 2005 : 22:56:36
             
         
   เหงาใดเท่าใจเหงายามห่างเจ้า

                               ลมหนาวพัดมาอุราหวั่น


                              ไผ่กอ้อเอียดก็เสียดครัน


                              ดาวนั้นกระจ่างช่างห่างเรา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มารกระบี่ ที่ 03 พฤษภาคม 2005 : 08:30:57

  ยืนหวิวโลดริ้วบนพริ้วไม้

 ยามสุดท้ายก็ไร้คู่เปรียบ ฝีมือข้า

 ไร้กระบี่ มีกระบี่ ดั่งดวงชีวา

 หากไร้ค่า ไร้คู่ควรฝีมือ

 นับพันปี เฝ้าสู้กับตัวตน

 เป็นเงา ข้าที่แสนซน หลบหนี

 หนึ่งกระบี่ หนึ่งเงา มิปราณี

 ก็ไร้ผู้ ควรกระบี่  เล่นกับเงา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 พฤษภาคม 2005 : 15:24:48


                 ด้วยยินดีที่สหายร้องทายทัก.

           ยุทธจักรใต้หล้าฟ้าบรรจบ

           ตะวันเลื่อนเดือนดับสลับภพ

           สวรรค์ดลประสพระหว่างเรา

          จงจูบจงจิบน้ำผ่อนล้า

         จงผ่อนพักมรรคารอคอยเจ้า.

        วิถีคนวิถีจรแปลกแยกยาว.

         ฟังเรื่องเล่าคนเขลาเช็ดเงาตน

         วิ่งไล่ล่าคว้าปัดสบัดหนี.

         บางคราวที่หลบหายคล้ายล่องหน

        สัปดนเงาดำระยำคน

       โดนเงาฉล หลอนฝันจนฟั่นเฟือน.

        ตะวันจ้าหล้าแจ้งก็แรงชัด

        ดึกงัดไร้แสงจันทราเลื่อน

       หากเงาร้ายสิงใจหาลบเลือน

      กลับย้ำเตือนเข้าสุมรุมอกเรา.

      กระบี่ท่านยาวหนาหนึ่งวาศอก

       คมขาววอกน้ำพี้สะท้านด้าว.

      ด้วยเชิงยุทธ.เช่นมารจงผลาญเอา

      ช่วยตัดเงาอาฆาตให้ขาดที

             


         


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 04 พฤษภาคม 2005 : 19:30:54


             รอยทางเคยย่างก้าวคราวเยาว์

   ป่าเขาห้วยหารลำธารล่อง

  พออยู่พอกินตามครรลอง

จำต้องจรจากฝากธุลี

     ย่ำย่างกลางกรุงมุ่งฝันคว้า

ห่าหิวไล่ล่าน่าบัดสี

เบียดเสียดเยียดยัดวัตถุดี

นำทางชีวีกระหายครอง

บทจรตอนแนบเนาว์ถิ่น

ย่ำเหยียบผืนดินหญ้าหมอง

ศิวิไลซ์กรุงใหญ่ใครครอง

กระทืบผองคนรองบาทา

.........ยังมะจบ อิอิ........









 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มารกระบี่ ที่ 04 พฤษภาคม 2005 : 20:41:24

  วาดกระบี่ร้อยรำทำนองศิลป์

 มิยลยินผู้คนร้องเรียกขาน

 เป็นยอดยุทธสูงส่งมาเนินนาน

 มิพบพานคู่เปรียบเทียบฝีมือ

 จึ่งบรรเลงเพลงหญ้าแก้โศก

 วิปโยกใดใดมิคลายหนี

 สอดกระส่ายสายร้องคลองนที

 มิยอมม้วยชีวีหากแม้มิพบพาน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 04 พฤษภาคม 2005 : 22:03:26


               เงางุ้มจักรุมกล้ำ............เข้าขย้ำโดยมิเกรง

        กระบี่มิอาจเบ่ง....................เข้าข่มเหงอาฆาตเงา

      คมใดในเพลงดาบ.................มิอาจอาบเลือดแห่งเรา

     วูบวาบพลิ้วแผ่วเบา.................จักหลอนเจ้าจนฟั่นเฟือน

   

    ..  
 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 05 พฤษภาคม 2005 : 14:30:29

   ยอดมารกระบี่ โหยรำพันไห้

 สะท้อนใจ หลอมล้ม คมคำหวาน

 หนึ่งกระบี่ 25 มิภพพาน

 ห่างกันเนินนานมิลืมเลือน

 เลือดกายร้อน วอนกายให้คลายหนาว

 ด้วยกายเรา เป็นสายลม ชมศิลป์

 กายกระบี่ เป็นอัคคี ผลาญแผ่นดิน

 จักหาสินธิ์ใด มาคลายร้อนให้ผ่อนลง


   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 พฤษภาคม 2005 : 16:27:37


           ยามยอดยุทธ์เอ่ยคำรำพันศิลป์.

    สดับยินประโลมประโคมหล้า

    สัจจมธุรสพจนา.

 ประหนึ่งว่าพิภพร้อนจักผ่อนเย็น


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 พฤษภาคม 2005 : 09:26:48

                    ฉายฉานสุรีย์ส่อง..........ร่ำร้องพิภพส่าย.

                   ร้อนแห้งโลกแล้งร้าย.......ประดาไฟเผาโลกันต์

                    โหยหาพิรุณร่วง.........ก็ลับล่วงละลายฝัน

                     ชีวิตจักปลิดพลัน...........ด้วยไร้ชื้นชุ่มประโลม

                   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 07 พฤษภาคม 2005 : 14:10:06


  สายร้อนหาผ่อนผัน

 ดวงตะวันมิหลบหาย

 เหงื่อเม็ดหยดระบาย

 สงสารสหาย ร้อนจับจิน

 ทิชากร บันดาล ดวงชี

 แห่งแรงแสงรวี สาดฉาย

 ร้อยระอุ ทั่วพิภพ หลบกาย

 หนีหาย เข้าหาแสงธรรมขจร

 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 พฤษภาคม 2005 : 13:01:31


            จะบุกบ่าฝ่าฟันเพื่อสรรค์สร้าง

วิถีทางรกเรื้อมีเสือขวาง

ทั้งงูเงี้ยวเขี้ยวขอดักรอกาง

ก็จักย่างมุ่งยังหลังภาพลวง

ณ.แดนนั้นสวรรค์เสวยสุข

กาลเคลื่อนทุกข์ปะทะแล้วละล่วง

หลุดจากดงดิบดานร้าวรานทรวง

มาบวงสรวงความดีที่แดนดาว

จึ่งไม่ปิดรอยทางที่สร้างไว้

หวังมุ่งใครต่อใครมาย่างก้าว

สาวเท้าเถิดเราถางเป็นทางยาว

รีบรุดก้าวตามแถวแนวครรลอง

พกความดีหน่อรากมาฝากด้วย

พาความรักรักสวยมาลบหมอง

เอาความซื่อถือสัตย์มาวางกอง

มาร่วมร้องเพลงนักสู้ขึ้นชูธง.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 พฤษภาคม 2005 : 20:28:34

           ไหวไหวลมไกวใบไม้กวัด

กราวพัดกรูพร่างลงกลางพื้น.

เกลื่อนกลาดดารดาษพนาผืน

วันคืนเวียนผ่านสังขารโรย

       


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ปิ่นโต ที่ 10 พฤษภาคม 2005 : 17:21:44
     ผ่านทางพลางผ่านธารความคิด
ใจเจ้าระยำจิตถึงเพียงไหน
ใครมองใครเห็นเป็นอย่างไร
สุดแท้แต่ใครใคร่ตัดสิน
     กระจกเงาหนึงบานตระหง่านไว้
ต่างคนมองต่างได้ไร้ที่สิ้น
มองให้ทุกข์ก็ทุกข์ทั้งชีวิน
มองให้งามเจนจินก็สุขใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 10 พฤษภาคม 2005 : 18:25:50


            เกิดจากสัมพันธ์แห่งผู้สร้าง.

 อยู่อย่างรอรับจากผู้ให้

ใครก่อความดีมาใส่ไว้.

จักได้สืบสาน สนองนำ

หวังใดจักคว้ามาแนบ

รอยแยบเชื้อสายก่อล้ำ

ช่วงคนชูคนชิดธรรม

หากล้ำด้วยทดแทนคุญ



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 10 พฤษภาคม 2005 : 18:32:43


              กล่าวขอบคุญ..พระจันทร์.ที่ไม่เคยหายไป...


                                                                ด้วยยินดี.


                                                           คนเช็ดเงา......

                                                       10/4/48...   .


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 17 พฤษภาคม 2005 : 20:13:29
ศิลาแลงแข็งกล้าสักเพียงใด
หากก็เคยอ่อนไหวใต้ผืนดิน
'คน' กับ 'เวลา' ที่หมุนวนไม่จบสิ้น
จะไม่มีเสียงสะอื้นให้ได้ยิน...ได้เช่นไร
............................................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 พฤษภาคม 2005 : 21:26:47

           ยากกล่าวใดยามในใจสับสน

    จิตวกวนติดบ่วงทุกข์หน่วงร้าว.

  มนุษสาอาเพศกิเลสพราว.

  จึงรุมร้าวโง่เง่าด้วยเขลาครอง

   สงบนิ่งทิ้งซัดสลัดโฉด

 ให้รุ่งโรจน์จงลบกลบเงาหมอง.

 ปัญญาเถิดเกิดก่อถักทอกอง.

 จึ่งเรืองรองจ้าแจ้งแจ่มแสงธรรม



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 18 พฤษภาคม 2005 : 19:47:06


  อุเห่ม  วะเฮ้ย  เห็นที่สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา  จะขายดีกว่า หอศิลป์เสียแล้วกะไรนี่

    55555+

   ห่างไปไม่นาน  เจ้าของห้องเค้า ขยันเข้ามาจริง  ยินดีด้วย ฮ่า ๆๆๆๆ

                 
                ราตรีใดแม้มืดสนิท
          ก็มิหมดแสงเลยที่เดียว
         นั้นย่อมหมายความว่า
         เงายังคนอยู่ให้สหาย ได้เช็ดอีกนานเลย ฮ่า ๆๆๆๆๆๆ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 พฤษภาคม 2005 : 18:21:12


            อุวะอุวะ........

                         วายุเจ้าย้อนเยือน..ชื่นชื้นประโลมใจ..

                ฟากฝั่งโพ้นทะเล ..สหายพำนัก..สุขดีอยู่หรือ.

               ม่ายน่าถามอ่ะ  มาอารมณ์ ดีขนาดนี้อ่ะนะ..

              คงสุขสราญ.....คิดเถิงน๊าๆๆๆๆๆ...........

             หอศิลป์จักดำรงค์.แห่งหอสหายเรา..5555555555

       


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 พฤษภาคม 2005 : 18:36:36
               

   
                     คราวครองสิหมองหมาง..


                                                        คราร้างสิคร่ำครวญ

           
                    มนุษย์สุดเรรวน  

           
                                                           โหยหวนร่ำหาใด..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 พฤษภาคม 2005 : 11:53:42



           
                                  นิติวางกางกฏกำหนดกรอบ.

                             ขนบครอบธรรมเนียมรัฐมาจัดขื่อ.

                              สังเวชหนอมนุษสาห่ากระพือ.

                              ยังดึงดื้อแหกกฏกบฎครัน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 พฤษภาคม 2005 : 15:18:59

--------------------------------------------------------------------------------

กาพย์ คือคำประพันธ์ชนิดหนึ่งซึ่งมีกำหนดคณะ พยางค์ และสัมผัส มีลักษณะคล้ายกับฉันท์ แต่ไม่นิยม ครุ ลหุ เหมือนกับฉันท์

กาพย์ แปลตามรูปศัพท์ว่า เหล่ากอแห่งกวี หรือ ประกอบด้วย คุณแห่งกวี หรือ คำที่กวี ได้ร้อยกรองไว้
กาพย์มาจากคำว่า กาวฺย หรือ กาพฺย และคำ กาวฺย หรือ กาพฺย มาจากคำ กวี กวีออกมาจากคำเดิม ในภาษาบาลี และสันสกฤต กวิ แปลว่า ผู้คงแก่เรียน ผู้เฉลียวฉลาด ผู้มีปัญญาเปรื่องปราด ผู้ประพันธ์กาพย์กลอน และแปลอย่างอื่น ได้อีก
คำ กวิ หรือ กวี มาจากรากศัพท์เดิม คือ กุธาตุ แปลว่า เสียง ว่าทำให้เกิดเสียง ว่าร้อง ว่าร้องระงม ว่าคราง ว่าร้องเหมือนเสียงนก หรือเสียงแมลงผึ้ง

กาพย์ ตามความหมายเดิม มีความหมายกว้างกว่าที่เข้าใจกัน ในภาษาไทย คือ บรรดาบทนิพนธ์ ที่กวีได้ ร้อยกรองขึ้น ไม่ว่าจะเป็น โคลง ฉันท์ กาพย์ หรือ ร่าย นับว่าเป็นกาพย์ ทั้งนั้น แต่ไทยเรา หมายความ แคบ หรือหมายความถึง คำประพันธ์ชนิดหนึ่ง ของกวีเท่านั้น

กาพย์มีลักษณะผิดกับกลอนธรรมดา คือ


๑. วางคณะ พยางค์ และสัมผัสคล้ายกับฉันท์
๒. ใช้แต่งปนกับฉันท์ได้ และคงเรียกว่า "คำฉันท์" เหมือนกัน
กาพย์ที่นิยมใช้อยู่ในภาษาไทย มี ๕ ชนิด คือ


๑. กาพย์ยานี
๒. กาพย์ฉบัง
๓. กาพย์สุรางคนางค์
๔. กาพย์ห่อโคลง
๕. กาพย์ขับไม้ห่อโคลง
กาพย์ ๓ ชนิดข้างต้น ใช้เทียบเคียง แต่งปนไปกับฉันท์ได้ และเพราะเหตุที่ มีลักษณะคล้ายกับฉันท์ และแต่งปนไปกับฉันท์ได้ จึงเรียกว่า คำฉันท์ด้วย



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 พฤษภาคม 2005 : 08:26:49
...ข้อความ[/co
          จะยกกลบทใดให้เจ้ารู้

  จากข้าผู้ตั้งใจใฝ่หวังเจ้า
   
 จิตสำแดงแจ้งเจตน์จำนงค์พราว    

ก่อนจะร้าวฉานแยกแตกสัมพันธ์

ด้วยมองเห็นเจ้าเป็นเช่นเยาว์มิตร

รู้ถูกผิดจักรอเกิดก่อมั่น

อัตถวิสัยทิฐิพ้นพัลวัน

แกว่งกวัดสะบัดบั้นด้วยเขลาครอง

ข้าสัมผัสน้ำร้อนก่อนเจ้าเกิด

ใช่ชูเชิดตัวตนให้หม่นข้อง

หากวางเท้าก้าวย่างอย่างครรลอง

ประสบผองดีร้ายมาถ่ายโอน

เพียงขีดเขียนจินตนาอัชฌาสัย

บอกได้ใดจรรโลงแค่โรงโขน

ดูแช่มช้อยร้อยรำทำประโคน

หลังโรงโพ้นบรรเลงเพลงอัปรีย์

สงบ ณ.สมาธิปัญญาหวล

ตรองถอนตริควรถ้วนถี่

ทารกล่าอาณาเจ้ามายาวปี

พอผละหนีใยยื้อให้ถือครอง.lor]..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 พฤษภาคม 2005 : 10:42:24
                      เมฆาเวหาหาว..ฤาจักร้าวสะเทือน.

         ..................................................................................
                      อยากบีบ  ท้องฟ้า    ให้แคบ

                เพื่อเธอ  ได้แนบ  แอบฉัน

                อบอุ่น  ไอรัก  รำพัน

              ใกล้กัน  แค่คว้า  มาชม

              ด้วยเธอ  อยู่สูง  สุดฟ้า

              ห่างไกล  เกินกว่า  สุขสม

            แหงนคอ  รอคอย  ภิรมย์

            ฟ้าก้ม  จูบดิน  สักครา.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 พฤษภาคม 2005 : 10:44:30
.
                                     ฟ้ากว้างเกินคว้ามามาข่ม

                                      อาจสุขที่ชมห่างฟ้า

                                                                     
                                       มิอาจเรียงร่วมชายคา

                 
                                        เถิดฟ้าคือฟ้าอำไพ.                          
       
             


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 พฤษภาคม 2005 : 10:46:07
                                      อำพันยามสาดแสงส่อง
 
                                    มวลวิหคผองน้อยใหญ่

                                               
                                      แซ่ซร้องสราญใจ

                                                           
                                    ใยอยากถือครองเจ้าเดียว.


                                         ฟ้าเป็นของใครไหมฟ้า
 
                                                 
                                       ร่ำเรียกเพรียกหาแค่เสี้ยว

                                       
                                       มวลผองสรรพสิ่งกลมเกลียว


                                      น้อมเหนี่ยวใต้ฟ้าเดียวกัน........          


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 พฤษภาคม 2005 : 10:47:37

                หากหัวใจไม่มีสิ่งที่ฝัน.

        ใจของฉันคงไม่ใฝ่ฟ้ายิ่ง

          ใจคงไม่หนาวเหน็บเจ็บใจจริง.

          ด้วยฝันสิ่งอยู่ไกลเกินใจปอง.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 พฤษภาคม 2005 : 10:48:50

                เฝ้าแหงนคอรอคอยตามรอยฝัน.

          หวังเพียงหวังสักวันยามฟ้าผ่อง.

          ปุยเมฆขาวแนบใจที่ใฝ่ปอง

          ความรักท่องจากดินถึงถิ่นดาว.  


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 27 พฤษภาคม 2005 : 11:52:20


.......    เมื่อรักเริ่มเติมใส่ด้วยใจรัก

  หวังยิ่งนักรักก่อจะทอสาน

ระยะทางจะก้าวรอยร้าวกาล

พอเลยผ่านเจ็บนักด้วยรักลวง

ดั่งเติมใจใส่ขวดยิ่งรวดร้าว

เมื่อรักคราวไม่นิ่งดิ่งลงห้วง

แทรกซึมทรายทรายผ่านร้าวรานทรวง

จึ่งลับล่วงเจ็บร้อยรอยน้ำตา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 28 พฤษภาคม 2005 : 23:13:17
ใจเอย ไยร้าง ห่างรัก
หัวใจ แน่นหนัก อยู่ไหน
ศรัทธา ความรัก เชื่อใจ
อย่าร้าง รักไกล ด้วยทาง

ใจเอย อย่าหวั่น รักลวง
รักสลัก แน่นทรวง ไม่ห่าง
สานฝัน ใยรัก ไม่จาง
เพียงใจ อย่าร้าง รักเอย
............................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 พฤษภาคม 2005 : 23:35:52


        จนเจ็บจะจำประจักษ์จิต.

ครวญคิดค้นค่าคว้าค้น..

ครรลองครองธรรมครองตน

ประดับคนประดับค่าประดาครอง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 พฤษภาคม 2005 : 22:33:19


              ถึงอ่าวนางราวนางจักร้างหลบ..

       ไปสู่ภพต่างหล้าอาลัยหาย...

       เคยร่วมเรียงเคียงคู่ยอดชู้ชาย.

        หรือคลื่นร้ายพรากนางให้ห่างไกล

         พี่พบหน้าใครใครก็ไต่ถาม.

         พอแจ้งความทรุดซบสลบไสล.
   
        มองหาดร้างว่างเปล่าไร้เงาใด.

        แต่ในใจภาพนางยังวางทรง.

       เก็บก้อนกรวดรวดร้าวเหน็บหนาวจิต

       ไว้แนบชิดเตือนใจในรักหลง

        กระซิบฝากสินธูสู่อนงค์

       น้าตาลงอาบหน้าด้วยอาลัย.        

           

       

         

         

               


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 พฤษภาคม 2005 : 23:04:14
.  
      โอ้..อนาถอนาถาประชาเอ๋ย.

เขาละเลยลืมหลงปล่อยลงหลุม

เศรษฐกิจร้อนร่าวเข้าสุมรุม.

ยังตะกรุมตะกรามห่ามคับเมือง

จึงต้องปล่อยลอยตัวลอยหัวเรา

หลังจากเขาอุ้มเอื้อเพื่อพวกเขื่อง.

มั่งคั่งหรือย่อยยับให้คับเคือง.

คนครองเมืองคล้ายมารมุ่งผลาญเมือง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: <<STEP_DEMON>> ที่ 05 มิถุนายน 2005 : 18:14:06
     ไม่จำเป็นต้องเช็ดเงาจากชีวิต
พรหมลิขิตรเงาเกิดมาสิทธิ์ของเขา
เงาร้องไห้ใครไหนเอยจะทุเลา
พอให้เงาเรียบเรียงเคียงข้างไป
     ชีวิตเธอละเลงเซ็งความคิด
เป็นความผิดของเงาเช่นนั้นหรือ
อาจเป็นเพราะความผิดหวังจากน้ำมือ
ไม่อาจถืออาจโทษเงาให้เฉาไป


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 13 มิถุนายน 2005 : 19:02:38


          กาลเคลื่อนเยือนกลคนเคลื่อน

ย้อนเยือนผลักวารวานล่วง

วกวนแห่งกาลการณ์ลวง

ราดทรวงรดทรวงร้าวระทม

จักรกวาลห่อนสิ้นสุดคง

อาณาจักรดำรงแคบข่ม

กดทับทาบทับจ่อมจม

หักล่มทอนหล่มทอนทาง
โลกกว้างใหญไพศาลสราญแค่คิด

นิรมิตอิสระขึงขวาง

แคบคับอับใจในเวิ้งว้าง

เถอะ อ้างปกครองครอบห่ม

ฤาเราเกิดก่อผิดแผ่นพื้น

ถือกำเนิด ณ.แดนขืนข่ม

ข่มขืนจิตเปื้อนอาจม.

ขย่มขย้อนย้ำขยะแขยงครัน.....


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 30 มิถุนายน 2005 : 21:54:30

      เมื่อฝนหกตกโปรยลมโชยผ่าน

ส่งร้อนรานกาลล่วงให้ห่วงหา

เมื่อดินแต้มหยาดรดหยดน้ำตา

ประดังมาร่วมสายปลายพิรุณ

ก่อนร้อนแล้งแห้งน้ำ ณ ยามรัก

รุ่มร้อนหนักทรวงร้าวราวรักรุ่น

ประดาโหมโถมทับให้อับจุน

พอรักกรุ่นทิ้งขว้างลาร้างจร

จึงแบกหน้ามาถามยามฝนร่วง

กระซิบทวงหยาดฟ้าถึงคราก่อน

พยานแห่งรักข้าใยอาวรณ์

เมื่อสังหรณ์รักลวงจักทวงความ

จะเยาะเย้ยเหวยฟ้าชะตาต่ำ.

มิน้อมนำใดตอบแค่ครอบห่าม

หยุด!อ้างสนธิแห่งแสวงกาม

ด้วยใดทรามใครเลวแหลกเหลวเลย

ก้มมองดินดินท้าให้ข้าเหยียบ.

แม้ราบเรียบแหลกราบก็ซาบเฉย

รอรับหยดน้ำตาข้าดั่งเคย.

โอ๋ดินเอ๋ยสูงกว่าฟากฟ้าครัน

หยาดน้ำค้างพร่างพรมห่มใบหญ้า

จูบจิบด้วยวิญญาแห่งข้านั้น

ถอดใจวางคละเคล้ากับเจ้าพลัน.

ขอยึดมั่นเมินฟ้าสัญญาดิน

ธรณินทร์ถิ่นเกิดกำเนิดชาติ

หมายผงาดยิ่งภพจึงจบสิ้น

เมื่อไขว่คว้าควานคว้าอยู่อาจินต์

หมดแรงดิ้นดินกลบลบนิรันดร์










       


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 กรกฎาคม 2005 : 12:23:01
..
         เดือนจ้าดาวจางเมื่อร้างไกลเจ้า

ข้าแสนเหงาเงาแสงสาดแฝงร้าว

รอนรอนจิตคิดผ่อนห่อนบรรเทา.

กระซิกเซาเรียกเร้าเจ้าน้ำตา.

สบจันทร์ส่องมองผ่านพราวม่านน้ำ-

ตาพร่าหวามมัวหม่นก่นร่ำหา.

โอ๋..รักเอ๋ยเชยชิดยามนิทรา.

เถิดคืนมาปลอบฝันนับวันคอย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 กรกฎาคม 2005 : 21:12:44
แว่วดังดั่งกังสดาลกระซิบเรียกวิญญาณวิเวกหา

จากแดนภิรมย์สุขาวดีระทึกดึกนิทรา.

ระทกอกหวั่นพรั่นผวาฤาชีพแห่งข้าฯจักม้วยกาล

เดือนดาริกาดับผิว์ว่านับปิดตาเห็น

พรายภูตโขมดเร้นสิรำร่ายส่ายสนาน.

ประโคมเพลงแห่งความตายมาท้าทายดวงวิญญาณ

ชีพนิดปลิดสังหาร ขอจดจารลายสือไว้ ณ.ปรัศนีย์

ไสยไดไม่หลุดพ้นหากวังวน ณ.สัยน์ เกษมศรี...

ข้าฯขอปฎิญาณบูรพจารย์ปฎิภาณแห่งกวี

ปัจฉิมอันตรแห่งชีวี.อัสสุชล..โลมหลั่งลง

หากเงาแห่งความเป็นเงา.

โฉดเขลาในโลกีย์หลง.

ขอวางจิตหนึ่งซึ่งคง.

ฝากอนงค์ ณ.นาพญา..

ศูตเอย.เผยมรรคา...ฆ้องเรียกวิญญากังวานไหว..

วีณา..แว่วแหวกสายสะอื้นส่ง..คนไปไกล....

หมื่นแสน.เรียกเพรียกไห้.อย่าอาลัย ข้าฯจักจร....



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 14 กรกฎาคม 2005 : 20:06:37


        เมื่อโลกยังตั้งหวังเพื่อยังโลก.

เมื่อคนโศกร้าวหม่นยังบ่นหา.

ถึงความดีเที่ยงธรรมให้นำพา.

หลีกหลบเร้นหยาบช้าตัณหาลวง.

ณ.โลกแห่งสวรรค์ที่ฝันใฝ่.

ใช่จะไกลเกินกว่าไขว่คว้าห้วง.

แค่ยืนหยัดตัดต้านกระแสลวง.

อบายปวงมอมเมามนุษย์มัว

บอกคนใกล้ตัวว่าข้าจะสู้.

รบศัตรูอริราญผลาญความชั่ว

บอกต่อถึงคนไกลให้รวมตัว.

ทุกถ้วนทั่วรวมพลคนรักดี.

ณ.สันติภิภพสงบงัน

แท้สวรรค์ก็ยังคงอยู่ตรงนี้

ใช่ห่างไกลเทียมฟ้าต่างธานี.

หากร่วมสร้างสิ่งดีใกล้ใกล้ตัว...


.








หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 15 กรกฎาคม 2005 : 19:42:15


        ในเมื่อเจ้าก็คือชีวิตหนึ่ง.

เราเจ้าซึ่งผูกพันกันนักหนา.

จนถึงวันนี้ที่เจ้านั้นจากลา.

หยาดน้ำตาหลั่งลงด้วยอาลัย.

เคยเลี้ยงดูฟูมฟักเพราะรักหนอ

เคยวิ่งเล่นหยอกล้อสุขใดไหน

ซนแสนซนเราบ่นสักเท่าใด.

แค่ประจบเอาใจก็หายเคือง.

เรามีเจ้าเป็นเพื่อนปีเดือนผ่าน.

ระลึกกาลผ่านยาวถึงราวเรื่อง.

ให้แสนโศกกำสรดสลดเนือง

เจ้าตัวเชื่องรู้ใจมาไกลกัน.

ข้าขุดดินฝังศพกลบร่างเจ้า.

น้ำตาพราวยากลบกลบใจมั่น
   
ณ.แผ่นพื้นพยานแห่งผูกพัน.  

งันเงียบงันสัญญาณอาลัยลา...

             ทองดี.....ตายเพราะเรา.ไม่ดูแล
     
                   15  กรกฎาคม  2548












หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 16 กรกฎาคม 2005 : 09:36:50


         จะขอกล่าวเล่าเรื่องการเมืองม่าน

เป็นฉากมารแบ่งกั้นคือชั้นแบ่ง

หลังม่านบางปริศนาพาระแวง

มันขันแข่งแย่งใดไม่รู้เลย

มีหลายมุ้งคลุ้งคาวสาวประโยชน์.

กอบเป็นโยชน์โกยกำระยำเอ๋ย

ชาวประชาชอกช้ำกระทำเคย

มิเปิดเผยหลบเร้นเล่นเพลงยาว

มันห่ามหื่นผืนเมืองให้เคืองขัด.

มาจัดรัฐครองเพื่อเอื้อสืบสาว

อำนาจนำทำไปให้มือยาว.

สาวแย่งสาวตัณหามาครอบครอง.

ดีแต่ปากมากเรื่องอยู่เบื้องหลัง.

พึงระวังปากดีราศรีหมอง.

จะให้เชื่อกระไรในครรลอง

เมื่อเสียงร้องชาวบ้านพล่านระงม



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 กรกฎาคม 2005 : 11:44:49
   เมื่อเจ้าเป็นบัณฑิตประสิทธิ์ศาสตร์

ด้วยหมาดมายมุ่งมั่นสู้ฟันฝ่า

เฝ้าพากเพียรเรียนร่ำนำวิชา

สำเร็จมาสมจินต์ด้วยยินดี

ณ.โลกรอบขอบรั้วการแปรเปลี่ยน

เมื่อผู้เรียนก้าวสู่สู้วิถี

เจ้าจงเป็นกล้างามแห่งความดี

เติบโตมีมั่นคงอย่างหลงทาง

รู้สำนึกรู้สิทธิ์รับผิดชอบ

รู้รายรอบอดทนละหม่นหมาง

รู้สร้างสรรค์ริเริ่มเข้าเพิ่มวาง

รู้หน้าที่รู้สร้างเส้นทางนี้

เจ้าจงเป็นบัณฑิตแห่งบัณฑิตย์

พาชีวิตครรลองครองวิถี

จริยคุณธรรมนำชีวี

สมศักดิ์ศรีนิสิตบัณฑิตไทย.

                                 


 


             


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: +*+ตะเกียงฟ้า+*+ ที่ 18 กรกฎาคม 2005 : 19:51:59
&#23665;&#39640;&#19981;&#27604;&#24515;&#39640;&#12288;&#36335;&#31243;&#36828;&#19981;&#27604;&#26790;&#24819;&#36828;&#65294;
A moutain tall not tall than heart
A long way not long than dream.



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 28 กรกฎาคม 2005 : 20:52:37
อยากจะบอกว่า ผู้เข้าชมคนที่ 1000 และ 1001 คือผมเอง 5555+


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 สิงหาคม 2005 : 17:28:34


      ขอบคุณ..สหายวายุฯที่แวะมาเยี่ยม.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 สิงหาคม 2005 : 17:41:13


     ม่านไม้แมกรุมสุมพื้น

แผ่นผืนชื้นเย็นเร้นแสง

พลันนั้นคำรามรุนแรง

อวดแผลงผีห่ำทำลาย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 10 สิงหาคม 2005 : 21:37:17


         
     
     
        ...ร้างห่างเกินกว่าส่ายตาเห็น.

.......เร้นหลบไปไกล...เกินไขว่คว้า.

.....เสียงกระซิบ...เคยอุ่น...กรุ่นอุรา.

....ห้อมหอม...ห่างนิทรา....ก็รัญจวน.

...หวานใด...เท่าใน...รักหนอ..

....อวสานกาลก่อดั่งรอหวน.

...แห่ง..วิญญาณรัก...จักคร่ำครวญ.

...อันตรแห่งมวล.....รักนิรันดร์


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 สิงหาคม 2005 : 20:02:50


       เหงาเหลือเกินรู้ไหมหัวใจนี้

กี่ราตรีกี่กาลที่ผ่านล่วง.

ทนทุกข์ท้อรอรักร้าวหนักทรวง.

จะผ่านห้วงระทมฤาตรมตาย.

บางคราวหวั่นพรั่นพรึงคำนึงคิด.

คนเคยชิดยามไกลก็ใจหาย.

กลัวเขาเปลี่ยนทางหักให้รักวาย.

เกรงคนใกล้สานต่อก่อสัมพันธ์

ด้วยอยู่หลังรอนวลเจ้าหวนกลับ.

ราตรีลับรุ่งรอจะทอฝัน

มาแย้มยิ้มต้อนรับอาบตะวัน

มานับดาวพราวจันทร์กระจ่างจินต์

ห่างหาย..........

ดังว่าไกลจะไร้จะสูญสิ้น

ดังมอดดับความหวังแห่งชีวิน.

รวยระรินแผ่วตรมลมหายใจ



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 12 สิงหาคม 2005 : 10:38:27

       เมื่อความเหงาร้าวรวดจนปวดเจ็บ

เหมือนเข็มเหน็บแส้หวดให้ปวดร้าย

ระริกเนื้อเหลือทนจนเจียนตาย

ทนอยู่ได้เพราะยังหวังรักคืน.



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 13 สิงหาคม 2005 : 13:36:29
           
           เมื่อเริ่มรักมิควรนวลจะหลง

และมิคงจะควรหลงนวลนั้น

ด้วยสองเราต้องก้าวอีกยาวครัน

อย่าหักบั่นทิ้งผองเรี่ยกองราย

รู้ว่ารักใหญ่ยิ่งจริงใจมั่น

จะร่วมสรรค์ร่วมสร้างเส้นทางสาย

ควรจะค่อยคิดค้นตัวตนพราย

จนแจ่มแจ้งแห่งกายและใจนำ

ขอรักสองเราก้าววางเท้าคง

เส้นรักตรงแท้เที่ยงมิเพลี่ยงพล้ำ

ธารมีสายตลิ่งชิดนิ่งลำ

จะพายจ้ำขวาซ้ายจัดพายวาง

สู่มหานทีที่กว้างกว่า

พายุกล้าหวังล่มให้จมว้าง

ดูเวิ้งว่ายสายสินธุ์สิ้นทิศทาง

จะถือหางเสือพุ่งมุ่งทางใด ===>>>












หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 สิงหาคม 2005 : 12:39:01
          สายลมพัดระบัดโบยโบกไม้.

ใช่อ่อนไหวแต่ไม่อาจแข็งขืน

ปล่อยโลมเล้าล้อเล่นมิเว้นคืน

วันก็ชื่นคราก็เฉาซบเหงาใบ

กรวดทรายขาวคลื่นคาวมาซัดเซาะ

ห้วงทะเลหัวเราะได้ยินไหม.

ระริกร่ออ้อขำก็ทำไป

หยุดนิ่งบ้างได้ไหมทะเลซน

หยิบกระดาษวาดฝันก็พลันนิ่ง

หรือว่าเราจริงจริงยังสับสน

ควานคว้าครวญค่าวิเคราะห์ตน

โถมทับล้นพ้นจักปล่อยวาง..








หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 สิงหาคม 2005 : 18:35:06


        เธอใช่ไหมที่มีหัวใจรัก

ค่าตระหนักมั่นคงศรัทธาไว้

เธอใช่ไหมหวังดีกว่าใครใคร

กว่ารู้ได้สายไป...ขอโทษเธอ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 สิงหาคม 2005 : 11:25:08
     รอยร่องร้าวแสงฝ่าที่ฝาหนำ

หลังคาต่ำหญ้าสีมัวยังรั่วฝน

นอกชานผุลุกาลผ่านย่ำคน

เอียงจะหล่นแหล่ล่มจะล้มครืน

ร้อยบาดแผลแผ่ทั่วทั้งตัวตน

ยังช้ำหม่นเจ็บก่อรอตื่นฟื้น

รากหญ้าเน่าอ้างฉาวราวจะคืน

รากแก้วหื่นดิ่งลงคงหลงมนต์

สะพายกล้องยาพิษไปฉีดหญ้า

กูจะฆ่าทำลายพวกไร้ผล

มันขึ้นสุมรุมรกถึงอกคน

จะเผาปรนแผ่นพื้นฟื้นพืชงาม



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 สิงหาคม 2005 : 21:23:45


      อุปมาดั่งสอนม๋ามานั่งไหว้

หารู้ได้ศรัทธาแก่ใจไม่

แค่ออกท่ามืออ่อนเพราะสอนไว้

คุณค่าใดเมื่อม๋ามาประแจง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 สิงหาคม 2005 : 22:29:36
  อย่า...ค้นหาตัวตนคนอย่างฉัน

หวั่น...ความจริงเร้นนั้นถูกเปิดเผย

กลัว...จะทำร้ายใจเธอเจ็บเลย

เหมือนใครใคร...ที่เคยค้นหามัน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 19 สิงหาคม 2005 : 02:17:08
หากฝังลึกรอยจำย้ำรอยอดีต
ดังมีดกรีดเฉือนดวงใจที่ผิดหวัง
ทำให้ล้มลุกคลุกคลานไร้กำลัง
เมื่อถึงฝั่ง...หัวใจคงขาดรอน...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 สิงหาคม 2005 : 12:19:11
        กว่าถึงฝั่งหัวใจคงขาดรอน

คือบทตอนชีวิตที่ผิดหวัง

เล็งผลเลิศหากใจไร้พลัง

เมื่อพลาดพลั้งอย่าท้อสู้ต่อไป..ไอ้มดแดง.!!



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 สิงหาคม 2005 : 20:12:50




    รู้หรือไม่ความเศร้าโศกร้าวหม่น

มันเร้าจนใจรู้เกินสู้ไหว

จะปลงปลดปล่อยวางมิร้างไป

เสน่หาอาลัยฤทัยตรม

จะรอบกายรายล้อมมากล่อมฝัน

ล้านจำนรรจ์ห่วงใยให้หักข่ม

กี่ปลุกปลอบมอบรักหักระทม

ก็ยังตรมเพราะใครใครมิใช่เธอ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 19 สิงหาคม 2005 : 20:28:40
ฉันสุขฉันทุกข์เศร้า
ฉันโศกเหงาอาลัยหา
วอนคืนเก่าจงย้อนมา
โปรดกรุณาอย่าจากไกล
....................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 สิงหาคม 2005 : 20:48:26


      โปรดกรุณาอย่าจากไกล

จากดวงใจดวงนี้ที่ร่ำหา

ขอจงรักคืนรังคืนหลังมา

บรรจงซับน้ำตาของคนคอย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 สิงหาคม 2005 : 21:23:16


    สายฝนร่วงรินหยดเม็ดระบาย

กระซิบดินทักทายให้ตื่นฟื้น

พลันแทรกหน่อก่อพันธุ์เร่งวันคืน

ขึ้นดกดื่นหื่นห่าเหล่ากล้าใด


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 22 สิงหาคม 2005 : 19:35:06
พระพิรุณย์ช่างการุณผืนปฐพี
ยามหลั่งสายนทีชโลมพื้น
ให้พฤกษาเติบใหญ่แช่มชื่น
ไพสัณฑ์เริงรื่นผลิแย้มระบาย
...............................................
 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 สิงหาคม 2005 : 19:45:10

       ไพรสัณฑ์เริงรื่นผลิแย้มระบาย

คือความหมายชีวิตจักเกิดก่อ

ร้อยพันสายใยรักก็ถักทอ

โลกละออเอี่ยมพิสุทธิ์พิเศษกาล


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 22 สิงหาคม 2005 : 20:06:50


  สรรพสรรสร้างเสริมสรรพสิ่ง
สรรพสิ่งสร้างสรรสวยสดใส
สิ่งสร้างสีสดสลดใส่
สรรพสร้างสิ่งเสริมสละสลวย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 สิงหาคม 2005 : 11:34:21

      ใจฉัน ณ วันนี้

มีชีวีก็ดั่งไร้

สับสนทุรนร่าย

คือความหมายแห่งอารมณ์

ร้อยทฤษฏีหรา..

ยากค้นหายามพ่ายล้ม

ปิดทับรอยโศกตรม

มิจ่อมจมกลับแผลงอวด

ความผูกพันนั้นร้าย

บาดใจกายจนร้าวรวด

เงื่อนปมบ่มขมวด

จึงเจ็บปวดจนป่านนี้.








หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 23 สิงหาคม 2005 : 14:17:00
ฝันร้าง คว้างไป ฤทัยหมอง
เศร้าโศก ครรลอง มาบรรจบ
กาลผ่าน วานวัน ดังทำนบ
จำใจพบ ทุกข์เหงา เศร้าต่อไป
................................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ซาละเปาไส้หมู ที่ 23 สิงหาคม 2005 : 14:37:19
สายฝนพรูพรั่งดั่งฟ้ากริ้ว
เมฆหมอกแลริ้วน่าเกรงขาม
หายหดหมดร่องรอยฟ้าสีคราม
เสียงฟ้าครืนครืน น่าเกรงขามยามนี้

ฟ้าพิโรธสิ่งใดฤา วอนบอกข้า
ธรรมชาติงามตาหามิได้
ฤาเจ้าโกรธเพราะทินกรหายห่างไป
ปล่อยเจ้าให้เคว้งคว้างกลางนภา..








หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ซาละเปาไส้หมู ที่ 23 สิงหาคม 2005 : 16:05:32
ฝันร้าง คว้างไป ฤทัยหมอง
เศร้าโศก ครรลอง มาบรรจบ
กาลผ่าน วานวัน ดังทำนบ
จำใจพบ ทุกข์เหงา เศร้าต่อไป
................................................

แม้ฝันร้าง คว้างไป ไม่บรรจบ
แม้ไม่พบ ใครสักคน บนทางฝัน
แม้ต้องเศร้า เหงาเปลี่ยว ทุกคืนวัน
แต่ปลายฝัน เธอนั้น ฉันยังรอ...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 23 สิงหาคม 2005 : 18:45:41
แม้ฝันร้าง คว้างไป ไม่บรรจบ
แม้ไม่พบ ใครสักคน บนทางฝัน
แม้ต้องเศร้า เหงาเปลี่ยว ทุกคืนวัน
แต่ปลายฝัน ของเธอ ฉันยังรอ...


หากเพียงรู้ ทางฝัน มีใครคอย
ดุจใจ ล่องลอย จะไปหา
ดั่งมีชัย สุขเกิด ทุกข์มรณา
หนทางหน้า แม้ไกล จะฝืนเดิน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: lalai ที่ 24 สิงหาคม 2005 : 01:43:34
สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา
เหตุใดจึงเศร้าถึงเพียงนี้
สรรพบทน่าจะสมฤดี
แต่ตอนนี้ขอบายไปนอน ;D ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 สิงหาคม 2005 : 08:29:13
        เหมือนร่องธารเหือดลงมิทรงน้ำ

เหมือนลมหวามลูบไล้เกินไขว่คว้า

เหมือนภมรเสพสิ้นก็.บินลา

เรียกหยาดหยดน้ำตาภุมรินทร์

อาลัยนักอยากชวนให้หวนกลับ.

มารับรักคงอยู่มิรู้สิ้น

มาเติมธารน้ำใจให้ไหลริน

มาโลมไล้แผ่วจินต์รรรรวยใจ

ร้องเวลาฟ้าฝนจงดลดาล

ทุรนร่ายวิญญาณจักครองไว้

กี่กรีดร้องก้องกาลสามาญย์ใด

กี่อาลัยอำลาก็อาวรณ์











หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 28 สิงหาคม 2005 : 13:40:49
 
  จะเจ็บช้ำดวงจิต
 ก็ควรคิดอย่าให้เศร้าถึงวิญญาณ
จะพาพาลสิ้นสมมิคืนกลับ
หวนระลึกถึงสิ่งที่คงรัก
จะได้พักเคียงใจชั่วนิรันดร์
หวังว่าคำนำทางจะวางไว้
อาจคลายได้ความเศร้าที่มัวหมอง
อย่าได้ลืมมองหน้าน้ำตานอง
ระวังครรลองแห่งชีวิตจะปิดตาย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 สิงหาคม 2005 : 20:09:23


    รอยร้าวแยกรอแตกเกินประสาน

เร่งร้างกาลทาบที่ทวีทบ

อุดมการณ์มาดหมายจุดใกล้จบ

นัยยะลบต่อกันพลันระบาย

ถอดกระชากหน้ากากมาแฉฉาว

ทุกเรื่องราวห่ำหั้นสะบั้นส่าย

ดังชั่วนาตาปีดีมิพราย

พอเคืองกันก็ร้ายความหมายเดียว.











หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 สิงหาคม 2005 : 20:59:48
ในความโฉดโคตรเขลาเราซึมซับ


มาประทับทาบครองเจ้าของจิต


จะว่ายวนรนดิ้นแทบสิ้นฤทธิ์


เมื่อชีวิตเข้าใกล้ความหมายใด




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 29 สิงหาคม 2005 : 15:41:51
ครวญคร่ำ ร่ำหา ความสุข
หนทาง ทิ้งทุกข์ เศร้าสร้อย
ทุกวัน นั่งหมอง ล่องลอย
ใจข้า สอยสุข เมื่อไร...

นิวรณ์ ความฝัน วันก่อน
ใจข้า จักรอน หวั่นไหว
ร้องหา เรียกร้อง เท่าไร
ฝันสุข ลอยไกล ไม่กลับคืน
...............................................




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 31 สิงหาคม 2005 : 13:30:51


     เพียงภมรร่อนวูบวาบฉาบกลีบ

มาจับจีบคลอเคล้าเร้าเกสร

เมื่อสุขสมชมนิ่งอิงบังอร

ก็บินจรโผผินสิ้นใยดี.

นิยายรักดอกไม้กี่ร่ายร่ำ

พอชอกช้ำภู่ภมรก็ร่อนหนี

ช้ำดอกดมเฉาทรวงดวงฤดี

กี่ดอกที่ชูช่อให้รอชม

ดอกไม้..

คงพอใจแค่ให้ใครสุขสม

ภมร....

อยากหลบซ่อนตัวไว้..มิใฝ่ชม

     


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ซาละเปาไส้หมู ที่ 31 สิงหาคม 2005 : 17:43:46
หมู่เมฆเคลื่อนคลุมทั่วหล้า
นกการ้องเรียกเพรียกขับขาน
หมู่ภมรต้อนบินหลีกลี้รนราน
เสียงฟ้าก้องขับขานน่าหวาดกลัว

ตกตลึงพรึงเพริดขนลุกซู่
หมู่เมฆแตกกรูกลั่นหยาดฝน
แผลงอิทธิฤทธิ์สยดน่ายล
ดั่งต้องมนต์คำสาปจากฟ้าไกล


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 31 สิงหาคม 2005 : 18:17:37

       ครืนครืนครื้นคว้างกลางฟ้า

เมฆาพร่ามัวสลัวแสง

แปลบปลาบวาบส่ำสำแดง

รุนแรงแหล่งหล้าฟ้าเคือง

สายฝนหล่นโปรยโรยหยด

ราดรดหมดร้อนซ่อนเรื่อง

คำรามห่ามก้องนองเนือง

ปลดเปลื้องเคืองร้ายกลายเย็น




     
   
 
 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 31 สิงหาคม 2005 : 18:26:19


   เสียงดังฟังชัดขัดหู

นิ่งนั่งฟังรู้สู่หมาย

ก่นบ้างพลางด่าว่ากราย

สุดท้ายให้ยังหวังดี.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ซาละเปาไส้หมู ที่ 01 กันยายน 2005 : 19:43:58
แม้เสียงดังลั่นก้องสนั่นฟ้า
หลังฝนโปรยมาฟ้ากระจ่าง
ด้านมืดมิดหายไร้อำพราง
แสงส่องสอางค์กระจ่างอำไพ

...แต่งไม่เพราะ แต่อยากมาแจมค่ะ  :'(


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 กันยายน 2005 : 20:24:45


      ด้วยฟ้ากว้างห่างไกลเกินไขว่คว้า.

เคลื่อนเมฆาลิบลับพยับคลุ้ม

แผ่นพิภพสบส่ำกระหน่ำคลุม

เร่าร้อนรุมเหน็บหนาวผะผ่าวทรวง

ร่ายฟ้าว้างกว้างใหญ่ในใจแคบ

จักยลแยบคนไกลใฝ่ล้นห้วง

เมื่ออัดอั้นตันใจในแดดวง

ก็รินร่วงหน่วงร้าวเคล้าน้ำตา













หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 01 กันยายน 2005 : 21:03:44


 ไม่ไปเยี่ยมเรามั่งเลย งอน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 กันยายน 2005 : 22:17:51


 ไม่ไปเยี่ยมเรามั่งเลย งอน

    โอ๋ๆ....เดี๋ยวซื้อหนมไปฝาก..นะ..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 กันยายน 2005 : 11:32:42


     ฟ้าหม่นฝนมัวสลัวครึ้ม

อึมครึมในใจก็ไหวเคลื่อน

สายแลบแปลบปร่าเมฆาเฉือน

ก็สะเทือนกึกก้องถึงห้องใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 กันยายน 2005 : 13:58:17
แต่ละคนแต่ละทางแต่ละอย่างแสวงค่า.
ดิ้นรนใดสิใฝ่หาประดับค่าประดาครอง.
ชีวิตจักคิดก้าวรอยทางยาวเหยีบย่ำหมอง..
พินิจคิดไตร่ตรองใดถูกต้องเฉพาะตน.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 กันยายน 2005 : 18:58:29


  เมื่อคนก้าวผยองขึ้นครองโลก

สรรพสิ่งเศร้าโศกโลกระส่ำ

ละเลงล้างลุ่มหลงล้วนมวลกระทำ

ผลาญระยำมิย่อมิท้อเลย.



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 02 กันยายน 2005 : 20:41:39
หยาดฝนหล่นมากระทบพื้น
ฟ้าครางครืนครืนสนั่นไหว
พายุกราดเกรี้ยวกิ่งไม้กวัดไกว
เส้นแสงจากฟ้าไกลก็ฟาดมา

ฟ้าโหมกระหน่ำช่างน่ากลัว
หากความชั่วน่ากลัวมากกว่า
ฟ้าโกรธพิโรธไม่นานก็จากลา
หากความชั่วช้านั่นกลับครอบคลุมตัว
.......................................................
ฮ่า ๆ ขอมั่วนะคร้าบบบ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 กันยายน 2005 : 23:19:10
       หยดน้ำตาหยาดแต้มเปื้อนแก้มหมอง

  ยามคับข้องร้องร่ำระส่ำสาย

ดูรันทดหมดงามยามพิศพราย.

รินทุกหยดระบายทลายทุกข์

ความหมายแห่งน้ำตามาทีหลัง.

มิจีรังแรกเริ่มระเริงสุข

พอถลำถะโถมเข้าโหมรุก

เข้าเคล้าคลุกเคลือบแคลงระแวงคลาย

ขาวห่อดำปดปกไว้หมกเม็ด

เผยเห็นเท็จปลิ้นปลอกมาหลอกร้าย

เมื่ออัดอั้นตันใจใคร่ระบาย.

หลั่งรินสายน้ำตาล้างราคี
















หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 03 กันยายน 2005 : 17:16:00
อาจเอื้อมใจจะคว้า      เคียงดาว
แสงส่องวับแวววาว      วาดฟ้า
เพียงพบก็ตรึงตรา        ติดแน่น ตรึงใจ
ใจค่า(ข้า)ฤาจะกล้า      เก็บไว้เคียงตน
...........................................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 03 กันยายน 2005 : 18:57:05
ครวญหารัก รอนร้าง
เรียกเมื่อห่าง คราเหงา
เจ็บทุข์เศร้า  โศกหา
มีน้ำตา          ติดตรึง
....................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 กันยายน 2005 : 18:58:34
     เมื่อ*หนำร้ายชายท่อง*น้องลำบาก

จึงลาจาก*จากคา*คลุมฟ้าฝน

เคยแหลงชัดหนัดหนักว่าจักทน

ว่ายอมจนจมปลักเพราะรักเรา.

ไม่ทันสิ้นหยามไถน้องใจเปลี่ยน.

พอคลายเดี้ยนรักจางนางว่าเขลา

เบื่อน้ำชุบเผา*เคอย*ละเลยเรา

ทิ้งหม้อข้าว*ดับผ้า*ไปหาอื่น.

เมื่อหญิงท่องเริ่มเหียนเปลี่ยนแปรพันธุ์

คนชายท่องอย่างฉันก็ไม่ฝืน.

จักคงฟื้นผืนนาตายายคืน

แม้นสะอื้นเพียงหยดคงรดดิน

















หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 กันยายน 2005 : 19:32:47


     ดอกชบาลาต้นร่วงหล่นลาน

สีขาวพ่านพังยับยามอับเฉา

ความเศร้าหม่นเล่าขานถึงบ้านเรา.

ว่าน้องเจ้าเปิดผ้าท้าคนเมือง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 กันยายน 2005 : 19:40:32

  เมืองคนคาวฉาวหลากมายมากเรื่อง

คาวคนเมืองคลุ้งเคล้าราวครบเครื่อง

มิใคร่ครวญรันทดถกปลดเปลือง

ถูกปลดเปลื้องเรื่องร้ายคล้ายน้ำครำ>>[บ้าอ่ะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 04 กันยายน 2005 : 19:52:25


ข้อเท็จจริงในอนาคต

อาจกำหนดได้ด้วยใจปัจจุบัน

นั่นอาจหมายถึงการดำรงเฉพาะบุคคล

อย่างมีแบบแผน โดยมิละเลยความยืดหยุ่น.ตามสถานการณ์.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 04 กันยายน 2005 : 21:05:28

  เมื่อใดใจละลาย

ก็อย่าหมายมากอบก่อ

ปรมัณธรรมนำทาง

แต่ถ้าไร้แสง...แล้วจะเดินเช่นไร

หูหนวกดับสนิท

ได้แต่คิดคำนึงหา

เสียงเรียกร้องสวดดัง

เสียงระฆังตีเคาะกระทบทัง

ยังมิได้ยิน  รอแสงประทีปส่อง

เมื่อไรจะเห็น ถ้ายังไม่เปิดตา

 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 กันยายน 2005 : 12:40:58

   บนเวทีที่สุดมนุษสา

เจ้าก็ลาล่วงลับลงกับหลุม

ถือกำเนิดเกิดมาตัณหารุม

จนเร้ารุมเร่าร้อนฟ่อนระยำ

ทนงตนพ้นผืนยืนเหยียบผอง

ชูครรลองธรรมแท้แต่ใจย่ำ

อ้างทำดีซ่อนไว้ในก่อกรรม

พฤติกรรมขวางชอบระบอบเบือน

แสวงค่าหาพ้นพลภาพ

บ่นปี้ราบบีฑาราคะเถื่อน.

สำเหนียกเถิด.สำนึกรำลึกเตือน

ทิวาเลือนราตรีเสี้ยวล้วนกี่ยวพัน.


.








หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 05 กันยายน 2005 : 20:17:08

 หามิใช่เพียงอ้างกระทำดี
 แต่ใจรักภักดีถึงที่
 มิได้เฝ้าร้องเขียนบทกวี
 เพื่อให้หมองราคีมากล้ำกลาย
 มิได้ขวางทางธรรม แห่งสัตว์โลก
 เพียงแต่ร้องโปยโบกให้หวนคิด
 ไม่ได้เต็มไปด้วยราคีจิต
 มีเพียงคิดถึงธรรมนำวิธี
 แม้ทิวาราตรีล้วนพันเกี่ยว
 ไม่ได้เที่ยวก่อนระยำแล้วหลบหนี
 เพียงแต่บอกด้วยรักไมตรี
 จิตสำเนียกสำนึกนี้มิเคยเลือน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 กันยายน 2005 : 20:24:58


        ขอบคุณ    วายุรำพัน   สหายข้า..

                                     ตั้งใจ...
 
                                    คนเช็ดเงา.                        
                                 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 กันยายน 2005 : 15:58:19


      บ้านเราเขาเข้ามาเยี่ยมทัก.

ทำรู้จักตีหน้ามาสนิท.

ด้วยไว้ใจมิทันจะได้คิด.

กระชับมิตรกลับร้ายกลายเป็นมาร.

สอดส่องทุกห้องหอเรา

คิดจะเอารายรอบขอบลานบ้าน

ทั้งเชิงเขาภูผาท่าลำธาร

คิดจะหว่านกระดาษฟาดด้วยเงิน.

หากเราเกิดตรงนี้อยู่ตรงนี้

เป็นวิถีที่เรามีมาแต่เนิ่น.

ทุกรอยทางย่ำเท้ารอยก้าวเดิน

จะแลกเงินต่างเมืองย่อมเคืองใจ









หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 กันยายน 2005 : 20:42:37
      ผิดรู้ถูกผูกรู้แก้แพ้หวังชัย.

จักเปลี่ยนใหม่ปรับทางวางระบบ

กี่เจ็บจำทาบที่ทวีทบ.

คือเข็มทิศค้นพบเป้าหมายมั่น

ณ วังวนเวียนว่ายรายสาระ

กองขยะทอดถึงดึงส์สวรรค์

เบิ่งเบื้องบนสวยงามฟ้าครามครัน

เบื้องล่างนั้นมองราบระนาบเรา

จึงเริ่มที่เห็นและเป็นไป

โลกสวยใครใส่หัวใจเหงา

โลกโศกใครสร้างมิตรข้างเรา

โง่เขลาใครหนอก่อปัญญา










หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 06 กันยายน 2005 : 20:47:48
ความเหงาครอบคลุม
ความกลุ้มกินใจ
ต้องทำอย่างไร
ให้หัวใจหายดี
.....................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 กันยายน 2005 : 20:54:42


  เปิดผาความเหงา

วางยาความกลุ้ม

แล้วฉีดเซรุ่ม

ใจคงหายดี


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 06 กันยายน 2005 : 21:16:31

  นตพิศอรสูตูก็รู้
 มิได้รจนาถึงตูมิเคืองขัด
 ยังเปนสหยทุกเนืองนัด
 ดลพัทรพรชัยประสิทธิ์สู...ทอญ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 07 กันยายน 2005 : 14:32:12
แกะกล่องความกลุ้ม
ฉีดเซรุ่มกันเหงา
ละทิ้งซึมเซา
ทุกข์คงบรรเทาเสียที
....................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 กันยายน 2005 : 16:15:03
........

          กรอบกว้างว้างไปใจก็คว้าง

กรอบแคบขัดขวางก็ขืนข่ม

กรอบขนาดใดใดให้นิยม

กรอบอารมณ์ยากให้กายภาพ
         


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 13 กันยายน 2005 : 00:45:59
บนหนทาง เส้นทาง ที่สับสน
ฉันอับจน สุดทน จะก้าวไหว
เหนื่อยจนท้อ สิ้นแรงรอ จะก้าวไกล
ทำอย่างไร ให้มีแรง ฝืนก้าวเดิน

วันนี้ ฝืนยิ้ม ระรื่นสู้
เศร้าอาดูร์ ซ่อนไว้ ไม่เปิดเผย
ความฝัน ความหวัง ไม่ละเลย
หวังเพียง พบแสงไฟ ใฝ่นำทาง
...............................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 13 กันยายน 2005 : 20:26:51
         ทางสายยาวสาวเท้าทอดท่องถึง

ทางสายซึ่งซับซ้อนแทรกซ่อนไว้

ทางสายสื่อสร้างฝันวันคว้าชัย

ทางสายใหม่แปลกต่างสายทางจร

ความหมาย ณ เส้นชัยคือเป้าหมาย

กว่าถึงได้แทบสิ้นดับดิ้นก่อน.

เมื่อชูมือถือธงจงมองย้อน

ระหว่างเส้นทางจรคือชีวิต





หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 14 กันยายน 2005 : 19:42:00
    คุอารมณ์ห่มร้อยฉาบรอยเศร้า

น้ำตาพราวพรูพรั่งรินหลั่งไหล

ขื่นระทดหดหู่อยู่ห้วงใจ

จะหักให้สิ้นซากจากทรงจำ.

คิดจะลืมกลับจำตอกย้ำคิด.

แนบสนิทถักทอก่อรอยช้ำ

ตัดไม่ขาด อนาถนี้หนี้เวรกรรม

หรือเคยทำใดไว้ชดใช้คืน

เป็นอย่างอื่นหมื่นแสนจะแผ่นฟ้า

จะแส้เหน็บเจ็บชาข้าจะฝืน

จะย้อนทาสทรมานโพ้นกาลคืน

ก็ยังชื่นกว่าห่างทิ้งร้างกัน





หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 14 กันยายน 2005 : 20:03:13


    มาตรแม้นชีพจักม้วย......มอดลง

ทุรนร่ายตายตรง.........ตักเจ้า

นวลประคองคงปลง....ปลดสิ้น.

อาวรณ์ห่อนรู้ร้าว.........รักเนื้อ..นวลเอย



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 14 กันยายน 2005 : 23:56:23


     ฉันยังคงจดจ้องและรอคอยบางอย่าง

บางอย่างที่ฉันต้องการ จากจิตวิญญาณ

วันวานของความเจ็บปวดยิ่งเร่งเร้า...เร่งเสียจน

ทะลายความสับสนมาโถมทับวันนี้ของฉัน

เรื่องมันผ่านไปแล้ว! บอกตัวเองอย่างไม่แน่ใจนัก.

ว่าสิ่งที่ผ่านไปแล้วนั้น..ใช่สิ่งที่จบบริบูรณ์หรือไม่

ดังนั้น.พรุ่งนี้ของการรอคอย.เพื่อที่จะบอกตัวเองอีกครั้ง.

และฉันก็ยังไม่แน่ใจ..ว่าจะตอบตัวเองอย่างไร.

อยากหลบซ่อนในห้วงเร้นของกาลเวลา ให้ผ่านวันนี้ไปโดยไม่มีฉัน.

ปรากฎตัวอีกครั้ง.พรุ่งนี้อาจจะไม่มีวันนี้ของฉัน.ณ ขณะนี้..







หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 15 กันยายน 2005 : 16:45:09
สิ้นแสงแรงโศกเศร้า        สำเนียง
ลมพัดปัดเปลวเทียน         ทุกข์ไล่
ใคร่ละโศกหลีกเลี่ยง         หาสุข
ทุกคืนขื่นโหยไห้              ห่อนร้างนิทรา
...................................................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ซาละเปาไส้หมู ที่ 15 กันยายน 2005 : 17:29:41
คลายคลอนห่อนเห่ร้อน   อารมณ์
อกตรมขมเศร้าแสน   เหลือหลาย
ทุกข์ยากบ่าเหนื่อยล้ำ   ยังบ่ตาย
แค่ใจแทบสิ้นสลาย   กลับสิ้นลม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 15 กันยายน 2005 : 19:15:17

    นวลเอยฝันใดใฝ่คว้า

อดกลั้นน้ำตากลบหมอง

ก้าวย่างอย่างมั่นครรลอง

อย่ามองย้อนซึ่งชิงชัง.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 17 กันยายน 2005 : 13:21:08
ล่องลอย คอยฝัน วันสุข
ยามทุกข์ ลุกไล่ ใจหาย
สิ้นแรง แหนงหน่าย ใจมลาย
เดียวดาย ใกล้สิ้น วิญญาณ
.............................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ดอกหญ้าสีเงิน ที่ 18 กันยายน 2005 : 03:00:53
 :o :o :o :o :o


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 กันยายน 2005 : 01:33:56

  มองโลกอันรกเรื้อ

รายเรื่อคือซากศพ

พ่ายล้มก็ถมทบ

รุกรบสยบยื่น

ชาติพันธุ์ก็ขันแข่ง

ยุดแย่งจนล้มครืน

ห่าห่ามเหยียดคร้ามพื้น

นองแผ่นผืนปฐพี

มั่งคั่งย่อมสั่งสม

ทุนนิยมมาบ่งชี้

เผยแพร่ทฤษฎี

ลืมตายถวายตัว

เก็งกำและกอบโกย

โอดโอยทุกข์ถ้วนทั่ว

แย่งหนึ่งมิพึงกลัว

หนึ่งแทรกชั่วใส่สวมเลว






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ซาละเปาไส้หมู ที่ 22 กันยายน 2005 : 16:15:23
สดับตรับรับฟังข่าวสาร
ผู้ถูกทรมานหม่นไหม้
ฤาแผ่นดินนี้จักลุกดั่งไฟ
มอดไหม้สลายเพลานี้

คนดีสิผีคุ้มมิใช่ฤา
บัดนี้อธรรมเหิมพรือเข้าใส่
พี่น้องพวกพ้องชาวใต้
ใยฆ่ากันตายไม่เว้นวัน

โลกเปลี่ยนเพลาหมุนวายวุ่น
ชุลมุนวุ่นวายระส่ายพลัด
เยียบเย็นหนอใจคนร้ายระบัด
ใจต่ำลงเช่นสัตว์เดรัจฉาน.....

สิเอาแน่เช่นใดใจมนุษย์
บ้างใสผ่องผุดอยู่มิได้
ถึงคราที่ธรรมะโรยราไป
อธรรมย่ำกรายไซร้แก่งแย่งชิงดี



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: jk-rolling ที่ 22 กันยายน 2005 : 23:42:49
ความรักทำได้ทุกสิ่ง
ชายหญิงควรมีถ้วนทั่ว
ก่อนจะรักใครให้ชัวร์
รักตัวเองก่อนผ่อนปรน
ปัญหาที่เกิดตอนนี้
มากมีอยู่ทุกแห่งหน
เพราะเห็นแก่ชั่วแก่ตน
ประเทศฤาพ้นอัปปาง
จริงใจอภัยกันเถิด
จะได้ไม่เกิดช่องว่าง
เหนือใต้ออกตกหรือกลาง
ร่วมสร้างสามัคคีดีงาม
ลูกหลานอยู่หลังฟังไว้
ใครปกป้องภัยสยาม
จงจำให้หมดบทความ
เพื่อนำให้ชาติอาจอง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 23 กันยายน 2005 : 13:50:57
โลกรก รุงรัง โดนลุมเร้า
ฟ้าเศร้า ดำมืด เพราะควันพิษ
มนุษย์ ใจมืด อำมหิต
สิ้นคิด ฆ่าฟัน เผ่าพันธุ์
...............................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 กันยายน 2005 : 20:11:43
      กระแสปลุกรุกเร้าเข้าเคลือบแฝง

กระแสแดงแห่งเลือดก็เดือดพล่าน

กระแสเสื่อมศีลสัตย์ประหัตหาร

กระแสบ้านเมืองร้อนบ่อนทำลาย

คงคลุมเคลือเมื่อคลั่งมิยั้งคิด

คลุมมิดชิดครอบเร้นมิเห็นหาย

แอบซ่อนซุกทุกสรรอันตราย

ซ่อนมิได้"แผ่นดินไทย"ของใครกัน

       


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 กันยายน 2005 : 19:16:49


      ครวญ

เสียงผิวไผ่รัญจวนร่ำร้องหา

ยามตะวันเสกมนต์สนธยา

จะลับลาดวงล่วงร่วงระทม

คร่ำ

ฟ้ามืดดำค่ำสีราตรีห่ม

โศกสลัวมัวใจร้าวจ่อมจม

คนซุกซมรอพรุ่งรุ่งอรุณ

ร่ำ

สงัดย้ำหนาวเหน็บรอยเจ็บหนุน

เกินจะทนจะอยู่สู้ว้าวุ่น

ทุรนร่ายทารุณสถุลมาลย์

ร้อง

แหบโหยก้องแหวกหวีดกรีดมืดม่าน

สะบั้นส่งสุดท้ายแห่งวิญญาณ

ฝากเรื่องราวกล่าวขาน การปลดปลง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: -was- ที่ 25 กันยายน 2005 : 20:32:44
ยืนคิดเรื่องยอกย้อน     วันเก่า
ใจหลงพะวงเศร้า        อ่อนล้า
ละทิ้งสุขพบเหงา        เงามายา
ใจโหยโรยแรงล้า        อยากทิ้งรอยจำ
............................................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 27 กันยายน 2005 : 11:55:24
      สรรพ์สิ่งใดใฝ่ฝันสู้สรรค์สร้าง

เร่งรุดทางยาวย่อมิท้อถอย

ทอดทุกเท้าก้าวย่างมิร้างรอย

หลักชัยคอยคนกล้ามาชูธง

ระยะทางย่างเท้าที่ก้าวย่ำ

มีรอยกรรมกงเกวียนบุญเวียนส่ง

คือชะตาโอกาสอาจทะนง

หรือลุ่มหลงติดบ่วงเข้าห้วงกรรม

ระบบชอบระบอบซัดระบัดโบก

รื่นเริงโลกโศกกลั้วสลัวช้ำ

จะปลุกปลอบมอบใดใช้ใจนำ

ลุล่วงล้ำเลิศหมายได้สิ่งใด


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 27 กันยายน 2005 : 17:03:34
สวรรค์สร้างน้ำค้างให้พร่างพรม
ใจข้าเจ็บระทมขมขื่นสะอื้นไห้
ผิว์ว่าเวลาวาดเปลี่ยนผลัดลาไป
ดวงฤทัยมิอาจใฝ่ในฝันที่หวังชม

รอเวลาผลิวันใหม่สร้างทางก้าว
แม้เหน็บหนาวจะคลืบคลานไปทุกหน
ฝนหล่นมากระทบใจให้ทุกข์ทน
หากใจข้าละสับสนฝืนเดินก้าวไป
..............................................................
หุหุ มั่วจนจบ เอิ๊ก ๆ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 27 กันยายน 2005 : 22:04:54

     ทะวายรักดกร้ายทะลายล้น

หนักเกินทนกิ่งก้านจะทานไหว

เมื่อเปราะหักรักร้างร่วงกลางใจ

กองเรี่ยรายเกลื่อนกล่นหล่นลงลาน

ในครั้งหยามยามรักจักผลิดอก

ก็ช้ำชอกดอกใบไหวสะท้าน

มิติดช่อรอชมตั้งนมนาน

เกสรมานสิ้นเชื้อไร้เยื่อใย.

มิทันเตรียมกิ่งก้านไว้สานต่อ

รากรักท้อลำเลียงเลี้ยงต้นใหญ่

เกิดอาเพสแปรปรวนรวนเร้าใจ

ดอกรักใยมาลงหลงฤดู



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 กันยายน 2005 : 16:37:52

    ในความห่างต่างขั้วตัวรู้คิด

ยึดถูกผิดดีล้วนแยกถ้วนชั่ว

เผยบุญบาปกรอบกฎกบฎกลัว

ตั้งตื่นตัวตกค่าราคาคน

จึงคุณค่าคือกรอบรายรอบเกี่ยว

ผสานเกลียวสันตินิมิตหน

มวลเหล่าล้วนถ้วนทั่วทุกตัวตน

ประตูกลสำนึกระลึกมวล

ถืออัตตาว่าตนนั้นค้นพบ

ยกประสบการณ์กล้าว่าเยี่ยมล้วน

ใยต้องถามห้ามทัพปรับกระบวน

กะจิดริดก็รวนทั้งกองพัน

แค่ขุยผิวพลิ้วลอกก็บอกไม้

มิระคายถึงแก่นแน่นเนื้อนั้น

เก่าก็ล้มวิวัฒน์ไหวเพื่อใดกัน

ปรับเปลี่ยนพลันแย่งทัศน์ให้ขัดเคือง








หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 กันยายน 2005 : 11:35:46


      คือโลกอันโศกย่ำ

กรายกรีดย้ำกล้ำเกลียดกลัว

ยอมตายถวายตัว

ถวายหัวสนองตน

ควานบุกรุกไขว่คว้า

จรหาห้วงแห่งหน

เร่งรุกเสกปลุกมนต์

มาดหมายครองผยองครัน

เข่นฆ่าล่าล้างเลือด

แผ่นพื้นเดือดเหือดถึงจันทร์

เมินมองอรหันต์

คัมภีร์อัลกุระวาง

พุทธัง!ก็สังเวย

อัลล่าห์เลยละผละกาง

เหนี่ยวใดก็ปล่อยคว้าง

เหนี่ยวเข้าวางข้างข้างตัว







หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 กันยายน 2005 : 12:36:32
          น้องเอย..น้องพี่.

ดวงฤดีอยู่ไกลเหงาไหมหนอ

ห่างไออุ่นกรุ่นรักเคยถักทอ

สาส์นตัดพ้อข้ามฟ้ามารำพัน

ยิ่งนานไกลใจกลุ้มรุมเร้าโศก

คนอับโชคนำพาร้างลาขวัญ

เร่งขยับนับนาทีกี่ปีวัน

มาเคียงคู่ดูจันทร์ตะวันฉาย

น้องเอย..น้องแก้ว..

ยิ่งนานแผ่วตรอมตรมระทมกาย

ใจรอนรอนจะขาดจะคลาดหาย

ดวงชีวี...พี่ชายจะวายแล้ว












หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 ตุลาคม 2005 : 13:28:02
    ๑  ลับกายหายไกลใฝ่ถึง

คำนึงหนึ่งแก้วแววใส

สว่างกลางห้วงดวงหทัย

ร้างไร้ใครพรากจากครอง

     ๒  รสข้าวคาวหวานพาลขม

รื่นรมย์บุปผาพาหมอง

น้ำตาไหลพร่าอ่านอง

รินคลองแห้งห้วยเหือดลง

     ๓    เขาเถื่อนเทือนขันพันธุ์พฤกษ์

รำลึกนึกน้องปองหลง

มิขาดมิหายวายปลง

เหงาคงเฝ้ากินสิ้นใจ

    ๔  วัยวันผันผ่านนานนับ

ร่วงโรยกัลป์กัปสมัย

อุระสะเทือนเคลื่อนไคล้

คลั่งตายมิคลายเคยครอง

     ๕   พรำพร่ำร่ำร้องก้องถาม

ย่ำยามฟ้าหม่นฝนหมอง

อุทกสวรรค์พลันนอง

ขุ่นข้องครองร้าวเศร้าครัน

     ๖     ยะเยียบเฉียบเย็นเข็ญขื่น

อกอื้นหวลไห้ไร้ฝัน

ขำขื่นขืนข่มขมคั้น

เผยพลันชลแย้มแต้มตา

      ๗     รินราดหยาดรดหยดทุกข์

กานต์สุขอยู่ใหนใดหนา

ห่วงห้วงบ่วงคล้องร้องมา

ปลดปล่อยวิญญาระทม

     ๘        อัสสาสะผินรินแผ่ว

อัสสุเหือดแล้วพ่ายล้ม

ประลัยโลกพร้อมจ่อมจม

สาสมร่ายทรมา..ฯ




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 ตุลาคม 2005 : 19:17:35
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!..................?


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 06 ตุลาคม 2005 : 19:32:07
ลมรวน ผวนผัน วันผ่าน
เนิ่นนาน กาลลับ กลับหาย
สิ้นชีพ บีบใจ ให้มลาย
เปล่าดาย คลายสุข ทุกข์ตรม

เคยยิ้ม พริ้มสุข เย้ยโลก
วันนี้ มีโศก โลกขม
แอบซ่อน นอนเศร้า ร้าวระทม
ซมซาน วานวน ผจญกรรม
.............................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 ตุลาคม 2005 : 19:36:06


 เก่งมากwas


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 ตุลาคม 2005 : 22:56:51


     ใครทำน้ำตาลหวานหก

สกปรกให้มดต่อไส้

ใครกินเหล้าแดงแพงหลาย

อาเจียนเรี่ยรายหมามอง

ใครทิ้งใครขว้างทางรัก

จมปลักตีนควายรอยหมอง

สาวนาทิ้งค่าทุ่งทอง

จับต้องรักร้ายชายเมือง

ใครสร้างความจริงมาหลอน

ใครนอนระทมซมเชื่อง

ใครลืมกำพืดฝืดเคือง

ใครเปลื้องปลดผ้าท้าชม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 ตุลาคม 2005 : 11:36:31

   ๑  เมื่อหม่นโศกโลกเศร้าสิ้นในจินต์นั้น

กาฬเงางันมืดเปื้อนเคลื่อนขยับ

กระพือพรั่งถั่งโถมเข้าโหมทับ

คณานับทุกข์ร้อยรอยอำลา

  ๒  วันเคยชื่นคืนเคยสุขปลุกสำนึก

ร้าวรอยลึกเผลอไผลควานไขว่คว้า

ตะลึงว้างว่างเปล่าเข้าวิญญา

ภาพติดตาพร่าหวลนวลเย้ยเยาะ

   ๓  ทนทุกข์ท้อรอชะตามานานแล้ว

ปลงปลดแก้วเงาใจไม่หลุดเปลาะ

เกิดมาครองโศกเศร้าถึงคราวเคราะห์

จะสะเดาะห์พลีกายถวายตน

   ๔  โอม!อัตตาข้าวางทุกอย่างสิ้น

สูญถวิลดวงแก้ววับแววหน

ขอสาปส่งตรงนี้หากมีมนต์

อย่าได้ยลสวาททุกชาติกัลป์



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 ตุลาคม 2005 : 16:10:58

      ..ปัญญาสภาพอิดโรย

โลภหลงละโมบโบยแส้ใส่

เฆี่ยนซ้ำกระหน่ำจนทุรนร่าย

ครอบกายกุมเกาะเลาะธรรม

จึงเหี้ยมหื่นหาญฮึกคะนึกโหม

ตระโบมตะกละแลคละคร่ำ

หลุมอาจมสมอาเจียนหนุนเวียนกรรม

ลุล่วงล้ำจาบจ้วงห้วงอบาย
       


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 ตุลาคม 2005 : 16:17:15


      ณ  รูปโฉมโนมนวลชวนลูบไล้

หว่านเงินตรากระหายจักได้ชื่น

ซื้อสินสุขเสพสรรพ์ทุกวันคืน

พ่ายพังครืนเศษกระดาษเมื่อขาดราย

จมปัญญาค่าลบมาขบคิด

นิรมิตสร้างค่ามามากหลาย

เหล่ายุดยื้อแย่งยุดก็ผุดพราย

ทุนนิยมกลายกล้ำขย้ำคน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 ตุลาคม 2005 : 16:25:11


    เก่าร้างไร้ตายคาเมื่อหน้าแล้ง

ชราแรงปลดปละละสังขาร

เสียสละสลายร่างทอสร้างธาร

ผลิตอาหารลำเลียงเลี้ยงต้นเดิม

เมื่อฝนโปรยโรยเม็ดก่องเก็จแก้ว

สร้างสายแนวกกกอมาต่อเพิ่ม

ทดเทือกเถาเหล่าหน่อแทนกอเดิม

เร่งเพื่อเสริมเพื่อสร้างทางเผ่าพันธุ์

รั้วไม้ไผ่หน้าบ้านขานความหมาย

ผิว์แพร่งพรายบอกขานเจ้าบ้านนั้น

ชีพเกิดดับสลายคือรายวัน

เสริมเผ่าพันธุ์ดำรงคงว่านเครือ



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 ตุลาคม 2005 : 08:11:06

       เฉกสายวิหคสร้าง    สวยรัง

พอพึ่งเพียงกายยัง.     เยี่ยมแล้ว

หิวหาล่าประทัง          ท้องอิ่ม

คืนส่งเสียงเจื้อยแจ้ว     กล่อมหล้า  ป่าไพร

ปัญญายอดเยี่ยมล้วน     มานุษย์

หิวห่าหามิหยุด            แย่งยื้อ

ตะกายหนึ่งตึงสุด       สายโต่ง

ดุจปลิงเหนียวทากดื้อ   ดิบด้าน   เดียรดง



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 ตุลาคม 2005 : 20:04:36
         พอจืดจางพ่อเจ้า ......จรจาก

ลับแม่เคียงทุกข์ยาก............หย่าร้าง

ชลนัยปริ่มพราก..................เพรียกก่น

อกอ่าอุระอ้าง  ....................อ่วนอื้อ  อาวรณ์

        เพียงยลยินเจื่อยแจ้ว...........จับจินต์

ผิวทิพย์ธารริน.....................ร่างล้า

มิครวญใคร่ถวิล..............คุถ่าน

ดลแม่ลูกกำพร้า...................อย่าได้   ระทม

       ทวนค่ารักหนึ่งแท้..........ทดแทน

คือบ่วงคือหวงแหน...............อุ่นห้อม

ตระกองแม่แนบแน่น..............เกลียวหนึ่ง

ขับเห่นิทานล้อม...................กล่อมให้ นิทรา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 ตุลาคม 2005 : 08:01:16


     ระลึกนวลหนึ่งน้อง.......นางเอย

แม้ห่างจางร้างเลย..........ล่วงแล้ว

มิยินข่าวเงียบเฉย...........ฉันใด

รอยร่องรักเพริศแพร้ว......พ่ายสิ้น..พี่หมอง





หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 09 ตุลาคม 2005 : 19:15:00
จำใจจากน้องแก้ว      ห่างไกล
ยามนี้เป็นอย่างไร       อย่าร้อง
พี่นี้คิดถึงห่วงใย        จำห่าง  จากจร
พี่นอนซับน้ำตาร้อง   ห่างน้องรานใจ
............................................................


         


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 15 ตุลาคม 2005 : 08:20:25
 (http://www.baanjomyut.com/hang/15.gif)

สนธยา..ยามเย็น..

หนึ่งนารีที่ข้าเห็น..ปนน้ำตาเคล้าเศร้า...

ทิวหญ้าปลิดปลิวไหว..เมฆาคล้อยไป...ตามเงา...

สายน้ำระริกรื่น สะอื้นเหงา..น้ำตาของเจ้า.. ดุจเพชรริมบึง...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: พี่หนุงหนิง (แม่น้องนับ) ที่ 17 ตุลาคม 2005 : 16:31:10
คนเช็คเงา...หาย(หัว)ไปอยู่ไหน
รู้บ้างไหม มีใครที่ห่วงหา

สัญญาก่อนจากว่าจะมา
ในวันที่คิดถึงเกินกว่าจะฝืนทน
รอแล้วรอเล่า...รอ

จะใจดำปล่อยให้...รอ
จนพระจันทร์ลับเลื่อน พระอาทิตย์ขับเคลื่อน
สักกี่เพลา

" คิดถึงน้องชาย "ข้อความ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 ตุลาคม 2005 : 18:01:56
 (http://www.baanjomyut.com/hang/15.gif)

สนธยา..ยามเย็น..

หนึ่งนารีที่ข้าเห็น..ปนน้ำตาเคล้าเศร้า...

ทิวหญ้าปลิดปลิวไหว..เมฆาคล้อยไป...ตามเงา...

สายน้ำระริกรื่น สะอื้นเหงา..น้ำตาของเจ้า.. ดุจเพชรริมบึง...

      ขอบคุณ  มังกรวาโย  รจนาล้ำลึก...ยามนี้ข้าสะเทือนใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 ตุลาคม 2005 : 18:07:46
คนเช็คเงา...หาย(หัว)ไปอยู่ไหน
รู้บ้างไหม มีใครที่ห่วงหา

สัญญาก่อนจากว่าจะมา
ในวันที่คิดถึงเกินกว่าจะฝืนทน
รอแล้วรอเล่า...รอ

จะใจดำปล่อยให้...รอ
จนพระจันทร์ลับเลื่อน พระอาทิตย์ขับเคลื่อน
สักกี่เพลา

" คิดถึงน้องชาย "ข้อความ
  พี่หนิง..ขอบคุณครับ ดีใจที่มาเยี่ยมนะครับ..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 ตุลาคม 2005 : 18:47:07


    โอ้อกเอ๋ยชะตาฟ้ากำหนด.

หรือคุมกฎเกณฑ์ใดด้วยใครหนอ

จึงทุกข์ร้าวผวาน้ำตาคลอ

ตะวันทอเดือนดับมินับวัน

คงขืนขื่นขมเค้นเขม้นขมวด.

ทุรนร่ายร้ายปวดประหวั่นพรั่น

ใคร่ทวงสิ้นอินทร์พรหมาโสดาบัน

หากสวรรค์มิเคยละเลยคน










 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 21 ตุลาคม 2005 : 10:33:57
ฟ้าสางตะวันรางเลือน
หัวใจแย้มเยื้อนเบือนเศร้า
หน้าที่บรรลุหัวใจบรรเทา
เร่งก้าวเร็วเข้าจะถึงเส้นชัย
...........................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 ตุลาคม 2005 : 21:25:29
   คืนฝนตกอกร้าวหนาวสะท้าน

ไฟรักราญสุมทรวงหลงบ่วงเล่ห์

ฝังใจจำย้ำหนักรักรวนเร

ติดเสน่ห์ยากถอนกัดกร่อนใจ


ครืนครืนฟ้าครื้นคะนองน้ำ

พรำพร่ำร่ำร้องก้องไหว

เกินกลั้นพลันหลั่งชลนัยน์

อุทกไหลรินพร่าอ่านอง


สายฝนหล่นมาหล้าฟื้น

ส่ำสัตว์พืชคืนปลุกสนอง

อัสสุรักร้าวคราวนอง

ทุกข์หมองเร่งเร้าราวสิ้นใจ














หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 ตุลาคม 2005 : 21:57:19

    แรงรักจักมิท้อ

วันรอรักร่วมหวัง

สร้างสู้เสริมพลัง

รอรักยังเรียงร่วมเรือน

++++++++++++++

     แม่ๆ!

ขาวดอกชบาลานหน้าบ้าน

ลั่นทมบานชูช่อสวย

ส่งกลิ่นหอมรรรรวย

รายรอบลานหน้าบ้านเรา.

+++++++++++++

สวยนางสล้างสวยสรรพางค์

เคียงคู่อยู่แนบข้างพี่พร้อม

ครองรักมิห่างร้างคงเรือน

ดอกใดเจ้าหมายดอม   เด็ดด้วย  ใจรักภักดี ฯ

+++++++++++++++

คิดถึงคะนึงน้องนางเจ้า

ราวอุระจะร้าวสิ้นสลาย

พยายามห้ามจิตคิดมิวาย

รุ่งสางสายบ่ายค่ำพี่รำพัน ฯ

+++++++++++++++++


 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 21 ตุลาคม 2005 : 22:40:47
ลมผวน รวนสวาท พลาดรัก
สุดจะหัก ห้ามใจ ไม่เพ้อฝัน
ค่ำคืน เช้าสาย ครวญหาทุกวัน
อกใจ หนาวสั่น เดียวดาย

สลัดรัก หักสวาท พลาดหวัง
ร้องไห้ ชิงชัง รักสลาย
สิ้นชีพ ไร้รัก ใจมลาย
สุดท้าย กอดกาย ลำพัง
...............................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 ตุลาคม 2005 : 18:33:08


     นิ่งนิ่งนึกตรึกตรองประคองประคับ

นึกนึกนับคืนวันที่ผันที่ผ่าน

ร้อยร้อยเรื่องราวคนกี่กลกี่กาล

เนิ่นเนิ่นนานยังจำย้ำจิตย้ำใจ


คนคนนี้ความฝันประหวั่นประหวัด

มัวมัวชัดหมอกควันก็หวั่นก็ไหว

เรียนเรียนรู้อยู่นานล่วงกาลล่วงวัย

ชั่งชั่งใจวกวนทุกหนทุกทาง


ดูดูเหมือนมากรักมิพักมิพอ

ทุกข์ทุกข์หนอรอยช้ำกระดำกระด่าง

ลบลบเลือนจากใจไม่จืดไม่จาง

คั่งคั่งค้างรอยรักสะบักสะบอม+++++++++++++++


+++++++++++/////++++++++++++++++++++




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 23 ตุลาคม 2005 : 23:08:51
(http://www.baanjomyut.com/salapap/chinese_art/women/34.jpg)




.. โอ้แม่ดอกฟ้า ผกาแก้ว ..

แพรวมณีเพริศแพร้ว แววหวาน

มณีทิพย์แห่งหล้า สุธาธาร

ทิพย์วิมาน แซ่ซ้อง ร้องรำพัน



... กรีดสีดีดพิณ ปี่พาทย์ ...

ร้องรำเนียรนาทรังสรรค์

มาภามาโนชย์แพรวพรรณ

เนียนอ่อนดั่งสุวรรณ พรรณแพรว



.. จักษุดั่งดวงบุษยะ ..

สวยสะเสน่ห์ตรึงเพริศแพร้ว

ลึกลับหว่านหลงกลแนว

วาวแววหวานระยับ จับจินต์


ฯลฯ



 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 24 ตุลาคม 2005 : 19:31:37


   ใจจักมอบแด่น้อง   นางเอย

มิหวั่นหวาดใดเลย    ใฝ่คว้า

ชิดเคียงใคร่เขนย     แนบนวล

ตราบล่มมลายฟ้า     ไป่สิ้นสลายกาล


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 25 ตุลาคม 2005 : 11:56:34
      ฝนพรำทุกค่ำเช้า         โรยแรง
จากถิ่นพบคนแสดง            หยอกเหย้า
ยิ้มแย้มหากเสแสร้ง            คิดหลอก กันเฮย
ใจจึ่งซึ้งคำเล่า                    อย่าเชื่อ คำคน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 ตุลาคม 2005 : 21:33:13

     เสียงโจษเสียงก่นเหง้า......โคตรใคร

เสียงบ่นเอือมระอาใด.......ชั่วช้า

เหยียดหยามย่ำยศให้.......ติดต่ำ    ดินตม

ยินส่งสงฆ์สวดอ้า......อโหสิกรรม...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 27 ตุลาคม 2005 : 01:32:38
ปล่อยวางใจว่างเว้น          ยึดเหนี่ยว
ยึดจิตใจดวงเดียว             แด่ข้า
คิดเป็นเพราะกรรมเกี่ยว    ลิขิต   ชาตะ
พบสุขเจอทุกข์อ้า              อย่าร้อง โอดครวญ
...........................................................................      


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 ตุลาคม 2005 : 19:42:18

  ในเมืองมัวหมอกควันฟุ้งไอพิษ

หลายชีวิตตามฝันมุ่งฟันฝ่า

ตั้งเป้าหมายยิ่งใหญ่แล้วใฝ่คว้า

เมินชะตาสัมฤทธิ์ลิขิตเอง


ณ มวลเมืองมีมากหลากความหวัง

คนคับคั่งกั้นแบ่งแย่งข่มเหง

ทั้งยื้อยุดฉุดคร่าล่าละเลง

มิยำเกรงกรอบกฎกบฎธรรม


ยิ่งขันแข่งทุ่มแรงอย่างแข็งขัน

ขวากขวางกั้นทะลวงเพื่อล่วงล้ำ

ผู้แพ้พ่ายไร้สิทธิ์พิษเมืองทำ

สำลักช้ำถ่มทับถมกับดิน


เรี่ยราดความฝันอันหมดหวัง

พ่ายพังพับล้มจ่มสูญสิ้น

เหมือนขยะไร้ค่าต่ำคาตฤณ

สังคมหินเหี้ยมครันมิหันแล


ชานชลาท่ารถไฟคนไกลถิ่น

ทิ้งฐานบ้านทำกินมานอนแผ่

หวังพึ่งเมืองพบเมืองเรื่องก็แปล

ถูกลอยแพล่มแพแพ้พ่ายพัง


เศษขยะคละหม่นปนควันพิษ

มีชีวิตแค่เศษทุเรศหวัง

เมืองหมดเยื่อเนื้อใยไร้พลัง

ขอหันหลังลาทีเมืองมีมาร













หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: รัฏฐราช ที่ 30 ตุลาคม 2005 : 19:53:12

  เด็ดดอกหอมแมลงตอมเอามาฝาก

 ชมคมปากวาทะชวนหลงใหล

 คมความคิดผิออกสะท้อนใจ

 ฝากตรึงใจแผ่นนภามีค่าควร


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 30 ตุลาคม 2005 : 20:55:05

  เด็ดดอกหอมแมลงตอมเอามาฝาก

 ชมคมปากวาทะชวนหลงใหล

 คมความคิดผิออกสะท้อนใจ

 ฝากตรึงใจแผ่นนภามีค่าควร


   ขอบคุณ คุณรัฏฐราช ครับ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 30 ตุลาคม 2005 : 21:13:42


         วิถีจรร่อนเร่รักเล่ห์หลง

วิธีรักมั่นคงก็คงหวัง

มิรวนเรเร่ง่ายรักพ่ายพัง

วิพากษ์พลั้งเผลอไผลใกล้น้ำตา













หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 30 ตุลาคม 2005 : 22:22:38


      คืนค่ำร่ำรำพัน

ดาวร้อยพันกะพริบแสง

สาดแสงจันทร์มิแฝง

พยับเมฆมิมัวหม่น

อุราคราจะร้าว

ประหวั่นเจ้าจิตสับสน

ระแวงรักแกล้งกล

ฤารักมนต์มีมายา



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 31 ตุลาคม 2005 : 20:55:28


    คิดถึงดินถิ่นเดิมแรกเริ่มย่าง

ทอดเท้าวางวัยเยาว์แนบเนาว์ถิ่น

ถึงคับแค้นขัดสนทนทำกิน

มิวายสิ้นชีพลงคงทรงจำ






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 31 ตุลาคม 2005 : 21:07:42
    ภาพพร่าเลือนลอยย้อนมาหลอนหลอก

ร่ายระลอกฉากบางพรางควันหม่น

พลันจากจางกลับชัดถนัดจน

จะเอื้มคว้ามายลอดีตย้อน


พอสติประคองเข้าครองกลับ

ฤากลกับมายามาร่ายฟ้อน

มาล้อเล่นคนลืมให้ปลื้มตอน

รักคราวก่อนเคยรู้เคยคู่เคียง


ระลึกแรกสบสายตาประสาน

ยิ้มเบิกบานสดับส่งสรรพเสียง

บรรเจิดจ้าพลังหวังร่วมเรียง

มิบ่ายเบี่ยงแน่แน่วแนวครรลอง


มีแค่หนึ่งพึงรักโลกจักสวย

มองรักด้วยซื่อใสเสพสนอง

เอื้ออาทรกระทั่งลงฝั่งคลอง

ถือตะบองยอดเพชรเก็จมณี


พอรู้รสรักร้ายเกือบวายดับ

รื่นรมย์ลับเข้าครองมัวหมองศรี

ชืดจางจืดกระทบทั่งครั้งราวี

ไม่มีดีเยื่อใยไว้ให้กัน.


ทิฐิครองย่องเบามาเข้าสิง

วางกองทิ้งรักลงไว้ตรงนั้น

ตัวใครก็ทางใครใคร่ตัวมัน

ลาลับหายจากกันเนิ่นนานปี


ฝันเอยคล้ายฝันว่ารักฟื้น

หวนกลับคืนรับขวัญในวันนี้

พอตื่นตาคว้าคว้างว่างว่ามี

ทอดถอนใจรินรี่เรียกน้ำตา
+++++++++++++++++++++++++++++++++++

ไม่จำหรือว่าใจเจ้าเคยเจ็บ

ตรารอยเล็บลงโทษโกรธตรงนี้

เก็บรักไว้แค่ความดีงามมี

รักคงมีอย่าหมายจะได้ครอง








หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 พฤศจิกายน 2005 : 23:08:22
       มืดมัวสลัวรัวเสียง

ครืนครืนเปรี้ยงเปรี้ยงแปลบปร่า

อุระระทกตระหนกผวา

เมฆากระทบสยบย่ำ

พรูพรั่งร่วงหลั่งลงพื้น

ดินชื้นเจิ่งหนองนองฉ่ำ

หายเหือดฝืดแห้งแล้งน้ำ

ใจดำไร้น้ำใจริน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 พฤศจิกายน 2005 : 21:29:08

       คือเงาง้ำย่ำอธรรมเข้าย่ำเหยียบ

สงบเงียบงดงามก็ห่ามหื่น

ระทึกโลกโศกร้าวคราวจะครืน

ผองสะอื้นจุกอกนรกใจ



ตั้งก่อเกียรติเหยียดศักดิ์ยักยอกศรี

สะสมมีทรัพย์เสพดุจเทพใหญ่

อหังการบ้านเมืองเรื่องของใคร

อุตริปกไว้ใครใคร่ครอง


เมืองนี้มีคนทุรนร่าย

กระหายกระหยิ่มยิ้มย่อง

ยืนเหยียดเยียดยัดช่ำชอง

สนองล้วนมวลหมู่มัน


เมืองนี้มีคนล้นหลาม

ครั่นคร้ามอำนาจวาดฝัน

ขูดรีดกรีดเนื้อเถือพลัน

สำคัญถือสิทธิ์อิทธิพล
++++++++++++++++++


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 พฤศจิกายน 2005 : 22:52:37




     เสียงคำพระพร่ำพ้อง    เผยธรรม

สวดส่งขับบริกรรม      ผ่องแผ้ว

ศรัทธาหล่นลงถลำ     ลานล่วง

พือบ่นทะลุแล้ว....ผ่านซ้ายขวาหู



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วายุรำพัน ที่ 06 พฤศจิกายน 2005 : 10:49:49
ไม่ได้เข้ามาเยียมนาน สุขสำราญดีหรืออย่างไร มีเรื่องใดหมองไหม้ มิเคยแวะผ่านมาขอโทษที แต่เห็นบทกวีมีความทุกข์ กลัวเงาจะไม่สนุกเหมือนเก่า สองเราเคยร่วมเรียงเคียงกลอนเนาว์ ทั้งบทเศร้าบทสุขสนุกสำเริง มาเถิดมีเหตุใดให้ขุ่นจิต มาสะกิดบอกเพื่อนร่วมความฝัน จะรับฟังแนะนำตามแบบฉัน

                                                                      วายุรำพัน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 พฤศจิกายน 2005 : 20:05:24
ไม่ได้เข้ามาเยียมนาน สุขสำราญดีหรืออย่างไร มีเรื่องใดหมองไหม้ มิเคยแวะผ่านมาขอโทษที แต่เห็นบทกวีมีความทุกข์ กลัวเงาจะไม่สนุกเหมือนเก่า สองเราเคยร่วมเรียงเคียงกลอนเนาว์ ทั้งบทเศร้าบทสุขสนุกสำเริง มาเถิดมีเหตุใดให้ขุ่นจิต มาสะกิดบอกเพื่อนร่วมความฝัน จะรับฟังแนะนำตามแบบฉัน

                                                                      วายุรำพัน
  วายุ..สหายข้า อย่าได้กังวลเลย ข้า สบายดีนะ

ระลึกอยู่เสมอ สหาย.รื่นเริงเถิด.ชีวิตบรรเจิดด้วยสวยฝัน

ดริการำร่ายราตรีกาล ขับขาน..คีตา สุราริน..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 พฤศจิกายน 2005 : 20:37:49


     ตะวันตกตกตะวันพลันมืดหม่น

จัทร์นวลสวยสับสนบ้างไหมหนอ

วนเวียนว่ายฉายฉาบแสงทาบทอ

หรือทดท้อเส้นทางร้างสุรีย์



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 07 พฤศจิกายน 2005 : 12:11:28
 

(http://www.baanjomyut.com/salapap/old_chinese/view/05.jpg)


วิเวกวังเวงที่เงียบงัน
ราตรีแห่งความฝันร้อยรำพันอยู่ในฤทัยข้า..
อณูอากาศเฉียบเย็น ท่ามกลางความหม่นมืด อนธการ
เริงใจร้าวสลายวิญญาณ ดูดสูบความห้าวหาญ ทรนง...

กู่ก้องสู่ผืนโลกา..
หยิบกระบี่ลับหินผา ด้วยน้ำตากับความมืดหม่น
ฉีกสลายสายฟ้า ตวัดคมศาสตราสู่สายลม
ใบไม้พร่างพรูทับถม สบัดคืนทิ่งลง ..แก่ธรณี....

วารีที่ตกต้องไหลด้วยเงียบงัน
หยุดเสียงสะอื้นโศกศัลย์ ด้วยศักดิศรีเปล่าเปลือยที่ข้าพยามจะรักษานี้
ท่ามกลางผืนหิมาแห่งภูผา เมื่อน้ำตาของข้ามันรินรด ก็ไม่เหลือศักดิ์ศรีให้มี..
แพ้ข้าแพ้..เกมส์พนันคราวนี้  เมื่อสายตาท่านไม่เคยมี  ข้าในหัวใจ..
[/color]


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 พฤศจิกายน 2005 : 15:46:05

(http://www.baanjomyut.com/salapap/old_chinese/view/05.jpg)


วิเวกวังเวงที่เงียบงัน
ราตรีแห่งความฝันร้อยรำพันอยู่ในฤทัยข้า..
อณูอากาศเฉียบเย็น ท่ามกลางความหม่นมืด อนธการ
เริงใจร้าวสลายวิญญาณ ดูดสูบความห้าวหาญ ทรนง...

กู่ก้องสู่ผืนโลกา..
หยิบกระบี่ลับหินผา ด้วยน้ำตากับความมืดหม่น
ฉีกสลายสายฟ้า ตวัดคมศาสตราสู่สายลม
ใบไม้พร่างพรูทับถม สบัดคืนทิ่งลง ..แก่ธรณี....

วารีที่ตกต้องไหลด้วยเงียบงัน
หยุดเสียงสะอื้นโศกศัลย์ ด้วยศักดิศรีเปล่าเปลือยที่ข้าพยามจะรักษานี้
ท่ามกลางผืนหิมาแห่งภูผา เมื่อน้ำตาของข้ามันรินรด ก็ไม่เหลือศักดิ์ศรีให้มี..
แพ้ข้าแพ้..เกมส์พนันคราวนี้  เมื่อสายตาท่านไม่เคยมี  ข้าในหัวใจ..
[/color]

   ขอบคุณและชื่นชมยิ่งนัก

   ***คนเช็ดเงา***


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 พฤศจิกายน 2005 : 19:00:42


        เกี่ยวกระหวัดรัดร้อยห้อยระย้า

ระโยงพ่าพาดพุ่มสุมทุมม่าน

หลายหลากเนาเถากอทอตระการ

สอดประสานพรางล้อมห้อมหอไพร.

++++++++++


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 07 พฤศจิกายน 2005 : 22:03:37

   ขอบคุณและชื่นชมยิ่งนัก

   ***คนเช็ดเงา***


ขอบคุณค่ะ (http://zyxr.com/sozai/icon/3057.gif)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 10 พฤศจิกายน 2005 : 22:58:14
     กอขบวนการชั่วช้า.....โกงชาติ

กับกี่วงจรอุบาทว์......บ่งชี้

ผวาพรั่นผงะหวาด  ...โหยหวั่น

สูบอิ่มกูนับหนี้......นั่งน้ำตาคลอ


มึงมีทุนกี่ล้าน......ลืมหลง

ทรัพย์ใช่จักครองคง....ค่ำเช้า

ผลประโยชน์กลุ่มเจาะจง....จึงนั่งบริหาร

ครองเพื่อตะแบงเข้า.....พ่อค้า สามานย์


แปรรูปแปลงสิ้นสิน.....ทรัพย์ชาติ.

ถุยถ่มปาวประกาศ...... .คลั่งบ้า

ตัณหาร่ายชวนขยาด........ขยะ

ธ แช่งใครโกงหล้า....แผ่นเพี้ยงนรกกัลป์


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 11 พฤศจิกายน 2005 : 13:26:37
สายลมสายฝนพัดกระหน่ำ
ฟ้ามืดดำคลุมครอบผืนนภา
ดังเช่นใจคนพบคลื่นมายา
ครอบคลุมกรุณาจึ่งไร้ปราณี

สายลมสายฝนยังสงบ
เมฆดำยังอพยพหลบลี้
หากความอยากได้ฤาถือดี
ยังคงติดตามร้างชีวีอยู่ร่ำไป
...........................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 12 พฤศจิกายน 2005 : 00:38:15
      จับเรียงเส้นยาสูบจูบใบจาก

นั่งบนฟากหนำนาพาสับสน

คนตึกสวยรวยทรัพย์ระดับคน

มองเราจนเราโง่โถคนเอย



รู้จักกันไม่ทันจะเข้าขวบ

ก็รีบรวบรัดความว่าทรามเฉย

นึกแล้วน่าน้อยใจกระไรเลย

คนคอนเคยคบหาพาคิดความ



ดีมิดีใช่ที่มีพิสูจน์

เหมากราวรูดพี่น้องขอร้องห้าม

หากคนนี้ใจร้ายมิได้ความ

ก็อย่าหยามยกเมืองให้เคืองใจ



เมืองมีมาช้านานเคยขานกล่าว

เรียงเรื่องราวตำนานมาขานไข

คน หน่ะ คน ชั่วดีอยูที่ใจ

ใครหนอใคร ใส่ร้ายป้ายสีเมือง



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 15 พฤศจิกายน 2005 : 18:45:47


   แปลงสินแปรสิ้นทรัพย์....ทุนชาติ

ซุกเงื่อนไขอุบาทว์.....ชั่วช้า

ตลบแตลงปั่นตลาด....เป็นต่อ..ทุนนิยม

เสียงก่นจากรากหญ้า....เหลี่ยมหน้าสามานย์


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 16 พฤศจิกายน 2005 : 20:04:56

      ระลึกนึกถึงจึงพร่ำ

ยามย่ำค่ำเช้าเฝ้าคิด

ประทับจับใจใฝ่จิต

ชีวิตเราสองข้องกัน


วันหวังยังมาไม่ถึง

ที่ซึ่งครึ่งกลางทางฝัน

พลังยังรอมิท้อหวั่น

เคียงกันนั้นตรงลงเอย


คิดถึงจะขาดใจแล้ว

ยามแก้วแพร้วพร้องร้องเผย

พี่ภินท์แทบสิ้นใจเลย

ยามเอ่ยเรียกร้องต้องกัน


นางสุขสดใสใจชื่น

พี่ยิ้มระรื่นตื่นฝัน

นางทุกข์ทุกร้าวเศร้าพลัน

สุดกลั้นพี่หมองครองจินต์


จิตวิญญาณรวมร่วมเรา

รับเอาเข้ารู้สู่สิ้น

สัมผัสชัดแจ้งแห่งยิน

ไกลกันถวิลไซร้ใกล้ใจ


  ๑๖  พฤศจิกายน  ๒๕๔๘

      คนเช็ดเงา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 19 พฤศจิกายน 2005 : 05:42:48
(http://storythai.com:81/imgs/chan_mekey/images/Image.jpg)


ดุจปีศาจสุรา..รำร่าย...

หื่นกระหายเมามาย มิได้สติ

เกลือกอาจม เละตรมในความคิด

เมินสรรพ ชีวิตดำเนินไป...





ดุจปีศาจ สุรา..รำร่าย

ขวากทะลาย ล่วงบริสุทธิ์ สิ่งสรรพ

ใจระร้อน กายระอุ แผ่พัง

ดูทุเรศ เศษชั้นสวะดิน



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 พฤศจิกายน 2005 : 09:44:58
(http://storythai.com:81/imgs/chan_mekey/images/Image.jpg)


ดุจปีศาจสุรา..รำร่าย...

หื่นกระหายเมามาย มิได้สติ

เกลือกอาจม เละตรมในความคิด

เมินสรรพ ชีวิตดำเนินไป...





ดุจปีศาจ สุรา..รำร่าย

ขวากทะลาย ล่วงบริสุทธิ์ สิ่งสรรพ

ใจระร้อน กายระอุ แผ่พัง

ดูทุเรศ เศษชั้นสวะดิน





                            ผลิบาดแผลแผ่ร้าว.......รวดแผล

            ทุรนร่ายฤทธิ์แล........ล่วงล้ำ

            สบเสพสนองแด......ดูดดื่ม

            ผละห่างหายกลายช้ำ....ยิ่งช้ำชอกแฮ


                   เมาจิตปลิดรื่นแล้ว....อารมณ์

              เสพกลิ่นรสฉินฉม.......ฉ่ำเศร้า

             รินสุรารสดับตรม......ตรอมติด

             รักรสสุราฤาร้าว....ข่มรวดฤทธิ์สุรา


             ขอบคุณ .มังกรวาโย ครับ..
             


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 พฤศจิกายน 2005 : 15:46:40


     เมืองนี้มิใช่เมืองนายกฯ

เล่นเกมสกปรกยกไปขาย

ฮั้วแผ่นดินสิ้นชาติ อุบาทว์อุบาย

เพียงเพื่ออยากได้ไว้ครอบครอง

ขายเองซื้อเองบรรเลงปรเทศ

นั่งเก้าอี้วิเศษไร้สมอง

ไร้จรรยาสามัญตามครรลอง

ไร้ศาสตร์ปกครองสนองตัณหา

มิอยากได้คนที่ดีที่สุด

แค่เพียงมนุษย์ที่มีคุณค่า

รู้จักแก้รู้จักพอเหมาะราคา

ไม่อยากได้มารบ้ามาครองเลย

ฉินแผ่นดินกลิ่นตลบอบทรามฉม

สิ้นนิยมเสียแล้วพระแก้วเอ๋ย

ส่งกฎบาปตราหน้าตราไว้เลย

รอลงเอยโทษทัณฑ์ให้บรรลัย.





หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 พฤศจิกายน 2005 : 22:12:35
(http://www.dreampoem.com/img/i030.jpg)



       เริ่มวันรักคราครั้นตะวันส่อง

ทาบสีทองทอฟ้าสบตาฝัน

มือกุมมือใจร้อยถ้อยรำพัน

หมายมาดมั่นฟันฝ่ามุ่งหน้าเดิน


พอพบแดดแผดจ้าก็ล้าเหนื่อย

ร้อนแรงเรื่อยระทกระหกระเหิน

เริ่มทดท้อทางเท้าที่ก้าวเดิน

การเผชิญขวากหน้าก็ล้าแรง


เผยเห็นธาตุแท้ตัวกลัวจะทุกข์

เคยปลอบปลุกเร่งเร้าให้กร้าวแกร่ง

พอร้อนร่าวด่าวดิ้นแทบสิ้นแรง

ก็หน่ายแหนงแคลงใจในทางจร


ขอพักพบหลบร้อนซ่อนเงาไม้

หวังสบายพึ่งพิงอิงกายผ่อน

แยกกันย่างทางใครไม่อาวรณ์

สลัดตอนปล่อยคว้างว่าร้างกัน


คืออดีตเงาดำใกล้ค่ำแล้ว

รักเพริศแพร้วเลือนหายมลายฝัน

จักเริ่มใหม่ก็ใกล้วายตะวัน

สิ้นแสงพลันมืดดับลับรักเลย   [shadow=red,left,300]TEXT[/shadow]


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 พฤศจิกายน 2005 : 23:12:55


      นกระดาษวาดฝันนั้นอยู่ไหม

ใครเก็บไว้ใคร่ขอมาต่อยอด

เร่งหาเถิดประชาตาส่ายสอด

อาจจะรอดถ้าคืนกลีบกับเจ้าของ


ครั้งมาโปรยบอกนัยไทยสงบ

หยุดสู้รบฆาฟันนั้นสยอง

เลือดเผ่าไทยไหลหลังถะถั่งนอง

รวมครรลองร่วมแถวแนวรักไทย

 
คงมิลืมความหมายที่ให้พับ

เรารู้รับความคิดเอาจิตใส่

รวมพลังหวังร่วมรวมน้ำใจ

เพื่อผองไทยสงบพบสราญ


นกกระดาษวาดฝันช่วยกันหน่อย

พับค่อยค่อยบรรจงอย่าหลงด้าน

ระบุเจตน์เหตุเราให้เขาอ่าน

ที่ต้องการให้เป็นหน่ะเช่นไร


นกสนองความหมายให้นายกอ

รู้จักพอรู้จักรักชาติได้

หยุดโกงกินกอบโกยโหยกระหาย

เหลือยาไส้ให้รากหญ้าหาประทัง   ฯ





หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 24 พฤศจิกายน 2005 : 22:39:38



      เริ่มเรียนรู้คู่ถิ่นแผ่นดินเกิด

ก็บรรเจิดปัญญามาประสาบ้าน

วิวัฒน์กาลผ่านรอดสอดประสาน

คือตำนานการมีวิถีกระทำ


อยู่บนดินกินอยู่รู้คุณดิน

มิสูญสิ้นตระนักรักษ์แหล่งน้ำ

ทั้งเถื่อนไพรพงเขาเนาลำนำ

เป็นคู่ค้ำดำรงคงพึ่งพา


เป็นอย่างนี้เล่าขานมานานแล้ว

ไทยมีแนวมิแก่งแสวงหา

อยู่ด้วยเอื้อต่อกันแต่บรรพ์มา

"ภูมิปัญญา"รู้รักรู้จักพอ


กระบวนทัศน์แปรเปลี่ยนประดาปรับ

การรุกรับเคลื่อนกงขับวงล้อ

คาราวานทุนย่ำก็กำรอ

ย่อยยับหนอกลยุทธ์จุดชนวน


เริ่มซึมซับรับทัศน์มาผลัดเปลี่ยน

เป็นเบียดเบียนบ้าแบ่งแก่งแย่งล้วน

มิเหลือแนวแถวไทยไร้กระบวน

มิเหลือให้ทบทวนก่อนสิ้นไท.

.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 พฤศจิกายน 2005 : 21:04:12


      แลภูสูงเสียดฟ้า พยับเมฆ

ดลดั่งโดนมนต์เสก   ใส่สิ้น

ถวิลใคร่วิเวก    ปลดว่าง

เคืองขุ่นคนปลอกปลิ้น..ปล่อยปล้อนปลดปลง


  อยากเนาแนบเถื่อนถ้ำ....อำไพ

ดงป่าพงพฤกไพร.......เพื่อว้าง

ยลยินก่นคนไกล.......กรายห่าง

เหม็นเบื่อสังคมสร้าง..เน่าน้ำใจคน

  สัตว์พืชพงเพื่อนพ้อง...พิงพัก

ขับกล่อมคลายทุกข์หนัก..หน่วงล้า

กำพืดใคร่เสพศักดิ์.....เสพสนอง

สัตย์คนตระบัดบ้า...ป่าช้าสัจธรรม.




 




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 01 ธันวาคม 2005 : 00:48:06
ของวันที่16 พ.ย. อ่านแล้วคิดถึงแฟนเลยคะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 ธันวาคม 2005 : 18:57:47
ของวันที่16 พ.ย. อ่านแล้วคิดถึงแฟนเลยคะ


    ไกลกันวันแล้ววันเล่า

                          พี่เฝ้าคอยนับรับขวัญ

                          กี่รุ่งพรุ่งนี้กี่วัน

                         ไหวหวั่นนานหนอรอคอย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 ธันวาคม 2005 : 20:43:23



       ลั่นทมหน้าบ้านบานสลอน

คราวก่อนเคยชมเสียบผมน้อง

ครานี้หล่นลงตรงลานกอง

พี่หมองทุกข์ถมระทมทรวง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 01 ธันวาคม 2005 : 22:25:36
รักลั่นทมสีขาวบ้านๆ แบบนั้นจัง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 ธันวาคม 2005 : 22:50:38
รักลั่นทมสีขาวบ้านๆ แบบนั้นจัง

     ลั่นทมลาทุกข์แล้ว......ลับหาย

ลุล่วงลบโศกคลาย....เคลื่อนเศร้า

ฤารักเริ่มชิดชาย...แอบชื่น

ฝันตื่นเพียงคลอเคล้า...คู่น้องเคียงนาง.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 02 ธันวาคม 2005 : 13:51:11
กำลังตั้งตารอเมล็ดลั่นทม ลั่นทมที่มีความหมาย เมื่อไหร่มันจะงอกขึ้นมาสักที
11 หวังว่าจะมีรอดบ้างนะ  


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 02 ธันวาคม 2005 : 20:57:36
เมล็ดลั่นทมเริ่มแตกหน่อแล้ว ตื่นเต้นจัง :)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 ธันวาคม 2005 : 21:49:22
                               เด็ดฝักด้วยรักใฝ่

                               เต็มใจเพาะเมล็ด

                               ประจงลงสิบเอ็ด

                               ปานเก็จหมายเด็ดดม  

                     

                       จงเติบโตงอกงามตามมุ่งหวัง

                แตกหน่อตั้งกล้าแกร่งรับแสงฉาน

               ล้อลมไหวใบโบกโลกสราญ

               รอดอกบานสีสวยแซมมวยผม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 ธันวาคม 2005 : 22:09:24
ลั่นทมบานล่วงหล่นบนลานบ้าน
เก็บใส่พานมาร้อยเป็นสร้อยศรี
มะลิขาวกรองมาลัยให้คนดี
ไม่กี่ปีจะคืนกลับรอรับขวัญ  :) นะ


      ลั่นทมบานเหี่ยวแห้งแล้งคาต้น

ไม่ยอมหล่นแหงนคอรอชะเง้อ

แล้วจะร้อยมาลัยยังไงเธอ

กลัวใจเผลอร้อยดอกรักถักมาลัย..ฮี่ๆๆๆๆๆ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 02 ธันวาคม 2005 : 22:44:04
ดอกมันเหี่ยวคาต้น ค้างบนยอด ไม่มีใครกล้าปีนไปเก็บ เด็ดมาดม กลัวตก!!!!


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 ธันวาคม 2005 : 22:59:58


    ดอกแห้งเหี่ยวคาต้นค้างบนยอด

ใครจะดอดมาดมเด็ดชมได้

กลัวความสูงสั่นไหวหัวใจวาย

ยอมซบทรายชมหญ้ามิกล้าปีน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 03 ธันวาคม 2005 : 08:48:10
ชวนชมต้นน้อยๆเริ่มแตกใบที่3-4 แล้ว พวกมันดูน่ารักจังเลย เหมือนเด็กทารกที่ยังปิดตาหลับปุ๋ยกันอยู่เลย
ส่วนลั่นทมรอดมาอีก1  ดีจังเลยเนอะ เฝ้าดูมันเช้าเย็น  


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 ธันวาคม 2005 : 09:35:05


      เด็ดน้ำค้างวางร้อยสอยมาลัย

ดาวไสวแต้มฟ้ามาสอดเสริม

มวลผกามาลีมีแต้มเติม

อุบะเริ่มรอยโศกรัดโลกร้อย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 ธันวาคม 2005 : 09:49:06
ชวนชมต้นน้อยๆเริ่มแตกใบที่3-4 แล้ว พวกมันดูน่ารักจังเลย เหมือนเด็กทารกที่ยังปิดตาหลับปุ๋ยกันอยู่เลย
ส่วนลั่นทมรอดมาอีก1  ดีจังเลยเนอะ เฝ้าดูมันเช้าเย็น  


ชวนชมชวนตื่นเช้า....รอชม

ผลิหน่อเผยลั่นทม....ชื่นฟื้น

เพียงฝันใฝ่ฤาสม....สนองเจตน์

คราหน่ายแหนงสะอื้น...อกร้าวระทม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 03 ธันวาคม 2005 : 10:13:18
จะอิงแอบแนบชิดสนิทเจ้า
จะยืนยาวมิห่างร้างไปไหน
ขอสิ้นลมสมรักจักสิ้นใจ
วางรักไว้หนึ่งเจ้าผู้เข้าครอง
29ส.ค.2005/21:29:0

แอบเอาของคนพิเศษมา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 03 ธันวาคม 2005 : 11:03:26
ฉันคิดถึงเธอตั้งแต่หัวค่ำ จนอุษาสาง......จนอุษาสาง
ด้วยเกิดความรักผุดขึ้นที่กลาง....หว่างฤดี  หว่างฤดี
ใจเราตรงกัน.....
 
 ;) ;) ;) ;) ;)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 03 ธันวาคม 2005 : 23:31:17
 :)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 03 ธันวาคม 2005 : 23:38:49
 :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'(


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 03 ธันวาคม 2005 : 23:42:09
หลับฝันดีนะคะ คนเช็ดเงา :-* :-*


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 04 ธันวาคม 2005 : 11:00:25
You've Got A Way
Written by Twain/Lange

You've got a way with me
Somehow you got me to believe
In everything that I could be
I've gotta say--you really got a way

You've a way it seems
You gave me faith to find my dreams
You'll never know just what that means
Can't you see.......you got a way with me


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 04 ธันวาคม 2005 : 11:08:33
CHORUS:
It's in the way you want me
It's in the way you hold me
The way you show me just what love's made of
It's in the way we make love

You've got a way with words
You get me smiling even when it hurts
There's no way to measure what you love is worth
I can't believe the way you get through to me

CHORUS:

Oh, how i adore you
Like no one before you
I love you just the way you are

CHORUS:

It's just the way you are


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 ธันวาคม 2005 : 15:28:49


     ที่โค้งรุ้งคุ้งฝันของวันนี้

ฉาบทอสีสวยงามตามใจหวัง

ระยะห่างทางไกลใช้พลัง

จะรอดฝั่งถึงฝันนั้นอีกยาว



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 05 ธันวาคม 2005 : 17:11:24


     ที่โค้งรุ้งคุ้งฝันของวันนี้

ฉาบทอสีสวยงามตามใจหวัง

ระยะห่างทางไกลใช้พลัง

จะรอดฝั่งถึงฝันนั้นอีกยาว



เอ้า!!!!!! สู้โว้ยยยยยยยยยยยย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 ธันวาคม 2005 : 17:35:47


    เสน่ห์รงค์รุ้งเพชรพรรณราย

พรรลายเลื่อมแล้วแก้วสวรรค์

จินตนวิวัฒน์มหัศจรรย์

วิลาวัณย์กานต์เปรมเกษมศรีฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 06 ธันวาคม 2005 : 12:21:50
เย้!!!! ดูสิ ไม่นึกว่าจะรอด แต่ตอนนี้ลั่นทมแตกหน่อเพิ่มมาเป็น 5 แล้ว  :D  
มองไปจากที่เคยมีแต่ดินสีน้ำตาล เมล็ดสีน้ำตาล เริ่มมีจุดเล็กๆสีเขียวของยอดอ่อนโผล่ขึ้นมา
ส่วนชวนชมก็โตวันโตคืน เห็นยอดเล็กของใบที่5-6 แล้ว
รดน้ำด้วยมือตัวเอง มือจุ่มลงในขัน ปล่อยให้น้ำแต่ละหยดแตะลงบนยอด ลงที่ดินใกล้โคนต้นชวนชมน้อยๆ พวกมันช่างดูบอบบางเหลือเกิน



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 ธันวาคม 2005 : 12:50:45
เย้!!!! ดูสิ ไม่นึกว่าจะรอด แต่ตอนนี้ลั่นทมแตกหน่อเพิ่มมาเป็น 5 แล้ว  :D  
มองไปจากที่เคยมีแต่ดินสีน้ำตาล เมล็ดสีน้ำตาล เริ่มมีจุดเล็กๆสีเขียวของยอดอ่อนโผล่ขึ้นมา
ส่วนชวนชมก็โตวันโตคืน เห็นยอดเล็กของใบที่5-6 แล้ว
รดน้ำด้วยมือตัวเอง มือจุ่มลงในขัน ปล่อยให้น้ำแต่ละหยดแตะลงบนยอด ลงที่ดินใกล้โคนต้นชวนชมน้อยๆ พวกมันช่างดูบอบบางเหลือเกิน



ปลูกต้นไม้ด้วยใจลงในฐาน

ปุ๋ยรักหว่านวางแนบแอบรากต้น

พรวนดินเอื้อเพื่อกอเฝ้ารอยล

ผ่านลมฝนแดดจ้าก็น่าชม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 ธันวาคม 2005 : 20:42:21


  อุระราวผ่าวร้อน.....รุมไฟ

คราตื่นฤาหลับใหล.....หล่นห้วง

ภวังค์พ่ายเพียงภัย...เพลิงร่าน

คำกล่าวทุกคำท้วง.....เล่ห์ไคล้โลภครอง




 
     


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 ธันวาคม 2005 : 21:18:00
     หมื่นสีพันลายบินร่ายฟ้อน

โอนอ่อนผ่อนลมชมปีกสวย

เริงร่อนระบำริมลำห้วย

ชื่นด้วยชมนางกลางพฤกษ์

ระรื่นคืนค่ำฉ่ำกลิ่น

รวยรินกลิ่นแก้มกล่อมดึก

ระทกอกสั่นหวั่นระทึก

ระลึกเรื่องลับกลับระทม

ร่ำร้องเรียกหาคราค่ำ

ฝนพรำพร่ำใฝ่ฝันสม

ลับแล้วแก้วพี่หนีชม

โศกตรมห่มเศร้าร้าวราน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 07 ธันวาคม 2005 : 16:15:46
เมฆาริน หลั่งสายชล ระคนโศก
เหงาทั้งโลก เย็นเยียบ เหยียบสายฝน
พรมลงมา พาใจรอน ซ่อนกังวล
ใจระทม ขื่นขม ตรมหทัย...
................................................................
ดีจ้า พี่เค ไม่เจอกันนาน หวังว่าจะสบายดีงับ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 ธันวาคม 2005 : 18:29:41
เมฆาริน หลั่งสายชล ระคนโศก
เหงาทั้งโลก เย็นเยียบ เหยียบสายฝน
พรมลงมา พาใจรอน ซ่อนกังวล
ใจระทม ขื่นขม ตรมหทัย...
................................................................
ดีจ้า พี่เค ไม่เจอกันนาน หวังว่าจะสบายดีงับ


      เงียบเหงากรายใกล้ร่าง...รักหาย

หลบซ่อนทุรนทุราย......เรื่องร้าว

พยุบ่นฝนผิว์พราย......พรมพร่าง

แหนงหน่ายปรายฝนเศร้า...คร่าวน้ำตาคลอ

   ดีจ้า บี...




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 ธันวาคม 2005 : 21:46:59
(http://www.dreampoem.com/img/i019.jpg)


     
   ห้องนี้...รกเต็มทีมีของเก่า

ในวันเหงาอยากฆ่าเวลาเงียบ

บรรจงคัดจัดกางวางระเบียบ

เพียงภาพเรียบนำย้อนยังตอนเยาว์

.  
    ดูนั่นสิ..

เมฆสองสีลอยไปใกล้ภูเขา

อันสีขาวสีเดียวกับตัวเรา

ส่วนสีเทาที่เห็นเป็นตัวเธอ.

   ลอยไป....ลอยไป.       ไป

 ไกลสุดไกลแสนไกลให้มองเหม่อ.

หายไปไหนไม่เห็นแล้วล่ะเออ

พอพลั้งเผลอลืมหายเสียดายจัง.

 



   



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 ธันวาคม 2005 : 23:40:13

    เพียงนี้...ที่กระทำ

เจ็บช้ำเกินร่ำไห้

โลกกลับดั่งดับกลาย

มืดร้ายนรกรับ

  แต่นี้..ไม่มีแล้ว

สูญแก้วมณีวับ

วาวฝันบรรเจิดจับ

ทาบทับทมิฬทบ

น้อยนัก...หรือรักนี้

แม้นฤดียอมสยบ

ต่ำตฤณติดดินลบ

ฝังกลบอินทรีย์กลาย.

สลายเป็นเถ้าถ่าน

ผุกาลฤาเลือนหาย

รอยเจ็บที่เหน็บกาย

สิ้นไร้อย่าได้เลือน

ฝากฝนหล่นน้ำตา

โกรธาฝากดินเลื่อน

หม่นเศร้าแฝงดาวเดือน

จักเคลื่อนกี่แสนกัลป์  ฯ



























หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 08 ธันวาคม 2005 : 08:30:50
ตื่นเช้า มาชมลั่นทมน้อยๆ
ฝนก็ตก ก็ปรอย บางวันโชคดีหน่อยก็มีแดด
พวกมันไม่เคยเรียกร้องอะไร จะมีแดด มีฝนหรือไม่
ยังไงมันก็เป็นลั่นทม ชวนชม
ขอเพียงหยดน้ำเล็กๆ ในวันที่ดินแห้ง
เท่านั้นเอง เท่านั้นเอง

โดนเพาะช่วงฝนตกหนัก
แตกหน่อ แตกยอดท่ามกลางสายฝน
ถึงจะบอบบาง แสนจะหวั่นไหวเหลือเกิน
ใครจะมองว่าอ่อนแอยังไง ไม่สนใจ
แต่ความเป็นจริง แกร่งต่างหาก
พวกมันโตขึ้นทุกวัน โตขึ้นเรื่อยๆอยู่ในกระถาง
ยิ้มแย้มทักทายเจ้าของ
นั่งยองๆ แล้วมองพวกมัน
ลั่นทม ชวนชมจ๋า
คิดถึงเหลือเกิน คิดถึงเหลือเกิน




 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: บุคคลทั่วไป ที่ 08 ธันวาคม 2005 : 13:24:29
ถุงทอง ปีกทองอร่าม
ขยับปีกบางเบา พลิ้วไหว
เคียงคู่กันไป ในลมหนาว
หยอกเย้า ท่ามกลางดงดอกเข็ม
แดงสด สีสดสวย
สองเหลืองเด่น  อยู่ในดงแดง







หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 ธันวาคม 2005 : 16:07:14
ตื่นเช้า มาชมลั่นทมน้อยๆ
ฝนก็ตก ก็ปรอย บางวันโชคดีหน่อยก็มีแดด
พวกมันไม่เคยเรียกร้องอะไร จะมีแดด มีฝนหรือไม่
ยังไงมันก็เป็นลั่นทม ชวนชม
ขอเพียงหยดน้ำเล็กๆ ในวันที่ดินแห้ง
เท่านั้นเอง เท่านั้นเอง

โดนเพาะช่วงฝนตกหนัก
แตกหน่อ แตกยอดท่ามกลางสายฝน
ถึงจะบอบบาง แสนจะหวั่นไหวเหลือเกิน
ใครจะมองว่าอ่อนแอยังไง ไม่สนใจ
แต่ความเป็นจริง แกร่งต่างหาก
พวกมันโตขึ้นทุกวัน โตขึ้นเรื่อยๆอยู่ในกระถาง
ยิ้มแย้มทักทายเจ้าของ
นั่งยองๆ แล้วมองพวกมัน
ลั่นทม ชวนชมจ๋า
คิดถึงเหลือเกิน คิดถึงเหลือเกิน




 

    สามัญแห่งดำรง
ชีพคงย่อมฟันฝ่า
มิง้อรอชะตา
แกร่งกล้ากว่ากาลกลืน

คือกรอบที่ครอบคลุม
ซอกมุมมิมีฝืน
วารวันฝันผ่านคืน
หยิบยื่นย้ำสลาย

สั้นยาวก็สาวทอด
รู้รอดอย่าริร้าย
ผลมวลล้วนลับวาย
ความตายยุติธรรม

เวลาฆ่าทุกสิ่ง
มิหยุดนิ่งเลื่อนถลำ
เร้นรอยไร้เงื่อนงำ
เข็มวนซ้ำนาฬิกา

คือกรอบรายรอบเกี่ยว
คือเสี้ยวของต้นกล้า
เกิดดับกับเวลา
รู้คุณค่าการดำรง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 08 ธันวาคม 2005 : 18:16:43
สายลมกระหน่ำซ้ำ     ฝนโปรย
หญ้าดอกต้านลมโชย  ช่ำแล้ว
ล่องลอยเรื่อยไห้โหย   แรงอ่อน
จักจากไปไกลแล้ว       ฝากร่ำลาดิน
.......................................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 ธันวาคม 2005 : 19:15:56
ถุงทอง ปีกทองอร่าม
ขยับปีกบางเบา พลิ้วไหว
เคียงคู่กันไป ในลมหนาว
หยอกเย้า ท่ามกลางดงดอกเข็ม
แดงสด สีสดสวย
สองเหลืองเด่น  อยู่ในดงแดง







            ไหวหวั่นแลครั่นคร้าม....ยามเคียง

กลัวห่างไกลเกินเสียง....ส่งหา

พายพัดพรั่นพรึงเพียง....พรากพี่

แรงอ่อนรับลมกล้า....อย่าได้พ่ายภินท์ ฯ



     ขอบคุณบุคคลทั่วไป ครับ ฮี่ๆๆๆๆ






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 ธันวาคม 2005 : 19:47:34
อ้างถึง
สายลมกระหน่ำซ้ำ     ฝนโปรย
หญ้าดอกต้านลมโชย  ช่ำแล้ว
ล่องลอยเรื่อยไห้โหย   แรงอ่อน
จักจากไปไกลแล้ว       ฝากร่ำลาดิน
.......................................................

      สายลมกระหน่ำเนื้อ.....หนาวลม

ฝนพร่างน้ำค้างพรม...ห่มหญ้า

สุขสมใฝฝันสม.....สิใฝ่

รักบ่มประโลมล้า.....เล่ห์แล้โลกีย์


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: เกล็ดทรายกะปลายดิน ที่ 09 ธันวาคม 2005 : 12:59:34
     ฝนพร่างพร่าง น้ำค้าง  พร่างพรม
ลมสายลมพรมพรม           ยอดหญ้า
ไหวปลิวไหวไหลอ่อน        ค้อนอุรา
รอรอจะรอยอดหญ้า          มาห่มกาย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 09 ธันวาคม 2005 : 15:11:18
มองจันทร์เห็นแสงระย้า      ยลนาน
หวังเอื้อมเก็บดวงมาลย์        แนบข้าง
หากเป็นได้เพียงฝัน             แอบใฝ่
ดอกฟ้าฤาจะร้าง                 ห่างฟ้าซบดิน
................................................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 ธันวาคม 2005 : 19:22:20
    ฝนพร่างพร่าง น้ำค้าง  พร่างพรม
ลมสายลมพรมพรม           ยอดหญ้า
ไหวปลิวไหวไหลอ่อน        ค้อนอุรา
รอรอจะรอยอดหญ้า          มาห่มกาย

 
    เหน็บหนาวหาหญ้าห่ม...หายนอ

ดายเดี่ยวเหงาฉาบทอ.....ทาบหน้า

ทุกข์ท้อผิว์ว่ารอ.....รับอุ่น

ทดหนึ่งแทนยอดหญ้า..หญิบคล้องมาลัย ฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 ธันวาคม 2005 : 19:36:07
มองจันทร์เห็นแสงระย้า      ยลนาน
หวังเอื้อมเก็บดวงมาลย์        แนบข้าง
หากเป็นได้เพียงฝัน             แอบใฝ่
ดอกฟ้าฤาจะร้าง                 ห่างฟ้าซบดิน
................................................................

     มองจันทร์แสงส่องจ้า...ตาลาย

จึ่งเมินมองแสงฉาย....ฉาบหน้า

ผิว์แผกแตกความพราย...แพร่งผุด

สบส่องจันทร์นวล.จ้า....แจ่มหล้าจันทร์เดียว.



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 ธันวาคม 2005 : 20:25:18
    ...



 ถือบุญหนักศักดิ์ใหญ่ใครก้มกราบ

ศิโรราบเงินตรามหาศาล

หรือก่นด่าช้าชั่วมั่วสามานย์

จะล้างผลาญผยองฤาครองเมือง


เท่าที่เห็นเป็นมาน่าสงสัย

ซุกอะไรซ่อนเร้นมิเว้นเรื่อง

นโยบายหน่ะชัดมิขัดเคือง

วาทะเปรื่องทำเปรตทุเรศทุรัง


โปรยคำหวานหว่านล้อมหอมลมปาก

ความทุกข์ยากลำเค็ญเป็นความหลัง

ว่าคนจนจะหมดไปชื่นใจจัง

ความหมายหวังให้ตายใช่ตั้งตัว


สมบัติคือเสบียงไว้เลี้ยงชาติ

เหลิงอำนาจแปรกฎกบฎกลั้ว

แปลงสินชาติลำเอียงไว้เลี้ยงตัว

เปิดรูรั่วโกงกินเสียสิ้นเปลือง


เหวยผู้นำพึงจำและสำนึก

เร่งระลึกเลิกชั่วทำตัวเขื่อง

หยุดยักยอกย่ำเหลวเลวหลากเรื่อง

ให้ชาวเมืองชื่นชมสมผู้นำ


อย่ามองคนจนเข็ญไม่เห็นค่า

อย่ารีดเค้นรากหญ้าแผ่นดินต่ำ

อย่ากอบโกยโหยหาห่าระยำ

คุณธรรมปลุกปลอบมอบแก่กัน..





หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 ธันวาคม 2005 : 09:31:08


    ตายเป็นเห็นถ้วนทั่ว.....ตัวตน

ยามตื่นคืนกมล....ก่อนร้าง

วนเวียนเปลี่ยนกาลกล....เล่ห์ก่อ

หลับล่วงดุจชีพร้าง....ว่างไร้ตายตน


    ตายเป็นเห็นเช่นนี้....นั้นนา

ก่อนสิดับอัปรา.....พ่ายเพี้ยง

ตายเป็นเห็นทุกครา....หลับตื่น

แสนหมื่นล้านลับเกลี้ยง...ดับสิ้นอินทรีย์



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 11 ธันวาคม 2005 : 22:25:25
    กาลกลไยกลั่นแกล้ง..........กลกาล
เลี่ยงหลบทุกข์ทรมาน..........หลบเลี่ยง
ผ่านวันสุขร้อนผลาญ..........วันผ่าน  
ร้องร่ำใจปริ่มเพี้ยง..........ร่ำร้องในใจ

    ฝากฝังความสุขไว้..........เนิ่นนาน
สิ้นสุดวันฝันหวาน..........โลกนี้
ละใจใฝ่สุขศานต์..........รานแหลก
ฝังทุกข์สุขชาตินี้..........ฝากไว้ใต้ดิน        


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 12 ธันวาคม 2005 : 15:30:26
หนาวเนื้อสุมเชื้อไฟ   หนาวใจห่มใดหนอ   ไหวรักที่ถักทอ.  ทดท้อมิพบทาง            

จางห่างจะร้างไร้    พรากกายมิใกล้ร่าง    รู้รักตระหนักวาง   ไว้กลางหว่างฤทัย

กี่ค่ำกี่ด่ำดึก..รู้สึกโหยหาไหม  ดาวดวงโชติช่วงไกล  วิบวับจะลับลา

เหน็บหนาวคราวน้ำค้าง  หล่นพร่างพรมกอหญ้า  อัสสุรินรินมา  มิคาค้างลงกลางตฤณ

รอยเหน็บที่เจ็บจิต  ชีวิตระทมภินท์  หยั่งรากลงฝากดิน สูญสิ้นอนันตกาล

รุ่งแจ้งแสงสูรย์ส่อง  ละอองละลายธาตุ ไอคล้อยลอยอากาศ  วิปลาสประหลาดโลก

หล่นฝนก็หม่นพร้อย..เจ็บร้อยเจือรอยโศก  น้ำตาวิปโยค  ก็รินกรรมก่อซ้ำรอย

พิรุณร่วงรินมา จากฟากฟ้าเหนือดงดอย  เมฆม้วนเป็นไอฝอย คือกลั่นถ้อยผู้ทุกทนข์

ครืนครืนครื้นคำฟ้า. ถ้อยทรมาเพรียกพร่ำบ่น  ห่าแก้วแววเม็ดฝน เจือหนาวเจ็บเหน็บอุรา

ท่วมท้นบนลานโลก  นับรอยโศกคณานา ล้วนร่วมเข้าท่วมบ่า พ่านองพื้นสะอื้นครวญ

ไหลล่วงลงห้วงลึก  ร่ำคำนึกใดลึกล้วน เกินหยั่งทั้งกระบวน เร่เรรวนแลร่ายร้าย

เส้นทางสายน้ำตา มาบรรจบบรรทบสาย      หนึ่งหยดรดระบาย  รวมหยาดเค็มเต็มทะเลฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 12 ธันวาคม 2005 : 22:23:43
 

   เจ้าเบ่งบานลานสวยด้วยดอกสาว

สว่างพราวขาวโพลนโอนเอนไหว

ลมลูบลู่โลมล้อลิ่วช่อไกว

หวั่นหวั่นไหวใครใครใคร่หมายดอมดม


หอมเจ้าหอมเต็มลานบานสลอน

ภู่ภมรลุ่มหลงพะวงฉม

ว่อนโฉบฉิวลิ่วล่องตระกองชม

สมสุขสมเสพสิ้นก็บินลา


ลั่นทมน้อยรอยช้ำยิ่งย้ำทุกข์

เพรียกเสพสุขชมกลีบจีบบุปผา

ดอกมาลีพลีกายไร้มารยา

กว่ารู้ค่าความหมายแค่ใคร่ชม


ภู่ภมรร่อนหนีไม่มีแล้ว

ไร้วี่แววสูญสิ้นแม้กลิ่นฉม

ปลิดดอกเฉาร่วงรินติดดินตม

เพลงโศกตรมขับขานลานลั่นทม


   ลานลั่นทม  สวนสาธารณะสุราษฎร์ธานี

          ๑๒  ธันวาคม  ๒๕๔๘  


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 13 ธันวาคม 2005 : 21:51:38


    รัตนโกสินทร์ก่องแก้ว   เก็จมณี

อริราญราวี   รุกด้าว

ทัพทุนนิยมเสรี   สมทบ

ถลาโถมโน้มน้าว   เหนี่ยวซื้อเสพสนอง


     พ่อสอนพ่อสั่งไว้...ใดฤา

เศรษฐกิจพอเพียงถือ...มั่นไว้

สร้างก่อมิงอมือ....มาดมั่น

ทุนห้ำหั่นทุนไซร้..พ่ายแพ้แลทุน

 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 ธันวาคม 2005 : 00:39:08

      ดึกดื่นนี้หนาวใจใต้ผ้าห่ม

นอนระทมซมซุกทุกข์ทับถม

นอกน้ำค้างพร่างพรายเสียงสายลม

ในห้องหนึ่งคนตรมห่มน้ำตา


   การได้รักได้รู้คู่การร้าง

วิถีทางต่างก้าวราวต่างฟ้า

นานเหลือเกินหลบเร้นไม่เห็นมา

ฝังสัญญาย้ำตรึงซึ่งทรงจำ


  จะให้รอรอนานสักปานไหน

สักปานใดเปลี่ยนตะวันลับจันทร์ค่ำ

กี่ร้อยวันพันคืนขื่นระกำ

จวบหนาวย้ำคืนนี้พี่คิดถึง


   การได้รักได้รู้คู่การร้าง

ครั้นน้องวางสัญญาไว้คราหนึ่ง

คือความหวังความหมายไว้ตราตรึง

หรือแค่คำซึ่งซึ้งไว้ซาบทรวง


    อยู่แห่งไหนหนาวนี้พี่ทวงถาม

จะทวงความถามคำย้ำหนักหน่วง

ระทดท้อรอนับจะลับล่วง

หากแม้นลวงลืมหลงคงตรอมตาย ฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 17 ธันวาคม 2005 : 20:13:23
รักมากกว่าสิ่งใด


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 ธันวาคม 2005 : 22:00:13
ถอดระหัสสังคมให้ผมที

ว่าวันนี้ที่เป็นอยู่สู่ยุคไหน

ด้วยสับสนเงื่อนงำเกินทำใจ

มองทางไหนไหวหวาดปีศาจร้าย


เพียงก้าวผ่านบ้านไปไม่กี่ก้าว

มีหลากราวเรื่องเห็นเป็นต้องหน่าย

จนต้องเหนียมเจียมตาพาให้อาย

ก้มหลบสายตาเยาะเพราะหลงยุค


เด็กคอซองร้องรี่ปรี่เข้าทัก

หากจะรักลองเล่นเป็นสนุก

เอ่ยเชื้อเชิญชวนให้ระบายทุกข์

หนูสนุกแถมมีสติถิ




ไอ้ขี้เมานอนซมห่มขยะ

กลิ่นคลุ้งคละเน่าคล้ายไร้สติ

สิ้นแสวงสรรสรรค์วางสร้างริ

หน้ากุฏิขวางย่างสีกาเยาะ


+++++++++++++++++++++++++


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 ธันวาคม 2005 : 08:37:12


   แค่ห้วงหนึ่งของเวลาที่ขาดหาย

แค่ครั้งหนึ่งที่เราทำตัวเหมือนคนแปลกหน้าต่อกัน

ความทรมานมันกลุ้มรุม กัดแทะ แอบกินความรักจนแหว่งวิ่น

หรือฉันสูญเสียความอดทน สูญเสียจนเห็นความรักพร่องหาย

หรือเจ้าความทรมานมันมองความอดทนเป็นอาหารอันโอชะ

มันไม่ได้กัดแทะความรัก  หากมันกัดกร่อน กลืนกิน ส่วนผสมสำคัญ ของความรัก

จนเหลือแค่เศษเสี้ยว เสียรูปทรง รอเวลาสลาย........

 
    ผู้ทุกข์ทนที่ไร้ความอดทน

กับโลกหม่นกลิ่นอับและคับแคบ

กอดตัวเองพึ่งพิงอิงแอบ

เจ็บปวดแปลบบาดเนื้อแผลเรื้อรัง....





หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 ธันวาคม 2005 : 15:36:36
                                                        .

                   เพียงศรัทธา


WALTZ  Key  G INTRO  /G/G/G/G/Am/Am/Em/Em/                                              



 
     เพราะรู้ดีว่า

  ความรักความศรัทธา

จะจากฉันไป

เพราะหวังไว้ว่า..

รักจะนำศรัทธามาหล่อเลี้ยงใจ

ก้มหน้ารับชะตา..ไร้คำเอื้อนเอ่ยใดใด..

กับการจากไปของเธอ.

ก้มหน้ารับชะตา ไร้ร่องรอยน้ำตา...

ทรงจำยังมีค่า..แม้ละเมอ.ออกมา ในคืนเหน็บหนาว..



         รับอรุณ..สายลมโชยแผ่ว.

วันนี้ไม่มีเธอแล้ว..ขาดเยื่อใยไร้วี่แวว..สะพานฝันยังทอดให้ก้าว

ทางเท้ามีคนแปลกหน้าเดิน..ฉันพร้อมสู้เผชิญ..เดินตามทางศรัทธา..



    เพราะรู้ดีว่า

  ความรักความศรัทธา

จะจากฉันไป

เพราะหวังไว้ว่า..

รักจะนำศรัทธามาหล่อเลี้ยงใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 18 ธันวาคม 2005 : 18:47:58
ฝนแรงพัดมาเหมือนพายุ
ลมฝนพร่างพรมทุกหย่อมหญ้า
ไม่มีที่ให้หลบฝนได้เลย
เปียกปอน.....

หยดน้ำเล็กๆหล่นทั่วฟ้าหรือ
ตกทุกวันหรือ
เราสิที่อยู่ทุกวัน
รอเพียงโอกาสที่เหมาสม
ท้องฟ้าที่สดใสสวยงาม
กลับมาสวย ใส สดชื่น
ฟ้าหลังฝน.....

สองคนเดินไปท่ามกลางสายฝน
เม็ดฝนตกลงมา
ทิ่มแทงลงบนผิวกาย
เจ็บแสบ หนาวเย็น สั่นไปทั้งตัว
มันไม่เลือกว่าจะตกใส่ใคร
ตกใส่เราทั้งคู่....

พยุงกันไปในสายฝน
ต่างคน ต่างกลายเป็นไม้หลักไว้ยึด
ต้านแรงลมที่ปะทะเข้ามา
เป็นความอบอุ่น
อุ่นหัวใจ
เดินไปด้วยกันจนผ่านมันไปให้ได้
มุ่งตรงไปข้างหน้า
ฟ้าหลังฝน




 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 ธันวาคม 2005 : 18:58:39
 ขุนเขาคีรีระฟ้า
 
ซ่อนรักข้าไว้ตรงไหน

หมู่เมฆคล้อยอ้อยอิ่งมีสิ่งใด

หรือในธารใสก็ใสจนเห็นกรวดทราย            ===> (ไม่)   แขวนป้ายเชิญชวน

ตรอกซอย ณ  เมืองแห่งนี้

ผู้คนมากมีมากหลาย

ติดฟิล์มพรางไว้






...เรื่องเหลวไหลเชิงบันทึกทัศนะ..

     ๑๓   เมษายน ๒๕๔๘





.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 ธันวาคม 2005 : 19:44:17
     โลกมีวิถีรก

สกปรกและมอมมัว

อาจหลงลงทางชั่ว

เกลือกกลั้วมั่วอบาย

อาศัยหัวใจทราม

หื่นห่ามและเลวร้าย

สังหารผลาญทำลาย

หม่นไหม้อเวจี

กลยุทธ์ก็ผุดพล่าน

สู่กาล ณ วิถี

ขมขื่นสะอื้นมี

ระงมไห้เป็นรายวัน

กี่มือที่ถือมอบ

ปลุกปลอบมอบกล่อมขวัญ

เติมใจให้ใจกัน

จวบวันที่ฝันมี

มีหรอกดอกไม้ราย

แย้มสายหลายหลากสี

โลกสวยด้วยความดี

คนมีคุณธรรม

++++++++++++++++++


อาจมีวิถีงาม

คำถามแห่งชีวี

จักพบในภพนี้

ภพหน้าแม้นสามานย์

โลกากลียุค

สนุกและเริงร่าน

โลกีย์โลภระราน

มืดด้านดั่งดิบดง

สิ้นฟ้าเสียสวรรค์

ดื่มจันทร์ฟาดฟันหงส์

ครุฑธามหาองค์

ล่าล้างสิ้นหิมพานต์

กรวดทรายยังไห้ห่ม

ระงมเสียงลมผ่าน

น้ำตาฝนหล่นลาน

สุรีย์ฉานจะดับดวง

หยุดเถิดเปิดท้าสาไถย

หักบ่มข่มใจให้หลุดบ่วง

ผ่องผุดพึ่งพุทธิธรรมดวง

โชติช่วงทีปาทิศากาล..











หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 ธันวาคม 2005 : 18:56:57
 
     เจ้าเก่งกล้าสามารถฉลาดนัก

เป็นลูกรักจักหวังฝากฝังพึ่ง

เรียนเกรดดีสอบไล่ได้ที่หนึ่ง

พ่อแม่จึงรักเจ้าและเข้าใจ

  มันเกเรเฉไฉไม่เอาถ่าน

ลอกการบ้านโง่เง่าไม่เอาไหน

ทำพ่อแม่ระแวงคลางแคลงใจ

สันดานใครเลวร้ายคล้ายลูกโจร

เจ้าจงตั้งใจเรียนหมั่นเขียนอ่าน

เชี่ยวชำนาญรู้สิ้นภิญโญโพ้น

มันหัวลีบแรงควายป่ายตัวโยน

อยู่ที่โน่นนาไร่ให้ไถนา

น่าภูมิใจกระไรนี่ดีที่สุด

ยอดมนุษย์เสียแล้วลูกแก้วข้า

อวดชาวบ้านร้านช่องลำพองพา

ดูลูกข้าได้ดีที่เมืองกรุง.

รับราชการงานเมืองช่างเปรื่องปราชญ์

มีอำนาจวาสนาราศรีรุ่ง

ข้าสบายลูกชายคงส่งบำรุง

มิต้องยุ่งยากใจ.พ่ออัยการ

มึงเห็นไหมไอ้โง่โตไม่ได้

สันดานไพร่ขี้ข้าน่าประหาร

เรียนไม่จบโง่หงอน่าขอทาน

จักประจานมึงไว้ให้อายคน.

รีบขับรถเร็วไวจะไปวัด

รับศีลสัตย์วัดหนุนมีบุญล้น

แจ้งสมภารลูกฉันนั้นนายคน

จะนิมนต์ปลอบขวัญวันกลับนา

สมภารฟังนั่งนึกตรึกตรองถ้อย

ไอ้ตัวน้อยค่อยคลานมาหาข้า

เอ็งนี่หนอเป็นชายไร้วิชา

ตามแม่มากูจะให้ไว้ซึ่งพร

มึงจงเป็นคนดีมิสัจจะ

กตัญญูเถิดนะกูใคร่สอน

รักพ่อแม่ให้ซึ้งพึงสังวร

โลกละครตาลปัตรกูพัดวี..

นับวันผ่านนานหนอรอลูกรัก

ปีดีดักเดือนแล้วไร้แววนี่

เริ่มชราร่วงโรยโหยชีวี

รอเผาผีหรือหมายได้ดูใจ

เจ้าคนโง่คิดชั่งตั้งคำถาม

มิรู้ความรอบคอบคำตอบได้

คนเป็นนายยกเว้นความเป็นไป

เป็นเงื่อนไขว่างเว้นเป็นฉันทา

งดทดแทนบุญคุณหนุนพ่อแม่

มิต้องย้อนเหลียวแลและหายหน้า

ให้เลือนหลังหยั่งรากลืมฟากฝา

สมภารจึงสอนข้าว่าทดแทน








แงแงแง...เขียนม่าออกแย้ว










หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 ธันวาคม 2005 : 19:10:56
ฝนแรงพัดมาเหมือนพายุ
ลมฝนพร่างพรมทุกหย่อมหญ้า
ไม่มีที่ให้หลบฝนได้เลย
เปียกปอน.....

หยดน้ำเล็กๆหล่นทั่วฟ้าหรือ
ตกทุกวันหรือ
เราสิที่อยู่ทุกวัน
รอเพียงโอกาสที่เหมาสม
ท้องฟ้าที่สดใสสวยงาม
กลับมาสวย ใส สดชื่น
ฟ้าหลังฝน.....

สองคนเดินไปท่ามกลางสายฝน
เม็ดฝนตกลงมา
ทิ่มแทงลงบนผิวกาย
เจ็บแสบ หนาวเย็น สั่นไปทั้งตัว
มันไม่เลือกว่าจะตกใส่ใคร
ตกใส่เราทั้งคู่....

พยุงกันไปในสายฝน
ต่างคน ต่างกลายเป็นไม้หลักไว้ยึด
ต้านแรงลมที่ปะทะเข้ามา
เป็นความอบอุ่น
อุ่นหัวใจ
เดินไปด้วยกันจนผ่านมันไปให้ได้
มุ่งตรงไปข้างหน้า
ฟ้าหลังฝน




 


   ลมฝนแรงแกล้งใครหวั่นไหวนั่น

กลับหนาวสั่นสิงใจใครตรงนี้

แม้นมาดหมายจักได้ดวงชีวี

สิ้นฝนนี้คงหนาวเข้าสุมทรวง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 24 ธันวาคม 2005 : 23:10:20
ลูกบ่าวจ๋า...หลับกับพ่อสองคน
บ้านลุง...ตอนนี้อากาศไม่หนาวก็จริง
แต่ดึกกะใกล้รุ่งหนาวมากนะ
เตือนพ่อด้วยว่าให้ห่มผ้า
ถ้าลูกหนาวก็ซุกพ่อไว้นะลูก

 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 ธันวาคม 2005 : 17:28:51
ลูกบ่าวจ๋า...หลับกับพ่อสองคน
บ้านลุง...ตอนนี้อากาศไม่หนาวก็จริง
แต่ดึกกะใกล้รุ่งหนาวมากนะ
เตือนพ่อด้วยว่าให้ห่มผ้า
ถ้าลูกหนาวก็ซุกพ่อไว้นะลูก

 


    ลูกบ่าวใครเสียงห่วงใยส่งมาหา

พ่อใครหว่านอนหนาวน่าเศร้าไหม

พ่อกับลูกถูกหนาวเข้าสิงใจ

เสียงของใครอบอุ่นเหมือนคุ้นเคย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 ธันวาคม 2005 : 21:10:39
(http://www.dreampoem.com/pic/047.jpg)



        มวลเมฆ....ยามมอง.....มิผยองเหยียบเมฆ

เบิ่งฟ้าตาจ้อง...........บ่ลำพองครองฟ้า

งามพันธุ์พืชพงคงไพรพนา.............

ตื้นลึก....ธารา...ฉายฟ้า...ส่องสวรรค์


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 ธันวาคม 2005 : 21:08:14
(http://www.tourdoi.com/gallery/ramtan/018.jpg) อะ..เก้าให้ และคงไม่ลืมคำว่า"จะพาไป"/เก้า


      กระแสบ่าลาดงลงสู่ล่าง.

ร่องรางรอยเซาะเกาะแก่งหิน

ซัดซ่าซ้ำซากฝากช้ำชิน

สูญสิ้นชะเง้อแลกระแสทวน..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 27 ธันวาคม 2005 : 08:29:38
ถ้าลดข้าวเย็น จะง่วงเร็วขึ้น เข้านอนเร็วขึ้น นอนดึกน้อยลง
ตื่นเช้า.. รู้สึกหิวข้าวเช้า ก็กินอะไรสักนิด อิ่มพอดีพอดี  ;) อารมณ์ดี สูบบุหรี่น้อยลง เฮ....





หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 27 ธันวาคม 2005 : 19:27:23
ถ้าลดข้าวเย็น จะง่วงเร็วขึ้น เข้านอนเร็วขึ้น นอนดึกน้อยลง
ตื่นเช้า.. รู้สึกหิวข้าวเช้า ก็กินอะไรสักนิด อิ่มพอดีพอดี  ;) อารมณ์ดี สูบบุหรี่น้อยลง เฮ....




     ..        .ระบายควัน.....


      ควันขาวหม่นพ่นลอยดูอ้อยอิ่ง

สภาพสิงห์ขี้ยาน่าอดสู

ในควันฟุ้งแฝงฝันฝากควันพรู

สีหน้าดูกังวลพ่นระบาย

อ้างว่าเครียดคิดครุ่นหมกมุ่นหมอง

แล้วริลองเสพยาเขาว่าหาย

เป็นตำนานการเริ่มเพิ่มงมงาย

ต่อเมื่อสายเสพติดพิษเคยชิน

เมือเดินทางย่างเท้าก้าวทางผิด

มีชีวิตไม่รู้รักก็จักสิ้น

เสพสนองต้องการคร้านยลยิน

จึงชาชินหายใจเป็นไฟควัน

เหมือนจะเป็นคนนี้ที่สิ้นคิด

วิพากษ์ผิดท่วมท้นมลทินฉัน

รณณรงค์จากรัฐตระบัดครัน

การขายควันกำไรรัฐตัดไม่ลง

ติดคำเตือนบ่งชี้ว่ามีพิษ

ป้ายจำหน่ายปลดปิดหลอกให้หลง

แท้เพื่อโก่งราคาอย่างบรรจง

เอาเงินลงเติมคลังแล้วตั้งโกง.

หากจริงใจตระหนักและรักชาติ.

ตัดวงจรอุบาทว์ให้ขาดโผง

มึงไม่ส่งกูไม่เสพให้เสียวโครง

ควันโขมงคลุมเมืองไว้ควันขายชาติ




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 ธันวาคม 2005 : 20:53:16



     เริ่มจากคนแปลกหน้ามารู้จัก

จากทายทักคุยกันในวันเริ่ม

จนคุ้นเคยห่วงใยใส่ใจเติม

เป็นจุดเพิ่มสัมพันธ์แต่นั้นมา

หากเงียบหายนานไปใจคิดถึง

ส่งเสียงซึ้งออดอ้อนวิงวอนหา

หายเลยนะ!เงียบไปไม่โทรมา

รู้ไหมว่าใครคอยใจลอยเลย

ประตูรักเริ่มแง้มค่อยแย้มเปิด

รักบรรเจิดแจ่มจ้าคราความเผย

สารภาพต่อกันไหวหวั่นเอย

เสียงเอื้อนเอ่ยรำพัน..ฉันรักเธอ

เหมือนมนต์คำศักดิ์สิทธิ์ในฤทธิ์รัก

ให้ตระหนักจึงมอบตอบเสนอ

จากเดียวดายคล้ายฉันฝันละเมอ

แม้นไม่เผลอแต่ใจรักไปแล้ว.




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 29 ธันวาคม 2005 : 09:26:36
น้ำเดือดแล้ว น้องชงเลยนะ...
โอวัลติลกะกาแฟอย่างละแก้ว
แดดดีจังเลย
เดินไปดูต้นไม้กันดีกว่า
มาเร็ววววว
ดินเริ่มแห้งแล้วนี่นา
รดน้ำได้แล้วมั้ง.....
ดูสิ!!!แตกยอดเพิ่มขึ้นมาอีกแล้ว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 29 ธันวาคม 2005 : 09:35:36
 :) ลั่นทมบ้านลุง ลั่นทมบ้านๆ แบบนี้น่ารักนะ(http://URL)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 30 ธันวาคม 2005 : 13:56:57
ชวนชมอ้วนตุ้ยนุ้ย เอวกลมพุงป่องกันทั้งนั้นเลย ;D ;D ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: โนรานารี ที่ 30 ธันวาคม 2005 : 21:37:39


    เหมือนมนต์คำศักดิ์สิทธิ์ในฤทธิ์รัก

อยากรู้นักจืดจางส่างซาไหม?

แค่ช่วงสั้นชั่วเสี้ยวประเดี๋ยวใจ

หรือตราไว้รอยทาบตราบนิรันดร์

ด้วยมิเคยเอ่ยพร่ำคำบอกรัก

เดียงสารักยังด้อยนั่งคอยฝัน

หวังรักชื่นฟื้นฟ้าดาราจันทร์

แย้มตะวันด้วยรักมาทักทาย









หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: โนรานารี ที่ 31 ธันวาคม 2005 : 09:08:21


หนาวน้ำค้างอย่างนี้ที่รักจ๋า             :
พรมยอดหญ้าอ่อนโยนยังโอนไหว   :
ห่างอย่างนี้คนดีอยู่อย่างไร              :
ผ้าผืนใหญ่ห่มกายหายหนาวบ้าง     :
จะหาใดห่มกมลให้พ้นเหน็บ            :
หนาวใจเจ็บห่างจรนอนอ้างว้าง        :
นานเหลือเกินนานนับกลับคืนบาง       :
เพียงซุกร่างรอรับซับน้ำตา                :



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 03 มกราคม 2006 : 09:58:44
(http://www.eweekthailand.com/images/mag/windowsxp.jpg)


 ช่วงโชติ...
ชูช่อสะบัดโบก ดุจความหฤโหดลามเลียหินผา
มฤตยูสะบัดซ้ำ ร่ายรำสลับรับกรุ่นมนตรา
ทิ้งทอดราตรี แห่งผืนคงคา สู่กาลสุริยาแห่งเทพสุริยันต์

ลามแดง
ดวงไฟดิ้นแสดง ลามเลียทุกสิ่งสรร
เริงระบำดิ้นพร่า อุระร้อนผ่าวดุจไฟโลกันต์
กู่ร้องก้องกู่ อย่างมิอาจสกัดกั้น
สิ่งเดียวที่จะหยุดและสยบนั้น ..คือความนิ่งงัน.. แห่งใจ...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 มกราคม 2006 : 20:18:23
      ยัง..ยืนยันฝันใฝ่ให้เต็ม..................ฝัน

ยัง..นับวันมั่นคง.................................อยู่ตรงนี้

ยัง..เก็บเรื่องราว..................................รักและภักดี

ยัง..คงที่ตั้งใจ.....................................ไม่ไหวโอน


มี..ผืน(ดิน)แผ่ผืนยืนพ้น............................แผ่น

มี..(ฟ้า)แคว้นทอทาบอาบ.........................ฟ้าโพ้น

มี..(ลม)แผ่วโชยปลอบ..............................มอบอ่อนโยน

มี..(ไฟ)โชนเป็นพลัง..................................ความหวังเรา


รัก..ที่เกิดวานนี้มี.....................................ชีวิต

รัก..เติมติดแต้มฝัน...................................แม้วันเหงา

รัก..วันนี้มิร้างระหว่าง...............................เรา

รัก..คือเจ้าเข้าจอง......................................เจ้าของใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 มกราคม 2006 : 21:29:52
(http://www.eweekthailand.com/images/mag/windowsxp.jpg)


 ช่วงโชติ...
ชูช่อสะบัดโบก ดุจความหฤโหดลามเลียหินผา
มฤตยูสะบัดซ้ำ ร่ายรำสลับรับกรุ่นมนตรา
ทิ้งทอดราตรี แห่งผืนคงคา สู่กาลสุริยาแห่งเทพสุริยันต์

ลามแดง
ดวงไฟดิ้นแสดง ลามเลียทุกสิ่งสรร
เริงระบำดิ้นพร่า อุระร้อนผ่าวดุจไฟโลกันต์
กู่ร้องก้องกู่ อย่างมิอาจสกัดกั้น
สิ่งเดียวที่จะหยุดและสยบนั้น ..คือความนิ่งงัน.. แห่งใจ...


คารวะยอดยุทธ์...มังกรวาโย...ผู้มาเยือนด้วยยินดี

   เหย้าแห่งคนเหงา ..คนเช็ดเงา..แม้เดียวดาย ประกายโคมแห่งเสี้ยวจันทราฉาย..

สบเพชรน้ำค้างยอดหญ้าพราย...ขอมอบไว้ด้วยไมตรี..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 มกราคม 2006 : 21:36:20
:) ลั่นทมบ้านลุง ลั่นทมบ้านๆ แบบนี้น่ารักนะ(http://URL)
[/quotRe:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
&laquo; ตอบ #303 เมื่อ: 30 - 12 - 2005, 13:56:57 &raquo;  


ชวนชมอ้วนตุ้ยนุ้ย เอวกลมพุงป่องกันทั้งนั้นเลย    e]


   ชวนชมชวนชื่นเช้า....ชิดชม

ผลิหน่อเคียงลั่นทม.....ห่อนเศร้า

รำลึกกลิ่นแก้มฉม....เฉกกลิ่น

แกมกลิ่นแก้มแย้มเร้า...พี่เฝ้าฝันชม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 04 มกราคม 2006 : 16:26:07
ทำไปได้ยังไง ทั้งที่รู้ว่านั่นคือคนที่เรารักมากที่สุด
ใจร้ายที่สุด โง่มากที่ทำไปอย่างนั้น
ทั้งที่รู้ว่าความรู้สึก ผลลัพธ์จากการกระทำมันเป็นยังไง
ก็ยังจะทำ.....
แล้วเป็นไงหล่ะ ผิดไปตลอดเลย
เสียใจที่ทำให้คนที่เรารักต้องร้องไห้
ยิ่งได้ยินเสียงนั้น เสียงเบาๆ เสียงน้ำตา
หัวใจจะสลาย
อยากกอดเธอไว้
เช็ดน้ำตานั้น
คุกเข่าลงตรงหน้า
ขอโทษเธอจริง จริง
ฉันเสียใจเหลือเกิน
เสียใจกับการกระทำที่โง่ๆแบบนั้น




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ต้นกล้าของพันธุ์ใจดำ ที่ 04 มกราคม 2006 : 19:15:39

      ฟื้น........


ตื่นเถิดเต็มตามามองฉัน

เลือนฝันบรรจงลงแนบข้าง

ตัวตนเต็มกายใช่ควันฟาง

ใช่เลือนลางให้เธอเหม่อน้ำตา

มาสิมาระบายความเจ็บปวด

ร้าวรวดเรื่องร้ายคล้ายคลั่งบ้า

มานอนหนุนอุ่นตักพักกายา

สาวบ้านนารอฟื้นคืนทรงจำ

จงรักเงาทนเหงาเพราะเงาห่าง

ทนอ้างว้างหนาวเหน็บใจเจ็บช้ำ

ทนอยู่ได้ด้วยรักใจจักทำ

ถึงระกำกล้ำกลืนหมื่นราตรี

เป็นผู้ชายร้องไห้ได้ด้วยหรือ?

จะไม่ถือถ้ามิใช่ชายชื่อนี้

เห็นแต่แกร่งแรงกล้ากว่าใครมี

คงเต็มที่เหลือทน(นะ)คนเช็ดเงา

แด่.นายหนังหวังดีไมตรีมอบ

ใจจะขอรักตอบก็ขลาดเขลา

ได้แต่ทน ทน ทน คนอย่างเรา

ฟังเรื่องเล่า"สรรพบท.."สลดร้าว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 04 มกราคม 2006 : 20:14:22


    สวัสดีปีหมากะลาว่าง

ราชสีห์พุงกางแย่งก้างหมา

พันธุ์ตะกรามตะกละเคาะกะลา

เห็นหัวหมาเน่าเปื้อนขี้เรื้อนกิน


  สวัสดี"กลุ่มคนผลประโยชน์"

ประชาชนกล่าวโทษไม่จบสิ้น

ฝากรอยแค้นแน่นอกหมกมลทิน

ขอฟ้าดินกำหนดบทอาญา


  สวัสดีความรักชักจะแผ่ว

สิ้นหวังแล้วช้ำนักที่รักจ๋า

ต้องร้องเพลงสายัญห์ลืมสัญญา

เมาดีกว่าหมาขอร้องจะจอง อ้วก...


 สวัสดีเจ้านายบายดีบ่

ขั้นที่ขออย่าเผินประเมินลวกๆ

ถ้าปีนี้ไม่ได้ขั้นครึ่งบวก

จะกระซวกเจ้านายตายคาโต๊ะ


สวัสดีเพื่อนร่วมงานดูซ่านเศร้า

ฤทธิ์เหล้าขาวยังไม่ซานั่งหน้าโหมระ

ได้ข่าวมาใครเมาเขาจะโละ

โฮ่โฮ่โฮ่...ล้อเล่นนน  เป็นกันเอง


    สวัสดีแม่ค้าหน้าตลาด

สวยอาฆาตเอวกลมนมเท่าเข่ง

ผัวไม่อยู่รู้ทางอย่างนักเลง

ทำอวดเบ่ง..เคย..น้องอยากลองชิม.


   สวัสดีเจ้ามือหวยรวยอีกแล้ว

เลขลอยแพปิ๋วแป่วแห้วหงิ๋มๆ

955กวาดเรียบเหมือนเสียบซิม

เชือดกล้วยนิ่มแบบนี้เรียกขี้โกง..


  สวัสดีที่นอนและหมอนมุ้ง

กลิ่นน้องไก่ยังฟุ้งจนมุ้งโหวง

เคยร้อนหนาวร้าวรุมนอนคลุมโปง

ใกล้ลงโลงเต็มที..ปากปีจอ...







หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 05 มกราคม 2006 : 08:27:38
ชวนชมน้อยๆ แตกใบเพิ่มเรื่อยๆ
ไม่มีต้นไหนตายเลยสักต้นเดียว
อยู่ครบหมดทุกต้น
อยู่เหมือนเดิม
มันโตขึ้นเรื่อยๆ
ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
รากก็ลงลึกไปเรื่อยๆ
เฝ้าดูมันเช้าเย็นเหมือนเดิม

ลั่นทมสิโดนฝนจนแทบจะไม่รอด
เหลือมาไม่กี่ต้น
พยายามเอากะละมังบังละอองฝนไว้แล้วนะ
เลี้ยงยังไง ดูแลยังไงของเธอ
มันถึงได้เป็นอย่างนี้
วันนี้มีแสงแดด
จะเอาพวกน้องๆทั้งหลายไปอาบแดด..แดดยามเช้า
แดดอ่อนๆ
จับเวลาสัก 15 นาที
เอากลับเข้ามาใหม่






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 05 มกราคม 2006 : 08:38:00
กลิ่มมะมุดหอมจนต้องเหลียวหลังหันมอง
มองหาว่ามันอยู่ตรงไหน
คนก็เยอะ เดินกันให้วุ่นวายไปหมด
ตั้งสติ จับทิศทางตามกลิ่นนั้นไป
นั่นไง...อยู่นั่นเอง
กองอยู่กระสอบข้าวที่ตอนนี้ เอามาปูรองนั่ง

พูดไปพูดมา แม่ค้าใจดีแถมมาให้อีก
กลายเป็น 3 ลูก 5 บาท

เวลามีดอก
มองไกลๆ เหมือนต้นไม้โดนพ่นสี
สีชมพูเข้มๆ สีเหมือนกลีบบัวเข้มๆ
สวยมาก

เวลามะมุดสุก
กลิ่นจะหอมมาก
หอม.......
กลิ่นไม่เหมือนใคร
รู้เลย ว่านี่แหละ มะมุด
เปรี้ยวอมหวาน

**ขอตัวไปกินมันก่อนนะ หอมยั่วน้ำลาย**



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 มกราคม 2006 : 12:01:51


       วิถีชีวิต..กิจกรรม..วัฒนธรรม..ที่ดำเนินไปอย่างเรียบง่าย..

เรียบง่ายคือความซับซ้อนที่สอดประสานกันอย่างลงตัว..จะหาโอกาสไปเดินตลาดชุมชนแบบนั้นบ้าง

ชุมชนชาวสวนที่มีอายุร่วม 200 ปี  ไม่ได้ไปตามความนิยมของยุคสมัย หากไปเพื่อหวนหาอดีต.

สัมผัสความคุ้นเคย  องค์กรนี้ให้ได้แค่ค่าตอบแทน ภาระหน้าที่ ความรับผิดชอบ..ผมยังต้องการความสุข

ใจ ที่ไม่ใช่เกิดจากการกำหนดซื้อ
   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 05 มกราคม 2006 : 13:49:35
ปลูกมะพร้าวแย้ววนะ แดดเปรี้ยงๆ
แต่ฝนเหมือนจะตกอยู่ตลอดเวลา
อ่านแล้วงงมั้ย
แดดออก ฝนตกพร้อมกัน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 มกราคม 2006 : 21:04:00


     ปลูกพันธุ์ไหนใจรักมักได้ผล

มาให้ยลให้ชมสมความหวัง

ปลูกต้นรักรักตอบมอบพลัง

ปลูกชิงชังแตกหน่อกอระกำ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 มกราคม 2006 : 19:22:17
     มิติแห่งรู้สึกนึกตระหนัก

ควรพิทักษ์คุณค่าสง่าศรี

ใจวิมุติดุจแพรวแก้วมณี

ปัญญารุจีแก่นแท้นรชน

ชีวาเวียนว่ายวัฏฏะสังสาร

อนันตกาลประทีบพุทธฉายหน

วิญญาณพลีดินทรายกี่ไหม้ป่น

เสน่ห์มนต์ปรัชญ์ธรรมนำครรลอง

มโนคติหาญท้าทายสวรรค์

พรหมมันเทพไท้วิสุทธิ์ผ่อง

สรรพชีวีวนว่ายก่ายกอง

หนึ่งผยองร่วมรุ้งมณีสวรรค์

เกษตรกรแก้วหว่านข้าวทิพยะ

ครุฑโอชะโฉบเฉี่ยวลิ่วมหันต์

สุดสูงเทียบเทียมเมฆอเนกอนันต์

กากีนั่งฝันบนคันนา.

หนึ่งมนุษย์น้อยยั่วยะโส

บนแปรธาตุโก้ฤทธีคาจิว่า

จากเศษซากป่นไหม้ไร้ราคา

แปรมาด้วยวิวัฒนการ

กลับปลงปลิดพิเศษวิถี

นำเหล่าภูตผีฮึกอาจหาญ

ไล่ล่ากัดกินถึงวิญญาณ

อิถีนงคราญซากเหยื่อราคะนั้น..



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 มกราคม 2006 : 21:54:35



     เริ่มจากคนแปลกหน้ามารู้จัก

จากทายทักคุยกันในวันเริ่ม

จนคุ้นเคยห่วงใยใส่ใจเติม

เป็นจุดเพิ่มสัมพันธ์แต่นั้นมา

หากเงียบหายนานไปใจคิดถึง

ส่งเสียงซึ้งออดอ้อนวิงวอนหา

หายเลยนะ!เงียบไปไม่โทรมา

รู้ไหมว่าใครคอยใจลอยเลย

ประตูรักเริ่มแง้มค่อยแย้มเปิด

รักบรรเจิดแจ่มจ้าคราความเผย

สารภาพต่อกันไหวหวั่นเอย

เสียงเอื้อนเอ่ยรำพัน..ฉันรักเธอ

เหมือนมนต์คำศักดิ์สิทธิ์ในฤทธิ์รัก

ให้ตระหนักจึงมอบตอบเสนอ

จากเดียวดายคล้ายฉันฝันละเมอ

แม้นไม่เผลอแต่ใจรักไปแล้ว.




อ่านถ้อยคำสารภาพความรู้สึกสลักลึกลงไปกลางใจฉันไม่รู้จักไม่คุ้นหน้ามารำพัน

"ผมรักคุณ"คำสั้นสั้นที่ฉันรอ

ไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึง

คำซึ้งซึ้งจากใจของใครหนอ

หรือแค่เพียงเย้าเล่นเป็นขำพอ

มาหลอกง้อพอเรารักแล้วผลักทิ้ง   :-\ :-\ :(

    วิมานเมฆเทียบฟ้าเทียมสวรรค์

คือควันลอยล่องละอองฝัน

ทิพยสถานชั้นเหนือสามัญ

คนธรรณ์แหงนเก้อชะเง้อมอง.




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 มกราคม 2006 : 20:18:52


      หนึ่งมีใจหนึ่งซึ่งมอบไว้

หนึ่งรับการให้สำคัญค่า

จึงสองข้องเกี่ยวพันธนา-

การตราบกว่าชีวาวาย






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 07 มกราคม 2006 : 21:26:02


      หนึ่งมีใจหนึ่งซึ่งมอบไว้

หนึ่งรับการให้สำคัญค่า

จึงสองข้องเกี่ยวพันธนา-

การตราบกว่าชีวาวาย






8bf57'


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 มกราคม 2006 : 21:31:04


      หนึ่งมีใจหนึ่งซึ่งมอบไว้

หนึ่งรับการให้สำคัญค่า

จึงสองข้องเกี่ยวพันธนา-

การตราบกว่าชีวาวาย






8bf57'

 iydc]t8bf57'gl,vot


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 07 มกราคม 2006 : 21:35:40
ตาลายง่ะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 08 มกราคม 2006 : 10:11:38
แดดจ๋า หายไปไหน
ชวนชนรออยู่นะ
แดดจ๋ารีบมาไวไว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ต้นฟ้า ดอกหญ้า ริมดิน ที่ 08 มกราคม 2006 : 11:00:56
ปรัชญา คำคม สว่างจ้า
ข้าผู้น้อย มิห่อนถัก
ประจักษ์แจ้ง ต่อกาน์นั้น
ฤ ฤา ฮา แฮ  แฮ่ๆๆๆ
(อิๆๆๆ งง!!!!!)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 08 มกราคม 2006 : 11:46:02
ใครหน่ะ!!!!
น้องมาหาใครคะ
อะไรนะคะ
เข้ามานั่งก่อนสิคะ
นั่งข้างในก่อนแล้วกัน
 :D :D :D :D
จะให้พี่ช่วยอะไรเหรอ
คืออย่างนี้นะ....................
ไม่คะ นิดหน่อยเอง
มีอะไรมาถามพี่ได้นะ

สุขใจจริงๆเลยวันนี้ ;D ;D ;D ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ต้นฟ้า ดอกหญ้า ริมดิน ที่ 08 มกราคม 2006 : 12:25:05
กวีกานท์ ปรัชญา ช่างน่าคิด
ประดิษฐ์สรรค์ ปั้นคำ ล้ำความหมาย
ถ่ายทอถัก ประจักษ์จาร กานท์ร่ายราย
สราญร่าย กร่อนคำ ลำนำกลอน

ใช้คำปรัชญากันเก่งจังค่ะ น้องแปลไม่ค่อยเป็น
อิๆๆๆ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: โนรานารี ที่ 08 มกราคม 2006 : 13:28:13


     โฉบฉิวลิ่วล่องท่องเที่ยว

บินเดี่ยวเลี้ยวลดหมดสิ้น

ไกล้ใกลไปมานานาถิ่น

จักผินร่อนลงตรงนี้

มาเล่ากล่าวขานกาลก่อน

แขนอ่อนผมมวยสวยศรี

โนราพี่ว่ากากี

โนรีกล่าวหาว่าโมรา

นายหนังครั้งขับสดับศิลป์

ใครยินใครฟังกังขา

โอษฐ์หวานซ่อนเย้ยนานา

ออกยักษ์ฤทธาโนรากลัว

ตะคอกตอกย้ำจำเจ็บ

แนมเหน็บว่าน้องหมองชั่ว

มิอยากเคียงกายใกล้ตัว

คำผัวเจ็บจำจึงอำลา

โอ้ว่าวาทีสองปีแล้ว

น้องแก้วแจวจรร่อนถลา

ปีกซ้ายร้ายแหว่งสิ้นแรงพา

ปีกขวาบาดเจ็บเพราะเล็บครุฑ

นิทราคาคบพบฝันร้าย

กร่อนกายกินใจไม่มีหยุด

โอ้หนอ..น้ำใจมนุษย์

ที่สุดรักเราเผาตำนาน

+++++++++++++++++++

ต้องกระสุนปืนปรายให้กายขาด

จงพิฆาตให้ตายลงที่ตรงนี้

แม้นสิ้นแล้วด้วยรักแลภักดี

กายวจีตั้งนะโมอโหสิกรรมฯ









หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: galnet ที่ 08 มกราคม 2006 : 13:42:05
เมื่อขีดวงลงเสร็จโปรยเม็ดหว่าน
มือเชี่ยวชาญมั่นคงบรรจงตัก
เริ่มเม็ดห่างทางง่ายค่อยย้ายยัก
ทำมือหนักนิดหนึ่งถึงโทษรอ
ฝึกมือไว้ให้กระชับการจับมือ
ให้แม่นมือเหมือนประณีตจับมีดหมอ
มืออีตักต้องละเมียดละเอียดลออ
ฝึกไม่พอมือไม่แน่แพ้ทุกที

บทร้องกรอง มะเนาะ ยูเด็น


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 มกราคม 2006 : 16:06:29




    ไม้ไผ่ผ่าวาประมาณเป็นคานตั้ง

วางบนตั่งอิฐมอญสองท่อนหนุน

เม็ดมะม่วงหิมพานต์การลงทุน

กลับหลังหมุนกำหนดเส้นเว้นระยะ

+++++++++++++++++++++++

ขี้เกียจแระ....ฮี่ๆๆๆ...ค่อยมาเล่นต่อนะ..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา ที่ 08 มกราคม 2006 : 21:11:40
ที่ฉันพูดเธอเข้าใจไหม

เรื่องอะไรที่ฉันอยากคุย
 
สังคมนี้  ชุมชนนี้ หมู่บ้านนี้  ประชานี้

ความคงอยู่  ความอยู่รอด  ความสงบ สันติ  HARMONY  ของประเทศนี้

การหลอมรวมเรื่องราวเหล่านี้  ใช่ไหม

เป็นเสมือนสะพานที่ทอดยาว

ให้เราได้พบกัน

ได้เข้าใจ  ได้รู้สึก

ฉันคงปรารถนาพูดคุยเรื่องราวเหล่านี้

ฉันปรารถนาให้เราได้ร่วมสร้างสะพานให้มันทอดยาว...เท่าที่หัวใจเรารู้สึก

ด้วยมือของ "เรา"  

เธอและฉัน

หลอมรวมความเป็นเรา...............................................................ยังเข้าใจฉันอยู่ใช่ไหม/เก้า




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 มกราคม 2006 : 21:19:12
 


  มีความฝันหวั่นไหวในวันนี้

ทุกย่ำที่เหยียดเท้าทอดก้าวย่าง

ดูแปลกแยกแตกห่างต่างทิศทาง

หมายจะคว้ากลับคว้างระหว่างจร...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 มกราคม 2006 : 23:09:26

       เงียบเหงาในเงามืด

ขมฝืดชืดแล้งแห้งผาก

ไร้น้ำตาอาลัยในพลัดพราก

ในการจากไม่รับฝากความทรงจำ


        แดงวาบ.พ่นคำหยาบพร้อมควันยาสูบ

เชอะ..ไม่อาลัยสักน้อยในรอยรูป.

รสรอยจูบยังไงลืมไปแล้ว....


.....ขว้างทิ้ง..ก้นบุหรี่และทุกสิ่งสิ้นความหมาย

แค่การเสพเปล่าสูญ..อาดูรใด.

แค่ลมไล้ปลิวผ่าน..หมดซ่านผิว

...หัวเราะ..เย้ยเยาะชะตายามหน้าสิ่ว

ตัวโยน..แฝงเหยียด..ขวานเกลียดปลิว..

ลอยลิ่วจมลงตรงบึงใจ..

ปิดตำนาน....คงไม่มี..คนงมขวาน..หน้าโง่ไหน?

เทพารักษ์..ก็สิ้นจากถิ่นไพร...

พร้อมเสียงหวีดเรไร...ตัวสุดท้าย.....ป่าใหญ่..พลันเงียบงัน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: 8og=Hfg'k ที่ 09 มกราคม 2006 : 12:45:12


   
ในผืนป่าฟ้ากว้างห่างแสงสี

ยามราตรีบรรเลงเพลงหรีดแว่ว

เรไรร่ายคีตาพรรณนาแพรว

วาวแววมณีพร่างน้ำค้างไพร

จันทร์โฉมพโยมเด่นเห็นวงเสี้ยว

รูปคมเคียวเหลียวหา ยายตา-อยู่ไหน

เกี่ยวเรียวรวงสวรรค์เสวยไว้

เรือกไร่นาข้านี้มีน้ำตา..




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: เก้า ที่ 09 มกราคม 2006 : 16:02:51


   
ในผืนป่าฟ้ากว้างห่างแสงสี

ยามราตรีบรรเลงเพลงหรีดแว่ว

เรไรร่ายคีตาพรรณนาแพรว

วาวแววมณีพร่างน้ำค้างไพร

จันทร์โฉมพโยมเด่นเห็นวงเสี้ยว

รูปคมเคียวเหลียวหา ยายตา-อยู่ไหน

เกี่ยวเรียวรวงสวรรค์เสวยไว้

เรือกไร่นาข้านี้มีน้ำตา..




8og=Hfg'k
บุคคลทั่วไป

ถอดรหัสได้ว่า "คนเช็ดเงา" กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อิอิอิ  หมันพันพรื้อหล่ะพี่หลวง555

เข้ามาแซวอะ มิไหรหม้าย  คิกๆๆๆ/เก้า


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 มกราคม 2006 : 20:18:56
      โลกวันนี้     มีขันแข่ง

มีแก่งแย่ง     ยุคแข่งขัน

ทุกตัวคน     ค้นหากัน

มุ่งมหันต์    ภยันตราย


    ยืนบนโลก   จึงโศกร้าย.......................>  ยืนบนโลก     จึงโศกเหลือ  

การกระหาย  กรายกลุ้มรุม..............>  ดุจซากเหยื่อ      หิวกระหาย

แนบแน่นอก     นรกสุม...................>  นรกรุม      สุมกล้ำกลาย

ทึมเทาคลุม    ครอบสุมเรา..............>  กระจายเกลียด    เบียดเบียนเขลา


   ยากยิ่งฝืน      จะยืนหยัด

ยิ่งเยียดยัด        กำจัดเอา

ผลาญระยำ      ระห่ำเผา

ป่นขี้เถ้า           พิษเพลิงไฟ


   เร่งแรงร้อน    เริงร่อนโหม

ลุกลามโลม        โถมหม่นไหม้

คือเชื้อไฟ           ในใจเรา

มุ่งผลาญเอา      แต่แค่ตัว


    จึงเห็นแต่     ก็แค่ตน

มุ่งแต่ผล          จนเมามัว

เลือนเพื่อนผอง   ลำพองชั่ว

ลุกลามทั่ว         ทั้งสังคม


    หวังโลกมี     วิถีใหม่

สร้างสดใส       ใฝ่ฝันสม

ชาวประชา           พาชื่นชม

นิยมนัก         ไทยรักไทย ฯฯฯฯฯฯ

     



     
         

 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 มกราคม 2006 : 22:08:25


     หลงรักน้องปองนุชสุดสวาท

โฉมพิลาศเพริศแพร้วแก้วเลอค่า

งามน้ำคำล้ำรสพจนา

กริยาสวยศักดิ์มั่นภักดี

เหมือนนำบุญหนุนพาให้มาพบ

เพียงประสบแรกรักประจักษ์พี่

มนต์เสน่ห์ตรึงทรวงดวงฤดี

กายชีวีพลีรักตระหนักครัน

เป็นเนื้อคู่ชู้ชื่นสักหมื่นชาติ

ไป่นิราศจืดจางร้างเรือนขวัญ

สิ้นสูญฟ้าสลายดับกี่กัปกัลป์

ขอนิรันดร์มั่นรักน้องครองหัวใจ  ฯฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 09 มกราคม 2006 : 22:40:24


     หลงรักน้องปองนุชสุดสวาท

โฉมพิลาศเพริศแพร้วแก้วเลอค่า

งามน้ำคำล้ำรสพจนา

กริยาสวยศักดิ์มั่นภักดี

เหมือนนำบุญหนุนพาให้มาพบ

เพียงประสบแรกรักประจักษ์พี่

มนต์เสน่ห์ตรึงทรวงดวงฤดี

กายชีวีพลีรักตระหนักครัน

เป็นเนื้อคู่ชู้ชื่นสักหมื่นชาติ

ไป่นิราศจืดจางร้างเรือนขวัญ

สิ้นสูญฟ้าสลายดับกี่กัปกัลป์

ขอนิรันดร์มั่นรักน้องครองหัวใจ  ฯฯ

ลูกบ่าวจ๋า....แม่รักพ่อของลูกที่สุด


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 09 มกราคม 2006 : 23:37:56
ยายข้างบ้านมีลูก 5 คน
มีหลานอีกหลายคน
แต่อยู่กัน(เกือบ)ทุกวัน
1ลูกสาว
1ลูกเขย
2หลาน

แล้วลูกคนอื่นๆไปไหน
อยู่เมืองฟ้าอมร
เมืองกรุง

ทิ้งแม่แก่ๆเอาไว้
แล้วเมื่อไหร่ได้เจอกัน
อ๋อ....ปีละครั้ง
รอไปก่อนนะ
ปีใหม่

รักของแม่เคยมีคำว่ารอมั้ย?
 
ลูกใจร้ายเหรอ
หนูทำเพื่อแม่นะ
หนูหาเงินให้แม่ใช้ทุกเดือน
หนูมีการงานที่ต้องทำ
งานที่หนูรัก

แม่ยอมได้เพื่อลูกเสมอ
แม่เสียสละได้เพื่อลูกเสมอ
ไปเถอะลูกจ๋า
แม่สบายดี
แม่อยู่ได้

ขอบคุณยายข้างบ้าน
ขอบคุณคะ




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 09 มกราคม 2006 : 23:50:51
สองตายายผูกพัน
ไปไหนไปด้วยกัน
มีเธอต้องมีฉัน
ลูก8หลาน14
ปีนี้85แล้วมั้ง

ลูกทั้งหมดอยู่ใกล้ๆกัน
ถึงจะคนละบ้าน
แต่ก็แวะเวียนมาให้เห็นหน้าเป็นระยะ
คนนี้ซื้อเค้กมา
คนโน้นซื้อส้ม
"แม่ทำไร"
"พ่อกินข้าวยัง"
"แกงไรง่ะ วันนี้"

ต้องรอให้ตายจากกันก่อนใช่ไหม
ถึงค่อยคิดถึง เสียดายเวลา
ทำกับข้าวที่ชอบ ยกปิ่นโต
กรวดน้ำส่งไปให้ง่ะ
ทำไมไม่ทำอะไรตอนนี้
ตอนที่มีโอกาส
เห็นๆกันอยู่
เห็นกะตา
ว่าได้รับแน่นอน
ซื้อส้ม
ได้กินส้ม....
มากกว่านั้น
ได้ความรักจากลูกหลาน

พ่อเฒ่า แม่เฒ่าของเราเอง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 มกราคม 2006 : 23:51:56


      ธาตุใดแห่งมารดร...อาทรอยู่ทุกเมื่อ

ก่อเกิดสืบสายเชื้อ....หน่อเนื้อแห่งชีวี

ชาติใดไหนจักพบ....บรรจบคุณค่านี้

ชาตินี้เวลามี......จงหนักแน่นทดแทนคุณ



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 10 มกราคม 2006 : 01:56:43


     หลงรักน้องปองนุชสุดสวาท

โฉมพิลาศเพริศแพร้วแก้วเลอค่า

งามน้ำคำล้ำรสพจนา

กริยาสวยศักดิ์มั่นภักดี

เหมือนนำบุญหนุนพาให้มาพบ

เพียงประสบแรกรักประจักษ์พี่

มนต์เสน่ห์ตรึงทรวงดวงฤดี

กายชีวีพลีรักตระหนักครัน

เป็นเนื้อคู่ชู้ชื่นสักหมื่นชาติ

ไป่นิราศจืดจางร้างเรือนขวัญ

สิ้นสูญฟ้าสลายดับกี่กัปกัลป์

ขอนิรันดร์มั่นรักน้องครองหัวใจ  ฯฯ


(http://www.212cafe.com/freewebboard/user_board/zaqooya/picture/00005_5.jpg)


ฤาอยู่ ณ แดนดินถิ่นแดนสรวง...
มณีทิพย์แห่งแดนดวง... บุปชาติ...
กลางวน.. ปราสาท.. อุทยาน..
เพียงสบดวง พักตร์หวาน ฝันไกล...

ดวงเนตร งดงาม รองเรือง
เพียงพิศ มองชำเลือง สบแก้มใส
ดรุณน้อย ตาแก้วดั่งกวางไพร
ผิดประกาย ที่แฝงใน คล้ายเยือกเย็น



ลำคอ งดงาม ปานหงส์
ฤาอินทร์ส่ง องค์ใด มาหรือนี่
นวลปรางค์ นางฉะอ้อน อ่อนอินทรีย์
เร้าฤดี อารมณ์ ประสมไป


สตรีงาม นางใด ในสามภพ
จะเทียมเท่า นวลองค์ อนงค์ได้
ทั้งยศศักดิ์ สารพัน ทั้งโภไคย
แสนสมบัติ สตรีไซร้ บริบูรณ์


คะนึงพลาง แลชม นภาภางค์
จันทร์กระจ่าง ส่องฟ้า สุราสัย
ดูดวงเดือน เหมือนดวง หน้าดวงใจ
ผ่องประพัด พาใจ ไม่สมประดี


อยากเล้าลูบ โอบองค์ อนงค์น้อง
อยากเคียงครอง เกตษรา มารศรี
อัศจรรย์ ครั่นครื้น รื่นฤดี
แล้วฉ่ำชื่น ดั่งวารี ที่ไหลเย็น


เหมือนหนึ่ง ต้องศร..เสียบสลัก...
จะชุดชัก ก็ซ่อนปลาย มิให้เห็น
โอ้ศรใด ที่เสียบ..ให้ลำเค็ญ..
หรือศรรัก จะเสียบเต็ม... หัวใจ...
[/color]


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 10 มกราคม 2006 : 19:04:49


     หลงรักน้องปองนุชสุดสวาท

โฉมพิลาศเพริศแพร้วแก้วเลอค่า

งามน้ำคำล้ำรสพจนา

กริยาสวยศักดิ์มั่นภักดี

เหมือนนำบุญหนุนพาให้มาพบ

เพียงประสบแรกรักประจักษ์พี่

มนต์เสน่ห์ตรึงทรวงดวงฤดี

กายชีวีพลีรักตระหนักครัน

เป็นเนื้อคู่ชู้ชื่นสักหมื่นชาติ

ไป่นิราศจืดจางร้างเรือนขวัญ

สิ้นสูญฟ้าสลายดับกี่กัปกัลป์

ขอนิรันดร์มั่นรักน้องครองหัวใจ  ฯฯ


(http://www.212cafe.com/freewebboard/user_board/zaqooya/picture/00005_5.jpg)


ฤาอยู่ ณ แดนดินถิ่นแดนสรวง...
มณีทิพย์แห่งแดนดวง... บุปชาติ...
กลางวน.. ปราสาท.. อุทยาน..
เพียงสบดวง พักตร์หวาน ฝันไกล...

ดวงเนตร งดงาม รองเรือง
เพียงพิศ มองชำเลือง สบแก้มใส
ดรุณน้อย ตาแก้วดั่งกวางไพร
ผิดประกาย ที่แฝงใน คล้ายเยือกเย็น



ลำคอ งดงาม ปานหงส์
ฤาอินทร์ส่ง องค์ใด มาหรือนี่
นวลปรางค์ นางฉะอ้อน อ่อนอินทรีย์
เร้าฤดี อารมณ์ ประสมไป


สตรีงาม นางใด ในสามภพ
จะเทียมเท่า นวลองค์ อนงค์ได้
ทั้งยศศักดิ์ สารพัน ทั้งโภไคย
แสนสมบัติ สตรีไซร้ บริบูรณ์


คะนึงพลาง แลชม นภาภางค์
จันทร์กระจ่าง ส่องฟ้า สุราสัย
ดูดวงเดือน เหมือนดวง หน้าดวงใจ
ผ่องประพัด พาใจ ไม่สมประดี


อยากเล้าลูบ โอบองค์ อนงค์น้อง
อยากเคียงครอง เกตษรา มารศรี
อัศจรรย์ ครั่นครื้น รื่นฤดี
แล้วฉ่ำชื่น ดั่งวารี ที่ไหลเย็น


เหมือนหนึ่ง ต้องศร..เสียบสลัก...
จะชุดชัก ก็ซ่อนปลาย มิให้เห็น
โอ้ศรใด ที่เสียบ..ให้ลำเค็ญ..
หรือศรรัก จะเสียบเต็ม... หัวใจ...
[/color]


         หนึ่งนารีนี้รูปโฉมบรรโลมเล้า

ยวนยั่วเย้ายลงามยามเยื้องย่าง

เสน่ห์สิ้นสวยสรรพสรรพางค์

เนื้อนวลนางน่าแนบแอบนึกปอง



     คงแค่คิดคึกครื้นคราวคืนค่ำ

นั่งนอน*หนำ*แน่นอกหมกมุ่นหมอง

แค่ความคิดคลั่งไคล้ใคร่ครอบครอง

จนจำต้องเจียมตนจนตัวตาย


     น้องนอนนุ่นนุ่มเนื้อเมื่อหน้าหนาว

พี่นอนเน่าเหมือนหนอนนอนแหนงหน่าย

น้องนวยนาดนาฏกรรมเริงรำร่าย

พี่เหนื่อยหน่ายน้อยหน้าลงนาดำ........ฮี่ๆๆๆ ล้อเล่นนนฯ










หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 10 มกราคม 2006 : 21:23:14
ผมแพ้คนสวย....
อยากจะบ้าตาย
ก็อยากจะบ้าตาย
คนนี้ก็สวย
คนนั้นก็สวย
หย๊อบๆ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 10 มกราคม 2006 : 21:43:15
ผมแพ้คนสวย....
อยากจะบ้าตาย
ก็อยากจะบ้าตาย
คนนี้ก็สวย
คนนั้นก็สวย
หย๊อบๆ


 
      เห็นคนสวยทีไรหัวใจหวิว

นั่งนับนิ้วนี่นั่นนั้นก็สวย

ยวนยิ้มยั่วออดอ้อนอ่อนระทวย

เกรงเสียมวยสิ้นลายด้วย..ตายไว..(ไตวาย)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 10 มกราคม 2006 : 22:14:54


    ๑  แม้นมอดม้วยหม่นไหม้สลายธาตุ

กี่กัลป์ชาติเกิดกายอย่าคลายหลง

เคยเจ็บช้ำน้ำจิตจนปลิดปลง

ตรอมตายลงด้วยพิษอิสตรี..


++++++++++++++++++ฯฯฯฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 11 มกราคม 2006 : 11:32:19
วันนี้ ไม่มีแดดอีกแล้ว
อุ้มกระถางชวนชม
ไปรับแสงซะหน่อย
น่าสงสารมันซะจริง
เด็กกำลังเจริญเติบโต
"เราจะโตๆ"



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 มกราคม 2006 : 19:50:16

     ชวนชมชวนชิดชื่น

ชุ่มชื้นใจให้ใฝ่หา

ชื่นกลับชังหลั่งน้ำตา

ชวดชมหนาชีวาวาย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 11 มกราคม 2006 : 21:00:35
ฝนตกหนัก จะตกตลอดคืนอีกมั้ยนะ
กลิ่นจำปูนหอมดีเหลือเกิน
หอมลอยตามลม
อากาศเย็นๆ จำปูนหอมๆ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 มกราคม 2006 : 21:03:01
      ติฉินนินทาให้      ว่าร้ายกว่าสิงห์เสือ

ปัญญาบอดใบ้เบื้อ       เรื้อรังแล้วสังคมฯ

   
       แลเห็นเป็นไฉน      แลไร้รื่นภิรมย์

หยิบยื่นความขื่นขม        ซุกซมรับชะตาฯ


        เกินกว่ากว่าแก้ตัว      วิพากษ์ชั่วเหมือนหมูหมา

ใจแล้งอีแร้งกา           ปี้ป่นถั่วงาของตายายฯ


        พรำพร่ำคำย้ำเหน็บ     ปวดเจ็บอุระร่าย

ขึ้งโกรธโทษพี่ชาย       สิ้นไร้แล้วฤารักฯ


         เคยมีไมตรีมอบ    กุมมือตอบมอบถือถัก

มุ่งมั่นสร้างสรรค์นัก      กลับพักเพียงลมกระพือฯ

 
       วิจารณ์เพียงผ่านเผิน     จำเริญวิธีหรือ

คับแคบแอบยึดยื้อ         รื้อรูหนูรูปูปลาฯ


       หูเบาเจ้าพกนุ่น      ขุ่นข้องคำครหา

เจ้าเอ๋ย..เคยใช้ปัญญา     หาญกล้าฤาม้วยมอดแล้วฯ


      เมื่อเห็นเป็นเช่นนี้     แตกหนีวิถีและแถว

ลับร้างห่างต่างแนว       จอดไม่แจวสิ้นไร้ใจฯ


     ก้มรับชะตากรรม    ล่วงล้ำถลำไถล

ยอมพ่ายสิ้นไร้ชัย        กี่ใครไม่ผิด คิดจำยอม ฯ  
       



       

   
 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 มกราคม 2006 : 22:04:10



    ฤาพระ*พรหม*บันดาลสร้าง*คีรี*
         

เมืองแห่งขุนเขาศรีศักดิ์สิทธิ์


รักน้องปองไว้หมายฝากชีวิต


ขอพรพรหมสถิตสู่คู่รู้เคียงฯ






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 11 มกราคม 2006 : 22:39:12
ไปเที่ยวตลาดบ้านนอกกันเถอะ
ลูกประดองขายเป็นถ้วย ถ้วย 5 บาท เอาไปแกงส้มกับหมู กินเล่นก็เพลินดี
ปลาเปรี้ยว ปลาน้ำจืดหมักกับข้าวสารคั่วและเกลือ
ลูกเหรียง ขายเป็นถ้วยๆเหมือนกัน นี่ไงเพิ่งซื้อมาเลย ถ้วยละ 10 บาท
ของแยะ คนเยอะ
อันนี้ขาดไม่ได้เลย
วุ้นที่อยู่ในเปลือกไข่ไก่ง่ะ วุ้นเป็นสีๆ  3 ฟอง 5 บาท
อร่อยจังเยย
พรุ่งนี้ไปด้วยกันมั้ยคะ  ไปตลาดบ้านนอก






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 มกราคม 2006 : 22:50:47
ไปเที่ยวตลาดบ้านนอกกันเถอะ
ลูกประดองขายเป็นถ้วย ถ้วย 5 บาท เอาไปแกงส้มกับหมู กินเล่นก็เพลินดี
ปลาเปรี้ยว ปลาน้ำจืดหมักกับข้าวสารคั่วและเกลือ
ลูกเหรียง ขายเป็นถ้วยๆเหมือนกัน นี่ไงเพิ่งซื้อมาเลย ถ้วยละ 10 บาท
ของแยะ คนเยอะ
อันนี้ขาดไม่ได้เลย
วุ้นที่อยู่ในเปลือกไข่ไก่ง่ะ วุ้นเป็นสีๆ  3 ฟอง 5 บาท
อร่อยจังเยย
พรุ่งนี้ไปด้วยกันมั้ยคะ  ไปตลาดบ้านนอก






    เอิ๊กส์ๆ ชวนใครอ่ะ...

  ผมชอบเดินตลาดขี้วัวนะ..มันเป็นความทรงจำที่ดีของผม

เดินไปดูเสื้อผ้ามือสอง.   ซื้อหมวก         .กินหนมจีน ไก่ทอด..

 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 11 มกราคม 2006 : 23:39:33
ไปเที่ยวตลาดบ้านนอกกันเถอะ
ลูกประดองขายเป็นถ้วย ถ้วย 5 บาท เอาไปแกงส้มกับหมู กินเล่นก็เพลินดี
ปลาเปรี้ยว ปลาน้ำจืดหมักกับข้าวสารคั่วและเกลือ
ลูกเหรียง ขายเป็นถ้วยๆเหมือนกัน นี่ไงเพิ่งซื้อมาเลย ถ้วยละ 10 บาท
ของแยะ คนเยอะ
อันนี้ขาดไม่ได้เลย
วุ้นที่อยู่ในเปลือกไข่ไก่ง่ะ วุ้นเป็นสีๆ  3 ฟอง 5 บาท
อร่อยจังเยย
พรุ่งนี้ไปด้วยกันมั้ยคะ  ไปตลาดบ้านนอก






    เอิ๊กส์ๆ ชวนใครอ่ะ...

  ผมชอบเดินตลาดขี้วัวนะ..มันเป็นความทรงจำที่ดีของผม

เดินไปดูเสื้อผ้ามือสอง.   ซื้อหมวก         .กินหนมจีน ไก่ทอด..

 

หมวกสีเหลืองอ๋อย  :D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 12 มกราคม 2006 : 12:19:24
ร้านหนมจีน เพิงเก่าๆ ร้านเดียวทั้งหลาด ขายหนมจีน ข้าวยำหลาด ข้าวยำเครื่อง
หม้ายมีที่นั่ง ซื้อใส่ถุงไปกิน ยืนรอแม่ค้าคลุกข้าวสวยกะเครื่องแกง ใส่นั้น ใส่นี้
เห็นคนที่นั่งบนร้านกินข้าวยำแต่ยำหลาด ไม่ง่ะ ไม่ชอบมันหวานเกินไป
หลาดบ้านนอก


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 12 มกราคม 2006 : 17:32:38
 ^--^


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ๏อุ่นไอรัก๏ ที่ 12 มกราคม 2006 : 21:56:44
(http://www.marketathome.com/forum/apictures/110635.gif)

หลากระบำ รำร่าย หลายชีวิต

ล้านความคิด  ลิขิตฝัน  วันสดใส

หมื่นความหวัง  ร้องสั่ง พลังใจ

ด้วยอยากได้  เพียงสุขสม  เศร้าตรมเมิน


คือที่มา  แห่งมายา  ว่ามนุษย์

ไม่สิ้นสุด  กิเลสสร้าง  ต่างสรรเสริญ

ภาพลวงตา  หลอกอุรา  พาเพลิดเพลิน

หลงทางเดิน  เมินความจริง  ยิ่งโศกา


ด้วยอยากได้  แลอยากดี  อยากมีเหมือน

ลืมติเตือน  เบือนบิด  จิตโหยหา

ลืมยั้งคิด  หลงพลั้งผิด  ติดมายา

กลายกลับบ้า  คว้าไม่ถึง  ซึ่งภาพลวง



(http://www.marketathome.com/forum/apictures/110656.gif)[/size]
[/glow]



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 16 มกราคม 2006 : 20:19:35
(http://www.marketathome.com/forum/apictures/110635.gif)

หลากระบำ รำร่าย หลายชีวิต

ล้านความคิด  ลิขิตฝัน  วันสดใส

หมื่นความหวัง  ร้องสั่ง พลังใจ

ด้วยอยากได้  เพียงสุขสม  เศร้าตรมเมิน


คือที่มา  แห่งมายา  ว่ามนุษย์

ไม่สิ้นสุด  กิเลสสร้าง  ต่างสรรเสริญ

ภาพลวงตา  หลอกอุรา  พาเพลิดเพลิน

หลงทางเดิน  เมินความจริง  ยิ่งโศกา


ด้วยอยากได้  แลอยากดี  อยากมีเหมือน

ลืมติเตือน  เบือนบิด  จิตโหยหา

ลืมยั้งคิด  หลงพลั้งผิด  ติดมายา

กลายกลับบ้า  คว้าไม่ถึง  ซึ่งภาพลวง



(http://www.marketathome.com/forum/apictures/110656.gif)[/size]
[/glow]



       ฮี่ๆๆๆ......เสาะแสวงแย่งยื้อกุมถือยุด   ละพิสุทธิ์หยุดธรรมชำระจิต  นิรมิตเร่งเร้าราวชีวิต  จะสถิตมั่นคงมิปลงวาย




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 16 มกราคม 2006 : 20:48:07
บ้านตาพาใจสั่น
น้ำตาริน..ไหล
ไหลไปหลายคืน
 :'( :'(
นอนไม่หลับ ต้องมาเดิน
ดูจันทร์ คนเดียว
ยิ่งเศร้า
:'( :'( :'(


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 17 มกราคม 2006 : 15:23:29
มายาหลอนหลอกข้า     หลงทาง
สร้างสิ่งคอยขัดขวาง   ทางข้า
เย้ยเยาะยามสุขจาง       ค่าโง่  
หมอกควันฉุดอ่อนล้า    หลีกลี้ ไม่พ้น  
...........................................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 มกราคม 2006 : 21:41:02
บ้านตาพาใจสั่น
น้ำตาริน..ไหล
ไหลไปหลายคืน
 :'( :'(
นอนไม่หลับ ต้องมาเดิน
ดูจันทร์ คนเดียว
ยิ่งเศร้า
:'( :'( :'(


    บ้านตาพาใจสั่น..............>  ฮี่ๆๆๆ....อยากอยู่ละสิ


   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 17 มกราคม 2006 : 21:49:53
บ้านตาพาใจสั่น
น้ำตาริน..ไหล
ไหลไปหลายคืน
 :'( :'(
นอนไม่หลับ ต้องมาเดิน
ดูจันทร์ คนเดียว
ยิ่งเศร้า
:'( :'( :'(


    บ้านตาพาใจสั่น..............>  ฮี่ๆๆๆ....อยากอยู่ละสิ


   

 ;D ;D ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 มกราคม 2006 : 19:12:26
    คิดถึงยามค่ำนี้ ....นางเอย

เกินร่ำคำใดเอ่ย      ออกอ้าง

หอมดอกลั่นทมเคย     เคล้ากลิ่น

ไกลถิ่นระทมร้าง     พี่ร้าวเศร้า ครัน ฯ


     


    คราแอบแนบชิดเจ้า    แจ่มจันทร์

ฝันสู่ฟ้าสวรรค์     มั่นไว้

ฝันสร้างก่อรักอัน    อบอุ่น

จักคู่เคียงนางไว้      ตราบฟ้ามลายดินฯ




     ขอพบเพียงหนึ่งน้อง     นุชสวาท

พันหมื่นปีกัลป์ชาติ     ชั่วฟ้า

แตกดับสลายธาตุ    ธุลีหม่น

วนว่ายจิตจักกล้า   อย่าร้างเรือนขวัญฯ


   
     อันใดที่ใฝ่หวัง   เต็มกำลังยังมุ่งมั่น

จะกล้าสู้ฝ่าฟัน   ผิว์ฝันใฝ่ด้วยใจเต็ม


     ไม่ท้อและไม่ทุกข์  สุขชีวีที่ความเข้ม-

 แข็งเข็ญทุระเล็ม    ก็จักชื่นระรื่นสู้

    หมายน้องปองดวงจิต   มิตรมิ่งขวัญมั่นพธู

ดำรงคำคงอยู่    ว่า"รักสิ้นถึงวิญญาณ"

   


   



     


   





หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 18 มกราคม 2006 : 22:02:07
   คิดถึงยามค่ำนี้ ....นางเอย

เกินร่ำคำใดเอ่ย      ออกอ้าง

หอมดอกลั่นทมเคย     เคล้ากลิ่น

ไกลถิ่นระทมร้าง     พี่ร้าวเศร้า ครัน ฯ


     


    คราแอบแนบชิดเจ้า    แจ่มจันทร์

ฝันสู่ฟ้าสวรรค์     มั่นไว้

ฝันสร้างก่อรักอัน    อบอุ่น

จักคู่เคียงนางไว้      ตราบฟ้ามลายดินฯ




     ขอพบเพียงหนึ่งน้อง     นุชสวาท

พันหมื่นปีกัลป์ชาติ     ชั่วฟ้า

แตกดับสลายธาตุ    ธุลีหม่น

วนว่ายจิตจักกล้า   อย่าร้างเรือนขวัญฯ


   
     อันใดที่ใฝ่หวัง   เต็มกำลังยังมุ่งมั่น

จะกล้าสู้ฝ่าฟัน   ผิว์ฝันใฝ่ด้วยใจเต็ม


     ไม่ท้อและไม่ทุกข์  สุขชีวีที่ความเข้ม-

 แข็งเข็ญทุระเล็ม    ก็จักชื่นระรื่นสู้

    หมายน้องปองดวงจิต   มิตรมิ่งขวัญมั่นพธู

ดำรงคำคงอยู่    ว่า"รักสิ้นถึงวิญญาณ"


เอาไปเลย...สามฟอด จุ๊บๆๆ
   


   



     


   






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ไอ้ดื้อ ที่ 19 มกราคม 2006 : 09:54:29
สวนหัวโคก
สวนวังไหม
สวนหมาแหงน
สวนยาง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 20 มกราคม 2006 : 22:14:38


    หัวครกๆยาร่วง เป็นพุ่มเป็นพวง ยาร่วงหัวครก..น้องเหอพี่ไม่ขี้ห๊อก.รักของพี่ลูกด็อก เหมือนหัวครก ยาร่วง รักน้องหนักหน่วง รักเหมือนลูกม่วงจิ้มเคย รักน้องจังเลย แม่ทรามเชย ยาร่วง...
5555555555555


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 21 มกราคม 2006 : 22:53:08
ลุงกะป้าน่ารักจัง เหมือนเป็นครอบครัวเดียวกันไปแล้ว
น้ำใจคน มีค่ามากกว่าเงิน  


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 มกราคม 2006 : 08:23:44


    ................................ร้าย

........ทำลาย..................เหลือ

....................................เจือ

.........เถือ............................ทาง


...........................................เอ๋ย

     ......เลย...........................บ้าง

...........................................กลาง

........อย่าง....................................ฯ


             


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 มกราคม 2006 : 09:34:25


      ยืนท่ามกลางวังวนคนใจร้าย

มุ่งทำลายหมายว่าอย่าหลงเหลือ

ไร้นำใจการุณสิ้นจุนเจือ

ทั้งถากเถือเพื่อพิชิตปิดเส้นทาง


    ดูขุ่นคนข้นแค้นแน่นอกเอ๋ย

อย่าละเลยเลิกแย่งยื้อยึดถือบ้าง

หยุดสามานย์แยบสามัญครรลองกลาง

ยืนยงอย่างสมัครสามัคคี


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ดอกไผ่กะใบยาง ที่ 25 มกราคม 2006 : 09:40:30
โหล...โหล..คนเช็ดเงาอยู่หนใด  ทำไมไม่ทักกะเรามั่ง  น้อยจ่ายแล้วฮือ..ฮือ..       :'(


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 มกราคม 2006 : 17:47:01
โหล...โหล..คนเช็ดเงาอยู่หนใด  ทำไมไม่ทักกะเรามั่ง  น้อยจ่ายแล้วฮือ..ฮือ..       :'(


     คนเช็ดเงาอยู่นี่นี้ในหนำ

เป็นเงาง้ำเลือนลางอย่างจะล้า

ขอพักก่อนซ่อนคำใช่อำลา

สถิตป่าสิงสวนทบทวนตน


     ระย้าย้อยสร้อยม่านละหานห้วย

น้ำตกสวยหมอกฟ้าเวหาหน

เสียงวิหคกู่ร้องเหมือนต้องมนต์

กลายตัวตนกลมกลืนกับผืนไพร


     ใช่จะห่างร้างลามาประสาน

หรือต่อต้านแต่งเสริมมาเติมใส่

แต่ตอนนี้มีงานขานความนัย

กลับจากไพรมีหรอก...ดอกลำดวน




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 มกราคม 2006 : 19:58:37
...............................................................ร้าย

........ทำลาย..................เหลือ

....................................เจือ

.........เถือ............................ทาง


...........................................เอ๋ย

......เลย...........................บ้าง

...........................................กลาง

........อย่าง....................................ฯ



           วอนคนดีอย่าเห็นเป็นว่าร้าย
คิดทำลายหมายว่าอย่าให้เหลือ
มีหรอกรักการุณและจุนเจือ
ใช่จะเถือทับถมล่มรายทาง

    เพราะรักหนาแก้วมณีของพี่เอ๋ย
อย่าลาเลยเผลอไปเห็นใจบ้าง
เจ้าเคืองแค้นเคลื่อนย้ายจากสายกลาง
คือแบบอย่างตึงหย่อนจงผ่อนปรนฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 มกราคม 2006 : 20:53:24


     คือขี้ข้าขื่นขุก ณ ยุคสมัย
สนอง"ไซร้เสพบ้าการล่าสิน-
ทรัพย์สนองผองชนคนเดินดิน
เอื้อมถวิลปล้นเดือนสะเทือนจันทร์
..   ทุรทาสสามัญสิ้นฝันศรี
ดวงชีวีร่ายร่ำเข้าห้ำหั่น
สูญเสียทิพย์ลิบเมฆอเนกอนันต์
ณ ครานั้นสลายลงแค่ผงคลี



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: นางมาร.. ที่ 25 มกราคม 2006 : 21:42:16
ถึงวันนี้ฉันจะเป็นนางมารร้าย
ใช่ทำลายใครใครหลายหลากเหลือ
ชื่อจะร้ายแต่ความดีมีจุนเจือ
ใช่โถมเถือถมึงทึงขึงตาทาง

ร้ายเพียงนามเท่านั้นสหายเอ๋ย
ใช่ใครเคยพบพักตร์สักครั้งบ้าง
จงวางใจและจิตให้เป็นกลาง
เปิดใจกว้างอย่างมิตรสนิทเอยฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 มกราคม 2006 : 21:46:05
ถึงวันนี้ฉันจะเป็นนางมารร้าย
ใช่ทำลายใครใครหลายหลากเหลือ
ชื่อจะร้ายแต่ความดีมีจุนเจือ
ใช่โถมเถือถมึงทึงขึงตาทาง

ร้ายเพียงนามเท่านั้นสหายเอ๋ย
ใช่ใครเคยพบพักตร์สักครั้งบ้าง
จงวางใจและจิตให้เป็นกลาง
เปิดใจกว้างอย่างมิตรสนิทเอยฯ

    โอ้...พระเจ้า...อย่างไรกันนี่..สุดยอดดดดดด


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 มกราคม 2006 : 23:05:29
     กูคือกูอยู่นี้มีชีวิต
กูลิขิตตัวตนสู่หนไหน?
คำถามกูหมายว่าอย่าอาลัย
กูแล้วไซร้กูเห็นความเป็น.....?

   ใครเริ่มเสพราคีที่จานข้าว
กลืนข้าวขาวรุกรานวิญญาณผี
ใครกันอ้างกระทำแต่กรรมดี
ตัวกูนี้แย้งเห็นความเป็นไป


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 มกราคม 2006 : 23:32:51

    ถ้าคนไทยชื่อแม้วนอกแถวรัฐ
อุดรขัดลำเนาถิ่นทักษิณขัน
ดูแยบยลกลต่างห่างขั้วกัน
เห็นเช่นนั้นไว้ใจได้ไหมเอย?

   สุนัขข้าดำดีมีชื่อขาว
ข้าคลุกข้าวขุนเลี้ยงห่อนเลี่ยงเฉย
เอื้ออารีพีมันทุกวันเลย
พอมันเคยคุ้นชัดแว้งกัดกู

   จึงเปลี่ยนชื่อมันว่าไอ้หมาเน่า
เห่าไม่เห่ากบฎกฎเจ้าของ
หมาไม่ซื่อสิ้นสัตย์ตระบัดครอง
จำเป็นต้องตัดหางปล่อยข้างเมรฯ







หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: xxxx ที่ 25 มกราคม 2006 : 23:37:43
สูว่าสูดี  สู.....กันสา.....


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 มกราคม 2006 : 00:16:48
สูว่าสูดี  สู.....กันสา.....
สูว่าสูดี  สู.สีกัน    สารนี้หมายสั่นจิตวิญญาณข้า

ด้วยข้ามีนามกล่าวขานนานมา

หากสูจักกล้าขอท้า..เปิดตัว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 มกราคม 2006 : 00:17:35
สูว่าสูดี  สู.....กันสา.....
สูว่าสูดี  สู.สีกัน    สา ..ร นี้หมายสั่นจิตวิญญาณข้า

ด้วยข้ามีนามกล่าวขานนานมา

หากสูจักกล้าขอท้า..เปิดตัว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 มกราคม 2006 : 00:33:06


   ฤาสัตว์รูอยู่หลุมรู้ซุ่มร่าง

เลื้อยคลานอย่างห่าเหี้ยเดียรฉาน

เสพซากเน่าแฉกลิ้นเลียดินดาน

เลื้อยหลงผ่านผิดทางอย่างสามานย์




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 มกราคม 2006 : 00:36:24


   เป็นเพศเมียจงมีราคีหมอง

เป็นเพศผู้สูญครองชาติอาจหาญ

จงเสียจิตเสียสิ้นถึงวิญญาณ

นรกกาลจมปลักอย่างดักดาน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 มกราคม 2006 : 01:55:29
     เป็นเวรกรรมปางไหนแต่ใดหนา

แม้นมีขาแต่ไร้การได้ย่าง

เหมือนพิการพิกลสิ้นหนทาง

เอาขากางเสียบหูอดสูครัน


     ถูกพิษไฟเผาผลาญพลุ่งพล่านร้อน

เขาพาจรไปสู่ประตูสวรรค์

น้อมรับบุญหนุนนำ กรรมใครกัน?

สำรับ.ฉันแหว่งวิ่นชื่อ..ปิ่นโต..


    ทั้งวัวควายช้างม้าหามาใส่

ยัดลงไปอย่างบ้าน่าโมโห

ทั้งพริกเผ็ดเม็ดร้อนค่อนกิโล

ทั้งเทโพพุงปลาราดหน้าเรา


    นานาชีวิตดับดิ้นสิ้นใสนี่

ยินเสียงผีร้องห่มระงมเร่า

สิ้นเสียงสวด.ศีลฆ่า.....ก็คว้าเรา

เปิดฝาเอากินสิ้นทุกวิญญาณ


     เป็นตัวกลางระหว่างความต่างขั้ว

ความดีชั่วการฆ่า-ไม่ฆ่าผลาญ

ทั้งขัดขาสอดไว้คล้ายพิการ

ทรมานทุกร้อนนิรันดร์เอยฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: xxxx ที่ 26 มกราคม 2006 : 07:22:56
ด่าตัวเองก็เป็นแฮะ.......


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 มกราคม 2006 : 08:02:33


     กาลจักรเคลื่อนคราอุษาโยค
ทิพยโลกไตรสามงามราศรี
เห็นปูปลากุ้งฝอยสร้อยวารี
เล็มคละขี้ไคลเลนไลเคนเอย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: เก้า ที่ 26 มกราคม 2006 : 12:37:03
พี่วาร์ส่งคลื่นไปหา ไม่รับ ส่งคลื่นกลับพี่วาร์ด้วย พรุ่งนี้พี่วาร์จะคืนไพร หกพู /เก้า


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 มกราคม 2006 : 18:50:06


    มีหรอกดอกไม้บาน  
 ช่อตระการสวยสดใส
มีหรอกบางดอกไซร้
หนอนชอนไชเสียช้ำดวง

   มีหรอกบอกชีวี
ที่สุขใสฤทัยห้วง
มีหรอกชอกช้ำทรวง
ถูกบีฑาน่าระกำ






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 มกราคม 2006 : 21:21:46
   คีรีศรีที่รำฦก
ดื่นดึกหนาวขวัญสั่นไหม
ดาวพราวราวว่าดวงตาใคร
มณีทิพย์จอมใจเจ้าชีวา

   พรหมสร้างมาฤาแก้วพี่
ประทานความดีสถิตหล้า
โลกนี้และโลกหน้า
ปรารถนาแต่นางเดียว

    เรียมพรากจากนางในฝัน
ชีวาจาบัลย์เหมือนแหว่งเสี้ยว
มิวายเว้นนับนาทีเดียว
หวังเชียววันคืนชื่นใจ

     ซื่อใสวิญญานักประจักษ์แล้ว
พวงแก้วพะยอมดอมไซร้
หอมค่านารีนี่ไร
ดมให้วายสิ้นวิญญาณ



   
 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 มกราคม 2006 : 21:31:35
     รื่นรินหินละหารธารใส
ใครใคร่จักเล่นเย็นซ่าน
สร่างร้อนสระผมประโลมนาน
เมฆม่านคลุมอุ้มแขนเคยประคอง

    หวังสร้างเรือนไพรในฝัน
ยินเสียงธารรินเรื่อยล่อง
พรำฝนมนต์ร่ำทำนอง
เสียงน้องเรียมรื่นชื่นครัน
 
 แม้นกล่อมว่านิทราพี่ยาเอ๋ย
ตักน้องนิ่มเขนยไว้แนบขวัญ
จึงเคลิบเคลิ้มคล้ายว่าชีวานั้น
สู่สวรรค์วิมานสถานทิพย์


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 26 มกราคม 2006 : 22:09:04
  คีรีศรีที่รำฦก
ดื่นดึกหนาวขวัญสั่นไหม
ดาวพราวราวว่าดวงตาใคร
มณีทิพย์จอมใจเจ้าชีวา

   พรหมสร้างมาฤาแก้วพี่
ประทานความดีสถิตหล้า
โลกนี้และโลกหน้า
ปรารถนาแต่นางเดียว

    เรียมพรากจากนางในฝัน
ชีวาจาบัลย์เหมือนแหว่งเสี้ยว
มิวายเว้นนับนาทีเดียว
หวังเชียววันคืนชื่นใจ

     ซื่อใสวิญญานักประจักษ์แล้ว
พวงแก้วพะยอมดอมไซร้
หอมค่านารีนี่ไร
ดมให้วายสิ้นวิญญาณ



   
 



ซึ้งเลยคนดี มาหอมทีถิ่


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 27 มกราคม 2006 : 21:36:27
ลือโจษขานกล่าวข้า เคืองเข็ญ

ยินพร่ำจนลำเค็ญ....หม่นข้อง

กรรพือดุจรู้เห็น.....ฤาห่อน

หมายว่าจักร่ำร้อง...แน่แท้แก้ตัว


ครั้นวางเฉยนิ่งแล้ว.....ลือฉาว

พรูพร่างอย่างลมพราว...เมฆฝน

อื้ออึงจึ่งร้อนราว....เพลิงราญ

หลายบ่นหลากปากล้น....ล่วงล้ำช้ำชีวา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 มกราคม 2006 : 13:43:21
    เจ้าครวญคร่ำปานว่าโลการ้าย
รอบรอบกายมากมีสิ่งยีย่ำ
ตาเจ้ามองโลกนี้มีสีดำ?
รอยระยำย้ำตอกเจ็บยอกใจ

     เจ้ามองเห็นโลกร้าวเมื่อเจ้าเจ็บ
รอยแม้เล็บเหน็บนิดคิดเสียใหญ่
มองให้เป็นเถิดเจ้าจักเข้าใจ
ใครและใครหรือใคร..ใคร่หยัดยืน

    ผ่านความช้ำชีวิตความผิดพลาด
จตุบาทเสียท่าเกินฝ่าฝืน
ปราชญ์เคยพลั้งกลายเปรตทุเรศขื่น
ก็แก้คืนกลับสร้างเส้นทางตน ฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: โนรานารี ที่ 28 มกราคม 2006 : 19:13:18
 จดหมายนี้เขียนที่กระท่อมร้าง
ฝากถึงนางนวลเอ๋ยเคยพำนัก
พเนจรร่อนเร่เห่หาหลัก
เจ้าหาญหักทิ้งคู่เคยอยู่คอน

    ลืมนอกชานลมชื่นระรื่นไหว
เคยคลั่งไคล้คลอเคล้าคราวคืนค่อน
ลืมอกอุ่นแอบเนื้อเอื้ออาทร
ลืมบทกลอนมนต์ขลังหนังตะลุง

    หอมลำดวนชวนหลงจากดงป่า
ลืมดาราดวงเรืองเรื่อเหนือท้องทุ่ง
คืนเดือนแจ่มแก้มใครหอมจรุง
กลิ่นน้ำปรุงฟุ้งกายพี่ชายครวญ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: โนรานารี ที่ 28 มกราคม 2006 : 19:17:19


     สนิทแนบแอบน้องตระกองกอด
เบียดกายสอดแทรกเนื้อเมื่อลมหวล
กระซิบรักใจสั่นเริงรัญจวน
จนดาวนวลลาฟ้าอุษาพราย

   เจ้าจรจากพรากพี่นี่นานแล้ว
รอนางแก้วจอมขวัญนับวันหาย
จักให้ตรอมตรมขมสิ้นลมตาย
ลมสุดท้ายร่างนี้ยังมีน้อง

   จดหมายนี้เหน็บไว้ที่ชายฝา
กาลเวลาผ่านเยือนเหมือนลมล่อง
จนซีดหม่นเลือนคำเพรียกพร่ำร้อง
แล้วเจ้าของสารนี่นี้เป็นใคร?


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: โนรานารี ที่ 28 มกราคม 2006 : 19:37:27


     นครศรี..มิ่งฟ้า    เมืองสวรรค์
ธรรมราช..ธรรมอัน    ก่องแก้ว
สิบสองนักษัตรสรรค์    บรรณาการ
พระธาตุรัศมีแพร้ว    พึ่งน้อมนอบเฮย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 มกราคม 2006 : 20:49:08


     ธรณีทิพย์แห่งผืนหล้า
กำเนิดชีวามหาศาล
พืชพันธุ์ธัญญาอนันตกาล
สุรีย์ฉานอายอุ่นการุณธาตุ

  จะเกิดดับลับสิ้นก็ดินเอื้อ
สิ้นไป่เหลือแผ่นดินก็สิ้นชาติ
ยิ่งโลภมั่วโฉดเฉาแลเขลาขลาด
วิบัติอุบาทว์สูญเสิ้นแผ่นดินทอง

  แม้นมณีนพเก้าพราวเลอค่า
แกร่งกล้าราศรีไป่มีหมอง
ปัญญาเทียมเทียบเปรียบทำนอง
อำนาจผยองคนเขลาเศร้าแผ่นดิน



   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 มกราคม 2006 : 23:05:41

    เฝ้าครุ่นคิดสับสนจนวิตก
อุระอกสั่นรุมกุมขยับ
ถะถั่งโหมโครมเคลื่อนเลื่อนถมทับ
คณานับหม่นหมองขุ่นข้องจิต

  ตั้งแต่เช้าจนครั้นตะวันตก
เหมือนนรกเพลิงสุมรุมชีวิต
จวนปลดปลงตัวตายชีพวายปลิด
เพ่งพินิจหาทางสว่างมิพบ

   จวบดึกดื่นคืนค่อนนอนสะอึก-
สะอื้นนึกนึกกว่าหนังตากลบ
เงียบสงัดยิ่งขื่นตื่นคำรบ
ความสงบไม่มีนะสิวะ.

   

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 มกราคม 2006 : 23:39:01
     อัปมงคลยิ่งแล้    ลั่นทม
นามข่มนามนิยม    ผ่องแก้ว
ลีลาวดีศรีภิรมย์    รวยรื่น
ฉมชื่นฉมเพริศแพร้ว   แน่แท้แค่นาม  .


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 มกราคม 2006 : 09:27:51


     จะเงียบเหงาปวดร้าวเศร้าไฉน
แค่ไร้ใครเคยเคียงเขาเลี่ยงหลบ
ตะวันแย้มอรุณเเล่อนคลื่อนชิงพลบ
ก็เพียงพบสุรีย์นี้ดวงเดียว

   จันทราส่องโลมโลกอย่าโศกร้าว
แสงนวลเจ้าประโคมโฉมนวลเสี้ยว
 ณ หนึ่งจันทร์หนึ่งตะวันนั้นแท้เชียว
จักขอเดี่ยวเดียวดายหายเศร้าเอย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 30 มกราคม 2006 : 16:58:22

     ดาววาววามวิบวับประดับฟ้า
คณานาขันแข่งเร่งแสงสี
อีกหนึ่งจันทร์เด่นดวงห้วงราตรี
แรงริบหรี่หิ่งห้อยอาจน้อยใจ

    กระต่ายป่าตัวนิดผิดวิถี
หาใยดีสบตาจันทราไม่
ยังเริงร่ารื่นเริงบันเทิงใน
ป่าไพรภูมิลำเนา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 30 มกราคม 2006 : 18:59:07
มาแล้ววววว คนดี
กอดดดดดดดดดดด



 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 30 มกราคม 2006 : 20:30:54

     ยาจนาว่านางอย่าถางถาก
ผู้ทุกข์ยากอย่างข้าอย่าย่ำหยาม
ย้ำคำพร่ำถ้อยให้คล้อยตาม
สบความมุ่งหวังยังสิ่งใด

     ยาตราชีวีนี่ถึงยุค
เข็ญขุกแร้นแค้นมิแม้นหมาย
ขุ่นข้องหมองเคืองเรื่องระบาย
ทรกรรมระคายระคนเรียม

     อย่าหมายอย่าเห็นเป็นอย่างง่าย
ศักดิ์ศรีชายคิดคบอย่าลบเหลี่ยม
ตุตะทึกทักควรจักเจียม
จงเสงี่ยมสงบครบกริยา

   ยาจนาว่านางอย่าหมางหมอง
คู่ควรครองชาตินี้มีคุณค่า
รักนวลสงวนวลล้วนราคา
พี่ชายหนารักหรอก! จึงบอกเตือน..

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 30 มกราคม 2006 : 22:55:01
   มาตรแม้นแผ่นดินนี้สิ้นน้อง

หม่นหมองโลกราวไร้หญิง
ระทมทุกข์ขุกเข็ญลำเค็ญจริง
เหลือทิ้งรักไว้ให้จาบัลย์

   ว้าเหว่เอ้กาอาดูรแล้ว
เพริศแพร้วพราวฟ้าเคยหาฝัน
ห้วงวารีรินร่ำรำพัน
ถึงสววรค์ม่านเมฆวิเวกใจ



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 30 มกราคม 2006 : 23:07:29

   มาตรแม้นแผ่นดินนี้สิ้นน้อง

หม่นหมองโลกราวไร้หญิง
ระทมทุกข์ขุกเข็ญลำเค็ญจริง
เหลือทิ้งรักไว้ให้จาบัลย์

   ว้าเหว่เอ้กาอาดูรแล้ว
เพริศแพร้วพราวฟ้าเคยหาฝัน
ห้วงวารีรินร่ำรำพัน
ถึงสววรค์ม่านเมฆวิเวกแล้ว


 




 :-* :-* :-*


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 31 มกราคม 2006 : 13:34:26
แดดแรง อากาศร้อน ออกข้างนอกก็ใส่หมวกนะ  
 เดี๋ยวก็ไม่สบายอีก
 กินน้ำเย็น...จี๊ด!!!ปวดหัว



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 31 มกราคม 2006 : 19:57:22
        สีสายส่งอี่อ้อ........ซอเสียง

กระบือบ่ซึ้งสำเนียง......สนั่นซร้อง

สังคีตสิค่าเพียง......ลมผ่าน

เปลืองเปล่าเฝ้าขับร้อง....เรียกให้ควายฟัง


     คำธรรมพระพรั่งพร้อม.....เผยแผ่

เมินหมิ่นละเลยแล.....สังเวชล้น

ศีลสัตย์บ่สบแด.....ทิพยดื่ม

ดุจด่ำแดกตมข้น....ขุ่นข้องปลักควาย

 :D >:( ;D ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 31 มกราคม 2006 : 21:31:57


     ดอนคาค่ารักไว้....วางถวาย

จนกว่าชีวาวาย....ว่ายฟ้า

วนเวียนว่าเรียมหมาย...มอบมิ่ง

สบแม่ทุกชาติหล้า...อย่าได้ร้างเลย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 31 มกราคม 2006 : 21:39:21
ดอนคามันพื้นที่กว้างเหมือนกันนะ  ;D ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 31 มกราคม 2006 : 22:01:17

    ดอนคาคาแม่ค้า.....ขายขนม

ขายผักขายยาลม.....เสน่ห์ล้วน

ดอนคาค่าข้าวต้ม.....มัดหนึ่ง

อย่าพึ่งบึ้งตึงห้วน....จ่ายได้..ม่ายนาน


   เออ..ถามหน่อย ดอนคา นี่อยู่แถวไหนละครับ




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 31 มกราคม 2006 : 22:05:05
ตั้งแต่เขาหลาไปจนห้วยผักหนามง่ะ
นั่นแหละ...ดอนคา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 31 มกราคม 2006 : 22:46:31
ว่างๆก็เชิญไปแวะเที่ยวบ้างนะคะ
คนดอนคายินดีต้อนรับ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 01 กุมภาพันธ์ 2006 : 09:59:54
  เมื่อเจ้าเป็นบัณฑิตประสิทธิ์ศาสตร์

ด้วยหมาดมายมุ่งมั่นสู้ฟันฝ่า

เฝ้าพากเพียรเรียนร่ำนำวิชา

สำเร็จมาสมจินต์ด้วยยินดี

ณ.โลกรอบขอบรั้วการแปรเปลี่ยน

เมื่อผู้เรียนก้าวสู่สู้วิถี

เจ้าจงเป็นกล้างามแห่งความดี

เติบโตมีมั่นคงอย่างหลงทาง

รู้สำนึกรู้สิทธิ์รับผิดชอบ

รู้รายรอบอดทนละหม่นหมาง

รู้สร้างสรรค์ริเริ่มเข้าเพิ่มวาง

รู้หน้าที่รู้สร้างเส้นทางนี้

เจ้าจงเป็นบัณฑิตแห่งบัณฑิตย์

พาชีวิตครรลองครองวิถี

จริยคุณธรรมนำชีวี

สมศักดิ์ศรีนิสิตบัณฑิตไทย.

                                 


 


             


นานแล้วก็จริง แต่ยังไม่ได้ขอบคุณเลย..กะของขวัญที่ให้ไป
ขอบคุณคะ
เด็กคอน เด็กดอน(คา) ฮ่าๆ ;D



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 กุมภาพันธ์ 2006 : 19:41:40


ณ. วันนี้มีอำนาจบาทใหญ่
อะไรอะไรเป็นของเจ้า
ธรณีสงฆ์ถึงดวงดาว
มือเจ้าสาวเอื้อมเด็ดดึง

 ณวันนี้เจ้ายิ่งใหญ่
ใครใครล้วนกล่าวถึง
จึงระเริงเหลิงตะบึง
ถมึงทึงทุกท่าที

   อยากได้อะไรอีกไหม
อยากได้สิ่งใดในประเทศนี้
เอาเสื่อมศรัทธามาแลกซี
ฤาทรามต่ำเพียงนี้ยังไม่พอ

   เจ้ารู้อะไรไหม
ตำนานความยิ่งใหญ่นั้นหนอ
มีทางสองสายไว้รับรอ
ขื่อคาแขวนคอ..และปั้นดินโชว์

   เป็นเจ้าของอะไรไหม
ทรัพย์สินใดใดอักโข
พานทองแพธารทองล้านกิโล
เป็นแท้โธ่.!เป็นเจ้าของความโลภบ้าอจินไตยฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 กุมภาพันธ์ 2006 : 20:59:12
    อนิจจาข้าน้อยด้อยเดียงสา
มิรู้ค่าไมตรีเขามีมอบ
เฝ้าค้นหาคว้าคว้างร้างคำตอบ
จึงกลายชอบกลับชาแล้วลาไกล

   แม้นสะอื้นรื้นพร่าน้ำตาตก
ร้าวระทกอกตรมระทมไหม้
กลืนข้าวขมข่มลิ้นสิ้นอาลัย
จงหักใจเถิดหนาอย่าอาวรณ์

   ด้วยข้าด้อยมิควรค่าราคาเจ้า
จึงร้างเงาร่วมฝันบรรจถรณ์
ชาติหน้าเถิดเลิศหล้าฟ้าอมร
จะไถ่ถอนโทษสวาทเป็นทาสนางฯ





หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 01 กุมภาพันธ์ 2006 : 22:14:18
เนือยจัง คิดถึงหลาดดอนคา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: Princess ที่ 01 กุมภาพันธ์ 2006 : 22:49:12
วิถีวาโยที่เจ้ารู้จัก
ไ ร้ รั ก ที่ แ ท้ จ ริ ง
[/color]

กู่ร้อง ก้องฟ้า
ปานดวงสุริยา จะอาสัญ
สลัดเหน็บ เก็บปีก กำลัง
หากหัวใจไร้พลัง แล้วเจ้าจะสู้อยู่อย่างไร


วิถีแห่งข้า.. ดรุณ
วิถีแห่งวาโย ไร้การผูกมัด
วิถีวาโยที่เจ้ารู้จัก
ไร้รักที่แท้จริง
[/color]

เรื่องธรรมดาชีวิต
มีถูก มีผิด แล้วเริ่มต้นใหม่
ไม่มีหัวใจที่เศร้าตรม ให้อยู่ยาวนานตลอดไป
อาทิตย์ผงาดแสงครั้งใหม่ เรื่องราวที่ผ่านไป คือ - - เมื่อวาน - -


วิถีแห่งข้า.. ดรุณ
วิถีแห่งวาโย ไร้การผูกมัด
วิถีวาโยที่เจ้ารู้จัก
ไร้รักที่แท้จริง

[/color]
จงอย่าเสียน้ำตา
แม้เสี้ยวหยดเพื่อข้า เพราะไม่ควรราคาแก่สิ่งนั้น
ปลิดปลิว ข้าปลิดปลิว สายลมโรย โชยกำลัง
ไร้ทุกสิ่งขวางกั้น ไร้เครื่องพันธนาการ

วิถีแห่งข้า.. ดรุณ
วิถีแห่งวาโย ไร้การผูกมัด
วิถีวาโยที่เจ้ารู้จัก
ไร้ซึ่งหัวใจรักที่แท้จริง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 กุมภาพันธ์ 2006 : 23:01:40


    เคยหยิ่งยิ่งยงผยอง
เคยลุลำพองเหี้ยมหาญ
เคยเงื้อง่าคร่าวิญญาณ
เคยเริงสราญทุกราตรี

  ฝันเอาเถิดอดีตกาล
ทุรนร่ายทรมานจนป่านนี้
ตกต่ำด่ำตฤณอินทรีย์
จกจี้นรกหมกกัลป์

   น้ำค้างย้อยผาเผาะเผาะ
ดั่งเสียงหัวเราะเย้ยหยัน
หทัยร้าวเหน็บเจ็บครัน
มิรู้แสงตะวันจันทรา

  เบื้อใบ้บดไร้วิถี
กาลียุคผลาญราญฆ่า
หวีดกรีดภูตผีนานา
สั่นข้าสะท้านสะเทือนฯ

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 กุมภาพันธ์ 2006 : 21:05:11

   ชาตินี้ระแวงแหนงว่าร้าย
เกิดกายครั้งใหม่ในชาติหน้า
ขอรักภักดีดวงชีวา
ล่มฟ้าสิ้นฝันสวรรค์มลาย

  ชาตินี้น้อยวาสนานัก
อาภัพอัปลักษณ์รักหักหาย
ต้อยต่ำไร้ทรัพย์ให้อับอาย
จนตายร้างคู่มาอยู่ครอง

   เสียแรงเกิดมาหนอครานี้
ทุกข์โศกโศกีเศร้าหมอง
หลงใหลใครใคร่สวาทปอง
กลับต้องเป็นของเขาไป

  จึงสิ้นเสียศรีแห่งชีวิต
หวังนิรมิตอีกฟ้าใหม่
ชาตินี้อย่ารู้รสสวาทใด
จักไปฝังไว้กับทรายดินฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 กุมภาพันธ์ 2006 : 21:33:57


     ดื่มกินดาริกาค่ำนี้.....นวลเสวย
พรายพร่างปนควันเอย.....ปอดข้า
งดงามกว่าหมอกเหมย.....สวรรค์มิ่ง
ลอยอ้อยอิ่งสู่ฟ้า....เซ่นไหว้เทวดา.




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 กุมภาพันธ์ 2006 : 21:54:55


     กองทัพในนามแห่งความรักกำลังเคลื่อนไพร่พลผู้จงรักภักดี โอบรายล้อมเทือกเขาพิศวาสทางฝั่งบูรพาทิศ........


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 03 กุมภาพันธ์ 2006 : 15:27:35
เกิดเป็นมนุษย์ย่อมมีกิเลสตัณหา....
เอาแต่ได้ เห็นแก่ตัว
ยึดเอาเค้ามาเป็นของเรา
ทำทุกอย่างเพื่อความสุขของตนเอง

ดีใจกับเธอสิ....
น้ำตาเอย ไหลมาทำไมกัน
ทันทีที่เธอบอกฉัน
ฉันควรดีใจกับเธอ
แต่ทำไมมันไม่เป็นอย่างนั้น

อยากให้เธออยู่กับฉัน
ช่างเห็นแก่ตัวจริงๆ
คิดวนเวียน อยู่ในหัว
..........................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: bb ที่ 03 กุมภาพันธ์ 2006 : 16:00:38
แม่เบ็ดเสร็จ 27 แม่
 

@ แม่ ของลูก เรียกว่า แม่บังเกิดเกล้า

@ แม่ ของขี้เมา เรียกว่า แม่โขง

@ แม่ ของชาวพระโขนง เรียกว่า แม่นาก

@ แม่ ของชายที่รัก เรียกว่า แม่ทูนหัว

@ แม่ ของคุณตัว เรียกว่า แม่เล้า

@ แม่ ของทหารเรา เรียกว่า แม่ทัพ

@ แม่ ชอบทำกับข้าว เรียกว่า แม่ครัว

@ แม่ ชอบก่อสร้างทั่วไป เรียกว่า แม่แบบ

@ แม่ ด่าเจ็บแสบ เรียกว่า แม่ค้า

@ แม่ สอนให้ศึกษา เรียกว่า แม่พิมพ์

@ แม่ เลี้ยงเราจนอิ่ม เรียกว่า แม่โพสพ

@ แม่ น็อกศอกเข่าสลบ เรียกว่า แม่ไม้มวยไทย

@ แม่ ทำเซอร์ไพรส์ เรียกว่า แม่เจ้าโว้ย

@ แม่ ของนักเล่นแชร์ เรียกว่า แม่ชม้อย

@ แม่ หาคู่ให้คนบ่อย เรียกว่า แม่สื่อแม่ชัก

@ แม่ ช่วยลิเกเป็นหลัก เรียกว่า แม่ยก

@ แม่ ของหญิงสามีตายตก เรียกว่า แม่ม่าย

@ แม่ มีพลังดึงดูดมากมาย เรียกว่า แม่เหล็ก

@ แม่ ของเรือเล็กใหญ่ เรียกว่า แม่ย่านาง

@ แม่ ของหญิงตัวอย่าง เรียกว่า แม่ศรีเรือน

@ แม่ หมอดีผีสะเทือน เรียกว่า แม่มด

@ แม่ รับน้ำหนักได้ร้อยแปด เรียกว่า แม่พระธรณี

@ แม่ จัดงานแล้วชอบชี้ เรียกว่า แม่ งาน

@ แม่ ไหลท่วมบ้าน เรียกว่า แม่น้ำ

@ แม่ ทิ้งลูกให้ระกำ เรียกว่า แม่ของดาวพระศุกร์
แม่เบ็ดเสร็จ 27 แม่
 

@ แม่ ของลูก เรียกว่า แม่บังเกิดเกล้า

@ แม่ ของขี้เมา เรียกว่า แม่โขง

@ แม่ ของชาวพระโขนง เรียกว่า แม่นาก

@ แม่ ของชายที่รัก เรียกว่า แม่ทูนหัว

@ แม่ ของคุณตัว เรียกว่า แม่เล้า

@ แม่ ของทหารเรา เรียกว่า แม่ทัพ

@ แม่ ชอบทำกับข้าว เรียกว่า แม่ครัว

@ แม่ ชอบก่อสร้างทั่วไป เรียกว่า แม่แบบ

@ แม่ ด่าเจ็บแสบ เรียกว่า แม่ค้า

@ แม่ สอนให้ศึกษา เรียกว่า แม่พิมพ์

@ แม่ เลี้ยงเราจนอิ่ม เรียกว่า แม่โพสพ

@ แม่ น็อกศอกเข่าสลบ เรียกว่า แม่ไม้มวยไทย

@ แม่ ทำเซอร์ไพรส์ เรียกว่า แม่เจ้าโว้ย

@ แม่ ของนักเล่นแชร์ เรียกว่า แม่ชม้อย

@ แม่ หาคู่ให้คนบ่อย เรียกว่า แม่สื่อแม่ชัก

@ แม่ ช่วยลิเกเป็นหลัก เรียกว่า แม่ยก

@ แม่ ของหญิงสามีตายตก เรียกว่า แม่ม่าย

@ แม่ มีพลังดึงดูดมากมาย เรียกว่า แม่เหล็ก

@ แม่ ของเรือเล็กใหญ่ เรียกว่า แม่ย่านาง

@ แม่ ของหญิงตัวอย่าง เรียกว่า แม่ศรีเรือน

@ แม่ หมอดีผีสะเทือน เรียกว่า แม่มด

@ แม่ รับน้ำหนักได้ร้อยแปด เรียกว่า แม่พระธรณี

@ แม่ จัดงานแล้วชอบชี้ เรียกว่า แม่ งาน

@ แม่ ไหลท่วมบ้าน เรียกว่า แม่น้ำ

@ แม่ ทิ้งลูกให้ระกำ เรียกว่า แม่ของดาวพระศุกร์


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 กุมภาพันธ์ 2006 : 21:47:11



   แม่เจ้าโว้ยยยยยยยยยยยยย!!   ฮี่ๆๆๆ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 กุมภาพันธ์ 2006 : 22:06:21
    หลับตาเถิดหลับฝัน
ฝันว่าฉันเป็นอย่างนั้น
ฝันว่าฉันเป็นอย่างนี้
ฝันว่าฉันคนดี
หลับตาสิ  หลับฝันเอา

   ฉันก็เป็นอย่างนี้
ฉันยังมีความขลาดเขลา
ยังมีทรงจำจากวัยเยาว์
ยังถือเอาความเคยชิน

    ฉันเห็นเธอก็อย่างนั้น
มีความมุ่งมั่นอันบ้าบิ่น
จับฉันปั้นเหมือนทรายดิน
แปลงรูปรอยสิ้นอย่างไรกัน

   ฝันดีนะคนดี
หลับตาสิแล้วเคลิ้มฝัน
บูรณาการ..ตัวฉัน.อย่างที่ใจ เธอต้องการ
เธอหลับฝันนาน..ฉันเป็นคนดีของเธอ..
หลับฝันถึงความดี..หลับฝันเถิด ..ความดี+

  :-\ :-\ :-\ :-\ :-\ :-\ :-\ :-\ :-\ :-\ :-\ :-\ :-\ :-\






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 03 กุมภาพันธ์ 2006 : 23:31:53
ประจักษ์แก่ใจข้า..
หากครั้งหนึ่งสายตา เคยพร่าหม่น..
แต่ชีวีข้า.. เช่นสายลม
จะทำให้หมองหม่น.. เศร้าตรม.. เช่นไร?

(http://img5.imageshack.us/img5/341/condor764tf.jpg)


เป็นเรื่องอะไรหรือ..
ความต่ำต้อยของจิตวิญาณ..
ความทรมานแห่งข้า..
ศักดิ์ศรี.. เกียรติยศ.. ปัญญา.. ความงามสง่า ควรชูค่า หรือเหยียบจม..

ศักดิ์ศรี.. ข้ามี..
แม้ชีวีข้าจะมืดหม่น..
หนึ่งหยดน้ำตา อาจไร้ค่า เพราะหนึ่งคำคน..
เพียงความสับสน.. แต่กี่ร้อยคนจะเข้าใจ

น้ำตาแห่งข้า..
ในไม่ช้าจะหยุดรินไหล..
หัวใจที่ข้ามี ไม่อาจยอมแลกกับสิ่งใด..
ศักดิ์ศรีที่ตั้งไว้ ยืนอยู่บนความ.. ทรนง..
ฉะนั้นข้าเอง.. ขอยินดีดับความฝันที่มีทั้งหมด..
เรื่องราวจะเป็นเพียงความเงียบงัน แค่ปล่อยให้มันผ่านไปกับสายลม..
บทกวีที่มีการเริ่มต้น...
                  ... ก็มีการจบลง เช่นกัน .  . . . . . . ....


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 04 กุมภาพันธ์ 2006 : 12:36:14

    เพราะความเจ็บช้ำมาย่ำยี
หัวใจข้านี้เคยลุ่มหลง
เคยศรัทธาความมั่นคง
จึงปลงและเฉยชา

   จะแย้มช่อรอชมชื่น
ดาษดื่นมิเสน่หา
ไม่ชายแม้สายตา
ความเจ็บปวด..สอนข้า..ทรนง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 04 กุมภาพันธ์ 2006 : 19:51:07

     ถึงรู้สึกเศร้าทุกข์ใจอย่างไร..
ฉันก็ไม่เหงา..ไม่มีใคร..ก็ไม่เหงา..
เพราะไม่ต้องการใครๆ...

  ฉันไม่คิดจะปลอบใจตัวเอง..แม้สักครั้ง..
ปล่อยให้มันเป็นไปตามที่ควรจะเป็น.
และไม่ต้องการ..ยินใครเอ่ย คำหวังดี.

   หมุนไปเถิดโลกเอ๋ย...หมุนเลย หมุนผ่านไป..
ทิ้งไว้เถิด..คนนี้..คนดีเป็นไม่ได้..

   ความมีเหตุมีผลในวงจำกัด.
ฉันจะพูดอะไรได้มากกว่านี้.?
ในเมื่อเป้าหมายมันทลายลงมา.
สิ้นไร้แรงจูงใจที่เคยมี
จึงเหลือเพียงการตัดสินใจ.
ที่สร้างไว้แค่สองทางเท่านั้น.
จำเป็นมากหรือ ?ที่ต้องเลือก.
แปลกไหม?ถ้าฉันไม่เลือกเอาสักหนึ่ง.

     หมุนไปเถิดโลกเอ๋ย...
หมุนเลย...หมุนผ่านไป..


   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 04 กุมภาพันธ์ 2006 : 20:56:33
     จะจัดการกับความรู้สึกนี้ได้อย่างไรบ้างเล่า?
ในเมื่อฉันสูญเสียอำนาจ...ไม่หลงเหลือความเด็ดขาด อย่างที่เคยมี
 ความรัก.ความปรารถนา.ฉวยโอกาสกลืนกินเสียหมดสิ้น.
จะเรียกร้องมันคืนมาได้อย่างไรกัน?
เว้นเสียจากฆาตกรรมความรัก..
ชำแหละ..เอามันคืนกลับมา.
แย่งยื้อ .โดยไม่ใส่ใจ ต่อเสียงคร่ำครวญ
ของความรัก ที่กำลังจะจากลา..ความเป็นและการมี
เธอ..เสียใจในความเป็นฆาตกรจำเป็นของฉัน.
ครั้งนี้ไหม?-
ขอโทษนะ..สุดที่รัก...ฉันก็เสียใจ..



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 04 กุมภาพันธ์ 2006 : 21:29:17

     จะจัดการกับความรู้สึกนี้ได้อย่างไรบ้างเล่า?
ในเมื่อฉันสูญเสียอำนาจ...ไม่หลงเหลือความเด็ดขาด อย่างที่เคยมี
 ความรัก.ความปรารถนา.ฉวยโอกาสกลืนกินเสียหมดสิ้น.
จะเรียกร้องมันคืนมาได้อย่างไรกัน?
เว้นเสียจากฆาตกรรมความรัก..
ชำแหละ..เอามันคืนกลับมา.
แย่งยื้อ .โดยไม่ใส่ใจ ต่อเสียงคร่ำครวญ
ของความรัก ที่กำลังจะจากลา..
เธอ..เสียใจในความเป็นฆาตกรจำเป็นของฉัน.
ครั้งนี้ไหม?-
ขอโทษนะ..สุดที่รัก...ฉันก็เสียใจ..



เสียใจ... ขอร้องอย่าไปไหนเลย
ไม่ให้ไปๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 04 กุมภาพันธ์ 2006 : 21:35:01
..

     จากจุด(เริ่ม)เดิมทีที่คาดหวัง
การ(จบ)ยั้งยังไม่ถึงซึ่งเป้าหมาย
ในการ(พบ)มิใคร่อยากจะจากกาย
ก็พลัด(พราก)จากได้ธรรมดา..

  เริ่ม.จบ.พบ.พราก.ฝากเอาไว้
เพียงความหมายสามัญนั่นละหนา
กี่กัปกัลป์นานเนเกาเลมา
กี่น้ำหลั่งเปื้อนสะเทือนใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 กุมภาพันธ์ 2006 : 09:30:40



      บริหารบ้านเมืองเรื่องยิ่งใหญ่
พึงพอใจในผู้นำทำประโยชน์
เมื่อแร้นแค้นเคืองเข็ญก็เป็นโทษ
ตั้งตีโจทย์ผู้นำทำอะไร.

     เคยสัญญาประกาศิตรับผิดชอบ
หมายจะมอบมือรัฐจักจัดให้
ขจัดจนทุกข์เข็ญที่เป็นไป
ชนชาวไทยรับฟังตั้งตารอ

     นำอำนาจอันนี้ที่มีสิทธิ์
ทุจริตหรือไม่ใครรู้หนอ
เกิดเคลือบแคลงไว้ใจได้ไม่พอ
กระแสก่อต่อต้านรัฐบาลไทย

    จากผลงานผ่านมาประชาคิด
ทำวิปริตแปรกฎกบฎใหม่
แปลงทุนเปิดเสรีนี่ได้ใคร
เลี่ยงภาษีไร้ระบอบความชอบธรรม

   เมื่อความเสื่อมศรัทธามาสลาย
อำนาจกลายหมายมุ่งถลุงถลำ
ชนถือสิทธิ์โต้ตอบการครอบงำ
ยุติธรรมยุติยุคการรุกราน

    กระแสสร้างสัญญาที่วาที
กระแสเสื่อมศักดิ์ศรีที่กล่าวขาน
กระแสคนกำจัดรัฐบาล
กระแสการครั้งนี้...............จงมีธรรม


   

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 05 กุมภาพันธ์ 2006 : 23:27:54
จำเป็นมากหรือ ?ที่ต้องเลือก.
แปลกไหม?ถ้าฉันไม่เลือกเอาสักหนึ่ง.

    หมุนไปเถิดโลกเอ๋ย...
หมุนเลย...หมุนผ่านไป..



ในเมื่อฉันสูญเสียอำนาจ...ไม่หลงเหลือความเด็ดขาด อย่างที่เคยมี
ความรัก.ความปรารถนา.ฉวยโอกาสกลืนกินเสียหมดสิ้น.
จะเรียกร้องมันคืนมาได้อย่างไรกัน?
เว้นเสียจากฆาตกรรมความรัก..




.... จับใจยิ่งนัก .  . . . ....  


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2006 : 18:58:47


     ขอบคุณ..ครับ..มังกรวาโย..ยินดีทุกคราที่มาเยือน..

               
                                                  คนเช็ดเงา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ใครคนหนึ่ง ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2006 : 15:11:20




       แม้ว่า .........วันนี้อาจไม่เป็นคนรักกัน
และแม้ว่าใน...........วันนี้เป็นเพียงคนรู้จักกัน
แต่..สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจห้ามได้คือความคิดถึงที่มีอยู่
มันไม่อาจจางหายได้ ใน วันนี้ หรือพรุ่งนี้



ฉันจะไม่ร้องไม่ขอ แต่คงเสียใจ ยากที่จะลืม
ในวันนี้ ถึงแม้จะไม่มีเธอ แต่ ฉันยังคงเหลือ หัวใจของฉันอยู่
ฉันจะดำรงและยังคงชีวิตนี้อยู่อยู่เพื่อตัวเอง
จะเข้มแข็ง เดินด้วย 2 เท้า ของฉัน ต่อไปต้องทำให้ได้



แต่ จะขอ อนุญาต คิดถึง เธอนะ
เพราะ หาก จะรู้สึก คิดถึงใครสักคนนั้น
แม้ว่า ในวันนี้ ยังไม่ใช่คนรักของฉันเลยก็ตามที
แต่คงไม่เป็นไรใช่ไหม ที่จะขอคิดถึงเธอ



หากจะ ขอเพียง ให้ เขาเป็นคนที่ฉันรัก และมีเขาอยู่ ในหัวใจ

เพียงแค่ ให้ ใจได้...แค่คิดถึง
สำหรับวันนี้ และ วันหนึ่ง ก้อพอ........แค่นี้จริง ๆ

และเธอก็จะอยู่ในใจฉันตลอดไป





เขียนคำหวาน ๆ บันทึกเหตุการณ์ตัวเธอไว้ใกล้ ๆ

ว่าความรู้สึกดี ๆ มีให้เธอเสมอไป

ไม่ว่าจะอยู่ใกล้ - ไกล หัวใจก็คิดถึงเธอ



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2006 : 16:10:45


     สายลมไล้ลูบไหวเจ้าใบไม้
กรวดทรายขาวรอล้อเกลียวคลื่น
น้ำค้างหล่นพรมหญ้าคราค่ำคืน
ใครสะอื้นหวั่นไหวใครประโลมฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: โนรานารี ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2006 : 22:44:14


     ความรักเอ๋ย..เคยมีมากี่ครั้ง
กลับพ่ายพังยับเยินเมินหลีกหนี
ฝากรอยย้ำช้ำทรวงดวงฤดี
โอ้..ชีวีโศกตรมระทมตรอม

   ความรักเอ๋ย...เมตตาข้าสักครั้ง
จงสมหวังเคียงคู่อยู่ถนอม
ถึงลำบากตรากตรำจักจำยอม
ใจนี้พร้อมมั่นรักประจักษ์จริง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2006 : 13:39:53
     เข้าใจฉันไหม?
ในสิ่งที่ฉันเป็น
ในสิ่งที่เธอเห็น
ความต่างหรือความคล้าย.

    ฉันรับรู้นะ
แต่ไม่มีคำอธิบาย
ในความหลากหลาย
ปรับเปลี่ยนได้บางเวลา

   ห่าง...หาย
ไม่ได้โทรหา
ใช่ว่าจะจากลา
ใช่ว่าไม่คิดถึง

     ยินคำว่าว่ารัก
มากล้นคิดคะนึง
ฟังให้ใจไหวซึ้ง
รู้ถึงซึ่งไมตรี

   ฉันไม่ได้บอก
รู้หรอกว่ารักนี้
รับหรอกว่ารักมี
รักที่เก็บไว้ให้เธอ..




   




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 14 กุมภาพันธ์ 2006 : 21:01:23
(http://www.shinawatra.com/InterDB/NewsPic/camp_tsunami02.jpg)

                                                                       ให้


   ขอบคุณครับ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 14 กุมภาพันธ์ 2006 : 21:02:44
   เมฆลอยดูสร้อยเศร้า
ลมหนาวยิ่งสั่นไหว
สายธารล่องลับไพร
ไหลหลั่งมิสั่งลา

    กนกพงศ์  สงสมพันธุ์
วรรณกรรมจิตวิญญา
ลับโลกโศกสิ้นฟ้า
พงไพรพร้อมน้อมอาลัย

  “ป่าน้ำค้าง”อย่างน้ำตา
   ทุกกอหญ้าระงมไห้
 “สะพานขาด”เหมือนขาดใจ
  “คนใบเลี้ยงเดี่ยว”ดับลง

     “ แผ่นดินอื่น”ผืนดินไหน
   “หุบเขาโปรยไพร”ใครไหลหลง
   “ยามเช้าของชีวิต”กลับปลิดปลง
  พะวงโศก”โลกหมุนรอบตัวเอง”

   เขาหลวงครืนสะอื้นฝน
ป่าไพรหม่นเรไรเร่ง
เพลงโศกแว่วบรรเลง
อาลัยแล้วร่ำคำลา

  พรศักดิ์สิทธิ์สิ้นดินสวรรค์
อย่าจาบัลย์สู่ชั้นฟ้า
สันติสุขเถิดวิญญา
ศรัทธาฝันวรรณกรรม

     


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2006 : 17:53:45
วิญญาณของข้าเฉกเช่นธารา
เยียบเย็นกระแสไหล..
หมุนวนเวียนไปกันอยู่..
อีกครั้งที่ข้าเวียนเกิด..
ด้วยหน้าที่กำเนิดบอกการเรียนรู้..

ซัดเซาะ..
ซึมกร่อน..
พร่างพรู..
วารีที่กร่อนผู้..
มิอาจหลุดพ้นจากวังวน..

กิเลส ตัณหา..
มัวเมาหลงบ้า..
มายาภาพฝัน..
จิตใจหมองหม่น มิต่างกัน..
มิอาจหลุดพ้นความเปลี่ยนผัน..
นี่ได้...

อำนาจที่ท่าน..
หลุ่มหลง..
ซักวันจะกร่อนชีวิต..
จนเฉาตาย..

ปัญญาอันล้ำเลิศ..
สูญสลาย..
เมื่อของดีอยู่ข้างกาย..
แต่มิได้..
ลับคม..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 กุมภาพันธ์ 2006 : 20:15:16
 

     ศรัทธาดั่งสายธาร
ไหลล่องผ่านสู่กาลหน้า
ณ นี้ดวงชีวา
จงเชื่อมั่นอย่าหวั่นเกรง

    แสงดาวที่พราวส่อง
ยามแหงนมองเหมือนปลุกเร่ง
ราตรียังมีเพลง
เป็นพลังความหวังเรา

 
   

   

   ถึงไกลก็ใต้ฟ้า
ไม่เห็นหน้าก็ไม่เหงา
สายใยรักแห่งเรา
ร้อยรัดไว้เหมือนใกล้กัน

    อรุณรุ่งทุกพรุ่งนี้
แปรนาทีทุกปีฝัน
คนรักจักเคียงกัน
ถึงปั้นปลายตายจากลา

    แรงหวังพลังมี
วันนี้จึงมีค่า
สายธารแห่งศรัทธา
ยังไหลรื่นชุบชื่นใจ

   บ้านเชิงเขาชนบท
รับรู้รสเรื่องรักไว้
ผ่านชีวิตราวนิยาย
ลำนำร่ายรับขวัญเรา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2006 : 10:09:30
ชวนชม....
ยายยิ้มแป้น
แสนยินดี
ขอบคุณคะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2006 : 20:45:57

   ลมโชยโบกโบยผ่าน
เหนือลานนาท้องฟ้าใส
รวงเรียวแกว่งเคียวไกว
สันหลังใครใกล้ผุพัง,

   เหนื่อยไหม?ไม่หยุดพัก?
หนักไหม?อะไรคือความหวัง
อย่างไรหนอ?พอประทัง
ยังชีพขอแค่พอเพียง

   


 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2006 : 21:32:45
     คือคนเหงาเงาง้ำงำเหงาเงียบ
ความง่ายเรียบเริ่มโรยเรียกโหยหา
โลกละลิ่วโลดผ่านกาลเวลา
คราวควรค่าคู่ใครก็ไกลกัน

  เหมือนโลกเลวเหลวไหลไหวคล้อยเคลื่อน
ดั่งดวงเดือนสว่างจากจางฝัน
ดับดวงเดิมกลางดึกระทึกครัน
หวาดประหวั่นระทกตระหนกนึก

    จะไขว่หาคว้าควานความหวานกลับ
ลาล่วงลับเหมือนหลงลงพงลึก
เสมือนใจไร้ทางระหว่างดึก
ดั่งกรำศึกลึกลับอยู่กับเงา

   กระแสคลื่นครืนโครมถะโถมฝั่ง
คล้ายจะคลั่งพังพื้นสะอื้นเร่า
กระแสใจปั่นป่วนล้วนหลอกเรา
เห็นไหมเล่า?อันใดลอยไกลเลย



   

   

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2006 : 21:52:50
.
.
.
ลมหนาว
.
.
ขุนเขาสูงชัน
.
.
อย่าหวั่นไหว
.
.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2006 : 20:39:09

      ไร้ร้าง  ร่างเงา  เหงางัน
ห่างกัน  ฝันหาย  กลายเศร้า
เคยรื่น  ชื่นชู  คู่เรา
หูเบา  เขาปั่น  พลันลา

     คำคน  ข้นแค้น  แน่นอก
นรก  จกเปรต เหตุบ้า
อุตริ  ติฉิน  นินทา
ชักพา  ลาร้าง  ห่างกัน

    กรีดเลือด  เชือดเฉือน  เปื้อนมีด
เรียกรีด  หวีดร้อง ก้องสนั่น
สะเทือน  เดือนดาว  พราวจันทร์
มิหัน  เหลียวแล้ว  แก้วตา  


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2006 : 22:37:08


    ทักษะทางสังคม...ความฉลาดทางอารมณ์.....แนวโน้มที่จะจัดการความสัมพันธ์อย่างมีประสิทธิผล...เข้าใจและควบคุมตนเอง...ให้ความสำคัญกับความรู้สึกของผู้อื่น...สิ่งใดจะนำมาสนับสนุนให้เกิดทักษะ..
แรงผลักดันสู่ความสำเร็จ.. ทัศนะ  ..มองโลกในแง่ดี..ทักษะทางสังคม...มั่ว ว่ะ

  + ไม่ได้คิดว่ามันมีเหตุผลที่จะทำตามอำเภอใจในการจำกัดขอบเขตของความสัมพันธ์.+..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2006 : 23:13:58

    ณ โลกนี้ใช่มีหนึ่ง
ความหมายซึ่งถึงแก่นสาร
ร้าวโลกโศกวิญญาณ
ก้องขับขานทุระผืน

    เสี้ยวเศษธุลีผง
กร่อนลงกระจายพื้น
กี่กัลป์ผ่านวันคืน
คนสะอื้นแค่เสี้ยวใจ

   ตนหนอพอยืนแผ่น
มาดแม้นทนงใหญ่
หลงโอ่โตกว่าใคร
ดูย่ามใจไร้จุนเจือ

   มองเห็นเป็นใครใคร
ดูคล้ายคล้ายกรายว่าเหยื่อ
ไลล่าเลวกว่าเสือ
หาใช่เพื่อพอประทัง

   เสียดายนักรักสงบ
หวังพาลพบสบสิ่งหวัง
แผดผลาญระราญพัง
พลังเขลาเข้าถือครอง

   สุดท้ายไว้ม้วนเสื่อ
หมดเชื้อศพสนอง
กี่รายกี่ก่ายกอง
ตายต้องตกตามกัน...


   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2006 : 21:18:38
ละความยโสของเจ้าเสีย..
ทิ้งความโกรธของเจ้าเถิด..
ด้วยจิตวิญญาณของเขา..
อ่อนเยาว์กว่าเจ้านัก...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 กุมภาพันธ์ 2006 : 20:24:34

  ที่รัก....
การรู้จักยอมรับกับการก้าว
ระยะทางระหว่างหวังยังยืดยาว
หลากเรื่องราวหลายเรื่องร้ายกล้ำกรายเรา

ที่รัก....
จงแน่นหนักมั่นคงตรงใจเจ้า
ท่ามกระแสแปรเปลี่ยนเบียดเบียนเอา
อย่าขลาดเขลาหวั่นไหวในครรลอง

ที่รัก....
ความประจักษ์ชัดแจ้งคือแสงส่อง
เป็นความจ้าท้ายทายการได้มอง
วิสัยสองเราร่วมรวมหนึ่งเดียว

ที่รัก....
จิตวิญญาณคือหลักรักแน่นเหนียว
สายสัมพันธ์มั่นร้อยรอยกลมเกลียว
กุมมือเกี่ยวเรียวก้อยแทนถ้อยคำ

ที่รัก...
ความงดงามของความรักจักเลิศล้ำ
การสรรสร้างสิ่งสรรค์อันกระทำ
การณ์ก้าวนำสู่วัน ณ ฝันเรา  


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 มีนาคม 2006 : 21:28:06

    ความผิดแผกแตกห่างจนต่างขั้ว
ความหลงตัวลืมตนล้นพ้นฝูง
ความซื่อถือจำหลักถูกชักจูง
ความเคยสูงต่างศักดิ์ลงปักเลน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 02 มีนาคม 2006 : 21:46:28
สวัสดีคะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 มีนาคม 2006 : 21:55:46
สวัสดีคะ

    สวัสดีครับ...

   อ่ะ..เอาไปฝึกเล่นๆ...
 
                                เคยเคลียคลอครั้งคู่อยู่เคียงครอง

                           ให้หม่นหมองมองหาคราห่างหาย

                            เคยยิ้มแย้มแช่มชื่นระรื่นกาย

                            ก็กลับกลายกลัดกลุ้มกุมกมล.......

อิอิ...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 02 มีนาคม 2006 : 22:16:24
ไงเนี่ย :o สัมผัสซะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 มีนาคม 2006 : 21:38:37
           . อาวรณ์.....

key  G  INTRO  /G/G/G/G/Am/Am/Em/Em/

          G
    สายลมโชยพัดเบาแผ่ว..
ค่ำคืนไร้จันทร์ฉายแวว
คืนนี้ไมมีเธอแล้ว.
ลับแล้วลาห่างร้างกัน.

   คำมั่นเสมอโลกสลาย
ก็กลายสิ้นไร้ความฝัน
ในความมืดเงียบเชียบงัน
ทำฉันอ่อนไหวอาวรณ์

  ถึงเดี่ยวเดียวดายอย่างนี้
ถึงจะลำเค็ญทุกร้อน.
ศรัทธายังไม่คลายคลอน
ขอวอน  อ้อนวอน จากใจนี้.
   
    สายใยแห่งความสัมพันธ์
ย้อนคืนสู่วันที่รักมี
ตราบชั่วนิรันดร์ ภักดี ......
ภักดี....แด่เธอ..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 04 มีนาคม 2006 : 20:01:49
จันทร์เสี้ยว.....
รอ.......
อีกครึ่ง
ครั้งหนึ่ง......
จะเติมเต็ม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 04 มีนาคม 2006 : 20:05:20
จันทร์เอย.....
เจ้าฉาย
ยิ้ม
หงาย...
ให้ข้า




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 04 มีนาคม 2006 : 20:07:52
ดาวมากมาย
รอบกายเจ้า
ขอมั่น
ขอรอ
หนึ่ง
.....
ซึ่งวันเพ็ญ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 มีนาคม 2006 : 21:31:53

   ดาวดวงหนึ่งซึ่งโชนอยู่โพ้นฟ้า
ความห่วงหาแห่งใจส่งไปถึง
เป็นสื่อสายประสานร้อยรอยคะนึง
เฝ้ารำพึงคืนแรมแต้มแสงดาว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 05 มีนาคม 2006 : 21:34:45
รอ.........รอ ออ รอ
ยาวนาน ตั้งตารอ นับวันที่เราจะได้พบกัน
เจอ เจอกันแล้ว
สุข สุขเหลือเกิน
เร็ว จนเวลานิดเดียว
เร็วเหลือเกิน เวลานานเท่าไรก็กลายเป็นเพียงนิดเดียว
ไม่เคยพอ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 05 มีนาคม 2006 : 21:47:48
กลิ่นลูกบ่าวลอยตามลม ......
กลิ่นแห่งความคิดถึง
...............
ใจจะขาด
หวิวๆ
เหมือนจะสิ้นลม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 มีนาคม 2006 : 22:44:46




   บินหลาดงหลงเถื่อนเลือนพงถิ่น
ถลาบินลิ่วล่องจากท้องที่
ไร้เสียงร้องก้องขานนานนับปี
คอนใหม่มีน่านอนกว่าขอนไพร?

   จะแรมรอนร่อนเร่กี่เวลา
อย่าลืมป่าลาห่างปล่อยร้างไว้
หากปีกล้าพ่ายหวังลงครั้งใด
เรี่ยวแรงไหนจะทวนหวนกลับคืน

   ก่อนจะสายไม้ร้างถูกถางสิ้น
ก่อนแผ่นดินเป็นไปของใครอื่น
ก่อนนาทีสุดท้ายการได้คืน
ก่อนสะอื้นส่งท้าย..ฉิบหายเลย

  กลับมาฟื้นคืนถิ่นแผ่นดินเถิด
กลับมาเชิดศักดิ์สร้างอย่าวางเฉย
กลับมากล่อมร้องว่า"ป่าไม้เอย”
ทุกเสียงเอ่ยเสียงร้องปกป้องไพร.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 08 มีนาคม 2006 : 10:56:36
คิดถึง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: miss ที่ 09 มีนาคม 2006 : 01:16:06
ได้แอบมองเธออยู่ห่างๆตรงนี้
 
ได้แค่นี้ฉันก็สุขใจแล้ว
 
ไม่เคยร้องขอต้องการอะไรมากมาย
 
แค่ได้รับรู้ความเป็นไปของเธอ เท่านั้นที่ต้องการ
 
.........แต่ในวันนี้
 
เธอมีเค้าคนนั้นคอยห่วงใย
 
เธอมีเค้าคนนั้นคอยใส่ใจ
 
เธอมีเค้าคนนั้นคอยคิดถึง
 
เธอมีเค้าคนนั้นอยู่เคียงกาย
 
คนอย่างฉันเลยต้องถอยห่างออกมาอย่างเงียบๆ
 
เพื่อให้เค้าคนนั้นของเธอได้ทำหน้าที่อย่างเต็มที่
 
และเป็นคนเดียวในใจเธอ





เคยคิดว่าทำใจได้เมื่อเธอมีใครคนนั้นในใจ
 
แต่จริงๆแล้ว ไม่เคยทำใจได้เลย
 
แค่คำว่า "คิดถึง" ของเค้าคนนั้นเอ่ยถึงเธอ
 
แค่เท่านี้ ก็ทำให้ใจฉันสลายแล้ว
 
จากนี้ ขอให้เธอโชคดีกับรักครั้งใหม่
 
รักกันตลอดไป เป็นคำอวยพรจากคนที่รักและหวังดีต่อเธอ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: miss ที่ 09 มีนาคม 2006 : 01:22:25
ถึงแม้เราจะไม่ได้เจอกัน
แต่ฉันก็จะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน
เมื่อเธอหันมองมาเมื่อใด
จะเจอรอยยิ้มที่อบอุ่นใจเสมอ

:) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 มีนาคม 2006 : 21:04:12


    แสงแดดส่อง....ฉันร้อน
ลมพัด....ฉันหนาวสั่น
ฝนตก.....ฉันเปียกปอน.
ความรัก.....?

   ฉันหลบใต้ร่มเงา......ยามแดดส่อง
ฉันซุกซ่อนในอุ่นผ้า....คราลมหนาว
ฉันอยู่ใต้หลังคา....ยามฟ้าฝนคะนอง
ฉัน..?..................ความรัก


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 12 มีนาคม 2006 : 08:14:45
ข้าวผัดทะเลอร่อยจัง อีกกล่องก็อร่อย
อยากกินอีกจังเลย ไปอีกครั้งจะเบิ้ล  ;D ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 12 มีนาคม 2006 : 12:56:34
 
     ฉันรักเธอมากนะ- -

ฉันเชื่อและจดจำคำพูดที่เธอยืนยันกับฉันมาเนิ่นนาน...
ขณะเดียวกันก็เปลี่ยนแปลงความเป็นตัวตน..ปรับ รับกับความต้องการในอนาคต.
ใช่....ฉันคาดหวัง...คาดหวังถึงความรักและการได้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขเท่าที่จะพึงมี
เธออยากมีลูกคนโตเป็นผู้ชาย..ให้เหตุผลว่า..เขาจะหวงน้องสาว..ปกป้อง ดูแลน้อง จากพิษภัยสังคมปัจจุบันได้..(พิษภัยสังคมปัจจุบัน  หรืออาจต่อเนื่อง ยืดยาวไปในอนาคต ทั้งอาจรุนแรงกว่าเป็นอยู่..เธอไม่ได้พูดหรอกนะ...แต่...ฉันรู้สึกได้ว่า..เธอคงหมายความเป็นอย่างนั้น..)  เธอเป็นผู้หญิง ที่รู้จักความรักแล้วจริงๆ..เธอเป็นผู้หญิง..ที่มั่นใจว่า  ผู้ชายที่ดี จะให้การปกป้อง ทะนุถนอมได้ด้วยความรักความเอาใจใส่ ..ทั้งเต็มไปด้วยสัญชาติญาณของความเป็น...แม่......แม่ที่คาดการถึงสภาพเป็นไปแห่งอนาคต....อนาคตกับการวางแผน..  วางแผน   (ฉันรู้สึกไม่ชอบคำนี้เลยนะ แล้ววันนี้ฉันใช้มัน....หากมันเป็นความชอบธรรม..ที่เกิดจากความรู้สึก?)
  ฉันอยากให้ลูกคนโตเป็นผู้หญิง...อยากเห็นการสืบทอด การรับเอา  ความอ่อนโยน ความเข้าใจและใจเย็นอย่างมีเหตุมีผล..........เมื่อวานฉันเกรี้ยวกราดอย่างเห็นแก่ตัวที่สุด..ถ้อยคำพูดที่รุนแรง พรั่งพรูออกจากปาก  ความโกรธอย่างไม่มีความจำเป็นอันควร...การกล่าวโทษต่อเธอทั้งความผิดนั้น..ฉันต่างหาก...
ฉันเป็นคนผิด- - -จนเมื่อเธอร้องไห้-- ยอมรับผิด- - ทั้งที่เธอไม่ได้ผิด..
อย่างไรกันเล่า.? คนดี- -ความรัก กับความถูกต้อง- สัมพันธ์กันในเชิงไหน?
ฉันครุ่นคิดในสิ่งที่ฉันกระทำ..??????????
ขณะความมั่นใจในความรักที่เธอมี..เธอมอบ..คำตอบคงไม่สำคัญมากไปกว่า...

ฉันก็รักเธอมากนะคนดี.....

และเรารักกัน.......มากที่สุด...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 12 มีนาคม 2006 : 13:57:13
"ผมรักคุณ"

ถ้อยคำที่ผู้ชายตรงหน้าฉันไม่ได้หลุดออกมาอย่างเผลอไผล (เหมือนบางครั้งที่เคย)
คำสารภาพ.. ถ่ายทอดความรู้สึกที่ไม่ควรจะมี ออกมาจากใจเขาในวันนี้..
ประหนึ่งทางเลือกสุดท้าย.. ที่เขาพยามจะรั้ง ชุดกระชาก และขวางกั้นไม่ให้การเปลี่ยนแปลงมาพรากสิ่งสำคัญบางอย่างไป..

สิ่งที่เสมือนประหนึ่งลมหายใจ..

ลมหายใจของเขา...

ถ้อยคำสารภาพ..  คำพูดอย่างคนอ่อนแอ.. จากผู้ชายที่ไม่เคยพ่ายแพ้..

ผู้ชายที่ไม่เคยรู้จักคำว่าแพ้.. อย่างเขา

ทุกประโยคที่กลั่นกรองมาจากความรู้สึก.. ทำให้ฉันหลั่งน้ำตา..


หัวใจที่ฉันไม่มี.. ความรู้สึกที่ฉันไม่มี.. เขาต้องการอะไรจากฉัน.. ฉันจะให้อะไรกับเขาได้

- - ความรักของเธอมีเงื่อนไขมากเหลือเกินคนดี - -


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 13 มีนาคม 2006 : 20:41:04
 :)
กอดทีถิ่
กอดดดดดดดดดดด

I never know what the future brings
But I know you are here with me now
We'll make it through
And I hope you are the one I share my life with


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 14 มีนาคม 2006 : 07:17:23
นั่งแกร่ว น่าเบื่อ
วันนี้คงไม่เป็นแบบนั้นอีกนะ
แต่...ก็เอาเหอะ!!!!
วันนี้...
เอาหนังสือไปด้วย
 ;D ;D ;D ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 14 มีนาคม 2006 : 20:20:51
   


    มองยังสังคม
โสมมทรามเสื่อม
ไมตรีมีเชื่อม
กลับเสื่อมสิ้นสาย

สั่งสมแสวง
กลแว้งอุบาย
ล้วนเล่ห์ลวงร้าย
หวังได้แก่ตน

แข็งขันขันแข่ง
พลิกแพลงล้นพ้น
ปีนป่ายว่ายวน
สับสนสิ้นศีล

ใครต่ำย่ำหยาม
เหยียบห่ามยามตีน
มองเหมือนเหลือบริ้น
ว่อนบินกลิ่นฉม

สิ้นเชื่อเยื่อใย
น้ำใจหมักหมม
ดุจกลิ่นดินตม
อาจมน้ำครำ

ไม่ปันไม่แบ่ง
แก่งแย่งยึดย้ำ
โธ๋!เอ๋ยเวรกรรม
ยุควิโยคโลกร้อน

ชาติพันธุ์วันใหม่
พรหมไท้อาทร
ไหว้ว่าวิงวอน
ขอพรคุ้มภัย

วันยังหวังย่าง
โลกอย่างสดใส
อุ่นเอื้อเจือใจ
ล้างยุคทุกข์เทอญ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 15 มีนาคม 2006 : 12:07:58
เย้ๆๆๆๆ :D :D :D :D
ดีใจจัง
จะได้ปลูกลั่นทมแล้ว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 15 มีนาคม 2006 : 12:10:59
เริ่มเป็นสสารขึ้นมาแล้ว
เมื่อวานเป็นอากาศ ไม่มีใครเห็น ไม่มีตัวตน ไม่มีคนสนใจ
แต่วันนี้ เริ่มมีคนเห็นหัวขึ้นมาบ้าง
อย่างน้อยก็คนนึง
ก็ยังดี


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 15 มีนาคม 2006 : 12:14:12
วัฒนธรรมขององค์กร กับคนภายนอก
แปลกแยก แตกต่างมากนักหรือไร
มีปาก พูดได้ แต่.....
ไม่พูด ไม่ทักทาย
วันที่สามแล้วนะ

เออ....
เป็นลูกครูน้อยมันต้องอดทน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 15 มีนาคม 2006 : 12:17:53
เรื่องดี ดี ในโลกนี้มีถมเถ
ก็แค่ติ่งหนึ่ง เศษเสี้ยวแห่งอารมณ์



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 15 มีนาคม 2006 : 12:24:27
ตา เบ บู ย่า
http://www.suanlukchan.com/discussion.php?suan_chanruean_id=61


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 15 มีนาคม 2006 : 19:35:17


     เค้ามี "กล้วยมูสัง"ด้วยแหล่ะ...

ไม่อยากเรียกชื่อตามเวบที่เรียกชื่อไม้ชนิดนี้ว่า...กล้วยหมูสัง....
เพราะเค้าไม่รู้จัก  "หมูสัง"
รู้จัก แต่  "มุดสัง" หรือ  "มูสัง". ซึ่งคนใต้หมายถึง  ชะมด

และคิดว่า สัตว์ประเภท หมู  คงปีนขึ้นไปกินกล้วยชนิดนี้บ่ได้..

เอาป่ะ...ให้ได้  1  ต้น เท่านั้น.....มันมีตำนานนะ...มันขึ้นเองในสวนบ้านเค้า
ตอนเด็กๆ เคยแย่งกันจับจอง  ต้นนี้ของพี่  ต้นนั้นของน้อง...ห้ามลัก..ของคนอื่น อิอิ
แต่ต้นของพี่ นานๆถึงจะมีลูก..แหะๆ เลยต้องไปอ้อนน้อง..ขอมันกิน..มันก็แบ่งให้  เพราะขัดไม่ได้  ไม่งั้นไม่สอนการบ้าน  เหอๆ  คนเก่งก็งี้แหล่ะ...แม่เรียก..ข้อแลกเปลี่ยนแบบนี้ว่า...คนมีฤทธิ์..
พอต้นของเค้าเริ่มออกดอก..ตื่นเต้น ดีใจใหญ่..เฝ้าวนเวียนดูเช้าเย็น...ดกอีกตะหาก..คราวนี้แหล่ะ เจ้าน้องจอมหวง..จะให้อ้อนวอนขอเรากินมั่ง(ยืนกอด อก).เราก็มีสมบัติเหมือนกัน..เจ้าของสวนกล้วยมูสัง..พันธุ์ดี  อิอิ
ที่ไหนได้  พอผลเริ่มสุก  รอสักวันสองวัน  สุกเต็มที่จะไปตัด...เจ้าของตัวจริงครับ...ฟาดเรียบตั้งแต่ยังห่ามๆ...มุดสัง...ไง...ดอดมากลางคืน กินเกลี้ยงเลย...แงๆๆๆ....อด


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 15 มีนาคม 2006 : 20:13:10
    เอ่ยถ้อยร่ำรำพันคำหวั่นไหว
ด้วยดวงใจรำพึงคนึงหา
คิดถึงมากอยากเจอเธออีกครา
ชมดาราคืนนั้นฉันติดตรึง...

    ฟ้าพรายพราวดาวดวงวาวช่วงโชติ
คนเคยโสดพบคู่ดูหวานซึ้ง
เคยโหยหาสัมผัสร้อยรัดรึง
ความหมายซึ่ง..คืนนั้น..อายจันทรา

     วิถีทางห่างพรากจากคนรัก
ศรัทธานักคงมั่นใฝ่ฝันหา
ไกลหรือใกล้ใจถึงจึงส่งมา
คนใต้ฟ้า..เดียวกัน..จันทร์ดวงเดิม.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ฟ้าหลังฝนคนหลังเขา ที่ 15 มีนาคม 2006 : 23:48:38


ท้องนภากว้างใหญ่วิหกบิน
อยากยลยินน้องนางดั่งใจฝัน
ดั่งวันวานที่เคยมีกันและกัน
มิอยากฝันพรรณณาทุกค่ำคืน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 16 มีนาคม 2006 : 11:40:59
ไม่เคยเห็นง่ะ หน้าตามันเป็นยังไง
ถามพ่อ
เค้าก็ถามเรากลับอีกกว่าเราไปเห็น ไปรู้มาจากไหน
เพราะเดี๋ยวนี้ มันหาดูยากนะ

ลั่นทม เรา(น้อง พ่อ แม่)ยินดีเลี้ยงไว้....ด้วยใจ
ขอบคุณล่วงหน้า




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ๏อุ่นไอรัก๏ ที่ 18 มีนาคม 2006 : 17:36:19


อย่าตกใจ เห็นชื่อนี้ในกระทู้

แวะมาดู เป็นเพราะว่า ข้าคิดถึง

หลายเวลา ห่างหายหน้า อุราคำนึง

เวียนจรจึง ถึงกระทู้ ดูเติบโต
: - : + : - : + : - : x : - : + : - : + : - :

มาครั้งแรก หาไม่เห็น ใจเต้นแรง

ฤาถูกแกล้ง จึงจรจาก มากโมโห

มองอีกครั้ง ติดหนึบอยู่ กระทู้โชว์

ว๊าว โอ๊วว โนวววว เพื่อนฉาน มานเก่งเจงงงงง

: - : + : - : + : - : x : - : + : - : + : - :

 

[/glow]



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 มีนาคม 2006 : 16:27:50

      แม้นชีพลับดับม้วย    มรณา

เพี้ยงลิขิตอักขรา      อยู่รั้ง

กัปกัลป์กร่อนแกร่งผา    ผงป่น

กวีไป่รู้อยู่ยั้ง    ยิ่งแล้โลกาฯ


    กี่วัฏวอนอ่อนไท้  เทวดา

ถึงกี่เกิดกายมา    อย่าร้าง

ฤาลืมกลิ่นรสพจนา  นานเนิ่น

โอมจุ่งขวัญศรีสร้าง    สิ่งล้ำเลิศเทอญฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 มีนาคม 2006 : 22:19:11


     อารยะรานรุกบุกบ้านป่า
ตั้งเสาหราสื่อสัญญาณหมู่บ้านฉัน
ชัดทุกที่ทุกเวลาเขาว่ากัน
ไม่มีมัน!!มือถือคือคนเชย

    ลุงผู้ใหญ่เท่ดีมือสองเครื่อง
ครูประเทืองรุ่นแพงแกล้งอวดเอ่ย
พ่อกำนันสวยกว่าหยิบมาเย้ย
หลายคนเลยร่วมร้อยก็คล้อยตาม.....

     ถึงหลวงปู่อยู่กุฎิหยุดไม่อยู่
หยิบรุ่นหรูปัจจัยใส่ลงย่าม
ล้วนผู้นำทำไปใครใครตาม
ตั้งคำถามเด็กอยากมี..นี่โทษใคร?


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: .... ที่ 20 มีนาคม 2006 : 23:04:45
สุดท้ายความเงียบก็คือคำตอบของทุกสิ่ง




เหมือนเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 21 มีนาคม 2006 : 09:43:58
เสียงออดอ้อน ส่งตามสาย
ฝั่งนึงร้องไห้ ตัวร้อน นอนซม เพราะพิษไข้
ฝั่งนึงพูดคุยคอยให้กำลังใจ หาเรื่องสนุกต่าๆ มาเล่าให้ฟัง
แม้ไม่ได้นอน อ้อนกัน
แต่เสียงของเธอ มันดีกว่ายาดี

ลูกหมารักพ่อนะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 มีนาคม 2006 : 10:46:48

   รำลึก ณ ยุคสมัย แนวคิด อุดมคติ หรือปรัชญา !!
ได้ก่อกำเนิดด้วยความมุ่งมาด  สร้างแนวร่วมในระบบสังคม
พลวัตไปสูเป้าหมายอะไรในที่สุด?  แล้วที่สุดนั้นตรงที่ใด  เมื่อไหร่?
การคล้อยตามด้วยแรงศรัทธาในยุคหนึ่ง  ด้วยปราศจากข้อกังขาเสียสิ้น...
บุพกาลได้เดินทางมาถึงปัจจุบัน  และต่อเนื่องสู่...อนาคต

วันนี้!! ระบบทุนนิยมเสรี  ได้แสดงอิทธิพลให้ประจักษ์ว่า..
ศักยภาพของการรุกรานและทำลาย...วิถีชีวิต...
นัยความมั่งคั่ง  อยู่ดีกินดี  การแบ่งปัน  จัดสรรทรัพยากรโดยการเข้าถึงอย่างเท่าเทียมและเสมอภาค  เพื่อความสงบสุข  สันติโดยรวมของมนุษยชาติ  นั้น!!!
 มีคำตอบสำหรับวิญญาณบรรพบุรุษ....ผู้ล่วงลับไปพร้อมกับระบบสังคมที่ ง่าย  งาม...

   ขี้หกทั้งเพ...พ่อเฒ่าเหอ....
 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: บุคคลทั่วไป ที่ 21 มีนาคม 2006 : 18:25:21
เล่าสู่กันฟัง
วิทยาลัยการอาชีพพรหมคีรี อ.พรหมคีรี จ.นครศรีธรรมราช รับสมัครครูการโรงแรมและการท่องเที่ยว จำนวน 1 อัตรา วันที่14-31 มีนาคมนี้ สนใจโทร 0-753-88478


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 มีนาคม 2006 : 20:49:07

    อยากเป็นครูจังเลย !!.........



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 มีนาคม 2006 : 21:52:34


    แด่..ความรักงดงามตามวิถี
แด่...ชีวีสำนึกค่าลึกล้ำ
แด่...ชะตากำหนดกฎเงื่อนงำ
ทุกถ้อยคำแม้ร่างจะร้างกัน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 มีนาคม 2006 : 22:27:46


    เราคือกลไก  เราคือเครื่องมือ หรือเราถูกมองเป็นสิ่งใด?  ขณะที่ความปรารถนาแห่งผลกำไรเป็นตัวกำหนดคำพูดจูงใจและกระตุ้นให้เรายินดีกับผลตอบแทน รางวัล ภายใต้เงื่อนไขของคำว่า..ประสิทธิภาพ...ด้วยการทุ่มเท เสียสละ  อย่างนั้น  อย่างนี้..

   ชีวิต....รางวัล...(ให้รางวัลกับบางวันของชีวิต..เคยได้ยินที่ไหนสักครั้ง?)

หรือเราคือสิ่งมีชีวิต.?  ใช่...เราต้องเป็นสิ่งมีชีวิต....บางวัน.....








ขอบคุณ รางวัลที่ให้เห็นชีวิต...บัดซบ!!!!


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 23 มีนาคม 2006 : 20:22:52
คิดถึง
คนดี.....ที่รัก


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 24 มีนาคม 2006 : 00:20:15
หลับฝันดีคะ สุดที่รัก


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 24 มีนาคม 2006 : 01:13:44
 :-* :-* Zzzzzz....... คร่อก ฟี้......


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 24 มีนาคม 2006 : 22:28:22



   เจ้าหัวใจบาดเจ็บเพราะเก็บกด
ร้าวรันทดหดหู่ดูปวดร้าย
เร่งสุมเชื้อเรื้อรังกระทั่งตาย
เฮือกสุดท้าย.ยิ้มเย้ยเหวยชะตา++++++++++++++


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 24 มีนาคม 2006 : 23:15:24


     ในความมีวิถีแห่งชีวิต
ใครลิขิตกำหนดบทบาทหรือ?
ตัวตนเล่าเข้าถึงลึกซึ้งคือ
ง่ายงามถือเกิดก่อความพอใจ

    ไม่ฝันใฝ่ในฝันอันเหลือเชื่อ
เพชรกับเกลือราคาต่างค่าได้
หนึ่งสนองคุณค่าเวลาใด
หนึ่งอาจไร้ความหมายแห่งชีวี...

    จึงยืนยันยืนหยัดทัศนะ
สมถะเรียบง่ายใต้ฟ้านี้
เกิดแต่กายตายเปลืองเปลื้องราคี
เศร้าบัดสีบัดซบลบมลทิน

    แม้นมองเห็นเป็นไปของใครอื่น
ใช่ชุบฟื้น+++++++++++++++++



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 25 มีนาคม 2006 : 20:19:53
เย้ๆๆๆๆ :D :D :D :D
ดีใจจัง
จะได้ปลูกลั่นทมแล้ว


ขอบคุณนะคะ ที่รัก
ลั่นทม สมใจสักที
เขาหลา บ้านหลังใหม่แสนยินดี
โตใหญ่แตกกิ่งก้านไปนานๆ
 :)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 25 มีนาคม 2006 : 20:36:35
ชมลั่นทมกันเถอะ
http://www.pantown.com/board.php?id=15371&name=board1&topic=57&action=view


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 มีนาคม 2006 : 21:32:54


    ใบไม้เฉา...ปลิดปลิวเพราะเก่าเส้นใยขาด
สายลมเหงาบางเบาใช่พิฆาต
วันเวลา  นั่น!ประกาศการอำลา..

    ใสผิวน้ำ..คือเส้นทางสายงามแสวงหา
เรือใบไม้ลอยล่องท่องธารา
ตามยถา    ที่เห็นและเป็นไป.............


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 มีนาคม 2006 : 22:57:46


     ก่อนฟ้าสางรับรุ่งของพรุ่งนี้
ณ ห้วงราตรีฟ้าสีหม่น
ในความมืดอัดอั้นนั้นจะทน
เพื่อหลุดพ้นบางอย่าง!ช่างยากใจ..

  เถอะนะ!เสียสละบางสิ่งเพื่อวันใหม่
ชีวิต..คือการลาและก้าวไป
งานเลี้ยงใหญ่เลิกรา..ใครอาวรณ์

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 มีนาคม 2006 : 23:35:00

    เพราะความรักคือความจริง
เพราะทุกสิ่งที่ฉันมี
เพราะความโศกก็โลกนี้
เพราะยินดีแม้อาลัย

    มั่นคงชั่วหินกร่อน
ซับซ้อนอย่าอ่อนไหว
ง่ายยากหากเข้าใจ
กลไกแห่งชีวิต........

    ไปเถิดเปิดโลกใหม่
วิสัยส่องสู่ทิศ
เรียนผูกแก้ถูกผิด
นิรมิตด้วยศรัทธา

   เรียกมันว่าความลึกซึ้ง
กว่าจะถึงการค้นหา
รินรดหยดน้ำตา
คือคุณค่าความเริ่มรู้..

    เรียนจนรู้ความจริง
สรรพสิ่งสอนดั่งครู
นิ่งมองไตร่ตรองดู
รักมีอยู่..เต็มหัวใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 27 มีนาคม 2006 : 12:23:08
อยากเอาจมูกไปถูแก้มเบาๆ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 27 มีนาคม 2006 : 12:31:40
ลั่นทมสวยๆ
http://www.pantown.com/board.php?id=15371&name=board1&topic=30&action=view


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 27 มีนาคม 2006 : 12:40:55
สีสวยแปลกตา ดูกันเพลินๆ นะลั่นทม

http://www.pantown.com/board.php?id=15371&name=board1&topic=44&action=view


สนใจอยากดูอีก ก็ที่นี่เลยยยยยย....
www.plumeria2005.com


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 28 มีนาคม 2006 : 00:55:35
นอนกลางวัน...
ดูทีวีกันเพลินๆ หันมาอีกที อ้าว หลับไปซะแล้ว
เธอนอนตะแคงข้าง  กอดผ้าห่ม งอแขน เก็บคางยังกะนักมวย
ฉันกอดเธอไม่สะดวก เลยเปลี่ยนไปกอดจากด้านหลัง
ยังไม่ทันจะทำอะไร
เธอหันมา"...จ๋า" (จุ๊บๆ)

กอดดนะ กอดจากด้านหลัง
เธอถามว่า "จะตี1แล้ว น้องหน่ะง่วงมั้ย"
"ง่วงอะดี้ งั้นนอนนะ"
"หลับนะจะได้หายไอเร็วๆ (จุ๊บๆๆๆ) อันนี้ให้ลูกสาว"
"(จุ๊บๆๆ) ฝันดีคะ"


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 28 มีนาคม 2006 : 08:26:33
50 กม./ชม. ขี่ไปไม่สนใจอะไร
เลี้ยวขวา ไปทางลัด
ก้มมองหน้าปัดบอกความเร็ว ช้าลงเหลือ 20
ผ่านสะพาน ด้านล่างคลองใส น้ำไหลริน
ลงสะพานมีดงกล้วย สวนเงาะ สาวมะพร้าว ถัดไปก็ทุเรียน มังคุด
บรรจบถนนเล็กๆอีกเส้น
ใกล้ๆ สามแยก ร้านน้ำชายามเช้า
เสียงนกกรงหัวจุกที่เจ้าของต่างพากันมาโชว์ตัว

ไม่ต้องเร่งรีบ ไม่ต้องตื่นตี4 ตี 5
ไม่มีรถเมล์ให้ขึ้น ไม่ต้องกังวลว่าจะมีที่นั่งมั้ย
ไม่ต้องกังวลว่าจะไปทำงานทันรึปล่าว
ไม่มีควันรถ ไม่มีรถติด ไม่มีน้ำท่วม
ไม่มีเสียงแตร อึกทึกครึกโครม
 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 29 มีนาคม 2006 : 20:39:53
กอด


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 มีนาคม 2006 : 21:32:13
50 กม./ชม. ขี่ไปไม่สนใจอะไร
เลี้ยวขวา ไปทางลัด
ก้มมองหน้าปัดบอกความเร็ว ช้าลงเหลือ 20
ผ่านสะพาน ด้านล่างคลองใส น้ำไหลริน
ลงสะพานมีดงกล้วย สวนเงาะ สาวมะพร้าว ถัดไปก็ทุเรียน มังคุด
บรรจบถนนเล็กๆอีกเส้น
ใกล้ๆ สามแยก ร้านน้ำชายามเช้า
เสียงนกกรงหัวจุกที่เจ้าของต่างพากันมาโชว์ตัว

ไม่ต้องเร่งรีบ ไม่ต้องตื่นตี4 ตี 5
ไม่มีรถเมล์ให้ขึ้น ไม่ต้องกังวลว่าจะมีที่นั่งมั้ย
ไม่ต้องกังวลว่าจะไปทำงานทันรึปล่าว
ไม่มีควันรถ ไม่มีรถติด ไม่มีน้ำท่วม
ไม่มีเสียงแตร อึกทึกครึกโครม
 

   ชอบจัง  เขียนแบบนี้ทำให้คิดถึงพี่หนก....และมั่นใจว่าเส้นทางและสภาพแวดล้อมที่บรรยายนี้..ครั้งหนึ่ง  เคยผ่านสายตาของคนชื่อ กนกพงศ์....สำคัญว่า..เขาคิดอะไรในตอนนั้น?


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 30 มีนาคม 2006 : 12:12:10
 :)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 เมษายน 2006 : 18:57:29
     เมื่อความจริงมองเห็นเป็นเช่นนี้
คือความมีดี-ชั่วของตัวฉัน
เคยให้คำย้ำรักจักนิรันดร์
สร้างสวรรค์สวยสดรักหมดใจ

   เมื่อฉันผิดเพียงพลาดเพราะเผลอพลั้ง
รอเพิ่มเติมพลังสู้ครั้งใหม่
เป็นบทเรียนเพื่อสู่ประตูชัย
กำลังใจ..คนดี...มีไหมเอย?

    อย่าเฉยชาได้ไหมกับใจเจ็บ
ร้อยคนเหน็บนินทาว่าเยาะเย้ย
จะเจ็บกว่าคราใดบรรลัยเลย
เธอไม่เอ่ย..ถ้อยคำ.คงช้ำตาย....
   

   

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 เมษายน 2006 : 19:07:49


     ความชุ่มชื้นของผืนป่า...
ก่อต้นสายธารมาไหลหล่อเลี้ยง
ความทุกข์ยาก- -น้ำตารินไหลเพียง
หล่อเลี้ยงชุบใจฉัน- - เท่านั้นเอง...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 เมษายน 2006 : 19:25:34


    ที่สุดแล้ว- - ฉันก็สับสนกับทุกสิ่ง   ทุกสิ่งที่เคยมองเห็นว่ามันชัดเจน- - และง่าย ต่อการทำความเข้าใจ

หรือด้วยความเข้าใจอย่างง่ายๆ..นั่นเอง--ใช่..สินะ..ความเข้าใจอย่างง่าย..เพื่อนำไปสู่ความไม่เท่าทัน..ความไม่รู้อะไรเลย..แต่เธอเรียกมันว่า...ความโง่..และฉันโง่.

   ใครกันนะพูดไว้..บทเรียนแห่งชีวิตไม่มีวันจบ  ตราบยังรู้สึกนึกคิด- -

วันนี้- -ฉันมีเพียงบทเริ่มต้นอย่างง่าย...

หวังรู้..บทเรียนบทสุดท้าย- -ตราบยังรู้สึกนึกคิด- -และแว่วยิน- -เธอ  ว่า..ฉันโง่..(อีก)ไหม?


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: น้องมืด ที่ 03 เมษายน 2006 : 11:40:35
แกงส้มปลานิลกะย่านนัด เขือเปาะเย็นๆ กินด้วยกัน หรอย ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 เมษายน 2006 : 21:05:26
 



   ฝันเอย....จงฝันเพื่อสรรค์สร้าง
สู่เส้นทางสวยด้วยสดใส
เติมแต่งแรงหวังกำลังใจ
หลักชัยรับรอ...อย่าท้อเลย..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 เมษายน 2006 : 23:31:11


     วนเวียนว่ายร่ายรำระบำร้อง
ท่วงทำนองวิถีของชีวิต
ฉากหน้าอย่างหลังอย่างช่างปกปิด
เพราะชีวิตเรียนรู้ความอยู่รอด

  ดูเถิด..เปิดมายาท้าสถาน
สวยสร้างวิมานสวรรค์ตลอด
นั่น!นะหรือศิลปะการถ่ายทอด
จวนจอดเจียนพังเข้าหลังโรง

   เมื่อรู้เช่นเห็นชาติว่าขาดสัตย์
ประจักษ์ชัดการแสดงกลางแจ้งโล่ง
ไร้ศาสตร์ศิลป์หลอกตามายาโกง
เชื้อเชิญให้ลาโรง...วางโลงรอ...


 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 04 เมษายน 2006 : 00:05:01
         
          หรีดคนเป็น

     เขากระทำกรรมใดไว้หนักหนา
เขาชั่วช้าอัปรีย์กาลีหรือ
ชนจึงชังคลั่งโถมโหมลุกฮือ
ดูยึดยื้อยืดเยื้อน่าเบื่อจัง

   อโหสิคนเป็นมองเห็นภาพ
การจ้วงจาบตั้งใจใช่เผลอพลั้ง
บารมีตกต่ำหรือกรรมบัง
เขาจึงตั้งวางให้ก่อนตาย..เอย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 04 เมษายน 2006 : 19:07:45
แดดร้อนทั้งวัน  
ช่วงบ่ายเมฆครึ้ม
ปุยสีเทาเข้ม
.
.
.
ฝนตกหนัก.
.
.
แดดยามเย็นส่องมาอีกครั้ง คล้ายๆ สั่งลา
บนถนน...
ถนนที่โดนแดด มาทั้งวัน
ร้อนจัด
พอฝนตก

ไอความร้อน ก็ลอยขึ้นมา เหนือผิวถนน
ตัดกับแสงสุดท้ายของวัน
ฉากหลัง....เทือกเขาสลับซ้อนกัน

ตอนนี้ .....เย็นฉ่ำ สบายจริง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 04 เมษายน 2006 : 19:11:38
อยากให้รู้ว่า...รักเธอ
อยากให้รู้ว่า...มากมาย
อยากให้รู้ว่า...ไม่มีใครที่พอจะทดแทน
ฉันรักเธอ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 04 เมษายน 2006 : 21:13:21
      ท่ามความสวยหลากสีที่ส่องแสง  -   -   -       -        -    -  เม่า- - - - -

ล่อแมลงเสกมนต์จนร่อนร่าย


ปีกเสรีเรียนรู้- -สู่ความตาย



เป็นการบินครั้งสุดท้าย..การได้บิน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 เมษายน 2006 : 23:36:46


     หนาวเอย..หนาวน้ำค้างที่กลางป่า
ดวงดาราระยิบระยับประดับหาว
ดึก-ไม้ดงหลับใหลใต้แสงดาว
คิดถึงเจ้า-ป่านฉะนี้คงนิทรา

    ไกลและนาน-การพรากจากที่รัก
จึงประจักษ์สำเหนียกการเพรียกหา
เคยอบอุ่นละมุนละไมไหววิญญา
ทั้งศรัทธาแน่นหนักถึงรักเรา

     เป็นการรอ-เพื่อสร้างเส้นทางหวัง
เต็มกำลังมุ่งมั่น-บางวันเหงา
คำ-ปลุกปลอบมอบรัก-สู้หนักเบา
เหมือนภาพเงา(เจ้า)อยู่ใกล้ได้แรงใจ

    คนกลางเถื่อนเดือนต่ำยามย่ำดึก
หนาวรู้สึก-หนาวซึ่ง-ซึ้งหวั่นไหว
ห้วงนิทราเจ้าคำนึงถึงสิ่งใด?
อรุณรุ่งวันใหม่..การได้รอ?

   



     


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 06 เมษายน 2006 : 00:42:43
โอ้ว่า ตะวันลา ฟ้าเงียบเหงา
ใจนึกเศร้า ไร้เงา คนเรียกหา
เขาจากไกล ไปห่าง ไม่เอ่ยลา
เหลือเพียง น้ำตา ให้หลั่งริน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 เมษายน 2006 : 20:13:28
โอ้ว่า ตะวันลา ฟ้าเงียบเหงา
ใจนึกเศร้า ไร้เงา คนเรียกหา
เขาจากไกล ไปห่าง ไม่เอ่ยลา
เหลือเพียง น้ำตา ให้หลั่งริน


     เหลือเพียงน้ำตาไหลหลั่งริน
การสูญสิ้น-การจาก-ฝากความหมาย
มีน้ำตา-มีตัวตน-ยังไม่ตาย
ตื่นฟื้นกาย-จงเข้าใจ-ในความเป็น- - -


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 07 เมษายน 2006 : 19:48:57
เอ๋มาตั้งแต่เมื่อไหร่
ไปๆ เราไปเยี่ยมยายกันดีกว่า
มาถึงเมื่อเช้า พ่อกะแม่ไปรับตอนเช้ามืด
ไปกันเถอะ ซื้ออะไรไปกินกันที่บ้านยายดีกว่า พี่หิวจัง
.
.
ยาย!!!!
ตา!!!!!
พาเด็กเทพ มาหา...
ทำไหรงั้น??
กินข้าวกันยัง ฮา...พอดีเลยกินเกาเหลาหวา..

เกาเหลาเหมือนเคย

แต่มื้อนี้ มีสองหลานนั่งกิน นั่งคุยเป็นเพื่อน คุยกันสนุก
ดีใจที่เห็นยายยิ้ม
ตาหัวเราะ
รู้นะ...ว่ามีความสุข


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: .... ที่ 07 เมษายน 2006 : 20:43:08

vkigkhkgkgkghkgkhjkghkghkgkhkghkfgkhgfhkgfhkgkhgkjhkjkghkgjhkgfhkgfkhkgfjhkgfkhjgkhjkgjhkghgkjkh;fgkhjkgjhkgjhkgjkhkghkgjhkgfkhjkghgjhkgfkhkgfhkgfhkjgfhjkgjkhkghjkghkgjkjhkghkgjkhgkhkgh;gfhkgfjhkghkgfhfgjhkfghkjfghjfgjhkfgkhjkgfjhkhkjfkhkgfhlgfhkfghkkgfhkgfhjgfhkgfhgkhkgkhjgfhkgh;dgfkhkghkgfjhkgd;fhjkgfhkgfhghjgf;hj;h;gjhkghkghkgfhjgfjhgjhkjfgjhfghjkgfhjgfkhkgjhkgjhkgjfkhgjhkgfhjfghjkgfjhkgjkhjgfkhjkfgjhkgfkhjfghjfkghkfgkhjgkhjkgjhgkjhkgjhkghgkhgkjhgkhghkkfghkgfhkgfhkghkghkghkghgkhkgkgghghkf;ddgjhkgjhkfgkhhjghkjghkjgfkhjgkhjghghghghghjghjgkhfghkgjhkghfghkfdhkfgjhkgfjhkgjh;kgfhgfhkgjhkgfhkjfgkhjghkghkgfhjghkghkfghkgkhgfhgfjh;dgjhdk;hkghkgjhkghkgjhkghkgkjkgfjhkgfkhjgfh;fghgfhghgfhkgkhkgfhkgfhkgf;hgfhjkgjhkgjhgkhjgkjhkgjhgkhjkgjhkjgfhfhgfkhg;fhjkgkhkgkdfgkdhkgfjhkghkghkghkghkghjgfhjkgjh;dhd;ghkghjgkhjhgjhkgfhgfhgfhgfhghkghghgfhkgfhjkghkghkghkghgfkhjgfkhd;f;hkghgfh;gfhkgfkhgkhkgfhkggkhkgfhjfghjgfhjkgfjhkgjkhjfgjhfghfghjgfhgfhkfghkghgkhkghkghkghj;dh;dfhgkhkgjhkgjhkgf;hjgfhjgfhkgfhkkgfjhkfgdfdghjfghkgjkhkgfd;ghdhkgfhkgfhkgfhkghkgjgjkjgjhkgkhghlgfhkjgfhkgjkh- - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - -   - - - - -    -  -  -  -   -  -  - - - - - - -  - - - - - - -  -  -   - -   -  -  -   - - -  - - -  -    - - -   -  - -  - - -- - - - -- - ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------บางอย่าง------------ยาก-------คำอธิบาย----------เกิน-------------ทำความเข้าใจ------------------------------------------------------------------------ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - -  ----- - -  -  -------- --  -  - -  ----- -  - - - -  ------- - - ------ - - - ------  -  - -  -------  - - -  ------- - - - -------- - - -  ---------- ---- - - -  -------- - - - -------- - - - ------ - - -  -------------------------- - - -  --------- - - - ----------------- - - - ------- - - - ------ - - - -------- - - - -------- - - - -------- - - - --------- - - - -------- - - - -------------- - - - ------ - - - -------- - - - ------- - - - --------- - - - -------- - - - ------- - - - ---------- - - ---------





บางอย่างยากเกินอธิบาย

แต่รับรู้ได้ด้วยหัวใจ

ความศรัทธาและความเชื่อมั่น...(ในความรู้สึก)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 เมษายน 2006 : 23:02:26


   เสน่หาบ่สิ้น    สายสวาท


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 เมษายน 2006 : 21:23:47

    มายาย้อนหลอนหลอกคำบอกกล่าว
ถึงเรื่องราวคราวครั้งยังหวานชื่น
ทุกถ้อยคำย้ำรักเป็นหลักยืน
ทุกวันคืนรื่นฉาบด้วยภาพฝัน

   เหมือนฝนฟ้าห่าซัดวิบัติพื้น
พิภพผืนสะเทือนดินเลื่อนลั่น
พายุร้ายในใจของใครกัน?
เปลี่ยนคืนวันรักกลายหมายชิงชัง

    ยังรู้สึกดีดีทั้งที่จบ
ยังไม่ลบภาพเลือนเหมือนมีหวัง
ยังรอรักคืนเรือนเยือนสู่รัง
รู้กระทั่งเขาไม่ใยดีเลย.....


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 เมษายน 2006 : 19:25:21

      คำเสนาะเพราะพร้อง.....รำพัน
คำพร่ำรักเรียมอัน.....อุ่นเอื้อ
เทียมวจีแห่งสวรรค์....เสวยทิพย์
ระทวยรุมสุมเชื้อ....แนบเนื้อนวลสมร


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 เมษายน 2006 : 22:37:31


  ฟ้าสูงเมฆหม่นคลุ้ม......คลุมไฉน

กลับกระจ่างสว่างใส........คืนฉะนั้น

ทุกข์ข่มระทมไซร้........ซมซาน

สติตรองสมองคั้น........เคี่ยวเค้นคืนเขษมฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 11 เมษายน 2006 : 14:22:39
บ้านเรา จะเป็นไงบ้าง
คิดถึงจัง
มะละกอ
ผัดยอดเขลียงกะไข่ใส่วุ้นเส้น
ลมแรง เย็น


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 เมษายน 2006 : 19:39:09

    เริ่มสร้างรักหักร้างทางรกเรื้อ
ช่วยเติมเชื้อเชื่อมั่นสู่วันใหม่
คอยเดินเคียงเป็นหวังกำลังใจ
เหนื่อยหนักไหม?-ไม่หนอ-ไม่ท้อเลย

    เคยหยิ่งยิ่งยืนยงตรงเชื่อมั่น
เหมือนไร้ฝันรักใครไม่เคยเอ่ย
แอบอ่อนไหวดูกระด้างอย่างเคยเคย
เวลาเลยผ่านพบมาสบเธอ

   เก็บอาการหวานไหวไว้ไม่มิด
ใช่ถือสิทธิ์ใจฟ้องต้องเสนอ
เหมือนตรงใจใจตรงลงที่เธอ
จึงไม่เก้อเราตระหนักว่ารักกัน

   เป็นส่วนเพิ่มเติมเต็มความเข้มแข็ง
เป็นความแกร่งกร้าวจริงใช่สิ่งฝัน
เป็นความหวานซึ้งใดไหนเทียบทัน
เป็นคู่กันและกันอย่างมั่นคง

    จึงขอสู้เพื่อสร้างเส้นทางสวย
ร่วมแรงด้วยช่วยเตือนอย่าเลือนหลง
จวบถึงฝั่งถึงฝันอย่างบรรจง
จะซื่อตรงต่อกัน - มั่นสัญญา
   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 12 เมษายน 2006 : 12:00:19

    ติดอัตตาบ้าบิ่นสิ้นทุกผู้
ตั้งตนอยู่เหนือเมืองช่างเปรื่องปราด
ทนงตนล้นหลายหมายพิฆาต
พยาบาทเบียดแข่งเข้าแย่งชิง

    โรคสังคมเส็งเคร็งมะเร็งร้าย
วันวอดวายดับวับสรรพสิ่ง
ล้วนทำลายไหม้หม่นบนความจริง
ห่อนเห็นนิ่งงัดง้างวางเงื่อนกล

    กลยุทธ์ผุดพล่านการจัดทัพ
เคลื่อนขยับเข่นฆ่าล่าทุกหน
ทุกหย่อมหญ้าสาธารณ์ละลานลน
ผลาญทั้งผลต้นกอและหน่อใบ

    ล้านแสนร้อยร่อยหรอรอวันจบ
เป็นการพบสิ้นสุดจุดสิ้นไร้
การดำรง-เข้าสู่ประตูความตาย
เพียงความหมาย-หมายความ-ตามครรลอง

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +


  มวลหย่อมหญ้าความหมายคือไร้ค่า
จึงบีฑาเบียดเบียนจนเหี้ยนผืน
แผ่นดินนี้อยู่ได้แค่ไม้ยืน
ต้นสูงยื่น-ย้ำแย่งไม่แบ่งปัน.ฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 12 เมษายน 2006 : 12:21:45
สงกรานต์นี้ไปเที่ยวไหนจ๊ะ  
คิดถึงมาก ;D ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 12 เมษายน 2006 : 12:32:27
   

      หุบเขาฝนโปรยไพร....ไปไหมๆ?


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 12 เมษายน 2006 : 19:28:39
     นางฟ้าเอ๋ย....เสพเสวยทิพย์สวรรค์
วิมานฝันอยู่ท่ามเหนือความหวัง
เพียงชื่นชมความงามตามลำพัง
หาได้รั้งโน้มเหนี่ยวการเกี่ยวดอง

    ถึงแสนดีมีให้หัวใจรัก
หากตระหนักรักนี้ราศรีหมอง
ข้าต่ำต้อยไร้ค่าราคาครอง
แม้นหมายปองแน่นหนักจำหักปลง

   กลับขึ้นฟ้าเถิดหนา-อย่าคิดสั้น
สรวงสวรรค์-เถื่อนป่า/กาต่างหงส์
แค่ครั้งหนึ่งเคยปลื้มลืมให้ลง
ความรักหลงต่างชั้น..นั้นมิควร






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 12 เมษายน 2006 : 19:46:57
ถ้าจะไป ก็ไปด้วยกันนะ
ไปคนเดียว ไม่เอาง่ะ
ขอทำตัวติดกะเธอ
ขอฉันไปด้วยคน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 12 เมษายน 2006 : 19:55:14
เสียงกลอง
รำวงย้อยยุค
รำวงเวียนครก
สนุกสนาน
บ้าน บ้าน ดี


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 13 เมษายน 2006 : 21:57:51
คิดถึงบ้านลุง คิดถึงงงงงง
บ้านกว้างๆ ระเบียงกว้างๆ
คลองใส น้ำเย็น ใสไหลเย็น
เดินไปเดินมา ในสวน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 13 เมษายน 2006 : 22:05:46
คนมีหนึ่งชีวิต หนึ่งจิตใจ
เค้กแบ่งได้ แบ่งสิ
คนละชิ้น สองชิ้น


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 14 เมษายน 2006 : 19:54:02
จะทำกับข้าว จะก่อไฟ พอถ่านแดงๆก็ย่างปลาริ้ว แล้วเอามาตำในครกหิน ตำๆๆ
แล้วตำพริกไทย โรยลงไปด้วย หอมมมมม น่ากิน
แล้วจะแกงส้มถั่วหัวโตกะกุ้ง
ผักสดน่ากินๆ
ข้าวสวยร้อนๆ
 ปูเสื่อ..กินด้วยกันในสนามหญ้า ริมคลองบ้านลุง
อากาศไม่ร้อน ลมพัดเฉื่อยๆ สบายจัง



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 15 เมษายน 2006 : 10:40:05
สาดน้ำให้เย็น
สาดไปให้ทั่ว
ทั้งก้าน ทั้งใบ
อากาศร้อนๆ
ใบไม้ก็ร้อน
รดน้ำพวกเค้าหน่อย




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 15 เมษายน 2006 : 23:11:59
วันที่ยายจิตมีความสุขที่สุด
วันที่ลูกหลานมาพร้อมหน้า
หลังจากที่ ยายจิตได้แต่นั่งมองถนน
ไม่รู้เหมือนกัน  ว่าแกกำลังคิดอะไร
ดูเหม่อลอย  

วันนี้เจอยายจิตที่ตลาด พร้อมลูกหลานมากมาย เดินตามกันเป็นขบวน
หยุดคุยกับทุกคนที่ยายรู้จัก พร้อมกับแนะนำลูกๆหลานๆ
ทำให้คนที่เดินตามหลังขบวนนี้ อาจอึดอัดสักหน่อย


แต่ถ้าได้เห็นว่าวันที่ไม่ใช่วันสงกรานต์ ยายจิตอยู่อย่างไร
รอ.....อย่างไร
จะเข้าใจ

 :)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 15 เมษายน 2006 : 23:26:45
"หลับฝันดี" คำนี้มีทุกคืน
พูดอยู่อย่างนั้น พิมพ์อยู่อย่างนั้น
แต่มันก็อยากให้คนอ่านเป็นอย่างนั้นจริงๆ

"กอด" ก็เหมือนกัน
.
.
แต่ความเป็นจริง
หมอนข้าง
ผ้าห่ม
ต่างหากที่โดนกอด

เธอเคยบอกฉันว่า "เราคิดถึงกันด้วยความสุขใจ"
ฉันไม่สุขใจ
เพราะตอนนี้
ฉันอยากเจอ
ฉันอยากเจอ
อยากเห็นหน้าเธอ
อยากได้ยินเสียงเธอ




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 15 เมษายน 2006 : 23:47:04


       เหงาเหลือเกินรู้ไหมหัวใจนี้

กี่ราตรีกี่กาลที่ผ่านล่วง.

ทนทุกข์ท้อรอรักร้าวหนักทรวง.

จะผ่านห้วงระทมฤาตรมตาย.

บางคราวหวั่นพรั่นพรึงคำนึงคิด.

คนเคยชิดยามไกลก็ใจหาย.

กลัวเขาเปลี่ยนทางหักให้รักวาย.

เกรงคนใกล้สานต่อก่อสัมพันธ์

ด้วยอยู่หลังรอนวลเจ้าหวนกลับ.

ราตรีลับรุ่งรอจะทอฝัน

มาแย้มยิ้มต้อนรับอาบตะวัน

มานับดาวพราวจันทร์กระจ่างจินต์

ห่างหาย..........

ดังว่าไกลจะไร้จะสูญสิ้น

ดังมอดดับความหวังแห่งชีวิน.

รวยระรินแผ่วตรมลมหายใจ




ชอบ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 16 เมษายน 2006 : 19:49:06
      แน่นหนัก ณ รักนี้....
รักที่มีและมอบ
ทุกข์ท้อก็ปลุกปลอบ
ตอบคำถาม-ของความหวัง

   สิ่งนั้นฝันและใฝ่
สู่จุดหมายได้ถึงฝั่ง
งดงามตามกำลัง
ก่อสร้างรัง-รักเรือนไพร

   เคยอยู่เมืองอันเรืองรอง
น้ำตานองสั่นหวั่นไหว
ปวดร้าวหนาวกายใจ
สิ่งที่ได้คือไร้ฝัน....

   พบเธอผู้ร่วมทุกข์
สร้างสุขและสร้างสรรค์
จิตวิญญาณประสานกัน
หล่อหลอมร่วมรวมหนึ่งเดียว

   ระเบียงชานบ้านป่าประสาเถื่อน
สองตายายมองเดือนแรมครึ่งเสี้ยว
ลมพัด-กิ่งไม้กวัด-ใบร่วงเกรียว
หอมนักเชียว!หน้าบ้าน-ลานลั่นทม

   


   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 16 เมษายน 2006 : 20:20:16


    ไปเถิดเจ้าเด็กน้อย...
จากดอยดงป่าค้นหาใหม่
ที่นั้นน่ะ!เมืองศิวิไลซ์
หลากหลายและสิ้นไร้ในความเป็น

   อาจจะเจออะไร?ในซับซ้อน
อาจซุกซ่อนผู้คนในการเห็น
อาจชัดเจนอยู่บ้างบางประเด็น
ในซ่อนเร้นจงเพียรการเรียนรู้

   

   



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 17 เมษายน 2006 : 20:00:09
     แน่นหนัก ณ รักนี้....
รักที่มีและมอบ
ทุกข์ท้อก็ปลุกปลอบ
ตอบคำถาม-ของความหวัง

   สิ่งนั้นฝันและใฝ่
สู่จุดหมายได้ถึงฝั่ง
งดงามตามกำลัง
ก่อสร้างรัง-รักเรือนไพร

   เคยอยู่เมืองอันเรืองรอง
น้ำตานองสั่นหวั่นไหว
ปวดร้าวหนาวกายใจ
สิ่งที่ได้คือไร้ฝัน....

   พบเธอผู้ร่วมทุกข์
สร้างสุขและสร้างสรรค์
จิตวิญญาณประสานกัน
หล่อหลอมร่วมรวมหนึ่งเดียว

   ระเบียงชานบ้านป่าประสาเถื่อน
สองตายายมองเดือนแรมครึ่งเสี้ยว
ลมพัด-กิ่งไม้กวัด-ใบร่วงเกรียว
หอมนักเชียว!หน้าบ้าน-ลานลั่นทม

   


   

ที่รัก
อะไรที่น้องทำได้ เพื่อรักของเรา น้องจะทำ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 เมษายน 2006 : 20:15:10


   เคยคลอเคล้าคราวคู่อยู่เคียงครอง
ให้หม่นหมองมองหาคราห่างหาย
เคยยิ้มแย้มแช่มชื่นระรื่นกาย
ก็กลับกลายกลัดกลุ้มกุมกมล


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 เมษายน 2006 : 20:33:47


      สร้างกำหนดบทบัญญัติรัฐศาสตร์
ปกครองราษฎร์บริหารงานประเทศ
กลับแหกกฎกบฎคือกิเลส
เกิดอาเพศพิษภัยไฟเผาเมือง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 17 เมษายน 2006 : 20:35:08
ความสุขของแม่ราคาแพงจัง เสียดาย
แต่ก็จริงของเค้า เค้าเหนื่อยมานานแล้ว
ผ่านมาเกินครึ่งชีวิต
จ๊ะแม่  ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 17 เมษายน 2006 : 20:44:19
อยากให้เค้ามีความสุข ให้เงินนั้นมันคุ้มค่า
เหนื่อยนะกว่าจะได้มาสักบาท
จะพูดยังไง ให้เค้าเข้าใจ
หม่ามี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อย่าซื้อเลย มันแพง!!!!!!!


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 เมษายน 2006 : 20:45:21

    ความสุขของแม่
ความสุขของครอบครัว
ความปรารถนาในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
เพื่อประโยชน์สุขของทุกคน  
เธอคือสมาชิกของบ้าน
การให้..มิได้หมายเฉพาะการมอบอย่างเป็นทางการ
ความรัก  ความปรารถนาดี  เป็นกระบวนการที่ต่อเนื่องในความรู้สึกของแม่เสมอ...

   หนูรักแม่ค๊าบบบบ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 17 เมษายน 2006 : 22:25:36
 
"แม่" คำสั้น-สั้น ที่นึกถึงแล้วอุ่นไปถึงหัวใจ
ไม่ว่าจะห่างไกลสักเพียงไหน
ความรักจากแม่ก็ยังคงมีให้อยู่เสมอไม่เคยจะเปลี่ยนแปลง
อกอุ่นยังคงมีที่ว่างพอเสมอสำหรับลูกไม่ว่าจะวันใด
และมีคำว่าให้อภัยแก่ลูกอยู่ตลอดเวลา
[/color]


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 เมษายน 2006 : 01:14:58

    เท่าที่เห็นเป็นอยู่อดสูนัก
อย่ามารักมาปลอบมอบความหวัง
จงเกลียดย้ำซ้ำเติมเพิ่มชิงชัง
ถึงดินฝังกลบร่างรู้ร้างกัน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 18 เมษายน 2006 : 13:12:09
อย่าเพิ่งกลับได้มั้ย
ยังไม่อยากกลับบ้านตอนนี้
ไปไหนก็ได้นะ  คนดี
นั่งรถเล่น ขับไปเรื่อยๆ
นานเท่าไหร่กว่าจะได้เจอกัน
รอนาน นานจริงๆ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 เมษายน 2006 : 20:15:22
            เห็น

เธอเห็นอะไรที่ในสวน
ดอกไม้ล้วนงดงามตามสีสรร
ฉันเสาะหามาไว้ให้ชมกัน
เป็นรางวัลผีเสื้อพเนจร

   ทั้งนกหนอนแมลงแบ่งชีวิต
มีศัตรูมีมิตรแสดงซ่อน
คราโบยปีกร่ายรำระบำฟ้อน
แสงแดดอ่อนยามเช้าการเฝ้ามอง

   เห็นความรักบินอยู่ดูหวานไหว
วูบวาบไวโฉบล่าแล้วลาล่อง
เศษปีกคว้างกลางฟ้าหล่นมากอง
ความงามต้องตกสวรรค์ฉันเสียดาย

    มองดูฉันนิ่งนานนะคนดี
มองให้ซึ้งถึงที่ทั้งดีร้าย
รอยชีวิตร้าวรวดแผลปวดราย
ร่ำโหยไห้ไร้แก่นสารการไม่มี

    ชมเถิดชมดอกไม้ได้เบ่งบาน
ผีเสื้อลานหน้าบ้านแข่งแต่งสี
จะวาดภาพฉาบรสบทกวี
เติมแต้มสีใจไว้ให้ทรงจำ

   เพราะมองเห็นเป็นไปจากในสวน
สรรพสิ่งล้วนมีเสี่ยงและเพลี่ยงพล้ำ
ใต้กฎเกณฑ์ชะตาหรือกระทำ?
นาฏกรรมชีวิตพิสดาร




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 เมษายน 2006 : 20:58:31
   ความฝันครั้งกระโน้น
บัดนี้กลับไกลโพ้นการโชนแสง
ดำดารามืดอับดับสำแดง
กล้ากำแหงหนักหน่วงกลับร่วงโรย

  ความฝันของวันนี้
แค่ชีวีอยู่ประทังครั้งหิวโหย
มีผิวเนื้อรู้รับกับลมโชย
การบีบโบยครั้งนั้นคือฝันร้าย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 เมษายน 2006 : 22:24:07


     ภาพความฝันอันเลือนพร่า
กระแสกาลเวลาไหลชะล้าง
เคยสัมผัสเค้าโครงอย่างลางลาง
กลับจากจาง..จากจาง...จนว่างเปล่า.

   สิ้นไร้พันธะแห่งความฝัน
จึงมีวันสุขใจไม่เร่งเร้า
เห็นลมไล้ดอกหญ้าไหวเบาเบา
ประโลมเล้าชุบชื่นคืนชีวิต


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 เมษายน 2006 : 19:26:39


    ทุกดอกดวงพวงงามนามดอกไม้
มามอบให้หมายมาดปรารถนา
ด้วยใจหวังตั้งมั่นอันศรัทธา
เสมอมาหนักแน่นแทนถ้อยคำ

   เห็นงามจึงมอบงามตามวิถี
บรรดามีใดหนาค่าเลอล้ำ
หวังเพียงสุขสุขใจได้กระทำ
ถึงน้อมนำโน้มเหนี่ยวการเกี่ยวดอง

   ดอกไม้งามในนามของความรัก
ด้วยใจภักดิ์ถักร้อยสร้างรอยร่อง
เป็นความรักความงามตามครรลอง
มาเรียกร้องว่าเจ้า-จงเข้าใจ

    ลูกสาวของดอกไม้อันสวยสด
คงกบฎต่อต้านการอ่อนไหว
กี่ช่อกี่เฉาเหี่ยวเปล่าเปลี่ยวไป
กี่ครั้งกี่ครั้งได้ก็เปล่าเปลือง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 19 เมษายน 2006 : 19:36:21
ใจเหี่ยวเฉา
น้ำไปเอ่อที่ตา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 19 เมษายน 2006 : 19:53:15
ทำยังไง เห็นเค้าผ่านหน้าบ้าน
รีบตามไป!!!!!
โอ๊ยยยย ทำไมสตาร์ทไม่ได้สักที
นี่ชั้นรีบนะ
เค้าคงสูบบุหรี่อยู่ที่เดิมนะ
....
ไม่มี :-\
โทรสิ โทร เค้าไปไหนแล้ว เราจะตามไป
.
.
ตามไปจนได้
ถึงคุยนานแค่ไหน
ก็ต้องกลับอยู่ดี
 :'( :'( :'( :'(


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 19 เมษายน 2006 : 20:20:34
http://powersports.honda.com/motorcycles/off-road/model.asp?ModelName=CRF50F&ModelYear=2006&ModelId=CRF50F6


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 เมษายน 2006 : 20:32:09

   ป่าสูงยูงยางกางพุ่ม
สุมทุมคลุมชื้นชื่นฝน
ส้มสูกลูกไม้หลายล้น
บ้างหล่นกล่นกรายรายเรียง

  เมฆขาวพราวฟ่องท้องฟ้า
นกกาถลาบินยินเสียง
เพรียกร้องก้องส่งสำเนียง
ฟังเพียงความว่า-ป่าสุดท้าย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 เมษายน 2006 : 19:40:58


    แวววาวระยิบระยับ
วาววับจับฟ้าราศรี
ไกลล้านปีแสงแรงหรี่
อวดดีเปล่งแสงแข่งสู้


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 เมษายน 2006 : 20:30:16


     ไหลหลั่งน้ำตาคือภาวะ
เป็นภาระการเพรียกเรียกหาคู่
หอยทากระบายเมือกเปลือกลำพู
ใครคนหนึ่ง..น้ำตราพรูกับคำลา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 เมษายน 2006 : 20:50:55

   หนุ่มน้อยเอย
พอวันผ่านล่วงเลยมีความหลัง
เกิดภาพซ้อนทับทาบภาพบดบัง
คิดย้อนหวังแก้ไขคงไม่เป็น

   ป่านฉะนี้
ความเคยมีเคยมาหาไม่เห็น
เหลือร่องรอยร่อยหรอท้อลำเค็ญ
เหมือนดั่งเช่นใบไม้ล่องสายธาร

   อภิสิทธิ์มือไหนจะไขว่คว้า
เหนือห้วงการเวลาอย่างเหี้ยมหาญ
เสี้ยวผ่านเสี้ยวการไหลก็ไกลนาน
สติสันดานคิดได้ก็สายเกิน



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 เมษายน 2006 : 21:45:15


    มีชีวิตกระทั่งยังวันนี้
นัยวิถีเป็นไปในสาระ
ทั้งปรับ-ปรุง-เปลี่ยน-แปลง แห่งสัจจะ
สภาวะแวดล้อมหลอมกระบวน

   ตั้งคำถามการมีของชีวิต
เรียนถูกผิดเลือนชัดประหวัดหวน
ทั้งแรงเหนี่ยวรั้งผลักชักเรรวน
กี่ทบทวนท่องหน้าตำราโลก

   บางวันฟ้าดูใสใบไม้สด
บางคราวร้าวรสตอนบทโศก
สังคมเชื้อเรื้อรังหลั่งเลือดโชก
พิษร้ายโรคเปื้อนเปรอะเลอะผืนดิน

   ไม่อยากสู้รั้งไว้ต้องให้สู้
รู้ทั้งรู้ถึงสู้ก็เสียสิ้น
ฟังตำนานความดีที่เคยยิน
เพียงโหยหาถวิล..ณ  วันนี้


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 เมษายน 2006 : 18:17:07


    คนเกลื่อนเหมือนเมืองเถื่อน
ยิ่งมากเหมือนยิ่งปัญหา
ถาโถมหฤโหมห่า
อวดอ้าแผลงแรงผลาญเอา

   ร้อนรุมเร่งสุมไฟ
ก่อเชื้อใหญ่ลามไหม้เผา
เรือนเพื่อนใช่เรือนเรา
อัตตาเขลาเข้าข้างตัว

   กี่เพื่อนเหมือนผีเปรต
แท้ทุเรศ!บ้า.เมา.ชั่ว
ถือตนยึดผลตัว
เพื่อนแค่หัวใจใฝ่เอา

   ขยายกลายกว้างใหญ่
ลุกลามไกลลืมรากเหง้า
พงศ์โคตรเทือกกอเถา
ใครสอนเจ้าก่อร้าวฉาน

  พอเหอะ!เห็นเถอะเพื่อน
หยุดทำเถื่อนอันธพาล
เหยียบโลกได้ใช่นาน
ก็ฝังคืนใต้ผืนดิน...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: was ที่ 23 เมษายน 2006 : 18:57:11
ตะวันลับ จับฟ้า ทาสีดำ
ดั่งแกล้งทำ นำฟ้า ให้หม่นหมอง
แต่ยังดี มีดาวอยู่ ชวนให้มอง
เจ้าประครอง ค่ำนี้ ไม่มืดมน
...................................................



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 เมษายน 2006 : 18:57:44



** เมื่อครั้งยังเป็นอยู่ ฉันมาเยี่ยมเธอทุกปี
เหตุผลเธอคงมี จึงอยู่ที่ฝนโปรยไพร
อักษรที่ค้นหา กับเวลาที่ใช้ไป
คุ้มค่าต่อจิตใจ ต่อเติมฝันแด่ผู้คน

เธอรักและแน่วแน่ ในวิถีของชาวป่า
เรียบง่ายในพนา แต่ทว่าหมั่นฝึกฝน
หล่อหลอมกลางขุนเขา ที่เปลี่ยวเหงาและยากจน
ทั้งหมดนี้ส่งผล ให้ภาษาของเธองดงาม

*ในยามที่ฉันได้ยิน
ว่าเธอบินจากเราไป
ช่างสุดเศร้าเสียใจ
ไม่ทันได้ไถ่ได้ถาม
ถนนสายอักษร
คงเงียบงำหมื่นชั่วยาม
เมื่อโลกนี้สิ้นนาม
กนกพงศ์ สงสมพันธุ์
(ซ้ำ */**)

กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ผู้ต่อเติมฝันแด่ผู้คน

..เนื้อเพลง กนกพงศ์ โดยแอ้ด คาราบาว

         


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 29 เมษายน 2006 : 11:08:29


ตัวข้า... ปรารถนาเพียงการรู้ตื่น...


ไอตะวันสาดต้องผิวกาย
ชีวิต.. เรียบง่าย.. สงบ..
ปลูกผัก แปลงนา สมุนไพรเยียวยาชีวิตตน
เมล็ดพืช.. หว่านปลูก เพาะผล หล่อเลี้ยงตนบนทางธรรม..


วิถีแห่งการนอบน้อม..
ความกล้าหาญที่ไม่ยิ่งหย่อน จิตวิญญาณแห่งนักสู้..
บรรพบุรุษ.. ความหมายเเห่งชีวิต ที่ควรเชิดชู
วิถีแห่งธรรมชาติ.. ชีวิตแห่งการเรียนรู้..
... เหตุผลของการยืนหยัดอยู่ ..ตามวิถีทาง แห่งเรา..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 พฤษภาคม 2006 : 12:00:59
   ตื่นมาสู่รู้รับกับการเริ่ม
เร่งเพิ่มเสริมเติมร่างอย่างสร้างสรรค์
ทุกความเปลี่ยนเรียนรู้อยู่คราววัน.
ความเชื่อมั่น,คิดระบบ,ประสบการณ์.

    ถึงโลกมวลล้วนเคลื่อนเขยื้อนโลก
ลมกระโชกน้ำเชี่ยวทุกเสี้ยวผลาญ
ล้วนกลคนกลเคลื่อนเลื่อนบันดาล
สัมผัสสานสัมพันธ์สิ้นทุกอินทรีย์

   รู้รักษาสมดุลทุกคุณค่า
รับภาระเหนือกว่าทำหน้าที่
จิตสำนึกวิญญาณของการมี
กระบวนทัศน์วิถีปุถุชน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 01 พฤษภาคม 2006 : 12:40:36
 :)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 01 พฤษภาคม 2006 : 12:59:23
ควันไฟ ลอยตามลม
หุงข้าวริมคลอง
สนุกจัง อิ่มใจด้วย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 พฤษภาคม 2006 : 20:29:48
เดรัจฉานการฆ่าไล่ล่าเหยื่อ
กระทำเมื่อหิวท้องจึงต้องฆ่า
เพียงประทังบรรเทาทรมา
อิ่มโภคาพักอยู่อย่างรู้พอ

   คนขื่นข้นค่นแค้นเนืองแน่นโลก
ขึ้นโขยกยื้อแย่งเข้าแข็งข้อ
ย่ามขันแข่งแข็งขันขวาดฝันฝ่อ
มิพักพอเขยื้อนเคลื่อนกระบวน

   คิดขบข้อขอค้นกลคนไข
ขนานไหนเยียวยามาถูกถ้วน
ล้วนไล่ล้างเข่นฆ่ามายาล้วน
เสมือนมวลมัวเมาเข้ากอบโกย

   กระหายหิวชิวหาหาห่อนพัก
กระหายศักดิ์แสวงศรีเกียรติที่โหย
จึงเหยียดกันจนแต้มรักแรมโรย
จำอยู่โดยสำแดงระแวงภัย
++++++++++

   หวังถึงหวังยังวันอันฝันใฝ่
สว่างไสวสรรค์สร้างร่วมสร้างหวัง
เกิดแสงอาบทาบทอก่อพลัง
คืนสู่ครั้งโลกใสด้วยไมตรี


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 พฤษภาคม 2006 : 20:42:38

  บางอย่างไป   บางอย่างมา
กาลเวลาปรับเปลี่ยน

ไม่อยากให้มา  ก็มา  ยากจะเปลี่ยน

อยากพบเจอ  ไม่เคยเจอ.....การค้นหา ต้องใช้เวลา..ใช่ว่าจะค้นพบ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 พฤษภาคม 2006 : 20:58:15



    นั่งหลังเสือสง่าน่าเกรงขาม
ที่ครั่นคร้ามใช่คนนั่งระวังนะ
อย่าหลงตนว่าพ้นตัวเชียวหล่ะ
รอชำระเมื่อก้าวเท้าลงเดิน..

   หาใช่วัวกลัวภาพกำราบหรอก
พอมองออกกระดาษวาดผิวเผิน
ขึ้นหลังเสือตะกละสวะเกิน
ถูกประเมินรอเถือหนังแล่ทั้งเนื้อ
+++++++

   อยู่บนเสืออาจถูกล่าฆ่าทั้งเสือ
จึงยืดเยื้อยักท่าน่าฉงน
เป็นไงหล่ะคนเก่ง-แต่สัปดน
อยากล่องหนหายตัวได้ใช่ไหมเอย?



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ............ ที่ 03 พฤษภาคม 2006 : 21:05:21
ขอโทษนะที่........



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ................. ที่ 03 พฤษภาคม 2006 : 21:18:07
มีเรื่องราวมากมายที่อยากจะบอก

แต่...........

มันก็คงเป็นข้อแก้ตัวของเราเอง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 พฤษภาคม 2006 : 08:58:36

    ความหวังเพียงวันวานอันหวานไหว
ความฝันใฝ่ฝ้าฟางผ่านทางฝัน
ค่อยจากจางบางเบาเงาเงียบงัน
สะอึกกลั้นกล้ำกลืนฝืนน้ำตา

    สะอื้นไห้ใช่ฝันนั้นคืนกลับ
ล่วงลาลับเลยผ่านการร่ำหา
พลาดรู้เพิ่มเริ่มใหม่ในวิญญา
จินตนาการสร้างอย่างเข้าใจ

    ฝันเถิดฝันสรรสร้างอย่างสร้างสรรค์
ตามรอยแสงตะวันของวันใหม่
พักหลับใต้จันทราเหนื่อยล้าใด
รับรู้ไหมแม้นนิทราว่ายังมี?




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 พฤษภาคม 2006 : 14:52:45



     เคยหวามไหวใสสดจนมดล้อม
รอไต่ตอมเศษทานความหวานเหลือ
ครั้นนานเข้าหายหมดจนมดเบื่อ
สิ้นใยเยื่อชืดฝืดทั้งจืดจาง

    แม้นเพื่อนหมาน่ารักก็ชักถอย
ค่อยๆหงอยถอยซะระยะห่าง
ถึงกับรี่ๆไปเป็นสองราง
ประจบข้างรางที่อิ่มพีมัน

   ดวงดอกไม้หน้าบ้านเคยบานสวย
รับความซวยซีดเซียวเหี่ยวทั้งนั้น
คลุ้งคาวครัวเค็มขมเมือกตมมัน
นอนเคียงกันฝันดีตอนนี้เซ็ง

 ทนจมปลักดักดานอีกนานไหม
ทนไม่ได้ทนทำไมใช่ข่มเหง
อยู่ๆไปสิ้นท่าพาเส็งเคร็ง
มด.หมา.เมีย จงบรรเลงเพลงอำลา.

    ฉันจะอยู่กับอดีตรอยขีดวาด
ในเวิ้งว่างกลางอากาศวิมานสุขา
มองความงามความดีเคยมีมา
ทุกเส้นหญ้ารู้เห็นเป็นพยาน.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 พฤษภาคม 2006 : 15:27:56

     ครั้นแล้วถึงคราวกล่าวคำถ้อย
เรียงร้อยวาทีที่สื่อถึง
มอบไมตรีอบอุ่นกรุ่นคำนึง
การมาถึง..กล่าวลา...ด้วยอาลัย

   จะจำจดรสคำเคยพร่ำหวาน
ทั้งอุ่นเอื้อเจือจานถึงการให้
ทุกมวลมิตรมิ่งสุขทุกครั้งไป
จึงอาลัยเมื่องานเลี้ยงมีเลิกลา...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 พฤษภาคม 2006 : 20:16:44
    สวัสดีผู้แทนแสนประเสริฐ
ทั้งเลอเลิศเหลือที่หามีเหมือน
แทนทั้งครัวครอบคลุมเข้าขุมเรือน
ผัวเมียเกลื่อนกางมุ้งมุ่งสภา

    พี่กระทู้น้องกระทุ้งสะดุ้งแน่
ประชาธิปไตย-แบบแบร่างถ่างขา
ผัวเสนอเมียสนองคล้องเกี่ยวมา
โอ้ลัลล้า..ขอโทษ...โคตรผู้แทน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 พฤษภาคม 2006 : 19:23:15


   ขอบคุณครับ..สำหรับเรื่องราวที่นำมาฝาก...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 พฤษภาคม 2006 : 19:53:35

    เฝ้าพากเพียรเรียนบทรสกวี
มานะมีมุ่งมั่นสู่สรรค์สร้าง
ภาษาศิลป์สื่อส่งบรรจงวาง
ทุกถ้อยอ้างอักษรกร่อนคิดครวญ

   ทัศนะที่มีต่อชีวิต
ทั้งเต็มจิตวิญญาณเติมตามส่วน
ถึงสังคมซมซุกทุกข์กระบวน
เร่เรรวนซ่อนสมรมณีย์

   ตราบฟ้าสิ้นดินกลบซบเส้นหญ้า
กี่ชาติหน้าตายลับกลับเมืองผี
แม้นใบ้บ้าวัจนะอวาที
ดวงชีวีร่ำฝันวรรณกรรม
   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 พฤษภาคม 2006 : 20:43:03
    ใต้ต้นหว้าลมโชกโยกกิ่งไหว
กวัดแกว่งไกวสุมทุมพุ่มดกหนา
ผูกสายเปลข้างใต้เป็นชายคา
บังแสงจ้าแดดส่องนอนร้องเพลง..

   คิดถึงน้องคนดีหนีหายลับ
ไม่หวนกลับยังไงใครข่มเหง
ลืมหรือไรหน้ามลคนกันเอง
ลืมกลอนเพลงเคยฟังหนังตะลุง

   ว่า ออ.สาวเหอสาวคราวสดสวย
ผมยาวย้วยลงถึงครึ่งผ้าถุง
ยามลมพริ้วปลิวรื่นชื่นกลิ่นปรุง
หอมสาวฟุ้งทุ่งกว้างชายต่างจอง

    พี่ไม่หล่อตัวดำช้ำเหมือนเหนี่ยง
ส่งสำเนียงเกี้ยวสาวเป็นเจ้าของ
ทุกบทกลอนร้อนรักเป็นวรรคทอง
น้องเหอน้อง..ลองรักพี่สักคน..

     ใต้ต้นหว้าใบดกรกรุมสุม
เถาวัลย์คลุมบังมิดปกปิดต้น
ใครผ่านมาเหลียวมองเหมือนต้องมนต์
หวาดระคนเสียงเพรียกผีเรียกนาง..

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 10 พฤษภาคม 2006 : 19:04:44

    สีสันสวยสดน้ำหยดเกาะ
เหมาะเจาะงดงามจนหวามไหว
กลัวกลีบกว่างามตามวันวัย
มือใดเด็ดดมฉมดอกดวง



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนไม่สำคัญของใคร ใคร ที่ 19 พฤษภาคม 2006 : 12:36:40
คิดถึง...นะ ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 พฤษภาคม 2006 : 20:20:01
คิดถึง...นะ ;D

     คิดถึงนะแม้น้อยนิดความคิดถึง
ระยะซึ่งไกลห่างโลกกว้างใหญ่
นิยามนี้อาจซึ้งใจถึงใจ
ใครและใครใคร่ยินด้วยยินดี


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 พฤษภาคม 2006 : 21:00:27

    อยู่กับความแร้นแค้นและขาดไร้
สิ่งที่ได้ที่มีที่สนอง
ไม่เพียงพอขัดสนบนครรลอง
จำเป็นต้องแสวงหามาแสดง

   เริ่มจากหนึ่งไม่พอขอนับสอง
สามจำต้องเพิ่มเติมเข้าเสริมแต่ง
โอกาสดีสี่ห้าคว้าสุดแรง
ความไม่พอกำแหงกร้านแกร่งเกิน

   รสนิยมสมสั่งกระทั่งเหลือ
การจุนเจือแบ่งปันนั้นห่างเหิน
เห็นแต่แก่งแย่งยุทธ์สุดประเมิน
ความบังเอิญเป็นปัจจัยให้เบียดเบียน

   เจริญยิ่งอารยะ ณ ประเทศ
พัฒนาสิ้นเขตเข้าขั้นเปลี่ยน
พลวัตนิคมคำแนบเนียน
รุกฆาตเมี่ยนหมายฆ่าต้องคามือ

   หลงกลลวงกลวงโบ๋โหว่เป็นช่อง
เข้าทำนองกลยุทธ์สุดจะยื้อ
วิถีปรับรับแปรแท้เปลี่ยนมือ
ที่เห็นคืออาเพศหรือเจตนา?




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 พฤษภาคม 2006 : 21:00:55


   ตะวันรอนรอนลงตรงทิวเขา
ทอดยาวเงาลาดินก่อนสิ้นแสง
ทาบทอฉาบอาบทาฟ้าสีแดง
มโหรีกลางแจ้งแห่งวันวาร
   ใช่เว้นวรรคพักหลับกับภาระ
คือพันธะกับอีกซีกโลกด้าน
คือสมดุลหมุนวนของกลกาล
ใยร้าวรานราวว่าแรมลาเลย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ........ ที่ 21 พฤษภาคม 2006 : 21:46:16
(http://www.buildboard.com/images/attachpic/www/B217/B217F10155T79876_2cb93fd3fd185c95598342e9866de7db.jpg)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: .......... ที่ 21 พฤษภาคม 2006 : 22:04:18
รูปไม่ขึ้นแหะ เอาแต่ข้อความก็ได้



" วันเสาร์ (นักเดินทางหัวแข็ง)"

เด็ดเดี่ยว หนักแน่น

แอบเจ้าชู้เงียบๆ แต่ไม่มีอะไรในกอไผ่

เสมอต้นเสมอปลาย

เมื่อรักใครจะมีจะมีคนนั้นคนเดียวในใจ......ว๊าวววว อิจฉาจัง




ตรงมั๊ยเอ่ย อิอิ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 22 พฤษภาคม 2006 : 05:18:04
ตัวข้า..
กำลังยืนอยู่บนหอกหลาวแห่งจิตวิญญาณ..
เพื่อโบยบินสู่ความปรารถนาหรือการหลุดพ้น
หากแต่อีกด้านหนึ่งคือความดิ่งจมสู่ไฟอัตตาที่ข้ามิอาจดับ

ข้านิ่งพิจารณา...
อีกด้านหนึ่งของท้องนภาคือเวิ้งฟ้ากว้าง
ดุจความลึกซึ้งที่เดินทางผ่านห้วงเวลากาล
ซึมซับทุกหน้าของประวัติศาสตร์ ดุจบุตรแห่งธรณี

วัฒนธรรมแห่งความตายคืออดีต
วัฒนธรรมแห่งชีวิต.. ที่ทำให้ข้ารู้สึกไขว่เขว

วัฒนธรรมแห่งความตาย ข้าได้เห็น พิระมิด หนังสือของคนตาย สถาบันทางศาสนา วัด โบสถ์  พระเจ้า รูปสลัก สวรรค์ นรก
ข้าย้อนถาม..

"แล้ววัฒนธรรมแห่งชีวิต สอนข้าถึงสิ่งใด?"

ความตาย.. กระซิบบอกกับข้าว่า..

"ชีวิตมนุษย์ช่างเล็กกระจ้อยร่อยนัก ชีวิตของเจ้า หาใช่ของเจ้าไม่.. เพียงเพราะพระเจ้า หรือเหตุปัจจัยเท่านั้นที่ประกอบขึ้น"

วัฒนธรรมแห่งความตาย จึงสอนข้าพิจารณาถึงความจนยาก (ไม่ใช่การสั่งสมความมั่งคั่ง)
มอบดวงตาให้ประจักษ์ คุณค่าแห่งชีวิตที่ข้ากำเนิด นั่นหมายถึง ความรักและการแบ่งปัน.. ไม่ใช่การแข่งขัน และสร้างศัตรู

แทรกแทรงธรรมชาติ "วัฒนธรรมแห่งชีวิต" เร่งการผลิต หนุนนำการบริโภค ลืมไปหรือไม่ว่า..
สมองของมนุษย์ยุคอวกาศมีขนาดเดียวกับมนุษย์ยุคหิน หากพิจารณาให้ดีจะเห็นว่าชดเชยด้วยการกระทำที่แตกต่างกัน
(สมองมนุษย์หยุดพัฒนาตอนเริ่มทำการเกษตร)
เทคโนโลยีที่พัฒนามุนษยชาติ ก่อวัฒนธรรมแห่งชีวิต ที่ยื่นหัตถ์แห่งความตายไปทุกๆแห่ง (.. แล้วข้าไม่ควรสับสนหรือไขว่เขวหรอกหรือ)

อีฟ-อดัม/การกล่าวโทษ/ผลไม้แห่งการหยั่งรู้/สวนสวรรค์เอเดน/เรา?/ความแตกต่าง/???

ทราบหรือไม่ว่าชนชั้นกลางในปัจจุบันมีตวามเป็นอยู่มั่งคั่งยิ่งกว่ากษัตริย์ในยุคกลางเสียอีก
ทุกการพยามสร้างของท่าน ทราบหรือไม่ว่า.. สิ่งนั้นต้องแลกมาด้วยสิ่งใด

โกงกินอนาคต/เหล่าลูกหลาน/ประเทศโลกที่3/ครอบงำ/การกดขี่/เด็กและสตรี/.../
สถานบันเทิงระดับนานาชาติ/โรงแรมหรู/3กิโลเมตร/สลัม!/

ชีวิต=การเอาชนะ=การสร้างชื่อ=การควบคุม=สั่งสมความมั่งคั่ง=ความรู้=อำนาจ/การปลดปล่อย=การหลุดพ้น

บนหอกหลาวแห่งจิตวิญญาณ...
ข้ามีสิทธิ์เลือกหรือไม่ว่าควรจมดิ่งสู่สิ่งใด


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 22 พฤษภาคม 2006 : 15:55:46
ฉันแขวนหัวใจไว้ตรงหน้าต่าง
คนเดินทางยิ้มแวะทักทาย
หากเธอกลับไปเอาไม้
มาสอยเก็บไว้...แต่ไม่ดูแล


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 พฤษภาคม 2006 : 20:58:10


     คน  คือสิ่งมีชีวิตที่คิดถึงความตายอย่างขลาดเขลา
ปรารถนาสังคมและสภาพแวดล้อมที่ดียิ่ง..ทว่ากลับทำลายอย่างบ้าคลั่ง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 23 พฤษภาคม 2006 : 02:32:51
บ้านชื่อความรัก
มีเสาหลักชื่อศรัทธา
ดวงใจปรารถนาแขวนอยู่หน้าประตู
รอแต่ผู้มีใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 พฤษภาคม 2006 : 07:59:49

    กรีดปีกใต้ซีกไม้ขอนนอนไพร
ซ่อนในความเป็นอยู่เช่นนี้
คิดถึงน้ำค้างกลางราตรี
ชุบชีวีขาดแห้งและแล้งไร้


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 23 พฤษภาคม 2006 : 11:39:49
ซุกปีกใต้เงาไพร
ซุกใจไว้กับใครกัน
ใต้ปีกของความฝัน
มีใครเขาพันธ์ผูกไว้


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 24 พฤษภาคม 2006 : 01:22:56
ไม้แล้งยังรอฤดูฝน
ใจคนเฝ้ารอฤดูใจ
น้ำค้างกลางหุบไพร
ชุบชีพให้คนสิ้นหวัง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 24 พฤษภาคม 2006 : 10:53:07
"จึงควรจะเห็นเสียให้ชัดเจนว่า ใช่ว่าหมดตัณหา หรือความอยากแล้ว ชีวิตจะแห้งแล้ง ไม่ประกอบกิจอันใดเสียเลย ก็หาไม่ เพียงแต่ก่อนๆ เคยทำทุกอย่างเพราะความอยาก ภายหลังทำเพราะความรู้สึกอันงดงามภายในใจ มีความกรุณา... และทำเฉพาะสิ่งอันเป็นไปเพื่อความเยือกเย็นสุดซึ้งแห่งใจฝ่ายเดียว แม้พระอริยบุคคลที่ต่ำลงมา มีความอยากอันเบาบางแล้ว ก็ยังมีชีวิตแห่งการครองเรือนได้อย่างชุ่มชื่นเยือกเย็นตามสถานะ

http://www.nationweekend.com/2006/05/19/NW14_460.php

ฉันมีชีวิตอยู่เพื่อความรัก
ฉันศรัทธาในความรัก
เธอเล่า...มีชีวิตอยู่เพื่อหาความหมายใด
อย่าปล่อยให้โลกร้าง...เพราะไร้รัก



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 25 พฤษภาคม 2006 : 02:37:45
เพราะความรัก
ฉันจึงยอมสูญเสียบางสิ่ง
เพราะความรัก
ฉันจึงยอมสูญเสียบางอย่าง
เพราะความรัก
ฉันจึงยอมสูญเสียใครบางคน
และเพราะความรัก
สิ่งที่ฉันจะไม่ยอมสูญเสีย
คือความศรัทธาต่อความรักของเรา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ................ ที่ 26 พฤษภาคม 2006 : 17:12:41
อุตรผลคุนี (13-26 กันยายน)

เป็นคนมนุษยสัมพันธ์ดี หนักแน่น และเกิดมาเป็นผู้ให้อย่างแท้จริง เป็นเจ้าแห่งยุทธวิธี และเป็นนักวาง แผนที่ดี แต่ความรู้สึกไม่ค่อยมั่นคงและตึงเครียด อาจทำให้คุณประพฤติตนไร้เหตุผล เกิดความประหม่า และไม่มั่นใจได้ คุณคอยเป็นกำลังใจให้คู่ของคุณเสมอ และก็หวังให้เขาหรือเธอเห็นคุณค่าของสิ่งที่คุณทำ และตอบแทนคุณด้วยความรัก

สัญลักษณ์ ขาเตียง หมายถึงสู้ชีวิต

ราศีเนื้อคู่ บุรพผลคุนี

สี ฟ้าสดใส

ธาตุ ลม

คนดังราศีนี้ เกรตา การ์โบ, แคตเทอรีน ซีต้า โจน, เฟอร์นันดา ตาวาเรสน



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 พฤษภาคม 2006 : 20:08:16


     รับรู้และรู้สึกระลึกเสมอ
คือเธอผู้ยืนยันเต็มฝันใฝ่
กี่คราวกี่หนทนน้อยใจ
อภัยและหวังดีที่มีมอบ

    ฟ้ากว้างห่างไกลไฉนถึง
ซึ้งซึ่งไมตรีที่มีตอบ
ทุกยามจิตย้ำกระทำชอบ
มากกว่าคำตอบว่าขอบคุณ
 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 27 พฤษภาคม 2006 : 00:14:03
คำทำนายของคุณ
ลัคนาสถิตย์ราศี กรกฏ ประกอบด้วย ราชาฤกษ์

ท่านมีลัคนาอยู่ราศีกรกฏ

ราศีแห่งความอ่อนไหว อารมณ์เปลี่ยนแปลงแต่เอื้ออารีย์

ท่านเป็นคนเจ้าอารมณ์ มีนิสัยหวงแหนปกป้อง รักญาติพี่น้อง รับเอาความคิดเห็นของคนอื่นเข้ามาได้ง่าย แต่ดีที่เขายังเชื่อถือไว้ใจได้ มักเป็นคนเก็บตัวอยู่กับบ้าน ไม่ค่อยชอบไปไหนมาไหน เมื่ออายุมากขึ้น มักจะรักสันโดษ

เป็นคนระมัดระวังเอาใจใส่ดูแลคนอื่น เป็นคนหวั่นไหวในอารมณ์ มองภายนอกมักจะทำเป็นแข็งแกร่ง แต่ถ้าดูภายในแล้วจะเห็นว่าอ่อนแอ มีความอดทนต่อความยากลำบาก สำหรับคนใกล้ชิดแล้วมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ โอบอ้อมอารีย์ เหมาะที่จะเป็นนักแสดงนาฏศิลป์ แพทย์ ตำรวจ พยาบาล นักบริการต่างๆ
ท่านจะชนะคนที่เกิดราศีพิจิกและราศีมีน  ท่านจะแพ้คนเกิดราศีกุมภ์และราศีเมถุน...

ท่านมีลัคนาเสวยราชาฤกษ์

มีลักษณะของการเป็นผู้นำ มีแนวคิดใหม่ๆ ล้ำหน้าผู้อื่นอยู่เสมอ มีใจหนักแน่นเป็นผู้นำเต็มตัว มีแนวคิดและมีความสามารถดี เป็นที่ปรึกษาที่ดี สามารถชักจูงผู้อื่นดำเนินงานและข้อเสนอของตนได้...

  ;Dด้วยคนนะ :-*
 
 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 27 พฤษภาคม 2006 : 01:46:18
รับรู้อยู่เสมอ
ถึงรักเธอที่มอบไว้
รับรู้อยู่กับใจ
จึงเชื่อในคำสัจจา
ฟ้ากว้างห่างเพียงไหน
สำคัญใจไม่ร้างลา
อดทนเสมอมา
เพราะว่ารักหมดหัวใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ................. ที่ 27 พฤษภาคม 2006 : 21:46:31
สบายดีนะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ................ ที่ 27 พฤษภาคม 2006 : 21:48:46
ฟ้าก็ผืนเดียวกัน

มองพระจันทร์ก็ดวงเดียวกัน

พระอาทิตย์ก็คงเป็นดวงเดียวกัน

เหมือนจะไกล แต่จริงๆแล้ว ไม่ไกลเลย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 29 พฤษภาคม 2006 : 00:11:04
ฟ้าก็ผืนเดียวกัน

มองพระจันทร์ก็ดวงเดียวกัน

พระอาทิตย์ก็คงเป็นดวงเดียวกัน

เหมือนจะไกล แต่ไม่ไกล

หากแต่ใจคนละดวงแม้นอยู่ใกล้ก็ไกลกัน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 29 พฤษภาคม 2006 : 15:20:38
ไม่มีอะไรมาฝาก
นอกจาก...ความคิดถึง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 พฤษภาคม 2006 : 19:01:55

    มองเหมือนไม่มีค่า
เห็นว่ามิคู่ควร
เริ่มเร่และเรรวน
ก่อนทบทวนก็ถอยทาง

  ช่องว่างระหว่างรัก
ก็ชักระยะห่าง
ไกลเกินประเมินกลาง
กลับกลายข้างต่างขั้วกัน

   มันผ่านมานานนัก
เรื่องราวรักครั้งกระนั้น
บังเอิญเดินสวนกัน
แววตาใครนั่นไหววิงวอน

   ฉันนั้น ณ วันนี้
มีวิถีเช่นเก่าก่อน
ยถากรรมจำแรมรอน
ขอวอนว่า...อย่าทักทาย

   ความหวานไหวใจนี้ไม่มีแล้ว
รักดั่งแก้วแวววับก็ดับหาย
รอยอดีตมืดดำลบทำลาย
เพราะเราตายจากกันวันนั้นแล้ว
   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 29 พฤษภาคม 2006 : 19:43:55
ไม่มีคำถามใด
ว่าใจใครที่แปรปรวน
ลมรักมักมิหวน
จึงคร่ำครวญทั้งน้ำตา

เพราะรักจึงทักทาย
แม้สุดท้ายก็รู้ว่า
ถูกยีย่ำช้ำอุรา
รักนี้หนาอนาจนัก




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 พฤษภาคม 2006 : 19:50:11


    ดอกเอ๋ยดอกดวงร่วงเพราะช้ำ
ถูกกระทำย่ำยีบีฑาก่อน
ใช่ร่วงโรยตามวาระตามบทตอน
ภาพที่เห็นอุทรณ์ทุกดวงตา

   เป็นความทรามสั่งสมสังคมเสื่อม
กามกระเพื่อมพูนพอกหนอกตัณหา
เป็นความเลวเหลวไหลไร้ปัญญา
หลงศรัทธาบูชาสัตว์เลื้อยคลาน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 29 พฤษภาคม 2006 : 20:10:25
ปล่อยให้โลกร้างไร้
ฤาเพราะใจมืดบอดหนัก
หัวใจคงร้างรัก
ใครเขาชักเชือดเฉือนไป

โลกเอยอย่าถือโทษ
ขอจงโปรดให้อภัย
หมื่นคนคงน้ำใจ
หนึ่งคนไร้ไป่ความหมาย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 พฤษภาคม 2006 : 20:34:56


    นั่งร้อยลูกปัดเมืองไชยา
เป็นสายสร้อยสวมค่าสื่อความหมาย
ผลึกแห่งหินใต้ดินทราย
เขาขุดขายเล่าว่ามีมานาน

   ถือความนานความทนมีมนต์ขลัง
เป็นพลังแห่งรักถักทอสาน
อย่ารู้ร้ายรักนี้มีตำนาน
นิรันดร์กาลสวมสร้อยดั่งร้อยใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 29 พฤษภาคม 2006 : 20:56:31
ร้อยใจสองดวงเป็นหนึ่ง
รัดรึงขึงคาดมาดหมาย
หวังจองหวังจำจนตาย
สุดท้ายเหมือนได้เพียงเงา

ร้อยใจให้ใช้ใจร้อย
หนึ่งน้อยน้ำคำสงวนเข้า
บอกรักแต่เพียงเบาเบา
เท่านี้ก็จักเข้าใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: .............. ที่ 29 พฤษภาคม 2006 : 22:50:15
อีก 2 วันแล้วสินะ

(http://images.google.co.th/images?q=tbn:WPIE3ZDJ-7E0VM:www.hs1pmq.com/images/99_1_1.jpg)

JUST SAY NO!!!

LOVE YOURSELF


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 30 พฤษภาคม 2006 : 13:28:22
http://www.prapayneethai.com/th/archaeological_site/south/view.asp?id=0876

                                     เส้นทางสาย...ลูกปัดโบราณ

ไชยา เมืองท่า เส้นทางการค้าโบราณ  จากยุคก่อนประวัติศาสตร์ถึงอาณาจักรศรีวิชัย

จากโรมัน ตะวันออกกลาง มหาสมุทรอินเดีย ถึง ควนลูกปัด คลองท่อมกระบี่ เส้นทางการค้าทางบก ลำน้ำตาปี เมือง

ไชยาท่าเรือแหลมโพธิ์ เมืองออกแก้ว เวียดนาม  และจีน

การมองเห็นภาพรวมจะทำให้ลูกปัดที่ถือในมือมีความหมาย

ไม่มีอะไรตั้งอยู่โดดเดี่ยว ทุกอย่างมีความต่อเนื่องเชื่อมโยง

 สุดท้ายคงไม่ลืมคำ กลับมาหวังว่าลูกปัดจะตั้งอยู่ที่โต๊ะทำงานแล้วนะจ๊ะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 30 พฤษภาคม 2006 : 20:58:10
    ดึกดื่นคืนค่ำย้ำรำลึก
สำนึกสามัญสรรค์สร้าง
รอรับอรุณพรุ่งรุ่งราง
ระยะทางทอดก้าวยังยาวไกล

   นักเดินทางมุ่งหน้าสู่ฟ้าฝัน
ตื่นพร้อมทุกแสงตะวันใหม่
เต็มตัวเตรียมสู้รู้เต็มใจ
ใต้แสงจันทร์ใสสงบได้ทบทวน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 02 มิถุนายน 2006 : 10:01:38
คิดถึง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 03 มิถุนายน 2006 : 20:16:01
ก้มหัวรับสร้อย
คนดีสวมใส่
คล้องใจ เราไว้


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 03 มิถุนายน 2006 : 20:36:41
รอกปีกตัวน้อยเกือบเป็นอาหารของเจ้าเหมียว
"มันไม่ใช่หนู"
สองพ่อลูกรีบแย่งกระรอก
"มันตายรึยังง่ะ พ่อ"
"ยัง"
คืนนั้น มันโดนห่อผ้าขี้ริ้ว ใส่ในกล่องรองเท้า เปิดฝา เอาฝาชีครอบ อาผ้าคลุมอีกที

ตอนนี้ผ่านไป 3-4 คืน
มันกิน มันเกาะบ่า คลานไปมาใต้เสื้อ ห้องแอร์เย็นไปก็..คลาน..แอบใต้ปกคอเสื้อ

วันนี้ก็เล่นกับป๊ะป๋าบุญธรรม
โดนพ่อดึงหาง
มันตกใจ รีบกางแขนขาออก
เหมือนซุเปอร์ฮีโร่ มีผ้าคลุมเลย
 :)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 06 มิถุนายน 2006 : 19:54:07
อยากกินข้าวเหนียวไก่ทอด ลูกชิ้นทอด
วันฝนตก ........
เหมือนวันนั้น
ป้อนให้นะ
อะ....อ้ามมมม

เราสองคน
มีเวลาไม่นาน
แต่สุขใจจริง  


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 08 มิถุนายน 2006 : 20:17:04
ดีใจที่ได้เห็นหน้า
สุขใจยามอยู่ใกล้
ชื่นใจเมื่อได้กอด

กิจกรรมทุกอย่างที่ทำร่วมกัน
.
.
.

กินข้าวด้วยกัน อาจจะเขินกันไปบ้าง
เพราะไม่ชิน คนมันเยอะ
.
.

ไปเที่ยวที่แปลกๆใหม่ๆ ด้วยกัน
"ซอยนี้  น้องไม่เคยไป"
"พี่ก็เหมือนกัน"
.
.
.
เลี้ยงลูกด้วยกัน
ลูกเรา
"ไอ้ตัวเล็ก"

กำลังซน ....ซนเหมือนพ่อมันเลย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 09 มิถุนายน 2006 : 12:11:14
รักอยู่มิรู้คลาย

มิเคยหน่ายคลายแคลงรัก

รักอยู่มิรู้คลาย

หวังสุดท้ายได้ครองรัก


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 มิถุนายน 2006 : 20:44:40
     ต่างดิ้นรนขวนขวายมุ่งหมายว่า
วันข้างหน้าพบจริงสิ่งที่หวัง
ปลุกปลอบใจเข้มแข็งแกร่งกำลัง
ด้วยเต็มตั้งหวังถึงซึ่งหมายตัว

   เป้าหมายแฝงนัยเร้นเช่นจุดจบ
การรู้พบสิ้นสุดท้ายสลายขั้ว
วิธีการก้าวถึงซึ่งเมามัว
โลกสลัวถูกแบ่งแย่งถือครอง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 11 มิถุนายน 2006 : 09:47:50
ไอ้หมาตัวนี้... เป็นกำลังใจให้พ่อเสมอ
พ่อจ๋า สู้ๆๆ
พ่อสอบผ่านฉลุย ชัวร์!!!!
 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 11 มิถุนายน 2006 : 11:28:24
โอ้ขวัญเอยเชยชู้เป็นคู่ขวัญ
สารพันปัญหาฝ่าไปได้
สรรพมารผลาญแยกจนแปลกใจ
ฤา สาไถให้สาสมจมตมโคลน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 11 มิถุนายน 2006 : 12:44:46
ความรักไม่รู้ความล้ำลึกของตนเอง
จนกว่าจะถึงชั่วโมงของการจากพราก

คาลิล ยิบราน



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 11 มิถุนายน 2006 : 20:18:45
หมาแหงน
สวนหัวโคก บ้านตา
วังไหม
วันเดียว ครบเลย
อาทิตย์หน้า..จะทุ่มเวลาไปที่เดียว ดีกว่า
สงสารพวกมันจัง
ยอดอ่อนโดนเถาวัลย์ คลุม
หนัก..จนโค้ง โน้มลงมา

ทำเอง
ดูแล
หวงแหน
รักษาสิ่งที่พ่อแม่สร้างไว้ให้
 :)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 13 มิถุนายน 2006 : 01:17:47
เราต่างเคยพลาดหวังจากความรัก

เราจึงระมัดระวังที่จะเลือกรักใครสักคน

บางครั้งฉันจึงตั้งคำถาม

ว่าเรา

"รักกัน"หรือ"เรารักความรัก"


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 13 มิถุนายน 2006 : 20:29:57


     นิ่งอยู่กับความเหงาเงียบสงัด
เมื่อเธอพลัดพรากห่างปล่อยร้างไว้
กลับมาเถิดสุดที่รักมอบปลอบใจ
มาโลมไล้ใบนิ่งกิ่งลู่เอน

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 14 มิถุนายน 2006 : 20:25:01
คิดถึงสุดหัวใจ คิดถึง..คนดีของน้อง
กอดดดดดทั้งวัน ทั้งคืน
กอดดดดแล้วอยู่นิ่งๆ
นาน....



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 16 มิถุนายน 2006 : 14:44:47
ขอบคุณที่รักฉัน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: Phraernumkang ที่ 16 มิถุนายน 2006 : 21:55:29
(http://URL)หนูก็ชอบติดตามอ่านผลงานนะคะ

แต่เขียนตอบในสไตล์นี้ไม่ได้..........ขอโทษนะคะ

                                                      พิณลดา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 18 มิถุนายน 2006 : 01:20:01
ใช่ไหม
เธอเป็นเธอ
และฉันก็เป็นฉัน
เราเป็นคู่รักกัน
แต่ไม่ได้เป็นเจ้าของกันและกัน

พิบูลศักดิ์  ละครพล

ขอบคุณสำหรับความรักและปรารถนาดีที่มีให้ฉันเสมอมา
ขอบคุณสำหรับบทสนทนา
มันจะคงคุณค่านิรันดร์กาล




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 18 มิถุนายน 2006 : 10:02:31
คน ๆ หนึ่ง
ได้แหงนมองอย่างห่างๆ
ปลื้มปิติชื่มชมโสมนัส

คนอีกคนหนึ่ง
ได้เฝ้ามองอย่างใกล้ชิด
ซึมซับความรู้สึก
อิ่มเอิบอยู่ภายใน

ระยะของการมอง
และมุมมอง
ที่แตกต่าง
ย่อมให้มโนภาพที่ต่างไป

ฉันยืนอยู่ในที่ที่รับรู้ได้
และใช้จิตประภัสสร
ฉันเห็นความเป็นเช่นนั้นเอง

เหตุเกิดเพราะปัจจัย!!!!!!!
อิทัปปัจจยตา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 18 มิถุนายน 2006 : 21:34:16
ชอบบันไดท่าน้ำ
มองจากคลอง มองเวลาจะกลับขึ้นไป ต้นไม้ครึ้ม ร่มเย็นดีจัง
ลานทรายริมตลิ่ง..
เดินตามกันไป
สำรวจกันไป
วันนี้...เวลาผ่านไปเร็วมาก
ยังไม่ทันทำอะไรเลย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 18 มิถุนายน 2006 : 21:47:18
เครือข่ายทั่วไทย!!!!!
ยกเว้น เขาหลา ณ ตอนนี้


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 19 มิถุนายน 2006 : 19:41:27
คิดถึง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 มิถุนายน 2006 : 22:09:27


     เศษหนึ่งส่วนเสี้ยวของรู้สึก
จมดิ่งลึกลงตรงห้วงไหน
น้อยอณูนิ่มเนื้อเจือคราบไคล
แหว่งวิ่นสิ้นไร้หรือไรรัก


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ...เท่ห์จัง... ที่ 20 มิถุนายน 2006 : 22:43:13

ส่วนเสี้ยวแห่งความรู้สึก
เศษรักฝังลึกผนึกแน่น
ทุกอณูหัวใจขาดแคลน
ดินแดนห้องใจ...ไ ร้ เ ธ อ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 มิถุนายน 2006 : 22:12:20
(http://URL)หนูก็ชอบติดตามอ่านผลงานนะคะ

แต่เขียนตอบในสไตล์นี้ไม่ได้..........ขอโทษนะคะ

                                                      พิณลดา

      ขอบคุณครับ.....

               คนเช็ดเงา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 มิถุนายน 2006 : 22:15:49

ส่วนเสี้ยวแห่งความรู้สึก
เศษรักฝังลึกผนึกแน่น
ทุกอณูหัวใจขาดแคลน
ดินแดนห้องใจ...ไ ร้ เ ธ อ


    เศษหนึ่งซึ่งถูกเมิน
ดุ่มเดินอย่างเดียวดาย
คล้ายโลกโศกร้างร้าย
มุ่งหมายวิถีใด


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: Phraernumkang ที่ 21 มิถุนายน 2006 : 22:24:27
(http://URL)   เศษหนึ่งซึ่งถูกเมินจึงเดินเดียวดาย

จุดความหมายอีกครั้งตั้งต้นใหม่

ลบความเศร้าเหงาทิ้งขว้างแรมร้างไป

และมั่นใจก้าวย่างอย่างทะนง.

                                            พิณลดา

               ขอเป็นกำลังใจให้ลุกขึ้นสู้ใหม่อีกครั้งนะคะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 มิถุนายน 2006 : 22:33:55


    ทนทดท้อรอรับกับความทุกข์
ความเข็ญขุกทุกทางย่างขยับ
รมณีย์หนีร่อนการต้อนรับ
จมดิ่งดับสมเพชเวทนา

    ชีวิตหนอสับสนชนชั้นต่ำ
ถูกกระทำช้ำชินช่างสิ้นค่า
ทุกสภาพแวดล้อมยอมทุกครา
ความเหนือกว่าอ้างสิทธิ์อิทธิพล


    เคยต่อสู้รู้กรอบความชอบธรรม
หมายจะย้ำประจักษ์เห็นให้เป็นผล
ส่วนสังคมซมอับสัปดน
จึงได้ยลยินเพียงเสียงย่ำเย้ย


    เมื่อกระแสแปรเปลี่ยนจนเพี้ยนผิด
กลจริตรีตรอยพร้อยด่างเอ๋ย
บินหลาดงพลัดถิ่นสิ้นเสียงเอ่ย
สายลมเอยนำจรคืนคอนไพร


   


   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: Phraernumkang ที่ 21 มิถุนายน 2006 : 22:48:57
(http://URL)   ทางชีวิตสับสนไยทนท้อ

เถอะอย่ารอปล่อยวางบ้างสร้างฝันใหม่

ทุกข์ระทมตรมท้อพ้ออยู่ไย

หนึ่งแรงใจฮึดสู้ดูอีกที



บินหลาดงหลงป่าหาสีแสง

เจ้าอ่อนแรงเพราะสังคมถมแสงสี

ปีกก็ล้าลมกระหน่ำซ้ำอีกที

เจ้าจึงหนีซานซบหลบแรงลม



อยากหวนคืนยังถิ่นพักตั้งหลักใหม่

แต่เจ้าไร้เรี่ยวแรงแฝงขื่นขม

วอนหาใครใจดีปลอบชอบชื่นชม

ช่วยเจ้าล้มลุกใหม่กลับไพรพง.

                               พิณลดา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: Phraernumkang ที่ 22 มิถุนายน 2006 : 07:07:57
(http://URL)ขอบคุณค่ะ   แต่ลดาไม่กล้าไปเทียบความเก่ง

กับนักกลอนรุ่นพี่ๆหรอกนะคะ        ปลายนิ้วมันจิ้มเพลินไปหน่อยเวลาอ่านข้อความค่ะ.....

อิ..อิ...เด็กดื้อก็งี้แหละ



เช้าวันนี้สีแสงทองของยามเช้า

สาดส่องเจ้าบินหลาฟื้นเพื่อคืนถิ่น

แต่เรี่ยวแรงมีอ่อนล้าไม่กล้าบิน

น้ำตารินหลั่งไหลโทษใครกัน


เพราะตัวเจ้าหลงเพลินกรุงทุ่งสีแสง

เลือดไหลแดงแต่งแต้มขนจนไหวหวั่น

กอบผิดหวังชังความซื่อที่ดื้อดัน

เจ็บด้วยรั้นดึงดื้อและถือดี.

                          พิณลดา



แต่งต่อนะคะ...หนู.ลดาจะไปทำงานแล้วค่ะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: Phraernumkang ที่ 24 มิถุนายน 2006 : 10:40:00
(http://URL)  แว่วเสียงไพรกู่ก้องเพื่อนร้องกู่

บินหลาคู่กู่ก้องร้องเรียกหา

ตะวันเคลื่อนเพื่อนใจไม่กลับมา

ทั่วทั้งป่าเงียบเหงาเศร้าวังเวง




ต้องจับเจ่าเงาไม้กลางไพรกว้าง

หนาวน้ำค้างพร่างพรมใครข่มเหง

ลมพรายพลิ้วหวิวล้อหวีดกรีดบรรเลง

ดุจจะเร่งทิวากาลผ่านราตรี




จันทร์เจ้าเลื่อนลาลับกลับย่ำรุ่ง

ในวันพรุ่งอีกคราฟ้าแต้มสี

บินหลาดงคงกลับคืนผืนไพรนี้

ถึงถิ่นที่พำนักพักหัวใจ.


                             พิณลดา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: น้องรานี ที่ 24 มิถุนายน 2006 : 20:03:53
รักพี่เค


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: น้องรานี ที่ 26 มิถุนายน 2006 : 19:38:04
รักพี่เค


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 29 มิถุนายน 2006 : 16:06:44
เรากำลังเขียนบทกวี

หรือทำหน้าที่เป็นนักมายากล

เพื่อหวังตบตาคน

ที่ไม่รู้อิโหน่ อิเหน่


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 29 มิถุนายน 2006 : 23:40:53

(http://picdb.thaimisc.com/45board/499-18.jpg?n)


กระพริบพราว ด า ว ห ม่ น
เหน็บหนาวปน ร้ อ น ร น
เงียบนิ่งนั่งก้ม พ ร ม น้ำ ต า

ต ะ วั น ฉ า น ฉ า ย
เ ก็ บ ด า ว ประกายพร่างฟ้า
โ บ ย บิ น ต่ำ ติ ด พ สุ ธ า
อุ่ น ไ อ ทั้งขอบฟ้า
เช่นข้าที่ ด า ย เ ดี ย ว

ถั ก ท อ ซ า ก ฝั น
ต ะ วั น จั น ท ร์ ฉาดฉาย
ราตรีโถมทับ ถ ล่ ม ท ล า ย
สร้าง ข ย า ย อาณาจักรอัคคี

ประกายทวยพุ่งแรง
สาดแสง ดำ ร ะ ยั บ ส ด สี
นิลกาลสูปลง อ เ ว จี
หัตถ์ชี้สู่แดน ร ตี ภิ ร ม ย์

วาโย ส า ด พั ด
นิ่ ง ส งั ด อกข้า
ร่ อ น ต า ย ด้วยเกรงฤทธา
เ ฉื่ อ ย ช า กระเสือกหา
ห ยิ่ ง เ ก ร ง

ฯลฯ

- - - - - - - - - -
- มังกรผู้สับสน -


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: wann ที่ 01 กรกฎาคม 2006 : 05:43:45

เซ่นโศก

ด้วยน้ำตา

เซ่นกามกามา

ด้วยอารมณ์

เซ่นสุข

ด้วยทุกข์ตรม

เซ่นความชื่นชม

ด้วยเหยียดหยามทรามใจ






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 02 กรกฎาคม 2006 : 19:44:33
เรียวบาง สั่นไหว
ผิดแปลกอย่างไร ฤาท่าน
สร้างเองติดเอง ใยบ่วงมนุษย์เรา
ยิ่งหลีกลี้เท่าไหร่เจ้า ยิ่งเข้าติดมุม


(http://boyd.defcon7.net/images/apop/spider.jpg)


สุริยาเยือนเยี่ยม
สาดส่องเตรียมทักถาม
มณีเพชร พราวเกล็ด ทุกเช้ายาม
ไยหยุดแพรวพราวพร่างยามแสงโรย

ลอดไล้ไรอุ่น
พลิ้วละมุน ห้อยโหย
ปลิดปลิว.. พลิ้วโอนยามลมโรย..
แผ่วพะพัด.. พลิ้วโชย.. งามตระการ

พิสุทธิ์ขาวราวเงินยวง
ยิ่งพิศ ยิ่งเพ่งครวญในงานสร้าง
ยิ่งประจักษ์ความคล้ายคลึง ตะลึงตะลาน
มวลมนุษย์ทุกผู้นาม ไยจะต่างจากหนึ่งแมลง

ฤาแมลงจะประเสริฐกว่า  
 [/i]


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 09 กรกฎาคม 2006 : 08:18:20



(http://www1.istockphoto.com/file_thumbview_approve/935128/2/istockphoto_935128_moon_and_flowers_vector.jpg)


ค ลี่ ฟ้ า . . .
โผทยานสู่นครเวหา..
ดาวประดับ.. งามระยับดาษดา..
แหวกว่ายหมื่นดารา ตามหาจันทราดายเดียว

เตือนท่านอย่าขวางข้า
หมื่นพันดาราข้าก็ไม่เหลียว
อัคคีร้อนรัดพันเกลียว
วารีลดเลี้ยว กล้าเกี่ยวข้าหรือไร!

ข้าจะชมจันทร์!
สิ่งที่หมายมั่น ไม่สำเร็จ เป็นมิได้!
ข้าจะร่ายมนต์ ดับดาวทั้งฟ้าให้เสื่อมคลาย
ใครกล้าท้าทาย ระแคะระคาย ขอเชิญ!


- - มังกรเกรี้ยวกราด - -


เมื่อมวลมิตรห่างหาย แม้สุราเลิศรสก็จางชืด..


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: น้องรานี ที่ 11 กรกฎาคม 2006 : 15:44:54
รักพี่เค


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 14 กรกฎาคม 2006 : 00:14:19
เกมส์ ฤา ไม่หรอกนะ

ชีวิตฉันไม่ใช่เกมส์

อย่าแม้แต่จะคิดให้ฉันเล่นอยู่ในเกมส์ของเธอ

ฉันไม่ชอบการวางแผน

โดยเฉพาะแผนการณ์อันมีเจตนามุ่งร้ายต่อผู้อื่น



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 16 กรกฎาคม 2006 : 09:31:34
เถอะนะ!!

เธอจะเรียกมันว่าอะไรก็ตามแต่

ทว่า ฉันจะเรียกมันว่า "วาทกรรม"

ที่ผ่านการแย่งชิงอย่างผู้มีชัย

ไม่ว่าจะอย่างไร

คงไม่เกี่ยวอะไรกับความรักของเรา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 19 กรกฎาคม 2006 : 22:10:49
รักทะเลเพลาค่ำ
     รักถ้อยคำที่ฉ่ำหวาน
รักเธอนิรันดร์กาล
     รักตราบนานกาลหายใจ
รัก รัก รัก รัก รัก  
      รักจะถักทอสายใย
รักจันทร์อันอำไพ  
      รักธารใสใกล้เรือนรัก
รักเรือนหอร่วมก่อเกื้อ    
      รักหน่อเนื้อเชื่อมั่นหนัก
รักมั่นมั่นในรัก            
      ปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก ตื่น ตื่น ตื่น
;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 กรกฎาคม 2006 : 09:54:58



       เมฆหมอกหม่นมนมัวสลัวม่าน
เพียงลมผ่านซ่านเจ็บหนาวเหน็บเนื้อ
เสียงสายธารทวงถามความจุนเจือ
ถึงการเอื้อป่าชัฎทุกผลัดใบ-  


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 20 กรกฎาคม 2006 : 19:17:00
รักกิ่งใบไม้ไหวในทุกกิ่ง

รักสรรพสิ่งในวันหวานชื่น

รัก รัก รัก รักเธอทุกวันคืน

รักใครอื่นหมื่นพันฉันไม่เคย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 22 กรกฎาคม 2006 : 09:23:19
น้องพร
สาวนุ้ยที่ร่วมงานกับฉัน
วันนึงเราไปซื้อของใช้กัน

น้องพร
บอกกับฉันว่า
"เราซื้อเข็มกลัดกะลาคนหล่ะอันไหม"
ฉันถาม
"ทำไมต้องเป็นกะลาหล่ะ"

น้องพร
เธอว่า
"เราจะได้มีกะลาคุ้มหัวกัน"

ฉันยิ้มกับความช่างคิดของเธอ
และบอกเธอไปว่า

"น้องพร
คนเราต่างมีกะลาคนละใบ
สำคัญใคร??
จะออกจากกะลาได้ก่อนกัน"

น้องพร
กุมมือฉันแน่น
ไม่พูดอะไร !!!


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 22 กรกฎาคม 2006 : 09:24:12
1. เธอ
มีผืนดินอันกว้างไกล
เธอ
มีผืนใจกว้างใหญ่กว่าผืนดิน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 กรกฎาคม 2006 : 16:15:18


    ใบไม้เจ้าเอยเคยผลิอ่อน
ผ่านลมร้อนแดดแรงแข่งกระแส
ทำหน้าที่อยู่ท่ามความปรวนแปร
จนกร้านแก่ขั้วหลุดลงทรุดดิน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 26 กรกฎาคม 2006 : 22:51:21
ดินเจ้าเอยหอมหวลชวนให้รัก

น้อยหนึ่งนักน้ำคำเจ้าจำมั่น

พี่กลิ้งกลอกแกล้งเจ้าสารพัน

เจ้ามิหวั่นนั่นประไรจึงได้รัก











หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 31 กรกฎาคม 2006 : 21:02:01


     ดอกหญ้าสีขาว  บานริมทางเท้า-หน้าบ้าน
ไม่มีใครปลูก ไม่มีคนคอยดูแล

   ยามนี้ได้ประจักษ์ว่า.ความไม่โดดเด่น...เป็นเกราะป้องภัย..
ความไม่ยิ่งใหญ่  ความธรรมดา...ช่างสวยงามยิ่ง
ในยามที่ชีวิต จะพินิจถึงสิ่งใด อย่างให้เวลา....


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: alittle_tree ที่ 01 สิงหาคม 2006 : 11:32:43

ปลิดปลิวหลุดร่อนกร่อนสำนึก
มิรู้สึกดีชั่วให้มัวหมอง
ไขว่คว้าอำนาจแลเงินทอง
ใครขวางข้องเหยียบย่ำมิสนใจ

ค่านิยมของพวกคนโฉดชั่ว
เห็นแก่ตัวเมามัวในสรรเสริญ
ปิดหูปิดตาตัวเองเดิน
ลุ่มหลงเพลินสู่ความชั่วเผาตัวเอง[/color]


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 01 สิงหาคม 2006 : 12:10:30
ดอกหญ้าหลากสี ขาวสลับเหลืองสลับม่วง
เรียงตัวอยู่ตรงเกาะกลางถนนที่ต้องเดินทางผ่านอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
งดงามเสมอในความรู้สึก

ในฤดูฝน
หยาดน้ำค้างเกาะดอกใบในทุกๆเช้า
ยิ้มรับแสงตะวัน จนแห้งเหือดไปในเวลาเที่ยง
หากรอยยิ้มนั้นยังคงประทับเสมอในใจใครบางคน

ในฤดูหนาว
หมอกจางๆยามเช้า
ดอกหญ้าและดวงดาวดูพร่างตา
ทว่าภาพนั้นกลับเย็นชื่นใจ

ในฤดูร้อน
ดอกหญ้าเริงร่าเต้นระบำไปตามสายลมแห่งฤดูกาล
ปลิวผ่านแตกกอออกหน่อใหม่ในฤดูถัดไป
โดยไม่สนใจว่าจะมีใครไยดี

ดอกหญ้าไม่ว่าในฤดูใด
ยังคงเป็นความงามละมุนละไมในใจใครบางคน
แม้ไร้คนดูแล


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 02 สิงหาคม 2006 : 22:54:11
ฝันดีคะ ทูนหัว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 03 สิงหาคม 2006 : 09:02:20
ตื่นเช้า
ลุกจากเตียง สวมเสื้อหนาวทับอีกตัว
ฟันไม่แปรง หน้าไม่ล้าง
คว้ากระเป๋าตังค์กะมือถือ
ขี่มอไซด์ไปตลาด

แดดอ่อนๆ
คนเบาบาง

เดินตรงไปที่ร้านปลาทู
.
นี่ ของไอ้แย้ว
เดินไปร้านปลาย่าง
.
นี่ ของน้องหมา

สะดุดตากะหัวมันขี้หนู
อดใจไม่ได้เลย
"แม่ค้า... ขี้หนู20"
ได้มาแล้ว  แกงส้มกะอะไรดี
เดินเลือก..
ปลามะยงดีกว่า

 :) :) :)
ชาวสวนลงจากภูเขา
แม่ค้าจากริมชายฝั่ง
แม่ค้าจากในเมือง
แม่ค้าชาวบ้านในพื้นที่



 
 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 สิงหาคม 2006 : 23:54:16
     
  ยัดความเชื่อใส่นิยมโดยสมมุติ
ด้วยแรงรุดเร่งแรงแห่งกระแส
ลืมปัญญาหลงประเด็นเห็นตัวแปร
ก่อนจะแก้การณ์ได้ก็สายเกิน

  ลืมภูมิหลังหลั่งเลือดอันเดือดพล่าน
เลือนตำนานนานเข้าราวผิวเผิน
การกอบกู้ชาติคืนผืนดินเดิน
สิ่งสรรเสริญยุทธหัตถ์อัจฉริยะ

  ประมุขแห่งศาสตร์ศิลป์ถิ่นสยาม
ทุบหม้อข้าวถ้วยชามใช่โทสะ
กลอุบายแยบคายหมายชนะ
รู้ภาวะรู้ตนไทยพ้นภัย

  การต่อสู้เปลี่ยนแปลงแห่งวิถี
กลยุทธ์วิธีย่อมมีใหม่
ระบบทุนนิยมอาจล่มไทย
เพียงเผลอไผลลืมคำพ่อว่า"พอเพียง"


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 สิงหาคม 2006 : 00:11:43

    ลูกนกร้องเสียงใส
แม่นกป้อนเหยื่อให้
ฟังเสียงเจ้าแล้วสุขใจ.....ทั้งสดใสในสำเนียง


เจ้าสุขเจ้าทุกข์ไหม?
ฟังสดใสทุกน้ำเสียง...กล่อมพฤกษ์รำลึกเพียง...เสียงเจ้ากล่อมห้อมหอไพร...

...เป็นนกจึงเสียงใส...คือคนผู้อยากได้..จับเจ้าเสียงใสมาใส่กรง-

   เป็นนกจึงเสียงใส....เสียงใสในกรงใส่

คือคนผู้อยากได้...จับเจ้าเสียงใสมาใส่กรง- ใส่กรงฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 10 สิงหาคม 2006 : 11:14:10
        เมื่อปีกกล้าขาแข็งเป็นแรงขับ
โบกขยับปีกเผยอละเมอฝัน
ถึงดวงดาวสุดฟ้าคว้าใฝ่ครัน
ดาวดวงนั้นแม่คว้าได้เพียงสายตา

  เมื่อเจ้าหวังทั้งมุ่งมั่นถึงวันใหม่
แม่ยอมรับอย่างเต็มใจในความกล้า
เลือดในอกนกไพรไกลพนา
ปีกแห่งความศรัทธาอย่ามีภัย

  แม่มีเพียงสายตามองหาเจ้า
จุดนัดพบที่ดวงดาวอันยิ่งใหญ่
ข่มทุกข์ร้อนซ่อนรับกับการไป
คาคบไม้มีไหมเมื่อไปถึง?


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 10 สิงหาคม 2006 : 11:23:34

    กี่กัดกร่อนก้อนหินแหว่งวิ่นป่น
แสนห่าฝนล้านแดดฤทธิ์แผดเผา
ธุลีหนึ่งผ่านกาลนับนานเนาว์
คนโง่เขลาเบียนบั่นแค่วันเดียว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 11 สิงหาคม 2006 : 20:14:46
เดินทางเข้าเมือง ทำธุระเสร็จ
ผ่านโรงเรียนที่เคยเรียนสมัยมัธยม
"คิดถึงจัง บรรยากาศเก่าๆ"
.
.
เดินผ่านประตู
ป้อมยาม
ถนน
อาคาร
"มาหาใคร เหรอครับ"
ลุงยาม!! นี่ลุงยังไม่เกษียณเหรอเนี่ย
"มาเยี่ยม อาจารย์นะคะ"
"เชิญเลยหนู ตามสบาย ยังเหมือนเดิมเลยนะ...เรา"
.
.
บันไดไม้ตรงนี้ เคยนั่งเล่นกับเพื่อนๆ หลังเลิกเรียนหรือทุกครั้งที่มีคาบว่าง
ตอนนี้ มันไม่มีแล้ว
มีกระเบื้องปูพื้นสมัยใหม่เข้ามาแทนที่

แต่กระไดขึ้นชั้น2 นี่ยังเหมือนเดิม
.
.
ภาพความหลังครั้งเก่ากลับมา
เคยเดินผ่านตรงนี้
เคยเรียนห้องนี้
ห้องพักครูก็ยังเหมือนเดิม
ปรับปรุง
เพิ่มความเย็นฉ่ำเข้าไป
ก็เท่านั้นเอง
แต่ส่วนใหญ่
ยัง....เหมือนเดิม

.
.
เดินส่งยิ้มให้คนที่นั่งในห้อง
แต่....
ผู้หญิง ผมขาว ร่างบอบบางคนนั้น
ได้แต่อึ้ง
"สวัสดีคะ อาจารย์"
"สวัสดี....."
.
.
.
"อาจารย์จำหนูไม่ได้จริงๆเหรอคะ"
"ตายจริง..."

.
.
รู้สึกได้จริงๆ ว่าครูทุกคนดีใจมากแค่ไหน
ที่มีศิษย์เก่ากลับมาเยี่ยม
มาทักทาย
.
.
 :)



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 13 สิงหาคม 2006 : 21:41:42
   

     รักเอ๋ยเคยหวังกระทั่งว่า
ถึงตาถึงยายก่อนตายจาก
กลับกลายร้ายร้างมาห่างพราก
ทิ้งซากรักไว้ได้อาลัย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 14 สิงหาคม 2006 : 19:58:42
ที่รัก วันนี้หลับสบายจังเลย
นอนยังไม่ทันเต็มอิ่มเลย
โดนปลุกแระ
ปลุกขึ้นมา
อาบน้ำ กินข้าว

 



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 24 สิงหาคม 2006 : 23:58:59


 
     ล้มเลิกหรือล้มเหลวใช่เลวบ้า
เกณฑ์กฎหรือยถาคุณค่าไหน
ต่างก็เป็นรู้เช่นความเป็นไป
ซ่อนซึ่งหัวใจซ่อนใครกัน

   ยังรู้รับกับรักอันรันทด
ยังจำบทวันชื่นคืนสวรรค์
การกล่าวลาแล้วลับกับแสงจันทร์
ใช่นิรันดร์พรุ่งนี้มีแสงทอง

   

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 สิงหาคม 2006 : 00:17:46
 

    ลูกหลาน
เคยเล่นซนบนลานหน้าบ้านนี้
ครั้งหนึ่งซึ่งวันนั้นเคยมี
วันนี้ผู้เฒ่าดูเศร้าหม่น

   ทรงจำ
ย้ำและย่ำยิ่งสับสน
พวกเขาเติบใหญ่ไกลบ้านตน
หรือเล่นซนบนลานหน้าบ้านใคร?




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 27 สิงหาคม 2006 : 20:13:09
งั้นช่วยดูแลดวงตาของฉันให้ดีก็แล้วกันนะ ...

ข้าพเจ้ากลับสะเทือนใจยิ่งนัก.. สายลมแห่งความหวัง..



ข้าพเจ้าเพ้อรำพันอีกคราแล้ว..
แด่ท่าน "แสงสนธยา"
ท่ า น ผู้ เ ป็ น เ จ้ า ข อ ง หั ว ใ จ รั ก แ ห่ ง ข้ า

ประจักษ์!!
ข้าพเจ้าประจักษ์มาเนิ่นนานแล้ว..

แสงสนธยามิได้มีอยู่จริง

..... รอยต่อระหว่างห้วงทิวา และ ราตรี..

ฉะนั้น..

ท่านต่างอย่างไรกับภาพลวงตา






[/i]


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 สิงหาคม 2006 : 21:13:23
 
   หลายครั้งเคยคลั่งไคล้ได้สัมผัส
ความซ่อนเร้นก็เด่นชัดถนัดว่า
แท้ที่เห็นที่เป็นเช่นมายา
เสียศรัทธาสิ้นแล้วทุกแถวทาง

   เธอเป็นเธอฉันเป็นฉันในวันเริ่ม
ยิ่งกลับเพิ่มอัตตามาขัดขวาง
วิสัยหม่นมนมัวสลัวราง
เหมือนหมอกพรางลางเลือนเตือนการลา

  เด่นและชัดเลือนลางแปรอย่างนี้
นัยวิธีวิถีแสวงหา
หากสมเหตุสมผลหรือมนตรา
อย่าเสียดายเวลาก็แล้วกัน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ใครคนหนึ่ง ที่ 30 สิงหาคม 2006 : 00:16:16
คนดี

ด้วยชีวีจงมุ่งมั่นและฟันฝ่า

ฝันเติมฝันล่วงวันอันอ่อนล้า

เถิดข้างหน้ามีความหมายไว้ว่ารอ

รอคนเก่งคนกล้ามาสรรค์สร้าง

เล่าถึงบทการเดินทางอย่างทดท้อ




อย่าลืมมาแต่งต่อนะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 04 กันยายน 2006 : 21:14:00


     แดดยามสาย
อุ่นสบายฟ้าสวยใส
ความงามอยู่ท่ามไพร
ล้วนยิ่งใหญ่ในสมดุล



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 กันยายน 2006 : 13:41:01


   เช้าวันเสาร์ ที่ในสวน
ผีเสื้อล้วนชมมวลดอกไม้
แว่วเสียงหัวเราะแผ่วไกล
เสียงแห่งป่าไพร..ยังไม่คุ้นเคย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 05 กันยายน 2006 : 19:52:02


     ตะวันรอนรอนว่าลาฟ้าแล้ว
หรีดหริ่งแว่วบรรเลงเพลงพลบค่ำ
นกคืนคอนก่อนฟ้าทาสีดำ
คนคืนหนำหลังน้อยคอยเวลา

   ในเช้าตรู่ฟ้ารุ่งของพรุ่งนี้
แกะเม็ดพืชพันธุ์ดีจากห่อผ้า
ทีละหนึ่งหย่อนไว้ให้เวลา
อีกหลายปีข้างหน้าคือป่างาม

    ชีวิตนี้มีวันอันเสื่อมถอย
สร้างรูปรอยแทนตนการพ้นข้าม
หนึ่งลาแล้วล่วงลับกับโมงยาม
ประจักษ์ความงามงดขึ้นทดแทน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 กันยายน 2006 : 23:12:57
                  ชะตากรรม

    มายาย้อนหลอนหลอกยอกสำนึก
ทุกรู้สึกหวาดหวั่นพรั่นผวา
ทั้งเลือนลางพรางพรายเหมือนไร้ตา
ไขว่และคว้าควานคว้างอย่างฟางเฟือน

    เศษแห่งเสี้ยวภวังค์ยังรำลึก
มโนนึกนำจิตพินิจเคลื่อน
วัฏจักรวงกตกบฎเกลื่อน
สะท้อนเหมือนบ่งว่า..ชะตากรรม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 07 กันยายน 2006 : 15:33:08
หัวข้อ โดย ตอบ อ่าน ข้อความล่าสุด
  สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.  &laquo; 1 2 ... 44 45 &raquo;   คนเช็ดเงา.  673   9999   06 - 09 - 2006, 23:12:57  โดย คนเช็ดเงา.
9999
เลขสวยด้วยมือใคร
แต่ให้แน่ใจว่า10000 ด้วยมือเรา
ฮิ้วววววววววววววววววววว  ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 07 กันยายน 2006 : 15:36:21
หัวข้อ โดย ตอบ อ่าน ข้อความล่าสุด
  สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา. &laquo; 1 2 ... 44 45 &raquo; คนเช็ดเงา. 674  10000  วันนี้ เมื่อ 15:33:08
โดย วาส

 ;D ::)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 กันยายน 2006 : 19:42:33
++++


     แว่วเพลงว่าวันนี้นางหนีหาย
ทิ้งพี่ชายช่างทำใจดำหนอ
เจ้าหลบเร้นซ่อนหายได้แต่รอ
เพลงใครหนอเหมือนจะย้ำทำร้ายเรา...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 กันยายน 2006 : 19:45:56


    ฝนหล่นพรำฉ่ำชื่นผื่นดินชุ่ม
เขียวชะอุ่มพฤกษ์ไพรไสวสด
เมื่อน้ำฟ้าถวิลร่วงรินรด
คนรันทดท่ารอหนอน้ำใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 กันยายน 2006 : 20:06:46


   ความคับแค้นแสนเข็ญก็เห็นอยู่
รู้ทั้งรู้เต็มทียังยีย่ำ
ใครกันหนอใครกันนั้นกระทำ
ถึงล่วงล้ำวิถีชีวีชน

   รากจะหยั่งลิ้มใดในดินดาน
ที่สูหว่านสารพิษผลิตผล
ที่สูหว่านหวานฉาบกำซาบชน
ท้ายหวังผลทำลายหมายกอบกุม

   มองเถิดมองชนชั้นอันกั้นแบ่ง
เห็นไหมเห็นเทือกแง่งง้างต่างขุม
วิกฤติทุกหย่อมหญ้าล้วนบ่ารุม
ใครเร่งสุมไฟใครโหมไหม้เมือง

   



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 กันยายน 2006 : 20:30:07


    สวนรก  ความรู้สึกยุ่งยาก
ถางเองคงไม่ทัน  วัชพืชโตเร็วกว่าไม้ปลูกเสมอ
พรุ่งนี้ ต้องจ้างคนมาถาง
วันนี้ ...นั่งคิดถึงพรุ่งนี้ สวนสวยสะอาดตา...สบายใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 กันยายน 2006 : 21:17:05


         สามัญแห่งดำรง
ชีพคงย่อมฟันฝ่า
มิท้อรอชะตา
แกร่งกล้ากว่ากาลกลืน

คือกรอบที่ครอบคลุม
ซอกมุมมิมีฝืน
วารวันฝันผ่านคืน
หยิบยื่นย้ำสลาย

สั้นยาวก็สาวทอด
รู้รอดอย่าริร้าย
เพราะผลล้วนลับวาย
ความตายยุติธรรม

เวลาฆ่าทุกสิ่ง
มิหยุดนิ่งเลื่อนถลำ
เร้นรอยไร้เงื่อนงำ
เข็มวนซ้ำนาฬิกา

คือกรอบรายรอบเกี่ยว
คือเสี้ยวของต้นกล้า
เกิดดับกับเวลา
รู้คุณค่าการดำรง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 12 กันยายน 2006 : 19:26:34
               1....

    น้อยนักหรือรักน้องปองถนอม
ใดยีย่ำมิจำยอมย่อมปกป้อง
กระทั่งหวังกี่ชีพวายการได้ครอง
เคียงคู่น้องพิศวาสมิคลาดแคล้ว

   น้อยใจนักรักนี้พี่มีให้
กลับขับไสไกลห่างเนื้อนางแก้ว
สายสวาทสัมพันธ์นั้นสิ้นแล้ว
แววมณีทิพย์ทองของหัวใจ

   ไปไกลลับดับสูญที่พู้นฟ้า
มิอาจอยู่สู้หน้าผู้มาใหม่
มาทับสิทธิเจ้าของครองดวงใจ
ที่ต้นโศกสุดท้าย..ทางสายนั้น

             2

   มีเรไรร้องร่ำลำนำร่าย
เพลงสวดส่งคนตายสิ้นไร้ขวัญ
ท่ามมืดงำดำอับดับนิรันดร์
พลีร่างอันชีพไร้ให้หนอนกิน





   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 16 กันยายน 2006 : 19:44:09

    น้ำคำใครกัน...เหมือนน้ำค้าง..
พรายพร่างกลางจันทร์...จนสั่นไหว
ปลุกเส้นหญ้าฟื้นตื่น...ชื่นชูใจ
สางสายหายไป...จะมาอีกไหม?....คอย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 16 กันยายน 2006 : 19:51:11

    นกใหญ่ตัวหนึ่ง..
ร่อนลงมาจับกิ่งไม้
ก้านกิ่งสั่นไหว
นกนิ่ง...
ไม้นิ่ง...
ครั้นโผบินจากไป...
ทิ้งความสั่นไหว..
อีกครั้ง...


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 กันยายน 2006 : 20:23:17

  ประทานมาแต่ฟ้า
โลมหล้าล่องลำธาร
ประตูฤดูกาล
เสียงขานรับสรรพสำเนียง
..........

   นั่น!ตำนานแห่งผู้กล้า
ดูอ่อนล้าแต่มิเลี่ยง
ขานรับกับพอเพียง
หรือความเสี่ยงว่า อดตาย
+++++++++++
   โพ้น!
ใครตะโกนไล่ใครไปให้พ้น
ใครยื้อแย่งย่ำใครใครด้านทน
ใครจำนนใครต่อต้านสังหารใคร


    นี่!
ดูพืนพันธุ์เหง้าดีแตกกอใหม่
คือชีวิตงดงามต้องถามใคร
คือชีวิตแลกขายไร้ราคา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 18 กันยายน 2006 : 18:54:22
สุขสันต์(วันคล้าย)วันเกิดคะ...ทูนหัว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 กันยายน 2006 : 19:34:36



   คือผีเสื้อเสรีปีกสีสด
งามงดหลายลายระบายสี
ร่ายรำฟ้อนว่อนฟ้าอวดมาลี
ป่ายังมีกลกามความสัมพันธ์

   สัมพันธ์เพื่อเอื้ออุ้มความชุ่มชื้น
เพื่อแผ่นผืนดินน้ำทุกความฝัน
เพื่อดำรงคงเผ่าเทือกเหล่าพันธุ์
อัศจรรย์ปีกบางสร้างตำนาน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 กันยายน 2006 : 19:33:21


     คนดี
นับนาทีที่ผ่านกาลกระแส
ศรัทธานั้นมั่นคงตรงดวงแด
หาได้แปรเปลี่ยนไปอย่างไรเลย




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 23 กันยายน 2006 : 07:06:00
กลิ่นกรุ่นของกาแฟยามเช้า

ระหว่างเราสองคน

เป็นความจริงหรือความฝันที่รอวันผ่านพ้น

จึงยังสับสนในวันนี้

เก็บใบเมเปิ้ลมาฝาก

แม้ฟากฟ้าไกลแต่จะมอบให้ถึงที่

หากเธอยังปล่อยกาลผ่านไปอย่างไม่ไยดี

รักที่มี...คงจบไปกับใบไม้นั่น


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 กันยายน 2006 : 21:10:01
   
   
    ดาวเดือนเลือนลาฟ้าแล้ว
โฉมแก้วแววมณีพี่เอ๋ย
นิทราอาลัยไฉนเลย
ก่อนเขนยเกยร่างกลับร้างกัน

   รสสัมผัสรัดรึงตราตรึงจิต
รอยจุมพิตพิศวาสวาดฝัน
เคยชมชื่นคืนดาวพราวจันทร์
หนาวสั่นหวั่นหวาดแทบขาดใจ

    โอ้.เวรกรรมจำพรากจากนิ่มน้อง
พี่หมองมัวจิตคิดเสียใหญ่
เจ้าจะสุขทุกข์บ้างอยู่อย่างไร
กลัวใครไหนกระทำย่ำยี

   ทั้งห่วงหวงจำห่างจากนางน้อง
ครรลองแห่งชีวิตลิขิตนี้
กฎแห่งกรรมชะตาฤาข้ามี
ถึงซากผีก่นร่ำเฝ้าคร่ำครวญ

    เมื่อมีใจรักแล้วแก้วตาเอ๋ย
อุทิศเพียงเคียงเขนยนวลสงวน
กี่ชาติหน้าว่าหวังยังคู่ควร
พรากจากนวลโศกร้าวเศร้าวิญญาณ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 26 กันยายน 2006 : 14:09:09
น่าสงสารจัง....


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 กันยายน 2006 : 19:58:25
.

   ฝนหล่นสายสะเทือนเหมือนเฟือนฟ้า
หลั่งน้ำตาฟูมฟายระบายหมอง
เศร้าสุดใจใดหนาไหลบ่านอง
ชีวิตต้องร่วมฟ้าชะตากรรม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 กันยายน 2006 : 21:15:39



    ฝากถ้อยคำย้ำเตือนมาเยือนเจ้า
อากาศหนาวตากลมจงห่มผ้า
ก่อนหลับตาฝันดียามนิทรา
ยินพี่ยาบอก..รัก..อีกสักครั้ง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ทางผ่าน ที่ 30 กันยายน 2006 : 13:02:33
สายแห่งลม..ไม่เคยบอกใคร.ว่า...จะกลับมาที่เดิม
แต่ทุกครั้ง...ลม..ก็พัดกลับมา...โดยไม่มีแม้คำสัญญาให้รอคอย....
แวะมาทักทาย...............ทางผ่าน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 01 ตุลาคม 2006 : 09:37:29
บอกว่าจะโทร......ก็โทร
ปิดเครื่อง........คงอยู่ที่โรงไม้สินะ
ออกกำลัง...ได้เหงื่อแต่เช้า


เย็นนี้....อยากชวนไปวิ่ง
พี่ใส่NIKE
น้องใส่adidas
ดีมั้ย ;D ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 ตุลาคม 2006 : 19:51:05
สายแห่งลม..ไม่เคยบอกใคร.ว่า...จะกลับมาที่เดิม
แต่ทุกครั้ง...ลม..ก็พัดกลับมา...โดยไม่มีแม้คำสัญญาให้รอคอย....
แวะมาทักทาย...............ทางผ่าน

  สายลมวเนจร  เร่ร่อนมิผ่อนพัก
เรียวไม้ได้ประจักษ์  รู้รักและรู้รอ

  ขอบคุณ ทางผ่านครับ
 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 02 ตุลาคม 2006 : 18:59:53
เย้!!!!!!!!  ได้ไปสวนแล้วววววว :D :D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 06 ตุลาคม 2006 : 11:51:08
กินข้าวเที่ยงกันได้แล้ว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 ตุลาคม 2006 : 20:04:18

    ทุกก้าวที่เท้าวางคือทางนั้น
จดฝั่งฝันหรือหลงสู่ดงไหน
แลสับสนหลากหลายสายทางใคร
ฝนห่าใหญ่ล้วนกลบเลือนลบรอย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 ตุลาคม 2006 : 10:58:59


     เก็จแก้วน้ำค้างกลางไพร
แววใสวาวพราวราวหญ้า
สวมศอกอร้อยมาลา
สง่าสวยเรียงเคียงดิน

   



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 ตุลาคม 2006 : 14:03:05


ป่าใหญ่ไพรกว้างกลางขุนเขา
เท้าเราทอดวางคือทางหนึ่ง
ทุกที่ๆเท้าวางคือทางซึ่ง
จะไปถึงที่หมายนั้นได้ไหม?

สายตาเคยเห็นไกลถูกไพรกั้น
ทิศตะวันดวงนั้นอยู่ตรงไหน
ทีละก้าวทีละย่างอย่างเข้าใจ
ชีวิตไซร้หลงทางไม่ต่างเลย





หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 21 ตุลาคม 2006 : 11:39:22
ก้าวไปเถิดผู้กล้า
เมล็ดพันธุ์อาจท้าลมฝน
บ่มเพาะความเป็นตัวตน
เป็นต้นเป็นผลดอกใบ

เงียบงามคือความสำเร็จ
ต้นกล้าเมล็ดพันธุ์ใหม่
ไม้งามป่างามตามใจ
ประชาอยู่ได้...เพราะเธอ



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 ตุลาคม 2006 : 11:56:02

    คนหาปลาออกล่าเหยื่อ
เมื่อน้ำเหนือไหลบ่า
ในน้ำนั้นมีปลา
เหนือไร่นานั้นมีน้ำ

   ฤดูกาลแห่งชีวิต
วิปริตหรือเงื่อนงำ
ใครก่อใครรับกรรม
การกระทำของใครใด

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 30 ตุลาคม 2006 : 23:34:48


   ผ่านเวลาเลยล่วงหลายห้วงแล้ว
หายใจแผ่วผ่อนรินสิ้นแรงหลัก
สู้ลำเค็ญเข็นกร้านมานานนัก
การผ่อนพักเพียงหมายว่าไร้ค่า






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 พฤศจิกายน 2006 : 11:59:08

    เห็นอะไรไหมในงานเขียน
ที่พากเพียรเรียนรู้สู่เสนอ
มุ่งสนองคุณค่ามาสู่เธอ
อ่านแล้วเจอเจอไหมอะไรนั้น

เพียงมองเห็นเป็นอยู่รับรู้โลก
ทั้งเสี้ยวโศกส่วนสุขมิใช่สวรรค์
ธรรมดาทั้งมวลล้วนสามัญ
ผ่านแนวคิดของฉันเท่านั้นเอง

   







หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 01 พฤศจิกายน 2006 : 23:03:10


เมื่อภาพที่ท่านเห็นคือความขุ่นมัวและบิดเบือนด้วยอารมณ์และความเยาว์วัยของท่านเอง
ข้าพเจ้าก็ไม่มีหน้าที่และสิทธิใดๆจะแก้ไข
แม้ปรารถนาเพียงใด ...ก็ไร้อำนาจที่จะกระทำ

 
ข้าพเจ้าได้แต่หลับตาและก้มหัวยอมรับชะตาตามลิขิตของฟ้าเบื้องบน
เช่นเดียวกับหัวใจรักที่ไม่ทราบว่าเนิ่นนานเพียงใดจะลืมได้..
 
ท่านอาจจะคิดว่ามันง่ายดาย
ถูกแล้ว... ข้าเคยพูดกับท่านว่าง่ายดาย
แต่นั่นหมายถึงการลืมหัวใจของข้ารวมทั้งท่านด้วย
 
ลำบากเพียงแต่ว่า ข้าพเจ้าอยากลืมหัวใจ... แต่ต้องการเก็บท่านไว้ทรงจำก็เท่านั้น

 
 
ไร้ความสำคัญ ....เพียงใด
พอแล้ว.. ไม่จำเป็นต้องเอื้อนเอ่ย ท่านไม่จำเป็น
เพียงเห็นแววตาท่าน  ข้าพเจ้าก็เข้าใจ..
...
..
 
 ว่าทุกอย่างจบสิ้นแล้ว
 
..
 



ส า ย ล ม
วอนท่านพัดพาหัวใจของข้าไป
ปล่อยให้ชิ น ช า ซึมซับความว่ า ง
จนบางสิ่งบางอย่าง เ ลื อ น ห า ย
เพื่อข้า จะเป็น 'ข้า' อีกครั้ง...
[/i][/size]


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 พฤศจิกายน 2006 : 11:30:12
.

   วาจาเจ้าประเมินเสียเยี่ยงนี้แล้ว
จิตวิญญาณเจ้าตระหนักต่อสิ่งใด

   ลมเอยลมหนาวคราวพัดโบก
ล้อโลกลิ่วล่องเหนือท้องทุ่ง
ไหวเอนระเนนข้าวเขียวเรียวคุ้ง
คือทุ่งกสิกรรมการทำกิน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 พฤศจิกายน 2006 : 11:37:02


   แสงฉายให้เห็นเป็นเงาไม้
สุมทุมพุ่มใต้เงาไม้สลัว
หลับในนกนอนซ่อนตัว
ลมรัวกวัดใบไหวกราว

   เมฆหมอกบอกตาว่าฟ้าสวย
เกื้อกูลอำนวยแห่งห้วงหาว
ฝนโปรยโรยอ่อนร่อนพราว
รุ้งราวลิขิตจิตกร

   รอยรูปธรรมสื่อสัมผัส
รมณียทัศน์สลายหลอน
ฟ้ากว้างว่างไร้สลายตอน
นกนอนตื่นนอนร่อนปีกบิน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 พฤศจิกายน 2006 : 18:42:53


     พันพรือละทีนี้
โฉมฤดีของพี่เอ๋ย
พกความบอบช้ำมาตามเคย
ทรามเชยยอดรักจึงจักจำ

   จำไหมใจเจ้าที่เจ็บปวด
ร้าวรวดปวดแผลราวแส้กระหน่ำ
หวดเหี้ยมเกรียมโหดลงโทษซ้ำ
จงจำจงจำ...เถิดดวงใจ

    รักเจ้ากว่าสิ่งใดรู้ไหมเล่า
ยามเจ้าทุกข์ร้อนบทตอนไหน
พี่เจ็บกว่าเจ้าจงเข้าใจ
จำไว้จำไว้นะ...คนดี


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 04 พฤศจิกายน 2006 : 21:13:23


   ใบเอ๋ย...ใบไม้
ร่วงรายจากต้นมุ่งหนไหน
ซบดินกลิ่นกรุ่นพออุ่นใจ
สายลมไล้ลิ่วพาล่องวารี

   ใบเอ๋ย...ใบไม้
กระแสสายสินธูสู่วิถี
สายน้ำนั้นคือเส้นอย่างเช่นนี้
เจ้ายินดีใช่ไหม?ไปด้วยกัน

   ใบเอ๋ย...ใบไม้
ฉันก็คล้ายเรือน้อยลอยล่องฝัน
ตายจากต้นพ้นเถาว์เหล่าเทือกพันธุ์
ไหลท่องฝันสายธารกาลเวลา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ดอกไม้ ปานพาน ที่ 05 พฤศจิกายน 2006 : 16:34:34
ชีวิตมีดีชั่ว
หากเมามัวกิเลสหนา
รักโลภโกรธหลงพา
ธรรมดาจึงทุกข์ทน
นี่แหละคือชีวิต
ยามหลงผิดคิดสับสน
ร่ำรวยหรือยากจน
หนีไม่พ้นปัจจัยตา
ยื้อแย่งก็เท่านั้น
อภัยกันเลิกอิจฉา
กรรมใครกรรมมันนา
โปรดเมตตาต่อกันเทอญ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 07 พฤศจิกายน 2006 : 17:31:07
ฟังนะคนดี

ใจดวงนี้มั่นคงเสมอ

เสียงเพรียกแห่งจิตวิญญาณขานเรียกแต่เธอ

รัก...และรักเสมอ...ตลอดกาล

 :'( :'(


 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 07 พฤศจิกายน 2006 : 19:50:37
            น้ำค้างร่ำ

    แว่วเพลงว่าลาก่อนแดดร้อนแล้ว
ความวาวแวววาววับระยับแสง
เหนือท้องทุ่งราวเพชรเม็ดสำแดง
ก็เหือดแห้งระเหยเผยคราบไคล

   ฉันเคยมาที่นี่นะที่รัก
มาทายทักสวมศอกอหญ้าใส
ให้เธอชื่นรื่นรินก่อนสิ้นใจ
สุรีย์ใสสาดส่องจำต้องลา

    คงเรียวหนึ่งซึ้งค่าคำว่ารัก
จงผ่อนพักหักเล่ห์เสน่หา
อีกประเดี๋ยวสายลมรักก็จักมา
หอบหน้าที่ศรัทธามาโลมเธอ

    จากไกลคราวนี้รู้ดีว่า
หมดเวลาค่านี้ที่เสนอ
โลกร้าวร้อนเกินกว่าฉันกลั่นรักเธอ
การพบเจอเพรียกถามความสมดุล


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 08 พฤศจิกายน 2006 : 23:55:10
ฟังนะที่รัก

เราต่างผ่านเรื่องราวของความรักมาแล้ว

รสแห่งรัก

กับความจริงเชิงประจักษ์...ฉันไม่แน่ใจว่ามันจะสมดุลย์กัน

แต่ในระดับการเรียนรู้เรื่องราวของความรัก

จากหลงเป็นรัก...จากรัก...กลายเป็นความเข้าใจ

ฉันเชื่อว่าเราสองคนเห็นสิ่งเหล่านี้

ในระดับใกล้เคียงกันหรือเข้าใจตรงกัน

รักของเราวันนี้

จึงไม่เหมือนวันนั้น...ไม่มีรูปแบบ

ไม่กำหนดขอบเขตความสัมพันธ์

เหมือนไม่มีเป้าหมาย...เหมือนไม่มีอนาคต

หากแต่ทุกอย่างถูกบรรจุไว้

ในใจของเราสองคน

คงไม่ต้องบอก...รักเธอทุกวัน...ใช่ไหมที่รัก


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 09 พฤศจิกายน 2006 : 19:46:49

    ความทรงจำนำสู่สบสมัย
น้อยคุ้มใหญ่บัดนี้วิถีทบ
เร่งรุดหน้าล่าฝันพลันสยบ
ไกลใช่พบกลับคืนฟื้นลำเนา

   หนอ..ไฟฝันวันวัยใสช่วงโชติ
สว่างโรจน์แกร่งกล้าทว่าเขลา
ย่อมย่อยยับอัปราประสาเยาว์
สิ่งยั่วเย้ายุหยอกหลอนหลอกเลือน

    ย้อนรอยเท้าคืนทางทุกวางเท้า
ฝันถึงดาวจันทร์รุ่งเหนือทุ่งเถื่อน
ล่องลมหนาวหอบดินหอมมากล่อมเตือน
เร่งเร้าวันคืนเรือนเถิดหวังรอ

    รอ..อดีตเด็กน้อยสร้างรอยไถ
รอ..เพื่อให้คุณค่ามากกว่าขอ
แปรทุ่งร้างสร้างรอยไทฟ้าใสทอ
การสานต่อยุคสมัยใครสืบแทน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 10 พฤศจิกายน 2006 : 19:52:17


    ยุคสังคมนิยมอย่างงมงาย
อารยะจึงไร้รอยวิวัฒน์
แสวงทรัพย์โอ่สินสิ้นศีลสัตย์
กาลวิบัติยุคยากวิบากกรรม

    วิปโยคหนอโลกเคลื่อน
ซ่อนปมเงื่อนเลื่อนถลำ
ทอทาบอาบสีดำ
อธรรมทาบสาปผู้คน

    ผู้คนผู้ทนทุกข์
เข็ญขุกทุกแห่งหน
สิ้นทางจักสร้างตน
เหตุและผลผู้เสียภูมิ

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 10 พฤศจิกายน 2006 : 23:29:17
ถ้าไม่มีเธอ    คงไม่มีฉัน
เธอผู้แสนดี
รักฉันอย่างหมดหัวใจ
พร้อมจะให้ในทุกสิ่ง....สิ่งที่สามารถจะหาได้

มีหลายคนชื่นชมที่เธอเก่งเหลือเกิน
เธอมีหลายสิ่งที่น่าทึ่ง
บทบาท หน้าที่มากมายในชีวิต
เธอเป็นลูกสาวดูแลพ่อแม่ยามแก่เฒ่าได้เป็นอย่างดี
เธอเป็นพี่สาวที่ดูแลส่งเสียน้องหลายคน
เธอเป็นภรรยาที่ภรรยาที่สุดจะรักและเข้าใจสามี
แต่สำหรับฉัน
เธอเป็น.....แม่ที่ฉันรักเสมอ

สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดครบรอบ 50 ปี คะแม่ :)
ขอให้แม่มีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์
ยิ้มหวานๆ หัวเราะเสียงดังแบบนี้
มีเงินทองเยอะๆ
มีความสุขกับการซื้อของแจกเพื่อนๆ
และเอวที่ลดลงนะจ๊ะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 พฤศจิกายน 2006 : 19:11:57
ถ้าไม่มีเธอ    คงไม่มีฉัน
เธอผู้แสนดี
รักฉันอย่างหมดหัวใจ
พร้อมจะให้ในทุกสิ่ง....สิ่งที่สามารถจะหาได้

มีหลายคนชื่นชมที่เธอเก่งเหลือเกิน
เธอมีหลายสิ่งที่น่าทึ่ง
บทบาท หน้าที่มากมายในชีวิต
เธอเป็นลูกสาวดูแลพ่อแม่ยามแก่เฒ่าได้เป็นอย่างดี
เธอเป็นพี่สาวที่ดูแลส่งเสียน้องหลายคน
เธอเป็นภรรยาที่ภรรยาที่สุดจะรักและเข้าใจสามี
แต่สำหรับฉัน
เธอเป็น.....แม่ที่ฉันรักเสมอ

สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดครบรอบ 50 ปี คะแม่ :)
ขอให้แม่มีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์
ยิ้มหวานๆ หัวเราะเสียงดังแบบนี้
มีเงินทองเยอะๆ
มีความสุขกับการซื้อของแจกเพื่อนๆ
และเอวที่ลดลงนะจ๊ะ


    ทุกวันฉันรักแม่
แท้และเป็นอยู่เช่นนี้
กตัญญูกตเวที
สำนึกนี้ด้วยหัวใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 พฤศจิกายน 2006 : 19:18:55


    อุดมการณ์เคยมีไว้ที่ไหน
กุมถือไว้อย่างไรหรือไม่ถนัด
ขวางประโยชน์ควรจะเป็นเห็นชัดชัด
จึงขว้างซัดเสียไกลหายไปแล้ว

    ใครจะบ้าล้าหลังสังคมเก่า
ควรเร่งเร้าก้าวหน้าอยู่หน้าแถว
การแข่งขันท้าทายทุกสายแนว
สำเร็จแล้วเพื่อนเราเขาได้ดี

    ทั้งหน้าที่การงานการเป็นใหญ่
ทั้งใครใครเกรงนักในศักดิ์ศรี
ทั้งทรัพย์สินอิ่มเอมสุขเปรมปรีดิ์
เป็นเศรษฐีจากอำนาจ..ข้าราชการ

    เพื่อนเอ๋ย..มือเพื่อนมันเปื้อนเลือด
แดงเดือดเชือดล่าฆ่าประหาร
เพื่อนเอ๋ย..เพื่อนทิ้ง..อุดมการณ์
เป็นมือมารล้างอย่างไรก็ไม่........แล้ว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 11 พฤศจิกายน 2006 : 19:30:49


    เรียงร้อยถ้อยอักษร
ลำนำกลอนมากล่อมขวัญ
ฝันฟ้าดาราจันทร์
ราตรีอันระยิบพราย

    ห่างพรากจากนิ่มน้อง
มนหม่นหมองมิรู้หาย
ลมเอยรำเพยพาย
พาคำนึงฝากถึงเธอ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 14 พฤศจิกายน 2006 : 19:11:41
    มองเถิดมองสังคมอันซมซุก
เข็ญขุกทุกข์เข็ญเป็นวิถี
รายได้น้อยใช้สอยมากกว่ามี
กี่วิธีพับล้มไม่สมดุล

    หนี้หนอหนี้ตีค่าว่าชีวิต
ถูกปล้อนปลิดริดรอนว่อนปลิวฝุ่น
ไร้น้ำหนักล่องลอยคอยอรุณ
หรือล้วนแล้วลมทุนจักพัดพา

    เถอะ!ธุลียังมีประโยชน์
ผู้ตอบโจทย์แห่งสายลมกล้า
ไร้รูปรอยเคลื่อนไหวในเวลา
ผงเข้าตานั่นหล่ะ..แรงลม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 14 พฤศจิกายน 2006 : 19:16:58


   ฉายซ้ำภาพประวัติศาสตร์
อำนาจถูกแย่งยึดแล้วโอนถ่าย
โธ่เอ๋ย! ผลลัพธ์สุดท้าย
ยังหาใช่.....ประชาชน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 15 พฤศจิกายน 2006 : 19:11:01

   เขียวเอยเขียวขี่ม้า    ครองเมือง
เขียวกลุ่มเขียวประเทือง   ยิ่งแท้
รับตำแหน่งการเมือง    หมายมุ่ง
หมายมั่นปัญหาแก้   แก่ได้รอยเดิม

   เขียวเอยเคยคิดไหม  การวางใจในบทบาท
เขียวยื้อเขียวพิฆาต  มีอำนาจใช้อย่างไร


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 16 พฤศจิกายน 2006 : 21:17:12

     อุดมคติความคิดฝันฉันยังอยู่
ตระหนักรู้แม้ว่าอ่อนล้านัก
ในสังคมซมซานเหนื่อยงานหนัก
อุดมการณ์ผ่อนพักบางเวลา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 16 พฤศจิกายน 2006 : 21:34:47
..


     ยามรักดอกไม้ก็สวยหวาน
ท้องฟ้าเหมือนม่านเสวยสวรรค์
รอบกายหอมสิ้นสรรพสารพัน
ยามชังโลกสั่นร้าวเศร้าสะเทือน


 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 พฤศจิกายน 2006 : 20:43:07


    ความรักเอ๋ยเคยไหมไม่วิตก
หวาดระทกว่ารักจักหักร้าง
กายจากพรากหรือไม่ใจจืดจาง
กลัวอ้างว้างอย่างไรหากไร้เธอ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 พฤศจิกายน 2006 : 20:25:22

   ฝนเอยฝนตก
เสียงนกเงียบหาย
รถติดมากมาย
วุ่นวายเสียงเมือง

   คำรามเครื่องยนต์
คำรณคำเมือง
กระด้างกระเดื่อง
ขุ่นเคืองรำคาญ

   น้ำนองถนน
ใจคนร้าวราน
แล้งใจเจือจาน
สันดานดิบเมือง

   

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 พฤศจิกายน 2006 : 16:42:27


    สวัสดีตอนบ่ายใกล้เลิกงาน
คิดถึงบ้านอบอุ่นข้าวกรุ่นหอม
ไม้กระถางได้ชื่นชมและดมดอม
ช่วยชุบย้อมยืนอยู่ได้สู้งาน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 พฤศจิกายน 2006 : 19:56:16


   ร้าวระทมซมซุกทุกข์ซ้ำ
โหมกระหน่ำบ่าโบยจนโหยไห้
ล่วงเลยกาลผ่านวัยดูจะไร้
ซึ่งความหมายเคลือบแคลงแสวงหา

    ลงจากเรือนเลือนจากพรากวิถี
จรลีลัดทุ่งมุ่งไขว่คว้า
หันหลังให้ความแร้นแค้นแม้นมารดา
ส่งสายตาอวยชัยให้ลูกชาย

   นักเดินทางสู่ทางสร้างความหวัง
ภาพความหลังความจนทำหล่นหาย
เร่แรมรอนร่อนระหกระทกกาย
เพียงสุดท้ายหลงกลพ่ายมนต์เมือง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 21 พฤศจิกายน 2006 : 00:23:28

 (http://img707.photo.163.com/miisxiwang/17049733/2434101913.jpg)

สร้อยฟ้า...
ประกายดารางามยิ่ง
ฤๅผลิกถิ่นจากสรวงสู่ดิน
ฟังบรรเลงเพลงพิณ ยามนิทรา

ดูพระจันทร์รูปเคียวเกี่ยวกิ่งไม้
หริ่งเรไรร้องร่ายไปตามข้า
เอื้อมมือหวังคว้า...ดวงดารา
มิต่างมนุษย์นามา...ทุกนาม  

(http://web.mit.edu/jpnet/ji/gifs/200x200/3217.gif)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 พฤศจิกายน 2006 : 14:41:06


    ฝันถึงเจ้าดาริกาแต้มฟ้าพราย
ระยิบระยับรายเรื่อเรืองแสง
ศิวิไลซ์โคมประดิษฐ์ผิดสำแดง
ฝันถึงแสงนวลเจ้า....คราวแรมรอน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 พฤศจิกายน 2006 : 19:42:59


    ลูกชายชาวนาของแม่เอ๋ย
ไฉนเลยฉลาดหรือปราดเปรื่อง
ชูน้ำใจไมตรีที่กลางเมือง
กลายเป็นเซื่องโง่งันไม่ทันเขา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 พฤศจิกายน 2006 : 19:53:27


   หนึ่งน้ำใจน้อยนิดแม้นคิดเอื้อ
การจุนเจือการุณก่อคุณค่า
ให้เพื่อโลกงดงามตามเวลา
เสียเพื่อสร้างศรัทธาสาธุชน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 22 พฤศจิกายน 2006 : 20:41:34


   ข้าสัญจรไปในโลกกว้าง
ทิ้งรอยทางรวดร้าวทุกก้าวผ่าน
น้ำตาหยดรดทุกข์ทรมาน
เซซังซมซานเนิ่นนานมา

    ข้าสัญจรไปในโลกกว้าง
หลบหนีบางอย่างใช่แสวงหา
และมิหวังสุดท้ายที่ปลายฟ้า
จึงเวลามิได้ให้สิ่งใด

   เร่ร่อนรอนแรมอยู่เช่นนี้
จากที่หนึ่งถึงที่ทบสมัย
โลกกว้างและวันคืนที่ผ่านไป
ยังแต่ความสงสัยในเส้นทาง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 22 พฤศจิกายน 2006 : 21:12:40
หลับ............
นอนหลับ ฝันดีนะที่รัก

ค่อยมาอ้อนกันต่อพรุ่งนี้นะ
จุ๊บบบบบบบบบๆๆๆๆๆๆๆ




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 พฤศจิกายน 2006 : 20:21:38


    เช้านี้ที่ชายหาด
คลื่นโถมสาดซัดซ่าเข้าหาฝั่ง
เมฆทะมึนฟ้าครืนคลื่นลมคลั่ง
เรือลำน้อยใครยังออกฝั่งไป

   ฉะนี้......
เป็นวิถีชีวิตที่ยิ่งใหญ่
มิใช่สิ้นทางเลือกแต่อย่างใด
หากกล้าหาญหัวใจใช่ระแวง

  ฉะนั้น....
ความหวาดหวั่นหามีไม่ในแสวง
มิเอ่ยอ้างคำใดให้เคลือบแคลง
ลม.แม้นแรง....คลื่นใต้น้ำ...จักข้ามไป


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 23 พฤศจิกายน 2006 : 21:48:48
 ;D
น้อ..นอน..กันเถอะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 พฤศจิกายน 2006 : 16:12:01
 รินรินรมลมพร่ำเพียงฉ่ำหอม
กลิ่นพะยอมฉมทรวงดอกดวงไหน
ฤาเทพาอารักษ์แสร้งปักใจ
เสกมนตร์ไพรให้หลงพงพนา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 30 พฤศจิกายน 2006 : 11:22:48


     รอนแรมนิราศน้องนางแก้ว
เหมือนสิ้นแววมณีชีวีไฉน
ธาตุสี่พี่แทบสิ้น ดิน น้ำ ลม ไฟ
เป็นทาสใจไหวหวั่นและฝันร้าย

  ฝันเอยเคยชิดสนิทน้อง
ขวัญเอยกลับหมองมิรู้หาย
เวรกรรมจำพรากมาจากกาย
เสียหาย เสียใจ เท่าไหนกัน

  ล้าแล้งแรงใจไฉนนี่
ดั่งดวงชีวีพี่จักสั้น
ค่อยค่อยตรอมตรมตายมิตายพลัน
เพียงนั้นใจตกนรกแล้ว---ฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 ธันวาคม 2006 : 19:42:16
                ยุค

   เราและเขาแก่และเยาว์ผู้ร่วมยุค
สัมผัสทุกสภาวะ ณ ขณะนี้
เรียกว่าความเจริญหนึ่งที่พึงมี
หรือคือความอัปรีย์เสื่อมศรี-ธรรม

   ผู้แก่เฒ่าเล่าย้อนตอนเยาว์ย่าง
อ้างความต่างวันนี้เห็นเป็นระส่ำ
เสียสังคมล่มสลายไร้อารยธรรม
เหมือนมีกรรมเกิดมาเห็นความเป็นไป

   เติบโตอย่างท้าทายมิได้ทุกข์
ผู้เยาว์แห่งยุคสุขสมัย
ความเปลี่ยนแปลงมีให้เห็นมิเว้นไป
ปรับเปลี่ยนได้ทุกภาวะ-สถานการณ์

   เราและเขาแก่และเยาว์ผู้ร่วมยุค
ร่วมทุกข์สุขสังคมผสมผสาน
หนึ่งทรงจำหอมหวานอดีตกาล
หนึ่งลิ้มหวานหอมใหม่โลกใสจริง

   ผู้เฒ่าเอย..เล่าขานตำนานเก่า
ลูกหลานเราฟังเถิดประเสริฐยิ่ง
เราเป็นมาจากไหน?อ้างใด-อิง
พินิจสิ่งวิบัติ-วิวัฒนาการ ฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 01 ธันวาคม 2006 : 23:17:02
ไปเที่ยวไหนก็ได้
ใช่-ขอแค่เป็นเธอ
เราสองคน

นั่งคิดๆ
ก็ไม่มีที่ไหน
จะเท่า
บ้านลุงได้หรอก

ฉันหวังว่า
เราจะได้ไปกันอีก


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 ธันวาคม 2006 : 09:55:39
         แล้ง
           
    หล่นเอยหล่นมาจากฟ้าใหญ่
ตกเอยตกในแผ่นดินนี้
ไหลเอยไหลมาเพราะป่ามี
น้ำเอยน้ำปรี่ก็รี่ไหล

  ไหลไม่เป็นที่จึงถูกขวาง
กั้นทางเอาไว้มิให้ไหล
ท่วมทุ่งนาไร่ก็ท่วมไป
กรุงเทพท่วมได้อย่างไรกัน

   สิทธิเหนือกว่าภูมิภาค
คนอื่นลำบากมิใช่ฉัน
กรุงเทพคุณค่าอเนกอนันต์
สงวนสิทธินั้น...คือไร้น้ำ (ใจ)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 ธันวาคม 2006 : 10:12:24

    เมื่อข้าพเจ้ามาถึง.........สำเหนียกแรกที่ต้อนรับคือความผิดหวังอย่างชัดเจน  ใช่ล่ะ- ในเมื่อข้าพเจ้าเดินทางมาที่นี่ด้วยความคาดหวังทั้งพยากรณ์บางสิ่งไว้อย่างสวยงาม มันเป็นการพยากรณ์ที่ผิดคาดและเลวร้ายในสถานการณ์จริง...จัญไรแท้-มันเป็นจินตนาการส่วนตัวต่างหาก ที่นี่มันเป็นอย่างนี้ ริยำทำนองนี้มาช้านาน ความสวยงามมันเกิดขึ้นในใจ  หาใช่ภาพจริง วิถีจริงที่ดำเนินอยู่นั่นเล่า
   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 04 ธันวาคม 2006 : 22:03:51
ที่รัก
นอนดึกติดต่อกันหลายๆคืน
ไม่ดีนะ
รีบเข้านอนเถอะ
น้องเป็นห่วง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 04 ธันวาคม 2006 : 23:19:40
กลับมาอ้อนกันต่อเถอะนะ
คิดถึงง
ได้เจอกัน เห็นหน้ากัน
ได้กอดกัน
ได้กินข้าวด้วยกัน

 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 05 ธันวาคม 2006 : 00:01:05
คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง
คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง
คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง
คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง
คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง
คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง
คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง
คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง  คิดถึง
รู้มั้ย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 05 ธันวาคม 2006 : 20:54:11
ทุกวัน เวลาที่ห่างกัน
ตอกย้ำ ว่ารักเธอมากแค่ไหน

เฝ้าคอย อย่างน้อย...ขอให้ได้ยินเสียง
สักนาที


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 05 ธันวาคม 2006 : 21:41:51
หลับฝันดีคะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 06 ธันวาคม 2006 : 07:57:24


    เราสั่งสมความขมขื่นเป็นพื้นฐาน
ประวัติศาสตร์การรุกรานยังสานแผ่
ประเทศมีพรมแดนแบ่งแคว้นแท้
สงครามแปรเปลี่ยนแบบแยบวิธี


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 06 ธันวาคม 2006 : 22:39:09
นอนห่มผ้า กอดอุ่น
บวกรักละมุน มอบให้
ชื่นใจจัง :)

นอนฝันดีนะ  ทูนหัว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 08 ธันวาคม 2006 : 22:05:59
พักผ่อนเถิด.....คนดี
พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า

เก็บแรงเอาไว้
ลุยยยยยย.....ทั้งวัน
(อิอิ...ใส่ปุ๋ย)

จุ๊บๆๆๆๆ
หลับฝันดีนะจ๊ะ
 :) :) :)




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 10 ธันวาคม 2006 : 21:43:06
แค่ได้ยินว่าจะไปบ้านลุง  น้องก็ดีใจ
ยิ่งไปถึง ก็อิ่มใจ (อิ่มพุงด้วย)

ดีใจที่ได้นั่งข้างๆเวลาเธอขับรถ
ดีใจที่ได้ชงกาแฟให้
ดีใจที่ได้ไปจ่ายตลาด
เตรียม ทำกับข้าวให้เธอกิน
ดีใจที่ได้ตั้งโต๊ะกินข้าว
ดีใจที่ได้ดูแล...

คืนนี้หลับฝันดีนะจ๊ะ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 10 ธันวาคม 2006 : 21:49:18
"โทรไม่ได้เลยนะ ลุงบ่นกะป้าตลอดว่าเราสองคนหายไปเลย"
สงสารลุงจังเลย
ว่าแล้วเชียว ต้องคิดถึงเรามากแน่ๆ

อยากไปอิกจัง :)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 14 ธันวาคม 2006 : 11:55:00


     เหลาไม้ลายวงเป็นกงล้อ
กลึงก่อกระดุมหุ้มกระเปาะ
โค้งวงตรงศูนย์ให้หมุนเหมาะ
ลากเลาะลัดสร้างทางชีวิต


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 15 ธันวาคม 2006 : 20:48:59


    จึงวันนี้มิใคร่จะใฝ่ฝัน
ปล่อยคืนวันผ่านไปอย่างไร้ค่า




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 28 ธันวาคม 2006 : 21:21:21
หลับฝันดีนะจ๊ะ ทูนหัวของน้อง
จุ๊บๆๆๆๆๆๆๆๆๆ :)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 ธันวาคม 2006 : 19:55:29


     ข้ามิใช่คนสัญจรและร่อนเร่
ร้องลำนำกล่อมเห่เร่หาฝัน
แสวงหาค่ามนุษย์อเนกอนันต์
ถึงฟ้าฝันโค้งรุ้งพรรณราย

     


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 10 มกราคม 2007 : 15:58:15

     อยู่กอทอมอ   แต่ใจเฝ้ารอวันหลบคืนบ้าน
อยู่กรุงตั้งใจทำงาน  เก็บซ่อนอาการข่มความคิดถึง
ลูกแม่ชาวเล   ห่างเสียงเห่สายลมอื้ออึง

นอนหลับก็ยังฝันถึง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 15 มกราคม 2007 : 14:04:07
น้ำ...นิ่ง
กิ่งไม้...ร่วงหล่นกระทบผิว...กระเพื่อม
เป็นวง...เป็นวน
บทกวี...นิ่ง
คน...จ่อมจมอยู่ในวาทกรรม
ปัญญา...ปรัชญา
เพิ่ม...ลด ตอบสนอง
ณ สมัย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 15 มกราคม 2007 : 20:22:09


   เขียนบทกวีชื่อความเงียบ
ลีลาเรียบง่ายใต้สำนึก
ย่อมผู้ประพันธ์ไม่รู้สึก
ระลึกบ้างบางคราวฝัน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 15 มกราคม 2007 : 21:03:44
ฟากฟ้า...มีฝันให้เธอคว้า

นิทรา...มีฝันให้เธอใฝ่

บทกวี...รอการร่ายจากใจ

ให้เธอว่าย...ให้เธอวาด...สาตลีลา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 16 มกราคม 2007 : 07:26:25
ฉันรักคนเจ้าปัญญา...เธอเป็นคนเจ้าปัญญา
ฉันรักเธอ...หรือ...ฉันรักปัญญาของเธอ

ฉันรักบทกวี...เธอเขียนบทกวี
ฉันรักเธอ...หรือ...ฉันรักบทกวีของเธอ

ฉะนี้แล้ว
โลก...จึงไม่ร้างเพราะมีรัก


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 มกราคม 2007 : 12:09:26


    สวัสดีความทุกข์เศร้ารันทด
ช่างซื่อสัตย์ไม่กบฎต่อชีวิต
มั่นคงดังเงาต้อยตามติด
สวามิภักดิ์ต่อชีวิตอันบัดซบ

   ทักทายกันทุกวันเวลา
จวบจนป่าช้าฝังซากศพ
ผู้จากไกลใครเขามาเคารพ
ไปสู่ภพล่วงทุกข์สวัสดี


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 24 มกราคม 2007 : 23:03:43
รอ  ออ  รอ




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 24 มกราคม 2007 : 23:52:13
"บุรุษไม่ควรแต่งงานแต่งการ
แต่ควรมีความรักอยู่เสมอๆ"
ออสการ์ ไวล์ หาญกล้ากล่าวเช่นนี้ได้
เพราะเขาเป็นเกย์

พิบูลย์ศักดิ์ ละครพล

 ;D  ;D  ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 25 มกราคม 2007 : 16:30:28
"บุรุษไม่ควรแต่งงานแต่งการ
แต่ควรมีความรักอยู่เสมอๆ"
ออสการ์ ไวล์ หาญกล้ากล่าวเช่นนี้ได้
เพราะเขาเป็นเกย์

พิบูลย์ศักดิ์ ละครพล

 ;D  ;D  ;D

    กล่าวเช่นนั้น  ป้องกันกรณีเป็นชู้กับเกย์ทั้งแนวคิดทำลายสถาบันครอบครัวเป็นภัยต่อการดำรงของมนุษย์ชาติอย่างยิ่ ง เห็นแก่นรกเถอะ!  เขาควรจะเป็นลูกนอกสมรสทั้งถูกทอดทิ้ง ให้ขันทีใจบุญรับอุปการะ  ลูกไอ้ดอกเอ๋ย


ถ้าเป็นเช่นนั้น...สงสาร!!!เขาชะมัดเลย
555
 ;D ;D ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 กุมภาพันธ์ 2007 : 11:46:14


     เขายิงปืนแม่นมาก  แต่ไม่เลือกว่าเป้าชนิดไหนควรยิง ไม่ควรยิง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 03 กุมภาพันธ์ 2007 : 11:02:03
เราจะพบกันอีกไหม
หรือไกลแล้วไกลลับผ่าน
วันนี้ที่แท้คือวันวาน
จดจารในความทรงจำ
เราจะจากกันตรงนี้
กลางไพรวิถีเถื่อนถ้ำ
ต่างเลือกหลุมพรางชะตากรรม
ลำพังในโลกส่วนตัว
กับแผลร้าวลึกคนละแผล
ร่ำไห้หรือแค่ยิ้มหัว
ที่นี่ที่ใจเต้นรัว
เรากลัวที่อื่นเพียงไร
ที่นี่แม้กลายเป็นอื่น
เราพร้อมหวนคืนที่นี่ไหม
รักษาที่นี่สักที่ไว้
นัดพบหัวใจซึ่งไกลกัน
เราจะพบกันอีกไหม
อย่างน้อยก็ในขณะฝัน
แอบหวังอ้างว้างอยู่อย่างนั้น
ระฆังลาแห่งนิรันดร์คงเรียกเรา !

ไพวรินทร์ ขาวงาม

ฉันอ่านบทกวี และคิดถึงเรา
"รักษาที่นี่สักที่ไว้
คือที่หัวใจเราเจอกัน"


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: *~* RiSaE *~* ที่ 04 กุมภาพันธ์ 2007 : 21:19:08
ฝากสายลมบอกว่าคิดถึง

ฝากตำลึงบอกว่าเป็นห่วง

ฝากรักไปกับไปกับดาวนับล้านดวง

ฝากดูหวยพุ่มพวงให้ที


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 08 กุมภาพันธ์ 2007 : 09:54:14

    หนึ่งทรามวัยใสซื่อยึดถือสัตย์
อย่างแจ่มชัดชอบธรรมนำชีวิต
ในวิถีที่ระวังความพลั้งผิด
ท่ามวิปริตแปรปรวนล้วนสังคม

   อยู่อย่างง่ายง่ายงามตามสมควร
คนทำสวนสรรค์สร้างอย่างสั่งสม
ประสบการณ์งานหนักก็จักบ่ม
ค่านิยมรักถิ่นแผ่นดินเดิม

   อันเมืองหลวงศิวิไลซ์เคยไปอยู่
เคยต่อสู้เมืองศึกอันฮึกเหิม
มีความดีคือจุดด้อยย่อยยับเยิน
เมืองหน่ะเพลินเธอนั้นหน่ายพับพ่ายพัง

   เกิดบ้านนอกบ้านนาประสาซื่อ
มายึดยื้อแสวงใดสิ่งหวัง
ล้วนคำถามถึงชีวิตประดาดัง
ถามเพื่อตั้งความหมายให้ตนเอง

    จึงวันนี้ที่นี่ที่มีอยู่
..................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 08 กุมภาพันธ์ 2007 : 20:45:37

กลับมาแล้ว...หรือคนดี
กลับมาที่หัวใจเราเจอกัน
กลับมาเร่ขายฝัน
กล่อมพระจันทร์ให้หลงเคลิ้ม

กลับมาแล้ว...หรือคนดี
กลับมาครั้งนี้คือการเริ่ม
สานความรักให้หนักแน่นกว่าเดิม
กลับมาเติมหัวใจ...ให้เต็ม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: *~* RiSaE *~* ที่ 09 กุมภาพันธ์ 2007 : 23:29:56
สายลมโบกโชยเบาๆ

คืนนี้มันช่างเหงาในใ จ

ตอนนี้เธอจะคิดถึงกันบ้างมั้ย

แต่ชั้นคิดถึงแทบขาดใจ... รู้บ้างมั้ยคนดี


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: อาฟู่ ที่ 10 กุมภาพันธ์ 2007 : 10:10:08
จะกล่าวซึ่งอัศจรรน์คืนจันทร์แจ้ง
จะขอแย้มธรรมหลักการอรุณสาง
หมื่นโอกาสสิ้นร่องรอยให้เลือนลาง
ให้เป็นทางได้พบเห็นเป็นคนเดิม

ใจข้าดั่งดวงจันทร์ฤดูศารท
บ่อสะอาดเบียวขจีสีสดใส
ใช่สามารถเปรียบเทียบกับสิ่งใด
แล้วจะให้ข้ากล่าวได้อย่างไร

ลำห้วยเขียวธารน้ำสะอาดใส
นำพาให้ยะเยือกจันทร์งามขาว
เงียบๆรู้จิตย่อมแจ้งสุกสกาว
สังเกตราวภาวะว่างสงบจริง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2007 : 15:58:18
สายลมโบกโชยเบาๆ

คืนนี้มันช่างเหงาในใ จ

ตอนนี้เธอจะคิดถึงกันบ้างมั้ย

แต่ชั้นคิดถึงแทบขาดใจ... รู้บ้างมั้ยคนดี


   สายลมบางเบา  พัดผ่านคนเหงาก็ยิ่งเหงา
ข้างกายกลับไร้ร่างเงา  ของเขาคนดี  คนนั้น


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2007 : 16:08:18
จะกล่าวซึ่งอัศจรรน์คืนจันทร์แจ้ง
จะขอแย้มธรรมหลักการอรุณสาง
หมื่นโอกาสสิ้นร่องรอยให้เลือนลาง
ให้เป็นทางได้พบเห็นเป็นคนเดิม

ใจข้าดั่งดวงจันทร์ฤดูศารท
บ่อสะอาดเบียวขจีสีสดใส
ใช่สามารถเปรียบเทียบกับสิ่งใด
แล้วจะให้ข้ากล่าวได้อย่างไร

ลำห้วยเขียวธารน้ำสะอาดใส
นำพาให้ยะเยือกจันทร์งามขาว
เงียบๆรู้จิตย่อมแจ้งสุกสกาว
สังเกตราวภาวะว่างสงบจริง

  ใจเจ้าราวจันทร์กระจ่างแจ้ง
ส่องสำแดงแสงธรรมลำนำหนึ่ง
ในเงียบงันภาวะอันรู้ซึ้ง
ประหนึ่งน้ำนิ่งนอนตะกอนจม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: *~* RiSaE *~* ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2007 : 21:49:49
 Happy valentine

เอาดอกไม้ชนิดที่พี่ชอบมาฝาก

ลั่นทมพันธ์นี้ตะเองชอบ เค้าก็ชอบ

(http://images.google.co.th/images?q=tbn:Diuxg3A_cEm8_M:http://www.khonmuang.com/cpg/albums/userpics/normal_leelavadee01.jpg)


รูปนี้ เค้าชอบตรงที่มันอยู่ริมหาด ได้บรรยากาศดีเนอะ


(http://images.google.co.th/images?q=tbn:1PI6qKSga3YjjM:http://www.tonkeian.com/images/1122473625/img2.jpg)


[stream=0,0]http://www.dreampoem.com/midi/th/014.mid[/stream]



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 14 กุมภาพันธ์ 2007 : 13:52:55


    หอมกลิ่นลั่นทมวาเลนไทน์              หอมถึงคนให้อย่างรู้ค่า
หอมหวานกลิ่นรักประจักษ์เวลา  หอมกว่าถวิลแม้นสิ้นใจ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 16 กุมภาพันธ์ 2007 : 10:45:38


    นกเสรี

ย่อมมีที่มา  แต่ไม่รู้ที่มา

โผปีกลง  เกาะจับกิ่งหว้า

ต้นหว้าใหญ่ในผืนป่า

ออกผลละลานตา

หรือจงอยปากพบสิ่งแสวงหา?

หลายวันต่อมา

มีรังนกสร้างใหม่  ห้อยแขวนกิ่งหว้า

งูเขียวจ้องมอง  ไม่วางตา

เหยี่ยวใหญ่เวียนว่อน  เวิ้งฟ้า

นกเสรี   ไม่รู้หรือชะตา?

หอมหวานในรสชาติผลหว้า

ไม่รู้ความเป็นไป -มีที่มา-ไม่รู้ที่มา

ปีกโปรย หล่นบนลานหว้า - -ยิ่งกว่าเสรี.......




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: อาฟู่ ที่ 16 กุมภาพันธ์ 2007 : 16:48:36
จะกล่าวซึ่งอัศจรรน์คืนจันทร์แจ้ง
จะขอแย้มธรรมหลักการอรุณสาง
หมื่นโอกาสสิ้นร่องรอยให้เลือนลาง
ให้เป็นทางได้พบเห็นเป็นคนเดิม

ใจข้าดั่งดวงจันทร์ฤดูศารท
บ่อสะอาดเบียวขจีสีสดใส
ใช่สามารถเปรียบเทียบกับสิ่งใด
แล้วจะให้ข้ากล่าวได้อย่างไร

ลำห้วยเขียวธารน้ำสะอาดใส
นำพาให้ยะเยือกจันทร์งามขาว
เงียบๆรู้จิตย่อมแจ้งสุกสกาว
สังเกตราวภาวะว่างสงบจริง

  ใจเจ้าราวจันทร์กระจ่างแจ้ง
ส่องสำแดงแสงธรรมลำนำหนึ่ง
ในเงียบงันภาวะอันรู้ซึ้ง
ประหนึ่งน้ำนิ่งนอนตะกอนจม

ข้าหมิงฮุ่ยยืนชี้จันทร์กลางกิ่งหยาง
มุ่งเดินทางไร้อักษรไร้รูปลักษ์
เขาคิชกูฏปลุกอุบลงามประจัก
คนเช็ดเงาท่านคือใครเดินทางใด


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: อาฟู่ ที่ 16 กุมภาพันธ์ 2007 : 17:00:17


    หอมกลิ่นลั่นทมวาเลนไทน์              หอมถึงคนให้อย่างรู้ค่า
หอมหวานกลิ่นรักประจักษ์เวลา  หอมกว่าถวิลแม้นสิ้นใจ
  ดอกไม่ต้องแสงจันทร์ยามราตรีแปร  ถึงงามแต่เสียดายไร้กลิ่นหอม
  เปรียบพฤษากลางใจข้างามอ่อนช้อม    ส่งกลิ่นหอมบทบังกลิ่นลั่นทมเอย    


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: *~* RiSaE *~* ที่ 18 กุมภาพันธ์ 2007 : 16:42:38
วันนี้ ... เหนื่อยไหม????????


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2007 : 10:49:16


    หมิงฮุ่ย....

      ข้าหนึ่งสามัญชนค่นแค้น
ณ ดินแดนดงเทือกเขาหลวง
ตัวตนข้าไร้สาระทั้งปวง
แต่มีดวงใจให้วรรณกรรม

   อีกข้าก็ขี้คร้านจะคิดเขียน
เฝ้าวนเวียนจ้องจันทร์ทุกคืนค่ำ
กระทั่งคืนแรมยังกระทำ
ในมืดดำข้ามีหัวใจไว้มอง.....


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: อาฟู่ ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2007 : 16:52:05


    หมิงฮุ่ย....

      ข้าหนึ่งสามัญชนค่นแค้น
ณ ดินแดนดงเทือกเขาหลวง
ตัวตนข้าไร้สาระทั้งปวง
แต่มีดวงใจให้วรรณกรรม

   อีกข้าก็ขี้คร้านจะคิดเขียน
เฝ้าวนเวียนจ้องจันทร์ทุกคืนค่ำ
กระทั่งคืนแรมยังกระทำ
ในมืดดำข้ามีหัวใจไว้มอง.....

   สามัญชนอยู่อย่างสมถะย่อมพบสุข
หากเปลียบข้าทุกข์เพียงใดใครรู้ไหม
ทุกค่ำเช้าหวันเอกาทุกห้องใจ
จะมีใครสักคนไหมรู้ใจจริง
    มากาลนี้ได้รู้จักประทับจิต
ปลื้มปิติยินดีสักเพียงไหน
อยากทราบว่าท่านทุกข์สุขอย่างไร
เชิญท่านได้ตอบมาหากไม่รบกวน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 กุมภาพันธ์ 2007 : 16:31:29


    ในวิถีที่เห็นไม่เป็นอื่น
ยังหยัดยืนมิจำยอมตัวย่อมรู้
ศรัทธาหนึ่งนับนานกาลฤดู
น้ำตาพรูมากครั้งยังมั่นคง

    ในความเปลี่ยนรูปแปลงแห่งกระแส
ในความแปรกลับกลายชวนให้หลง
ทั้งเงื่อนงำปริศนาพางุนงง
ความเชื่อมั่นยังซื่อตรงทุกองคา

   จึงเป็นเช่นสิ่งแปลกปลอมส่วนผสม
ในสังคมวิสัยไปข้างหน้า
ลืมกำพืดยืดยาวเหง้าที่มา
มิกลายพันธุ์ถูกตราว่าล้าหลัง

   ล้าหลังแล้วดัชนีตัวชี้บ่ง
ยังดีกว่าลุ่มหลงคล้ายคลุ้มคลั่ง
ใช้ความอยากนำใจไม่ระวัง
วันหนึ่งพลั้งพลาดพังทั้งสังคม

   คือสังคมเชื้อร้ายได้บาดแผล
เกิดภูมิแพ้สังคังเข้าสั่งสม
เจ็บปวดร้ายตายห่าดีกว่าซม
บ่อนระบมเบียนบิ่นสิ้นกระบวน

   ยังยืนหยัดที่เห็นเป็นเช่นนี้
โลกยังมีทรงกลมอย่างสมส่วน
การวนคือการเคลื่อนโลกกระบวน
จุดทบทวนรอบหนึ่งซึ่งตัวเอง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2007 : 13:00:25
จากเปอร์เซีย - อินเดีย - คลองท่อม - แหลมโพธิ์ - ออกแก้ว - จีน

5 กลุ่มอารยธรรม
 
ตามสัญญา

บททดสอบบนเส้นทาง "คุณค่าคำว่ารัก"

รอการพิสูจน์ หรือ

"เวลา" จะเป็นผู้ตอบคำถาม จากต่อเดี๋ยว - ต่อโพลก - ต่อรือ - ชาติหน้า



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2007 : 22:13:27


    ไม่ชัดจึงเรียกประวัติศาสตร์  
กรณีพิพาทรอพิสูจน์
เอาหลักฐานเพียงแค่คำพูด
แท้คือสูตรอิงอ้างเข้าข้างเอง

5=
555


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2007 : 09:19:05
จริงสินะ!!!
ประวัติศาสตร์ไม่ใช่เรื่องจริง
เพราะความจริงของโลกใบนี้คือ"ความไม่มีอยู่จริง"
แม้ความอยู่จริงยังไม่มี

การกล่าวอ้างใดใด
ล้วนมาจากการสร้าง"ภาพตัวแทน"
เราจึงอุปโลกน์เอาว่านั่นจริง นี่ไม่ใช่ความจริง

กระทั่งคำกล่าวที่ว่า"ผมรักคุณ"..."ฉันรักคุณ"
ณ เวลานั้น มิใช่เวลานี้
จึงไม่มีอะไรที่เป็นจริง

บทสนทนาคนบ้านฉันจึงมักลงเอยแบบนี้ทุกคราวไป

"ไป่ไหน"
"ม่าย....ไปหลาดเดี๋ยว"

คิดไม่ถึงคำสนทนาสั้น...สอนปรัชญาฉันทุกวัน
"ขี้ห๊อกทั้งเพ"

 :-X :-X :-X






หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: อาฟู่ ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2007 : 20:09:40


    ไม่ชัดจึงเรียกประวัติศาสตร์   ปัจจุบันเช่นไรตัวตื่นรู้
กรณีพิพาทรอพิสูจน์   ดีแต่พูดไม่พิสูจน์แหล่งอ่างอิง
เอาหลักฐานเพียงแค่คำพูด  แม้ไร้รูปความจริงแท้คือสิ่งเห็น
แท้คือสูตรอิงอ้างเข้าข้างเอง  ขึ้นเรือแพถึงเขตฝั่งพึงละจริง

5=
555


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 13 มีนาคม 2007 : 16:20:52

   หมายว่าใช่ลงเห็นเช่นอย่างนั้น
จึงหมอกควันแห่งมายามาหลอกหลอน
กว่าเนื้อแท้หมดจดทุกบทตอน
เผยสิ่งซ่อนแจ่มชัดสัจธรรม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: *~* RiSaE *~* ที่ 15 มีนาคม 2007 : 13:22:12
 ไปเที่ยวเขาหลวงกันไหมจ๊ะ...

เดินป่าๆๆๆ ลุยๆๆๆๆ กางเต๊นท์นอน โอ๊ยยยยยมีความสุขจริงๆ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: *~* RiSaE *~* ที่ 15 มีนาคม 2007 : 13:23:57
แบบว่า ต้องการคนนำทางอ่ะ 5555555


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 เมษายน 2007 : 23:59:34


    ท่ามความมืดแห่งราตรี
สรรพชีวีนิทราสถาน
กระท่อมกวียังมีงาน
จดจารเรื่องราวเล่าชีวิต

   ถ่ายทอดเรื่องราวผู้นิทรา
ฉกฉวยเวลาอย่างถือสิทธิ์
เขาเหล่านั้นล้วนเนรมิต
ให้ฉันประดิษย์ลงบันทึก

   พรุ่งนี้พวกเขาต่างก็ตื่น
ปลุกโลกให้ฟื้นครื้นครึก
แปลก แยก แตก ห่าง ต่างรู้สึก
ฉันเพียงบันทึกทุกบทตอน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: bot ที่ 04 เมษายน 2007 : 00:30:38
วันนี้ ... เหนื่อยไหม????????
ไม่เหนื่อย :)


หัวข้อ: Re:คนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: bot ที่ 04 เมษายน 2007 : 00:34:06
   
แวะมาดูค่ะ ;D  ชื่นชมๆ พี่ทั้ง3 คน  แต่งเก่งกันมากเลย
 ชอบอ่านกลอนแนวนี้นะคะ  แต่แต่งไม่ได้  ปรัชญา ..
ไม่เข้าใจ  ไม่รู้เรื่องจริงๆค่ะ บางคำยังต้องเปิดพจนานุกรมเล้ยยย
แล้วโพสต์มาให้อ่านอีกนะคะ    :)
   
ชื่อไร ;) ;) ;) ;) ;) ;) ;)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 23 เมษายน 2007 : 22:47:25
                                                                                                    22 กุมภาพันธ์ 2550
 ช่วงสาย แดดเปรี้ยงๆ อากาศร้อนมาก
วัดพระบรมธาตุ จังหวัดนครศรีธรรมราช
ถนนสายหลักในเมืองใกล้ๆวัดพระธาตุถูกปิด
เดินลงจากรถสองแถว เดินต่อไปอีก 300 เมตร

ตรอก ซอย เต็มไปด้วยรถ จอดกันเต็มหมดแล้ว
ตั้งใจจะเข้าทางประตูหลัง
ทหาร ตำรวจ ยืนกันเต็มไปหมด พร้อมกับโบกมือเป็นสัญญาณว่าเข้าไม่ได้
โอเค...งั้นเดินวนไปเข้าทางประตูหน้าอิกก็ได้
เดิน......เดิน..........แล้วก็เดิน


ผู้คนมากมายก็เดินสวนทางกันไปมา
ทุกคนมีอุปกรณ์คลายร้อนอยู่ในมือ
ร้อนจริง จริง

เดินพลางก็กดชัตเตอร์ไปพลาง
กด กด กด


อ้าว  ประตูข้าง เข้าได้นี่นา
เข้าทางนี้แหละ
ประตูข้างทางทิศใต้ของวัดพระธาตุ ร้านขายของที่ระลึก งานหัตถกรรม

โห........ทำไมคน  มันถึงได้มากมายขนาดนี้
เดินผ่านลานวัดพร้อมกับผู้คนอิกเป็นร้อยๆ
เดินไปทางทิศเหนือเรื่อยๆ
ผ่านองค์พระธาตุก็ เห็นเต็นท์สีขาว สีน้ำเงิน-เขียว
เหมือนงานชาวบ้านทั่วๆไป

อย่าคิดว่าจะเดินไปหาที่ว่างในเต็นท์นะ
ไม่มีแล้ว

ไม่รู้จะเดินไปไหนแล้วด้วย
ทุกตารางเมตรที่มีร่มเงาถูกจับจอง
หันซ้าย แลขวา
ตรงนี้แหละ
รถบรรทุกหกล้อ
หย่อนก้นตรงเงาที่กว้างไม่เกิน 50 ซม.
หัวนี่ แทบจะมุดเข้าไปใต้ท้องรถ
(อิอิ ขำจริงๆ ทำไปได้ไง)

"พี่คะ สติกเกอร์สีม่วง นี่เอาไว้ทำอะไรคะ"
หันไปถามพี่สาวคนนึงที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว
"อ๋อ ช่วงเช้า เค้าตรวจค้นอาวุธหนะ ไม่เกี่ยวกับเหรียญหรอก"
"พี่เอง ก็ไม่รู้ทำหล่นไปไหนแล้ว"

10 นาที ผ่าน
พี่มร บรรณารักษ์จากมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ก็กลายมาเป็นเพื่อนใหม่ทันที

คนก็ยังทยอยมาเรื่อย
ตอนนี้ ทุกตารางเมตร
ไม่ว่าจะมีร่มเงา หรือจะกลางแดดเปรี้ยงๆ
ก็ไม่มีสิทธิเลือกแล้ว
แค่จะหาที่หย่อนก้นจะนั่ง
ก็ยากเต็มที

ไม่นานนัก ขณะที่ใครต่อใรก็มองหาที่นั่ง
ป้าๆ (ผู้น่ารักมาก) 5-6 คน ก็มานั่งอาศัยเงารถหกล้อ(ด้วยคน)
ไม่ต้องถามอะไรกัน
นั่งเลย
แล้วก็เปิดข้าวกล่องออกมากินกันอย่างสนุกสนาน
(ปิกนิคๆ)
"กินหม้าย กินม่ะลุก"
ยิ้ม ยิ้ม แล้วส่ายหัว
"ไม่ปรือคะ"
(หิวเหมือนกัน แต่ไม่อยากแย่งป้าหรอก  ;D ;D)
หยิบกระเป๋าใบโตออกมาจากใต้ท้องรถ
ค้นและคุ้ยหาของ
เจอแล้ว
"ป้าคะ กางเถอะคะ"
กางร่มพับออก แล้วส่งให้ป้าคนที่นั่งกลางแดดเปรี้ยงๆ
"ขอบใจลุก"
ป้าเอาก้านร่มหนีบไว้ที่คอ
เพราะมือทั้งสอง ขวาช้อน ซ้ายถุงข้าว

หันมาทางพี่มรบ้าง
บรรณารักษ์ที่ไม่ลืมที่จะหยิบหนังสือเกี่ยวกับประวัติ
ของเจ้าของงาน
ท่านขุนพันธ์ฯ

พี่มรอ่านตอนที่น่าสนใจให้ฟังตลอด





 

 





 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 26 เมษายน 2007 : 07:42:36
(http://www.hanifworld.com/May-June2005/thumbnails/Nature%20River%20side_t.jpg)(http://www.hanifworld.com/Ocotber%20web/Thumbnails/IM000893_t.jpg)(http://www.hanifworld.com/Fall%20pics/New%20Nov/Thumbnails/Fall%20Guelph-Riverside%20I_t.jpg)


บนท้องถนน..
หลากร้อยผู้คนเดินก้าว
ทางเดินริมน้ำ ทอดยาว
โอ้.. แม้น้ำเจ้า จะไหลไปหนใด..

ชีวิตคนไยมิเป็นเช่นสายน้ำ?
มีเกิด มีดับ มีเปลี่ยนแปลง มีเติบใหญ่
มีสุข มีทุกข์  มีประโยชน์ มีพิษภัย
กระแสธารเอื่อยไหล กระแสชีวิตไฉนจะต่างกัน?

               - - -

โอ้แม่น้ำเจ้าเกิดแต่หนใดมา
คนเราเล่าหนา.. เกิดมาแต่หนไหน
ปลายทางแม่น้ำเจ้า จะไปทิศใด
ปลายทางชีวิตไซร้.. จะไปใดในทิศ

เศษซากวัฏจักรสังขาร
ข้าพเจ้าตื่นมาให้ซึ้งจิต
ตัวกู-ของกู คือชีวิต
ยากสลัดความคิด ติดตัว

ข้าเดินตามหาสายน้ำแห่งชีวิต
ความหวาดหวั่น สั่นระริก สถิตทั่ว
ข้าพเจ้า..โฉดเขลา.. เมามัว..
มิอาจทราบสิ่งที่ตัว.. เฝ้าหา.. คืออะไร..



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: *~* RiSaE *~* ที่ 30 เมษายน 2007 : 23:19:12
เมื่อคืนหลับสบายไหม ????


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 11 พฤษภาคม 2007 : 14:05:27
เมื่อรักจงรักอย่างรู้สึก

ล้ำลึกว่ารักเพียงไหน

ไม่รักใจจึงร้างใจ

ปลิวไหวหัวใจไหวคว้าง

เมื่อรักจึงรู้สึกรัก

เว้นวรรคใช่จักเมินหมาง

ลึกซึ้งจึงไม่จืดจาง

ห่างบ้างใช่ว่าไม่รัก


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 15 สิงหาคม 2007 : 23:47:59
    เพียงลมพัดกวัดแกว่งกิ่งไม้ไหว

  พอฝนฟ้าโปรยไพรพรมฉ่ำชื่น

พบว่าแผ่นดินนี้มีที่ยืน

 เพียงไม่ฝืนเพ้อฝันผิดครรลอง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 01 กันยายน 2007 : 23:19:35
 

   มิมีสิ่งใดให้เหลืออยู่  
หลายฤดูหลากกาลก็พาลผุ
สลายป่นบนวาร-วันอันล่วงลุ
กลับบรรจุประทับลงความทรงจำ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 10 กันยายน 2007 : 23:57:39
 

    ทรงอานุภาพพลังอย่างเหลือเชื่อ เพียงสวมเสื้อศักดิ์ศรีมีหมวกสวม
ซ่อนซุกความกระหายใต้สำรวม  ถึงเพื่อนร่วมอุดมการณ์อาจราญรอน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 กันยายน 2007 : 22:46:08


    ผ้าขาวบางกางกั้นไว้ชั้นหนึ่ง

ยังหอมถึงพี่ชายพระพายหวน

รวยระรินกลิ่นพะยอมหอมลำดวน

หรือเนื้อนวลโสภานั่งหน้าโรง


     ชายจนเจียมเขียมตัวรู้ชั่วชอบ

ฤาจนกรอบเกรียมไหม้จนตายโหง

ชั่วชีวิตผิดคู่ถึงอยู่โลง

นายหนังโรงจี้ใจเท่าไหนเลย


     อันนกคูดหรือจะพูดเหมือนนกแก้ว

ถึงสิ้นแววนอนหนาวน้องสาวเหย

เพียงบุพเพสันนิวาสเสียชาติเอย

จึงเพียงเชยชมผ่านผ้าม่านมา


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 27 กันยายน 2007 : 22:24:56
 

   ซื้อตะเกียง 2500

จ่ายเงินแล้วก็จ๋อยแพงจังหว่า

เก่าก็เก่าเกินจุดไปไหมหวา

เพื่อนล้อว่าโบร๊าณโบราณจัง!


   เอาว่ะ!รสนิยมคนประหลาด

น้ำมันก๊าดบรรจงเติมลงถัง

ท่องคาถานะโม โธ่ พุทธัง

เหมือนมนต์ขลังศักดิ์สิทธิ์จุดติดไฟ


   พลันสว่างอย่างเห็นเป็นประจักษ์

ปีตินักดั่งจันทราลอยมาใกล้

โอ้!ฟลูออเรสเซนท์โลกเป็นไป?

นี่ .ใช่ไหมแสงนี่คือชีวิต?


    มิใช่สว่างกว่า

แต่นั่นหนา เด็กน้อยตัวนิดนิด

หล่อหนะ!หล่อเหมือนพ่อไม่มีผิด

นอนแนบชิดตักพ่อรอนิทาน


    ใต้แสงตะเกียงเจ้าพายุ

ณ นอกชานกระดานผุหลายปีผ่าน

ณ วันนี้ลูกพ่อเต็มชายชาญ

หลับตาฟังนิทานพ่ออีกครั้ง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 28 กันยายน 2007 : 21:42:13
   ท่ามแสงไฟประดิษฐ์ในยามดึก

เตือนสำนึกสำเหนียกการเพรียกหา

ศิวิไลซ์แห่งเมืองมีที่มา

พัฒนาหรือกึ่งก้ำการทำลาย


   พู้นน้ำใสไหลเย็นเห็นตัวปลา

เป็นน้ำครำดำคร่าปูปลาหาย

เพียงเปลือกปลากระป๋องลอยล่องราย

รอดิ่งล่มจมตายกลายเป็นปลา


   เคยไม้มากหลากหลายกระจายพันธุ์

มีเหมือนกันไม้กระถางวางบังหน้า

กัน"สิ้นไร้ไม้ตอก"ก็บอกมา

อยู่เหนือกาลเวลารึชะตาเมือง


   นั่นดาวโจรโพ้นฟ้ามายิ้มเยาะ

ดับดาวเทียมสังเคราะห์ใครเคราะห์เขื่อง

เออพูดมากลากยาวก็เปล่าเปลือง

พูดหลายเรื่องผิดกฎบทกวี อิอิ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 29 กันยายน 2007 : 12:08:50


   ชาติทหารยิ่งใหญ่วินัยคำสั่ง

เขาปลูกฝังยุทธการประหารฆ่า

เพียงยินคำสั่งยิงพร้อมยิงมา

มิสนว่าหน้าสงฆ์รูปองค์ใด


   สวดยถาสัพพีจะตีโยม

สงฆ์รูปโฉมอ่อนแอย่อมแพ้ง่าย

ปลดเปลื้องปลงองคาสารกาย

ศรีษะไร้ผมโล้นโดนตะบอง


   โอ.สงฆ์สาวกแห่งศาสดา

ผจญแก๊สน้ำตาก็หน้าหมอง

หยดน้ำตาทุกรูปสงฆ์ก็ลงนอง

ประจักษ์การเรียกร้องอยู่ครางครวญ


   จึงทุกหยดเลือดและน้ำตา

แสวงหาประกาศอำนาจถ้วน

การเมือง - ศาสน ระกะกระบวน

สงครามล้วน,เหนือวิถีความดีงาม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 02 ตุลาคม 2007 : 13:39:24


    ถ้าข้างหน้าคือยุคหายนะ
ใครสมถะปล่อยวางบ้างวันนี้
แรงเหวี่ยงโลกขับเคลื่อนเป็นเดือนปี
วินาทีโลกขยับไปกับกาล
จึงดีงามคงงามและงามอยู่
ทั้งชั่วร้ายก็ขับสู้ทุกสถาน
ยังมีเช้าผลิหรอกดอกไม้บาน
และร้าวรานดอกไม้ที่หายไป

...................................................
 ฉันรับฟังทั้งด้านนิทานสวรรค์
มีนางฟ้าลาวัลย์น่าโลมไล้
 ฟองเมฆขาวเย้ายวนปั่นป่วนใจ
จึงฝังใจใฝ่ฝันสวรรค์-ดี

  ใต้ผืนโลกนรกจกเปรต
ความชั่วร้ายอาเภทเสื่อมบัดสี
ระหว่างดำกับขาวที่เรามี
จึงโลกนี้สีเทาเท่านั้นเอง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: ***วันเนาว์*** ที่ 03 ตุลาคม 2007 : 00:26:41
ไม่รู้ดำหรือขาว....ปวดร้าวนัก
ให้ตระหนักอย่างไรก็ไร้ผล
รู้เพียงแต่ที่เห็นยังเป็นคน
สุดสับสนในใจไม่สร่างซา

ไม่รู้หมอกหรือควัน....ที่กั้นอยู่
เท่าที่รู้คือความหม่นบนใบหน้า
ยิ่งพิเคราะห์ยิ่งสับสนจนปัญญา
ไม่รู้ว่าวันนี้.....ปีเท่าใด

ไม่รู้ว่าไหนพระไหนทหาร
ประจัญบานจู่โจมโหมเข้าใส่
หรือคำว่าประชาธิปไตย
มีเขียนไว้ในคัมภีร์ที่ถูกลืม.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 03 ตุลาคม 2007 : 11:41:01

    ใช่...นับวันเราก็ยิ่งจะสับสน
กับตัวตนที่เห็นที่เป็นอยู่
รับเรื่องราวหลายหลากมากพอดู
ยังไม่รู้สะท้อนทาบด้วยภาพใด


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 ตุลาคม 2007 : 20:57:02

   รักสิหมดรอยทั้งจะร่อยแลจะหรอ
รักมิรู้พอก็จะสิ้นถวิลหา
กู่เพรียกสำเหนียกเพียงได้ยินเสียงหยดน้ำตา
โทรมร่างนิ่งพิงข้างฝาไขว่และคว้าแค่เพีงเงา

  เตือนสิเตือนใจตนเขาหลุดพ้นจากความเขลา
ซากรักฝากกับเราความจริงเขาทิ้งเราแล้ว

   


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: เพียงพิน ที่ 18 ตุลาคม 2007 : 11:25:32
อย่าหม่นหมองข้องใจในลิขิต

เมื่อชีวิตรักร้าวคราวห่างเหิน

แม้ขมขื่นปวดร้าวเศ้ราเหลือเกิน

ยังต้องเดินตามหาฝันวันต่อไป


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 ตุลาคม 2007 : 11:39:09

  พอยินเสียงเพียงพินยามสิ้นหวัง
ฝันนั้นยังคงฝันถึงวันใหม่
ผู้พ่ายแพ้รู้เพียงเสียงหัวใจ
ว่าร่ำไห้โหยหาเกินกว่าปลง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: เพียงพิน ที่ 18 ตุลาคม 2007 : 13:26:23
กลางสายลมเพียงพินยินน้ำเสียง

ถ้อยสำเนียงปวดร้าวเศ้ราหนักหนา

เจ็บในรักทุกข์ตรมขมอุรา

ยังห่วงหาใจข้าพาระทม


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 ตุลาคม 2007 : 21:17:02
   ผู้พ่ายแพ้แม้เสียงก็เพียงแผ่ว
ดวงตาแล้วจำนนต่อคนสบ
ต่ำเพียงดินตาตกนรกภพ
ยอมสยบทุกหย่อมหญ้าสาธารณ์

  ทุกย่างเท้าก้าวทอดก็ถอดจิต
ทั้งชีวิตขื่นข้าวสิ้นคาวหวาน
ยินเพลงเศร้าซึมเศร้าเสียร้าวราน
ทรมานตายเน่าค่าเท่ากัน

  ทุกถ้อยคำย่ำยีที่เขากล่าว
เหยียดคำยาวหัวเราะเย้ยเยาะหยัน
ทุกคำด่าห่าเหวว่าเลวครัน
สุดจะกลั้นเห็นโลกว่าโศกแล้ว

  เถิดชาติหน้าถ้ามีขอลี้หลบ
อย่ารู้พบขอร้างแม่นางแก้ว
กี่หมื่นชาติสวาทถวิลจงสิ้นแวว
สูญเสียแก้วมณีเพียงนี้เอย


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 19 ตุลาคม 2007 : 19:37:14



     อนิจจาข้าน้อยด้อยเดียงสา
มิรู้ค่าไมตรีเขามีมอบ
เฝ้าค้นหาคว้าคว้างร้างคำตอบ
จึงกลายชอบกลับชาแล้วลาไกล

  แม้นสะอื้นรื้นพร่าน้ำตาตก
ร้าวระทกอกตรมระทมไหม้
กลืนข้าวขมข่มลิ้นสิ้นอาลัย
จงหักใจเถิดหนาอย่าอาวรณ์

  ด้วยข้าด้อยมิควรค่าราคาเจ้า
จึงร้างเงาร่วมฝันบรรจถรณ์
ชาติหน้าเถิดเลิศหล้าฟ้าอมร
จะไถ่ถอนโทษสวาทเป็นทาสนางฯ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 ตุลาคม 2007 : 17:00:53


     โอ้ดอกฟ้าเทวีของพี่เอ๋ย
มิคิดเลยว่าใจดำมาทำได้  
ตัดสวาทขาดเยื่อมิเหลือใย
ที่ผ่านมาเคยไหม?เรารักกัน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 ตุลาคม 2007 : 10:15:57

  เป็นแค่คนรักเก่าที่เขาเกลียด

ถ้อยคำเหยียดหยามเย้ยอกเอ๋ยข้าฯ

น้อยใจนักคำ"คนดี"เคยมีมา

กลาย"ชั่วช้าทรามส่ำระยำเยง"

   น้อยสักนิดห่อนย้ำด้วยคำหนัก

หัวใจรักระบมเขาข่มเหง

"คนเช็ดเงา"เถิดเจ้าเศร้าตามเพลง

บทบรรเลงโศกสิ้นกินถึงใจฯ




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 26 ตุลาคม 2007 : 21:21:23
..  

     She may be the face I can't forget          
The trace of pleasure or regret    
May be my treasure or the price I have to pay


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: 2512ccr ที่ 31 ตุลาคม 2007 : 21:40:34
 :)ไพเราะจับจิต


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 02 พฤศจิกายน 2007 : 14:59:46
ยามอ่อนแอ
อ่อนล้า  ชีวิตช่างบอบบางเหมือนปีกผีเสื้อ
ฝนที่กระหน่ำ ตกซ้ำๆลงมา
เราพยายามบินหลบ     แต่ก็หลบไม่พ้น
ภาวนาให้ฝนหยุดตก




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: เพียงพิน ที่ 07 พฤศจิกายน 2007 : 10:55:55
อยากลบลืมความหลังเสียให้หมด

กลับจำจดเจ็บช้ำน้ำตาไหล

ทุกวันคืนคิคถึงเขาปวดร้าวใจ

คนจากไปกลับยิ้มชื่นระรื่นทรวง




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 10 พฤศจิกายน 2007 : 18:35:05
ไม่ขอเก็บเอาความคิดใครมาใส่หัวอีกต่อไปแล้ว
อยากมีความสุขเหมือนเวลาที่ผ่านมา
แค่มีเธอมีฉัน
นั่น..ก็มีความสุขที่สุดแล้ว
ความสุขที่เคยมี
ขอจงคืนมา.....

เรารักกันมากที่สุด




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 12 พฤศจิกายน 2007 : 20:20:58
หลังฝนกระหน่ำ ฟ้าครึ้ม มาเป็นเดือน
ผีเสื้อ....ปีกที่เคยบอบช้ำกลับมาแข็งแรง
เหมือนเดิมแล้ว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 13 พฤศจิกายน 2007 : 20:15:58


  โบยปีกบินไปโลกใหญ่กว้าง

อ้างว้างอาลัยหัวใจถวิล

หรือปีกบางบอบช้ำจนต่ำตฤณ

ถึงยลยินคืนย้อนมาอ้อนคำ.....


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 17 พฤศจิกายน 2007 : 21:21:32


    ในเสียงฟ้าฝนอันครางครืน
ยังมีเสียงสะอื้นใต้ผืนฟ้า
ในขนำทรุดโทรมกระโจมคา
นั่งผิงฝาฝ่อฝืนจะยืนตน

   จะเปียกหนาวก็หนาวด้วยผ้าน้อย
.................................................


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: เพียงพิน ที่ 18 พฤศจิกายน 2007 : 09:35:01
      คงไม่ถึงเวลาจะมาพบ

รักติดลบเจ็บแปลบแทบอาสัญ

ต้องก้มหน้าทนฝืนเร่งคืนวัน

ให้ลืมฝันแม้ปวดร้าวเหงาสุดใจ

                :D    :D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 21 พฤศจิกายน 2007 : 19:58:45


      ในความรัก

มีหัวใจแจ้งประจักษ์เป็นหลักไหม

จึงหวาดไหวหวั่นหวาดแทบขาดใจ

จึงน้ำตารินไหลเมื่อใจเจ็บ

     เธอที่รัก

หรือความรักคือหนามไหน่ที่ไต่เล็บ

หรือเดินทางท่ามกลางความหนาวเหน็บ

ถึงปวดเจ็บทุกข์ท้อทรมาน...

    ฉันก็รัก

เธอควรจักชิมเปรี้ยวก่อนเคี้ยวหวาน

ลิ้มรสขมคือยารักษาอาการ

ก่อนซึมซ่านหวานรัก.....ฉันรักเธอ.


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 22 พฤศจิกายน 2007 : 21:40:14
พ่อจ๋า....พ่อหลับถึงหมอนรึยัง  
นอนนะ....นอน
แม่จะตบก้นเบาๆ  



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: อาฟู่ ที่ 21 ธันวาคม 2007 : 12:18:15
 ยามมีรักก็ทนทุกอยู่ในจิต
ยังไม่คิดปล่อยว่างยึดสิ่งไหน
ครั้นรักร้างจิตทุกก็ครวญไป
เพราะรักไซร้เป็นทุกข์มากโปรดวางลง
 ออ มี ทอ ฝอ


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 27 ธันวาคม 2007 : 11:22:34

กินกับปากย่อมอยากอยู่กับท้อง


อาหารหมักดองของแสลง


มากเกินเกิดพิษผิดสำแดง


หรอยแรงสำรากปูนปากพอม


 


  ของเหลือของหลากจึงฝากไห


ยังไม่ถึงใช้เก็บถนอม


แร้นแค้นตกต่ำจึงจำยอม


เหม็นหอมก็ช่างประทังตน


 


   หมักหมมบ่มเนื้อทำเถือถาก


เผยอตาอ้าปากหิวมากล้น


วันวัยแปลกเนื้อสิ่งเจือปน


ระคนกลิ่นคาวคล้ายเน่าแล้ว


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 27 ธันวาคม 2007 : 14:03:48



   
   รอคอยคืนวันอันชื่นสุข


ผ่านทุกข์อัตคัตความขัดสน


ผ่านวัยผันวันอันจำนน


ก้าวพ้นข้ามผ่านกาลเวลา


  เวลาฤกษ์ดีนาทีไหน


เวลาแห่งใจแสวงหา


เวลาแห่งตนบนเวลา


ชะตาแห่งตนบนชีวิต



ปีเก่าปีใหม่ปีไหนเล่า


จึงเฝ้าจึงฝันอันวิปริต


ถึงหลงละเมอเพ้อชีวิต


สักนิด เสี้ยวนาที นี่ก็กาล



  หายใจไหวเข็มนาฬิกา


เข้า-ออก เวลาก็ล่วงผ่าน


หน้าที่ศรัทธาในหน้ากร้าน


ร้าวราน รื่นรมย์ สมชีวิต



  หมุนได้หมุนไปเถิดโลกเอ๋ย


แรงเหวี่ยงเปิดเผยความถูก-ผิด


แรงหมุนเปิดกว้างในทางทิศ


ความศักดิ์สิทธิ์-สิทธิตนบนเวลา....
 


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: เพียงพิน ที่ 29 ธันวาคม 2007 : 08:13:29
พอสบเนตรดวงใจหนึ่งค่อยซึ้งซ่าน

แล้วเบ่งบานเป็นรักลวงให้ห่วงหา

   พอติดบ่วงห้วงรักแล้วจากลา

บุญกรรมพามาให้พบบรรจบกัน

 :D  :D




หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: เคียงดิน ที่ 11 พฤษภาคม 2008 : 13:09:06

ล่วงเร็วเหลือเกินเวลา
พลิกกายมาวัยชราก็ถามถึง
ล่วงผ่านวัยวารหวานซึ้ง
ภาพหนึ่งทาบผ่านกาลเวลา

ทบทวนวัยเยาว์
ความทรงจำเก่าเฝ้าถามหา
ยิ้มชื่นหากระ -  รื้นขอบตา
ขอบคุณมีวัยชราร่วมกัน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: Am-Pe€_Messenger ที่ 29 พฤษภาคม 2008 : 07:38:29
""" ;D


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนค้นตน ที่ 14 มิถุนายน 2008 : 22:38:06
ผมไม่อาจเข้าใจสรรพบทแห่งคนเช็ดเงา
ผมเพียงแต่คิดว่าถ้าไม่มีเงา
ปัญหาแห่งการเช็ดเงาก็จะไม่เกิด
แล้วที่ไหนละที่ไม่มีเงา
ที่ไม่มีแสงมีแต่ความมืด
ใครก็มักจะตอบกันอย่างนั้น
แต่ในความเห็นของผม
การไม่มีแสงคือจดจบของทุกสิ่ง
จะมีใครรู้บ้างในที่มีแสงสว่างก็ไม่สามารถมีเงาได้
ขอให้มีแสงสว่างในตำแหน่งตรงกลางหัวคุณที่สุด
ที่ตรงนั้นคือตำแหน่งของ  สมอง
นั้นแหละคือคำตอบ

คนค้นตน(เอง)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 23 กรกฎาคม 2008 : 15:28:43

   เราต่างรู้ต่างพบประสบการณ์
ต่างพื้นฐาน ค่านิยม สังคมเฉพาะ
อัตตาหิ อัตตาโน อีโก้ เปราะ
ถึงปากพร่อยพูดเพราะไม่รู้แล้ว

  ในความต่างมนุษย์มักอวดตน
ว่าอยู่เหนือผู้คนวิเศษแก้ว
จำรัสแสงปัญญาสง่าแวว
เพริศแพร้วอยู่ท่ามความมืดดำ

   ในความต่างมนุษย์ย่อมอวดตัว
หลงชั่วถือดีนี่น่าขำ
คนดีๆพูดพร่อยถ้อยระยำ
เวรกรรม เวรกรรม ปัญญาชน



 



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: delinjincao ที่ 26 กรกฎาคม 2008 : 14:58:55
good


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 20 กันยายน 2008 : 14:38:38
(http://UR..L)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: แยงซีเกียง ที่ 21 กันยายน 2008 : 00:32:13
ชายหญิงใด ชาญเชี่ยวด้านหยั่งมุษย์ศิลป์  คือเทพเลิศผู้ล้ำเทียบพระเจ้า
ปิดหูแล้วฟังเข้า ยากแท้หยั่งถึง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา
เริ่มหัวข้อโดย: แยงซีเกียง ที่ 21 กันยายน 2008 : 00:36:01
ชายหญิงใด ชาญเชี่ยวจริตศิลป์ หยั่งถึงมนุษย์สุดสมอง
เทียบเท่าพระเจ้าหยั่งถึง  ปิดหูตาหยั่งถึงเข้ายากแท้ หยั่งถึง


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 19 ตุลาคม 2008 : 15:48:27

เมื่อต่างรักใยตักร้าง...เมื่อต่างรัก

ค้นหาใดใคร่ครวญหนักต่อรักนั่น

ปล่อยเวลากลืนกินอยู่เช่นกัน

สบถถ้อยพล่อยจำนรร...ว่าฉันรัก


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: อาฟู่ ที่ 06 พฤศจิกายน 2008 : 23:56:03
ฟ้าสู่ดินจรดพู่กันกล่าวอรรถา
ชีพชีวาแตกต่างอ้างปัญญาชล
มิรู้ตนหลงทางพาชีพวน
มักอวดตนจริงอย่างที่ท่านกล่าวมา



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 26 พฤศจิกายน 2008 : 09:59:48
ฝนตกหนัก-เบา สลับกัน
เป็นอย่างนี้มามากกว่าสองสัปดาห์แล้ว
น้ำเอ่อจากคูน้ำข้างทาง
ท่วมผิวถนน
รถยนต์ต่อแถว ขับช้าๆ


ที่โรงเรียน อยู่บนเนิน
เจ็ดโมงครึ่ง มีครูสองคน
รถรับส่งอีก5คัน

ห้องเรียนชื้นแต่ไม่ถึงกับแฉะ
ขอบโต๊ะเรียน ราสีดำขึ้นครึ้ม

ตอนนี้ไม่มีเด็กนักเรียน
เลยสักคน


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: มังกรวาโย ที่ 22 มกราคม 2009 : 19:37:58
เพียงคนคุ้นตา...

ผ่านทางมาแวะเวียน...


คนเช็ดเงา  ท่านคล้ายใจร้ายนัก


สรรพบทคนเช็ดเงา..

ความจริง เถรตรง  น่าหลงใหล


     ขอคารวะ  อีกครั้ง     ^    ^


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 25 กุมภาพันธ์ 2009 : 14:52:04
   


        เรามีหัวใจ

ไว้เติมไฟฝัน

ใต้แสงตะวัน

สวยฉาบทาบแสง


โชนแห่งใจรัก

รู้จักสำแดง

กระจ่างใสแจ้ง

คือแรง ใจเรา
(http://URL)


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: คนเช็ดเงา. ที่ 18 มีนาคม 2009 : 09:51:29

    โฉมชีวา  ราตรี  ฤดีฝัน

ส่องแสงจันทร์  ลูบโลม ประโคมโลก

สงัดแว่ว แผ่วเบา ลมเหงาโบก

รักเรียมโศก เจ้าจงฝัน นิรันดร์กาล


 


น้ำค้างพร่าง พรมพราว ผิว์หนาวนัก

วางมาลา ดอกรัก มาลัยสาน

เอ่ยอำลา อาลัย  ไหววิญญาณ

จักกี่กาล กัปกัลป์ นิรันดร์รัก



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: deckorn ที่ 10 มิถุนายน 2009 : 15:39:44
ช่วงนี้  
กลางคืนสั้น
กลางวันยาว
แต่....
ชีวิตคน  สั้นกว่า


หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 20 มิถุนายน 2009 : 18:56:13

แล้วฉันจะกลับมา

ตัดสินใจแล้วว่าสู่ฟ้ากว้าง

กอบเก็บเรื่องราวสองข้างทาง

ลำพังทุกการย่างจังหวะเดิน


ในทางอาจร้างดอกไม้

ลมไหวหวาดใจแค่เผิน

ชะตะกรรมซ้ำซ้ำเผชิญ

รู้ - เราต่างเดินตามวร


สุดที่รัก

ฉันจักคิดถึงเธอทุกขณะ

กฏกรรมชักนำการชำระ

ฤ ฤา พันธะแห่งเรา


สุดที่รัก แล้วฉันจะกลับมา

ในความปราถนาดูโง่เขลา

หยั่งลึกสุดท้ายในเรา

ขอรักอยู่แนบเนา เนิ่นนิรันดร์
 



หัวข้อ: Re:สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: วาส ที่ 08 สิงหาคม 2009 : 23:27:58
ยังฝันอยู่ไหม ?

ฝันใช้ชีวิตร่วมกันที่นั่น

ที่ที่มีทะเลพระจันทร์

ที่ที่เคยร่วมฝันวันวัยเยาว์

 

ยังหวังอยู่ไหม ?

หวังใช้ชีวิตร่วมกันอย่างเก่า

ที่ที่มีเพียงเรา

เฝ้าหลับกับจินตนการ

 

กลับบ้านกันไหม ?

กลับไปยิลเพลงทะเลขับขาน

ปลูกรากฝังรักถักวิญญาณ

กลับคืนถิ่นฐานบ้านบ้าน***เรา

 


หัวข้อ: Re: สรรพบทแห่งคนเช็ดเงา.
เริ่มหัวข้อโดย: Ryuu ที่ 15 กรกฎาคม 2010 : 22:27:08
คือสิ่งสะท้อนใจ

คือสิ่งไขตัวตนของคนเขลา
คือสิ่งหนี่งซึ่งส่องสู่ใจเรา
คือเงาที่ตามติดชิดกับกาย

ตามลบทิ้งชิงลบก่อนแอบซ่อนไว้
เช็ดออกไปให้หมดทุกหยดสาย
คิดเริ่มใหม่ใคร่เริ่มต้นพ่นทับลาย
จึงทิ้งถ่ายย้ายเด็ดเช็ดเงาตน

ถูกหรือผิดคิดไปแต่ใคร่คิด
ฉากชีวิตคิดได้แต่ปลายผล
ส่วนรายทางต้องวางมั่วแม้กลัวกล
จึงมีคนมากมายหมายเช็ดเงา