ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

หน้าแรก ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก


+  ร้อยความฝันพันจินตนาการ
|-+  :: บทกลอน-บทกวี-เรื่องสั้น ::
| |-+  กำลังใจ
| | |-+  แรงใจรายวัน
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
หน้า: 1 ... 5 6 [7] 8 9 ... 18 ลงล่าง พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: แรงใจรายวัน  (อ่าน 77767 ครั้ง)
ต้นฟ้า ดอกหญ้า ริมดิน
พันจินตนาการ

ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2745


ขอบคุณในความเอื้ออารี.....


« ตอบ #90 เมื่อ: 30 ธันวาคม 2005 : 07:50:21 »


แรงใจ หลายวัน พลันหมด
ร้อยรส ไม่ออก บอกท้อ
ข้อความ ยาวเหยียด เบียดพอ
เลยพ้อ ต่อว่า ล่าราย
มาเติม แรงใจ ให้หน่อย
แล้วค่อย เดินต่อ  พอไหว
มาขอ แรงเชียร์ เพลียใจ
พี่ไฟฯ  เติมต่อ พอทน.....


บันทึกการเข้า

ความสุขที่เกิดขึ้น   มักจะตามมาด้วยความทุกข์เสมอ ๆ
ปลาวาฬสีน้ำเงิน
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 274


สวัสดีที่รัก


« ตอบ #91 เมื่อ: 30 ธันวาคม 2005 : 12:38:35 »


แรงใจ หลายวัน พลันหมด
ร้อยรส ไม่ออก บอกท้อ
ข้อความ ยาวเหยียด เบียดพอ
เลยพ้อ ต่อว่า ล่าราย
มาเติม แรงใจ ให้หน่อย
แล้วค่อย เดินต่อ  พอไหว
มาขอ แรงเชียร์ เพลียใจ
พี่ไฟฯ  เติมต่อ พอทน.....

 สู้ สู้ สู้ สู้สู้

บันทึกการเข้า
•ไฟสุมขอน..๛
watchara rakchart
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3250

๏..มาบ่อยคงเบื่อ..๏


« ตอบ #92 เมื่อ: 31 ธันวาคม 2005 : 21:29:08 »

พลังแรงแห่งใจปีใหม่ผ่าน
ขอจงสุขสำราญกาลสมัย
มาอ่านกลอนปันแบ่งเพิ่มแรงใจ
รับรู้ได้ขอแค่ผ่านมาอ่านกัน
เนื่องโอกาสดิถีขึ้นปีใหม่
เพื่อนนักกลอนทั่วไปให้สุขสันต์
เพื่อนกันเองก็โชคดีทุกวี่วัน
แล้วพบกัน..เมื่อมาแหล่ง..เพิ่มแรงใจ...



HAPPY NEW YEAR   2006
บันทึกการเข้า

�ความรัก.๛.ดั่งสายป่าน  ๛แสนคม ๛  แสนบาง๛
•ไฟสุมขอน..๛
watchara rakchart
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3250

๏..มาบ่อยคงเบื่อ..๏


« ตอบ #93 เมื่อ: 05 มกราคม 2006 : 21:26:59 »

เมื่อปีใหม่เริ่มเก่าเข้าเรื่อยเรื่อย
ความเหน็ดเหนื่อยเบื่อหน่ายมากรายกล้ำ
งานเริ่มหนักเงินเริ่มลดหมดแรงทำ
เหมือนดั่งคำมีงานเลี้ยงย่อมเลิกลา
หากท้อแท้เพราะตั้งตัวกลัวงานหนัก
ลองมาพักอ่านกลอนอ่อนภาษา
แต่จะแกร่งเพิ่มแรงใจไม่เฉยชา
เพราะรู้ว่ามาเพื่อเสริมเติมพลัง...


เป็นแรงใจให้ครับ สู้ๆๆๆๆๆๆๆ
บันทึกการเข้า

�ความรัก.๛.ดั่งสายป่าน  ๛แสนคม ๛  แสนบาง๛
ต้นฟ้า ดอกหญ้า ริมดิน
พันจินตนาการ

ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2745


ขอบคุณในความเอื้ออารี.....


« ตอบ #94 เมื่อ: 09 มกราคม 2006 : 06:33:10 »


แรงใจ หลายวัน พลันหมด
ร้อยรส ไม่ออก บอกท้อ
ข้อความ ยาวเหยียด เบียดพอ
เลยพ้อ ต่อว่า ล่าราย
มาเติม แรงใจ ให้หน่อย
แล้วค่อย เดินต่อ  พอไหว
มาขอ แรงเชียร์ เพลียใจ
พี่ไฟฯ  เติมต่อ พอทน.....

 สู้ สู้ สู้ สู้สู้


 
พี่ปลาวาฬ สีน้ำเงิน เพิ่นให้สู้ (เพิ่น = เขา=ภาษาอีสาน)
เลยต้องกู้แรงใจให้นึกฝัน
เผยอขา เงยหน้าท่าชิงชัน
สตาร์ทรัน หันหน้าวิ่ง สิ่งสู้ตาย

ขอขอบคุณ กำลังใจ ให้ข่มขู่ (อิๆๆๆ)
สู้ สู้ สู้  ชูมือหรา  พาสดใส
นอกเหนือจาก แรงเชียร์ ไม่เพลียใจ
งั้นสู้ตาย เพราะพี่บอก  ออกแรงดัน.....

ขอบคุณค่ะ .... อิๆๆๆ



[/size]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 09 มกราคม 2006 : 06:36:14 โดย siry_nong » บันทึกการเข้า

ความสุขที่เกิดขึ้น   มักจะตามมาด้วยความทุกข์เสมอ ๆ
•ไฟสุมขอน..๛
watchara rakchart
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3250

๏..มาบ่อยคงเบื่อ..๏


« ตอบ #95 เมื่อ: 11 มกราคม 2006 : 11:57:32 »

หากกลุ้มอกกลุ้มใจไม่ตื้นเต้น
เช้ายันเย็นซังกะตายดูหน่ายแหนง
ทำเช้าชามเย็นชามข้าวราดแกง
อยากจะแกล้งให้ตื่นเต้นเป็นวิชา
ก็ลองสร้างหนี้สินทุกถิ่นที่
มีเครดิตดีดีดูมีค่า
จะหายเบื่อหายมึนขึ้นทันตา
ตื่นเต้นกว่าวันเก่า..ถ้าเอาจริง
อย่างคำคมสมคิดติดผืนหนัง
มีหนี้สินคือพลังไม่นั่งนิ่ง
มัวมองเหม่อรอไปหายใจทิ้ง
สร้างสรรสิ่งตื่นเต้นเป็นแรงใจ...


ไงไงก็อย่ามากเกินกำลังแร่ะกานนนนน 55555555555555 เด๋วจะเครียดเข้าไปใหญ่ 555
บันทึกการเข้า

�ความรัก.๛.ดั่งสายป่าน  ๛แสนคม ๛  แสนบาง๛
•ไฟสุมขอน..๛
watchara rakchart
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3250

๏..มาบ่อยคงเบื่อ..๏


« ตอบ #96 เมื่อ: 18 มกราคม 2006 : 21:04:53 »

หากมีฝันวันเก่าที่เราสร้าง
เคยถากถางทางเดินสะเทิ้นฝัน
แม้ไม่สมดังปองแค่มองมัน
ยอมอดกลั้นฝันสลายไร้ชิ้นดี
แต่ก็ยังดูดีที่ช่างฝัน
เจอทางตันดั้นไปก็ใช่ที่
เก็บเศษฝันบันทึกบนบทกวี
แล้วระบายมาตรงนี้.....มีแรงใจ
บันทึกการเข้า

�ความรัก.๛.ดั่งสายป่าน  ๛แสนคม ๛  แสนบาง๛
•ไฟสุมขอน..๛
watchara rakchart
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3250

๏..มาบ่อยคงเบื่อ..๏


« ตอบ #97 เมื่อ: 28 มกราคม 2006 : 13:32:00 »

เมื่อแสงทองส่องฟ้าครารุ่งสาง
ทุกเส้นทางของเรามีเป้าหมาย
นั่นคืองานพอเพียงเลี้ยงร่างกาย
เพื่อนำความสุขสบายสู่ครอบครัว
งานคือเงินเงินคืองานบันดาลให้
ทุกดวงใจผ่องพรรณรู้กันทั่ว
หากตกงานตกนรกหมกหมองมัว
รักษาตัวและหัวใจไว้เพื่องาน....
บันทึกการเข้า

�ความรัก.๛.ดั่งสายป่าน  ๛แสนคม ๛  แสนบาง๛
•ไฟสุมขอน..๛
watchara rakchart
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3250

๏..มาบ่อยคงเบื่อ..๏


« ตอบ #98 เมื่อ: 04 กุมภาพันธ์ 2006 : 14:00:15 »

หากเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้ามียาให้
รับประกันความปลอดภัยไม่มีเสี่ยง
เป็นยาดีไร้กรดด่างผลข้างเคียง
ไม่มีเลี้ยงพิษไข้ต่อหมอบอกมา
เป็นของดียิ่งมีมากหากสรรสร้าง
เป็นแนวทางวางไว้ได้คุณค่า
มีคนป้อนเท่านั้นผลทันตา
เชื่อหรือไม่...ของที่ว่า..คือยาใจ...


ยาใครยามันเจ้าข้าเอ๋ย....
บันทึกการเข้า

�ความรัก.๛.ดั่งสายป่าน  ๛แสนคม ๛  แสนบาง๛
bb
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #99 เมื่อ: 04 กุมภาพันธ์ 2006 : 19:34:34 »


 
สังขารร่างกาย
ทรัพย์สินเงินทอง
อย่ามัวประมาท
โลกนี้แท้จริง
สังขารร่างกาย
เกิดแก่เจ็บตาย
จะห้ามไม่ฟัง
อำนาจใดๆ
สังขารเรานี้
เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว
หนาวก็จะตาย
ต้องกินต้องถ่าย
สังขารร่างกาย
ไหลเข้าไหลออก
น้ำเลือดน้ำหนอง
ข้างนอกเน่าเหม็น
สังขารร่างกาย
ต้องนอนเปลือยกาย
ผู้ดีเข็ญใจ
ลูกหลานหญิงชาย
สังขารร่างกาย
หมู่หนอนชอนไช
กระดูกเกลื่อนกลาด
ต้องถูกทอดทิ้ง
กระทำให้แจ้ง
หยุดความกระหาย
จะได้หยุดเกิด
รีบภาวนา ต้องตายเป็นผี
เป็นของสาธารณ์
โอกาสยังมี
เป็นสิ่งมายา
อยู่ไม่กี่ปี
ร่างกายผุผัง
จะรั้งไม่หยุด
อย่าไปวิงวอน
เป็นสิ่งที่สังเวช
ปวดร้าวอาลัย
ร้อนไปก็จะแย่
ทนไปทุกวัน
ทั่วไปเน่าเหม็น
ย้อนยอกมากมี
ล้วนของปฎิกูล
มอลเห็นทุกวัน
ไม่ใช่ตัวตน
ให้ไฟลุกลาม
ก็ตายเหมือนกัน
ส่งได้แน่นอน
ล้วนตายเป็นศพ
ตอมไต่กายา
เรี่ยราดทั่วไป
นอนกลิ้งในดง
เจาะแทงตลอด
มุ่งไปนิพพาน
มันไม่ประเสริฐ
เพื่อละอัตตา อยู่ในโลกนี้
ไม่ใช่ของท่าน
อย่าหลงโลกีย์
เป็นสิ่งลวงตา
ก็ตายเป็นผี
ทุกวันเดินทาง
เป็นสิ่งสมมุติ
ให้ช่วยเราตอน
มันเป็นสาเหตุ
หิวอิ่มเกินไป
ลำบากแท้ๆ
ดูน่าสงสาร
มีของกากเดน
ล้วนเป็นสิ่งที่
ไหลมาเป็นมูล
อีกข้างในนั้น
เกิดมาเป็นคน
เมื่อเจ้าโดนหาม
อย่างหลงสังขาร
ก็แค่กองฟอน
ถูกแผ่นดินกลบ
เป็นเหยื่อนกกา
เอ็นเล็กเอ็นใหญ่
เป็นป่ารกพง
ให้จิตนี้ปลอด
ไม่หลงสังขาร
ตราบใดยังเกิด
ข้ามพ้นมายา ไม่มีแก่นสาร
ลูกหลานต้องลา
จะมีปัญหา
ใช่ว่าจีรัง
ไม่มีความหวัง
สู่ยังกองฟอน
ตามพุทธะสอน
ที่วันสิ้นใจ
สังเกตเอาไว้
ก็อยู่ไม่นาน
นี่แลสังขาร
คิดกันให้ดี
มองเห็นทุกที
มีอยู่ทั่วกัน
พอกพูนหลายชั้น
ล้วนขั้นไม่งาม
ไม่พ้นโดนหาม
สู่เชิงตะกอน
ปลงกันไว้ก่อน
แล้วย้อนกลับมา
อยู่ในป่าช้า
หมูหมาในดง
ไร้จุดประสงค์
เฝ้าดงกันดาร
หลุดรอดสังขาร
ทั่วกันด้วยเถิด
อยู่ในสงสาร
ทั่วหน้ากันเทอญฯ
 

               
 
 มนุษย์เราเอ๋ย
อยู่ใยมิไป
ฉันไปมิได้
หว่งลูกหว่งหลาน
จะได้ไปนิพพาน
หน้าตาแช่มช้อย
แต่ล้วนเครื่องเหม็น
มันมาทำเข็ญใจ
ขนคิ้วก็ขาว
ดำแล้วกลับหงอก
จะลุกก็โอย
ไม่มีเกสร
พระอนัจจัง
รังแต่จะตาย
เงินทองทั้งนั้น
ลูกเมียผัวรัก
เปื่ยเน่าพุพอง
เขาวางลงไว้
อยู่แต่ผู้เดียว
เห็นแต่ฝูงแร้ง
ยื้แย่งกันกิน
เรี่ยรายแผ่นดิน
เที่ยงคืนสงัด
พี่น้องเผ่าพันธุ์
เห็นแต่นกแสก
ร้องไห้หากัน
ไม่มีแก่นสาร
จะได้ไปสวรรค์ เกิดมาทำไม
ตัณหาหน่วงหนัก
ตัณหาผูกพัน
หว่งทรัพย์สิงศฤงคาร
ข้ามพ้นภพสาม
งามล้วนทุกประการ
เอ็นใหญ่เก้าร้อย
ให้ร้อนให้เย็น
นัยน์ตาก็มัว
หน้าตาเว้าวอก
จะนั่งก็โอย
จะเข้าที่นอน
พระอนัตตา
ผู้ดีเข็ญใจ
มิติดตามเรา
เขาชักหน้าหนี
หมู่ญาติพี่น้อง
เขานั่งร้องไห้
ป่าไม้ชายเขียว
เห็นแต่ฝูงกา
ดูน่าสมเพช
แร้งกาหมากิน
ตื่นขึ้นมินาน
เห็นแต่นกเค้า
ร้องแรกแหกขวัญ
มนุษย์เราเอ๋ย
อุตส่าห์ทำบุญ
จะได้ทันเห็นพระเจ้า นิพพานมีสุข
หน่วงชักหน่วงไว้
หว่งนั้นผูกพัน
จงสละเสียเถิด
ยามหนุ่มยามสาว
แก่เฒ่าหนังยาน
เอ็นน้อยเก้าพัน
เมื่อยขบทั้งตัว
เส้นผมบนหัว
ดูหน้าบัดสี
เหมือนดอกไม้โรย
พึงสอนภาวนา
เราท่านเกิดมา
ก็ตายเหมือนกัน
ตายไปเป็นผี
เขาเหม็นซากผี
เขาหามออกไป
แล้วกลับคืนมา
เหลียวไม่เห็นใคร
เห็นแต่ฝูงหมา
กระดูกกูเอ๋ย
เอาเป็นอาหาร
ไม่เห็นลูกหลาน
จับเจ้าเรียงกัน
เห็นแต่ฝูงผี
อย่างหลงกันเลย
ค้ำจุนเอาไว้
จะได้เข้าพระนิพพาน
 

               
 
ยามเมื่อ
คนึงนิจ
พอเป็นที่
หลังจากได้
ที่พักกาย
แต่ที่พักใจ
กิเลสล้น
อยากจะคลี่
จะเข้าวัด
แต่ตัวทุกข์
พบมนุษญ์
มีมากมวล
สู้สำรวม
หมั่นชำระ
เลิกหลงโลก
เหตุทั้งหลาย ชราร่าง
ใฝ่หา
พักผ่อน
ตรำงาน
หาได้
สิลำบาก
พ้นท่วม
คลายปลด
ลัดทาง
ตามหรือไม่
ก็ต้องพบ
โลภโมห์
กายใจ
จิตสะอาด
โศกรัก
แหล่แท้ อ้างว้างจิต
ที่อาศัย
หย่อนกายใจ
มานานปี
ไม่ยากนัก
แม้อยากหนี
ทับทวี
ลดจำนวน
สงบสุข
ใคร่สอบสวน
สิ่งรบกวน
โทโสร้าย
ใฝ่ธรรมะ
สมมาดหมาย
จักสบาย
เกิดแต่ใจ    
 

               
 
  ใดใดในโลกล้วน
คงแต่บาปบุญยัง
คือเงาติดตัวตรัง
ตามแต่บาปบุญแล
ชีวิตเรา
ย่อมแปรผัน
ชั่วอาจดี
เอาอะไร
บุญกุศล
วาสนา
เราทำความถูกต้อง
มีธรรมะวันละนิด อนิจจัง
เที่ยงแท้
ตรึงแน่น
ก่อเกื้อรักษา
จะเอาอะไรแน่
เปลี่ยนจิตเปลี่ยนนิสัย
มีอาจจนวนเวียนไป
ได้แน่แก่ตัวตน
เร่งสร้างกันได้
เร่งสร้างกันไม่ได้
ดีที่สุดแล้วหรือยัง
ชีวิตจะเป็นสุข
 
 
สังขารร่างกาย
ทรัพย์สินเงินทอง
อย่ามัวประมาท
โลกนี้แท้จริง
สังขารร่างกาย
เกิดแก่เจ็บตาย
จะห้ามไม่ฟัง
อำนาจใดๆ
สังขารเรานี้
เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว
หนาวก็จะตาย
ต้องกินต้องถ่าย
สังขารร่างกาย
ไหลเข้าไหลออก
น้ำเลือดน้ำหนอง
ข้างนอกเน่าเหม็น
สังขารร่างกาย
ต้องนอนเปลือยกาย
ผู้ดีเข็ญใจ
ลูกหลานหญิงชาย
สังขารร่างกาย
หมู่หนอนชอนไช
กระดูกเกลื่อนกลาด
ต้องถูกทอดทิ้ง
กระทำให้แจ้ง
หยุดความกระหาย
จะได้หยุดเกิด
รีบภาวนา ต้องตายเป็นผี
เป็นของสาธารณ์
โอกาสยังมี
เป็นสิ่งมายา
อยู่ไม่กี่ปี
ร่างกายผุผัง
จะรั้งไม่หยุด
อย่าไปวิงวอน
เป็นสิ่งที่สังเวช
ปวดร้าวอาลัย
ร้อนไปก็จะแย่
ทนไปทุกวัน
ทั่วไปเน่าเหม็น
ย้อนยอกมากมี
ล้วนของปฎิกูล
มอลเห็นทุกวัน
ไม่ใช่ตัวตน
ให้ไฟลุกลาม
ก็ตายเหมือนกัน
ส่งได้แน่นอน
ล้วนตายเป็นศพ
ตอมไต่กายา
เรี่ยราดทั่วไป
นอนกลิ้งในดง
เจาะแทงตลอด
มุ่งไปนิพพาน
มันไม่ประเสริฐ
เพื่อละอัตตา อยู่ในโลกนี้
ไม่ใช่ของท่าน
อย่าหลงโลกีย์
เป็นสิ่งลวงตา
ก็ตายเป็นผี
ทุกวันเดินทาง
เป็นสิ่งสมมุติ
ให้ช่วยเราตอน
มันเป็นสาเหตุ
หิวอิ่มเกินไป
ลำบากแท้ๆ
ดูน่าสงสาร
มีของกากเดน
ล้วนเป็นสิ่งที่
ไหลมาเป็นมูล
อีกข้างในนั้น
เกิดมาเป็นคน
เมื่อเจ้าโดนหาม
อย่างหลงสังขาร
ก็แค่กองฟอน
ถูกแผ่นดินกลบ
เป็นเหยื่อนกกา
เอ็นเล็กเอ็นใหญ่
เป็นป่ารกพง
ให้จิตนี้ปลอด
ไม่หลงสังขาร
ตราบใดยังเกิด
ข้ามพ้นมายา ไม่มีแก่นสาร
ลูกหลานต้องลา
จะมีปัญหา
ใช่ว่าจีรัง
ไม่มีความหวัง
สู่ยังกองฟอน
ตามพุทธะสอน
ที่วันสิ้นใจ
สังเกตเอาไว้
ก็อยู่ไม่นาน
นี่แลสังขาร
คิดกันให้ดี
มองเห็นทุกที
มีอยู่ทั่วกัน
พอกพูนหลายชั้น
ล้วนขั้นไม่งาม
ไม่พ้นโดนหาม
สู่เชิงตะกอน
ปลงกันไว้ก่อน
แล้วย้อนกลับมา
อยู่ในป่าช้า
หมูหมาในดง
ไร้จุดประสงค์
เฝ้าดงกันดาร
หลุดรอดสังขาร
ทั่วกันด้วยเถิด
อยู่ในสงสาร
ทั่วหน้ากันเทอญฯ
 

               
 
 มนุษย์เราเอ๋ย
อยู่ใยมิไป
ฉันไปมิได้
หว่งลูกหว่งหลาน
จะได้ไปนิพพาน
หน้าตาแช่มช้อย
แต่ล้วนเครื่องเหม็น
มันมาทำเข็ญใจ
ขนคิ้วก็ขาว
ดำแล้วกลับหงอก
จะลุกก็โอย
ไม่มีเกสร
พระอนัจจัง
รังแต่จะตาย
เงินทองทั้งนั้น
ลูกเมียผัวรัก
เปื่ยเน่าพุพอง
เขาวางลงไว้
อยู่แต่ผู้เดียว
เห็นแต่ฝูงแร้ง
ยื้แย่งกันกิน
เรี่ยรายแผ่นดิน
เที่ยงคืนสงัด
พี่น้องเผ่าพันธุ์
เห็นแต่นกแสก
ร้องไห้หากัน
ไม่มีแก่นสาร
จะได้ไปสวรรค์ เกิดมาทำไม
ตัณหาหน่วงหนัก
ตัณหาผูกพัน
หว่งทรัพย์สิงศฤงคาร
ข้ามพ้นภพสาม
งามล้วนทุกประการ
เอ็นใหญ่เก้าร้อย
ให้ร้อนให้เย็น
นัยน์ตาก็มัว
หน้าตาเว้าวอก
จะนั่งก็โอย
จะเข้าที่นอน
พระอนัตตา
ผู้ดีเข็ญใจ
มิติดตามเรา
เขาชักหน้าหนี
หมู่ญาติพี่น้อง
เขานั่งร้องไห้
ป่าไม้ชายเขียว
เห็นแต่ฝูงกา
ดูน่าสมเพช
แร้งกาหมากิน
ตื่นขึ้นมินาน
เห็นแต่นกเค้า
ร้องแรกแหกขวัญ
มนุษย์เราเอ๋ย
อุตส่าห์ทำบุญ
จะได้ทันเห็นพระเจ้า นิพพานมีสุข
หน่วงชักหน่วงไว้
หว่งนั้นผูกพัน
จงสละเสียเถิด
ยามหนุ่มยามสาว
แก่เฒ่าหนังยาน
เอ็นน้อยเก้าพัน
เมื่อยขบทั้งตัว
เส้นผมบนหัว
ดูหน้าบัดสี
เหมือนดอกไม้โรย
พึงสอนภาวนา
เราท่านเกิดมา
ก็ตายเหมือนกัน
ตายไปเป็นผี
เขาเหม็นซากผี
เขาหามออกไป
แล้วกลับคืนมา
เหลียวไม่เห็นใคร
เห็นแต่ฝูงหมา
กระดูกกูเอ๋ย
เอาเป็นอาหาร
ไม่เห็นลูกหลาน
จับเจ้าเรียงกัน
เห็นแต่ฝูงผี
อย่างหลงกันเลย
ค้ำจุนเอาไว้
จะได้เข้าพระนิพพาน
 

               
 
ยามเมื่อ
คนึงนิจ
พอเป็นที่
หลังจากได้
ที่พักกาย
แต่ที่พักใจ
กิเลสล้น
อยากจะคลี่
จะเข้าวัด
แต่ตัวทุกข์
พบมนุษญ์
มีมากมวล
สู้สำรวม
หมั่นชำระ
เลิกหลงโลก
เหตุทั้งหลาย ชราร่าง
ใฝ่หา
พักผ่อน
ตรำงาน
หาได้
สิลำบาก
พ้นท่วม
คลายปลด
ลัดทาง
ตามหรือไม่
ก็ต้องพบ
โลภโมห์
กายใจ
จิตสะอาด
โศกรัก
แหล่แท้ อ้างว้างจิต
ที่อาศัย
หย่อนกายใจ
มานานปี
ไม่ยากนัก
แม้อยากหนี
ทับทวี
ลดจำนวน
สงบสุข
ใคร่สอบสวน
สิ่งรบกวน
โทโสร้าย
ใฝ่ธรรมะ
สมมาดหมาย
จักสบาย
เกิดแต่ใจ    
 

               
 
  ใดใดในโลกล้วน
คงแต่บาปบุญยัง
คือเงาติดตัวตรัง
ตามแต่บาปบุญแล
ชีวิตเรา
ย่อมแปรผัน
ชั่วอาจดี
เอาอะไร
บุญกุศล
วาสนา
เราทำความถูกต้อง
มีธรรมะวันละนิด อนิจจัง
เที่ยงแท้
ตรึงแน่น
ก่อเกื้อรักษา
จะเอาอะไรแน่
เปลี่ยนจิตเปลี่ยนนิสัย
มีอาจจนวนเวียนไป
ได้แน่แก่ตัวตน
เร่งสร้างกันได้
เร่งสร้างกันไม่ได้
ดีที่สุดแล้วหรือยัง
ชีวิตจะเป็นสุข
 

บันทึกการเข้า
•ไฟสุมขอน..๛
watchara rakchart
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3250

๏..มาบ่อยคงเบื่อ..๏


« ตอบ #100 เมื่อ: 04 กุมภาพันธ์ 2006 : 20:51:26 »

มือถือสากปากถือศีลต้องปีนป่าย
เหมือนจับควายฟังเสียงซอก็ไม่ขลัง
รู้รสชาติชีวิต...อนิจจัง
เหมือนสมสั่งประสบการณ์มานานปี
บทกลอนยาวสาวไม่ถึงลึกซึ้งยาก
นอกเสียจากคนอยากอ่านงานแบบนี้
ผมขอผ่านไม่อ่านหรอกบอกโดยดี
ของแบบนี้ผียังเมินเชิญอ่านเอา....


ตอบท่าน bb..พักนี้เจอกันบ่อย...
บันทึกการเข้า

�ความรัก.๛.ดั่งสายป่าน  ๛แสนคม ๛  แสนบาง๛
คนเช็ดเงา.
พันจินตนาการ

ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 607



« ตอบ #101 เมื่อ: 05 กุมภาพันธ์ 2006 : 00:19:36 »



      มนุษย์เราเอ๋ย เกิดมาทำไม นิพพานมีสุข หมดทุกข์มิไป ตัณหาหน่วงหนัก คอยชักหน่วงไว้ ฉันไปไม่ได้ ตัณหาผูกพัน ห่วงนั้นพันผูก ห่วงลูกห่วงหลาน ห่วงทรัพย์สินศฤงดาร สละมันเถิด ชีวิตประเสริฐ หยุดเกิดนิพพาน ข้ามพ้นสังขาร ละสังขารไป ยามเมื่อหนุ่มสาว รูปเจ้าก็งาม แก่ลงงุ่มง่าม ไม่งามตรงไหน เอ็นใหญ่เก้าร้อย เอ็นน้อยเก้าพัน ช่วยยึดสังขาร ของท่านเอาไว้ หนาวมากร้อนมาก ก็อยากจะตาย ต้องกินต้องถ่าย วุ่นวายทั้งวัน ขนคิ้วก็ขาว ตาเจ้าก็มัว เส้นผมบนหัว หงอกทั่วถึงกัน จะลุกก็โอย จะนั่งก็โอย เหมือนดอกไม้โรย โอดโอยสังขาร พึงเร่งภาวนา อย่าช้าเร็วพลัน ให้เห็นสังขาร เราท่านเกิดมา เป็นอนิจจัง ทุกขังอนัตตา สร้างแต่ปัญหา พาให้ทุกข์ทน ชีวิตร่างกาย ต้องตายเป็นผี ลูกผัวที่มี เขาหนีสับสน เปื่อยเน่าพุพอง พี่น้องทุกคน เขาช่วยกันขน ร่างตนเอาไป พวกญาติพี่น้อง หามล่องสู่เมรุ ลำบากยากเข็น ร่างเหม็นหนอนไช ต้องถูกไฟไหม้ ย่างบนกองฟอน เป็นที่แน่นอน เมื่อตอนเจ้าตาย โลภโมโหสัน ของฉันของแก สิ่งใดไหนแน่ เที่ยงแท้ไฉน ทรัพย์สินเงินทอง เป็นของนอกกาย เอาไปไม่ได้ ทิ้งไว้ทุกคน สมบัติทั้งมวล เลือกสวนไร่นา ที่เจ้าอุตส่าห์ ทำมาแต่ต้น ใช่เป็นของเจ้า จะเอาติดตน มันไม่มีผล ให้คนอื่นไป เงินบาทหนึ่งนั้น ลูกหลานใส่ปาก สัปเหร่อยังควัก ไม่อยากให้ใช้ เงินในธนาคาร ลูกหลานเอาไป ต่างแย่งแบ่งใช้ หมดไปไม่นาน มนุษย์เราเอ๋ย อย่าหลงนักเลย เป็นกรรมก่อเกย สังเวยสังขาร จงรีบทำบุญ คำจุนศีลทาน มุ่งสู่นิพพาน ด้วยกันทุกคน

บันทึกการเข้า

ยิ่งป้ายปัดกลับชัดมิวางวาย
อดีตร้ายเงาดำมาย้ำเตือน
•ไฟสุมขอน..๛
watchara rakchart
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3250

๏..มาบ่อยคงเบื่อ..๏


« ตอบ #102 เมื่อ: 06 กุมภาพันธ์ 2006 : 21:56:30 »

คนเช็ดเงาเข้ามาถึงดึงความหมาย
จัดระเบียบเรียงรายอ่านง่ายเหลือ
ไฟสุมขอน~ ขอขอบคุณที่จุนเจือ
อย่าเพิ่งเบื่อ ไฟฯชอบบ่น..คนเกเร



ขอบคุงน๊า...
บันทึกการเข้า

�ความรัก.๛.ดั่งสายป่าน  ๛แสนคม ๛  แสนบาง๛
jk-rolling
ผู้ดูแล
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 5549


ความสวยสะดุดตาแต่ความดีสะดุดใจ


« ตอบ #103 เมื่อ: 06 กุมภาพันธ์ 2006 : 22:12:22 »


มาต่อหน่อยคงไม่ยุ่งนุงนังนะ
กะระยะไว้แปดแถวมองแล้วสวย
เปลืองเนื้อที่นิดหน่อยน่าอย่างงงวย
หวังจะช่วยเอาแรงใจใส่รายวัน

มาครานี้มีใจใส่เต็มร้อย
หากเกินหน่อยไม่ว่านะอย่าหุนหัน
น้องออมฝากมาด้วยช่วยๆกัน
ให้ถึงพันเร็วรี่ นะพี่ไฟ

บันทึกการเข้า

kunta
ผู้ดูแล
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 6371


ฝันให้ไกลไปให้ถึงซึ่งจุดหมาย


« ตอบ #104 เมื่อ: 07 กุมภาพันธ์ 2006 : 07:16:07 »

มาเติมแรงแห่งใจไล่ตามก้น
เติมทุกคนที่มาเยี่ยมหน้าฝัน
เติมตัวเองเกรงหมดลดแรงดัน
ตามไม่ทันยายออมคงตรอมใน

ดื่มยาดองสองกึ๊บให้หนึบหนับ
พอควบขับม้าแข่งมีแรงไหว
จ๊อกกี้แก่แย่จริงวิ่งแข่งใคร
ต้องหายใจรวยรินเมื่อสิ้นเกมส์

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07 กุมภาพันธ์ 2006 : 07:21:04 โดย kunta » บันทึกการเข้า

ร้อยความฝันบันดาลพบพานสุข   มาลืมทุกข์ด้วยกวีจะดีไหม
ฉันคนหนึ่งซึ่งขอนำกำลังใจ       หยิบยื่นให้ผู้รักงานนักกลอน.    
.
หน้า: 1 ... 5 6 [7] 8 9 ... 18 ขึ้นบน พิมพ์ 
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  


เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กาแฟ ร้อยตะวัน กลอน บทกลอน บทกวี ร้อยความฝัน พันจินตนาการ

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2015, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF
.::: Theme & Graphic designed by Thanarath Sawasdichai :: www.dreampoem.com supported by Roytawan Coffee :: © 2002-2010 DreamPOEM.COM All Reserved. :::.