ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

หน้าแรก ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก


+  ร้อยความฝันพันจินตนาการ
|-+  :: บทกลอน-บทกวี-เรื่องสั้น ::
| |-+  เรื่องเศร้า
| | |-+  ก า ร จ า ก ล า ข อ ง ฉั น .. คือรางวัลของเธอ
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
หน้า: 1 2 [3] 4 5 ลงล่าง พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: ก า ร จ า ก ล า ข อ ง ฉั น .. คือรางวัลของเธอ  (อ่าน 48889 ครั้ง)
WagaBongoNow
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #30 เมื่อ: 17 ธันวาคม 2008 : 18:22:25 »

The following Credit Cards are for People with Bad Credit or Less than perfect credit.

Bad Credit Instant Approval - APPLY ONLINE NOW!

See Ya!
บันทึกการเข้า
ตุ๊กตาไขลาน
พันจินตนาการ

ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 280


อบอุ่นเสมอเพราะมีเธอ


« ตอบ #31 เมื่อ: 21 เมษายน 2009 : 17:39:14 »

คำกล่าวลาที่ฉันมอบให้
คือรางวัลยิ่งใหญ่ที่เธอปรารถนา
คำขอโทษหมื่อนคำแทนคำลา
ขอบใจนะที่เสียเวลามาดูแลกัน

ไม่ต้องมาพูดอะไรมาก
แค่ที่ผ่านมาก็ประจักษ์ตั้งหลายหน
ลาก่อนความปวดปร่าและร้อนรน
ต่อไปนี้ไม่ต้องทนคบคนอย่างเธอ

ขอบคุณนะที่จากกันด้วยดี
ให้การลาจากครั้งนี้เป็นรางวัลที่ฉันเสนอ
ขอมอบให้ผู้ชายใจร้ายอย่างเธอ
ขอบคุณนะเออที่เธอเดินจากฉันไปจริงๆสักที
บันทึกการเข้า

จะเป็นตัวของตัวเอง
ที่ไม่ใช่ของเล่นของใครๆ
จะเป็นอย่างนี้อย่างที่หัวใจสั่งการ
และจะไม่เป็นตุ๊กตาไขลานที่ใครๆจะเปลี่ยนแปลง
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« ตอบ #32 เมื่อ: 29 เมษายน 2009 : 20:46:55 »




ยื น ห น า ว ม อ ง ต ะ วั น ด ว ง เ ศ ร้ า ส่ อ ง แ ส ง
หัวใจดูคล้ายจะอ่อนแรง เหมือนใครมาแกล้งให้อ่อนล้า


ความเหงาปกคลุมไปทั่ว จนรู้สึกกลัวมีน้ำตา
ยืนอยู่ตรงนี้อย่างปวดปร่า "เศร้า" กับการจากลาของใครบางคน

 
ใ น เ มื อ ง แ ห่ ง สี สั น ฉั น ก ลั บ มี ฝั น ที่ โ ห ด ร้ า ย
ซ่อนตัวกระจัดกระจาย มากมายในทุกแห่งหน


บรรไดสู่สรวงสวรรค์ ทอดผ่านตรงไหนกันในใจคน
ร้อยเหตุพันผล ต่างคนก็ต่างใจ

 

(แล้ว) คำ ถ า ม เ ก่ า ๆ ก็ ล อ ย ม า ใ น ค ว า ม ท ร ง จำ อั น ไ ก ล ห่ า ง
เหลียวมองจนสุดทาง เห็นบางอย่างกำลังเคลื่อนไหว


จากตะกอนที่ตกผลึก ฝังลึกในหัวใจ
"หากความรักเริ่มต้นที่รอยยิ้มใส แต่สุดท้ายทำไม.. ฉันจึงหม่นไหม้ในน้ำตา"
 

ล ม ห า ย ใ จ ริ น บ า ง ใ น ร ะ ล อ ก ข อ ง คำ ถ า ม ค ร า นั้ น
สิ้นสุดแล้วความผูกพัน เธอลืมคน (เคย) สำคัญคอยห่วงหา


ยังกอดตัวเองคราวเหน็บหนาว ใต้ตะวันดวงเก่าเสมอมา
กับอีกคำถามที่ยังค้างคา...
 
                                    ฉั น ผิ ด อ ะ ไ ร (นักหนา) ใ น ค ว า ม รั ก


...........................................................................................................


-`๏’- G e n i 3 -`๏’-
[/color]

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20 กรกฎาคม 2009 : 17:23:23 โดย -`๏’- G e n i 3 -`๏’- » บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #33 เมื่อ: 06 มิถุนายน 2009 : 01:14:01 »





ยั ง ต้ อ ง ก า ร อ ะ ไ ร  จ า ก ฉั น
คนที่เธอไม่เคยเห็นความสำคัญ  ห่วงหา

คนที่ยังเจ็บช้ำ  กับการครวญคร่ำเสียน้ำตา
คนที่ตลอดมา  เธอใช้เชาว์ปัญญาแทนหัวใจ

ห รื อ ยั ง ส ะ ใ จ เ ธ อ ไ ม่  พอ
ที่เห็นฉันทุกข์ฉันท้อ  แต่ไม่เคยตัดพ้อต่อว่าเธอได้

โปรดรู้ไว้เลยที่รัก ว่าฉันละอายยิ่งนักหากพูดออกไป
เพราะไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆ  เธอก็ไม่เคยรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ทำ

ไ ป เ ถิ ด น ะ  แ ล้ ว อ ย่ า ไ ด้ ก ลั บ ม า
ไม่ได้วิงวอนให้เธอเห็นค่า  อย่ามัวมาเสียเวลากับคนเจ็บช้ำ

ป่วยการจะงอนง้อ  ตีหน้าตายแล้วไปต่อในความรักมืดดำ
ฉันเป็นคนที่เจ็บแล้วจำ  ไม่อยากเอาตัวเข้าไปถลำในน้ำลาย

ฉั น จ ะ เ ป็ น อ ย่ า ง ไ ร  เ รื่ อ ง ข อ ง ฉั น
สำหรับเธอนั้นฉันไม่ขอเป็นคนสำคัญ  มีความหมาย

เพราะนั่นคือความไร้ค่า  และฉันรู้แล้วว่ามันน่าอาย
ขอให้ฉันเป็นคนที่เจ็บเจียนตายดีกว่ากลับไปเป็น....ให้เธอจูง



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ตั ว เ ล็ ก



บันทึกการเข้า
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #34 เมื่อ: 06 มิถุนายน 2009 : 10:50:10 »





มี เ ห ตุ ผ ล อื่ น อี ก ไ ห ม  กั บ ก า ร ที่ เ ธ อ เ ดิ น จ า ก ไ ป แ ล้ ว ก ลั บ ม า
ถ้าผลกำไรไม่คุ้มค่า  เธอจะยอมเสียเวลาใช่ไหม

คิดดีแล้วหรือยัง  สิ่งที่เธอบอกให้ฉันฟังอย่างตั้งใจ
นับเป็นการลงทุนด้วยไหม  กับนิยายเรื่องใหม่ที่คิดมา


เ ล่ า เ ถิ ด ห น า     เ ล่ า ม า ใ ห้ ฉั น ฟั ง
จะค่อยๆลงนั่ง  เอนหลังแล้วพยักหน้า


ฟังเธอพูดสักครั้ง  เผื่อฉันอาจจะซึ้งจนต้องหลั่งน้ำตา
ในความรักที่ดูดีมีคุณค่า  และครั้งหนึ่งฉันเคยบูชาเหนือสิ่งใด


จ ะ เ ชื่ อ แ ล ะ เ ชื่ อ เ ธ อ ใ ห้ ถึ ง ที่ สุ ด
ตราบเท่าที่เธอยังไม่หยุด  คำพูดที่เธอบอกเอาไว้


จะฟัง  และคอยฟัง  ว่ามีลูกไม้อะไรอีกบ้างจะว่าไป
ที่เห็นเธอเสียใจ  จริงๆใช่ไหมหรือตบตา


ห า ก จ บ แ ล้ ว  ข อ เ ป็ น ค ร า ว  ฉั น เ ล่ า บ้ า ง
ออกตัวไว้ก่อนว่าทรัพย์ฉันจาง  ไม่อาจทุ่มทุนสร้างเหมือนเธอหรอกหนา
สุดที่รัก  ฉันรักเธอ  รักเธอเสมอตลอดมา



เธอแสนดีเธอมีค่า  เธอรู้ใช่ไหมว่า

ฉันโง่เขลาเบาปัญญา  คิดไม่ออกหรอกว่า
ส ม ค ว ร ก ลั บ ไ ป ห า ค น อ ย่ า ง เ ธ อ




- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ตั ว เ ล็ ก



บันทึกการเข้า
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #35 เมื่อ: 22 มิถุนายน 2009 : 22:12:17 »





เ ธ อ บ อ ก คำ ว่ า รั ก . . เ พื่ อ อ ะ ไ ร
เพราะเธออ่อนไหว  หรือกำลังหลอกให้ตายใจไหวหวั่น

ฉันเป็นคนที่เธออยากจะจริงใจ  หรือเป็นใครที่ไม่เคยสำคัญ
หรือเป็นตัวแทนความรักเก่าครั้งนั้น  ที่เธอรอวันจะทำลาย


ฉั น ผิ ด อ ะ ไ ร ห นั ก ห น า  เ ธ อ จึ ง เ ลื อ ก เ ข้ า ม า ผู ก พั น
อยู่ใกล้ให้ไหวหวั่น  พอไม่อยากผูกพันก็ห่างหาย

นึกอยากจะมาเธอก็มาแล้วสร้างเรื่องลวงตา  ตีหน้าตาย
ทำให้ฉันรักมันแสนง่าย  ก็แค่เรื่องท้าทายที่เคยทำ


กั บ เ ข า ค น นั้ น   ที่ เ ธ อ รั ก มั่ น เ ส ม อ ม า
คงทำให้เธอมีความกล้า  ที่จะเสียเวลาแกล้งฉันให้ช้ำ

พอใจไหมที่เห็นคนที่รักเธออีกคน  เจ็บกี่ทีกี่หนไม่เคยจำ
ความจริงที่ฉันรู้มาได้แต่อมพะนำ  เก็บปากเก็บคำไม่เถียงเธอ


เ ฝ้ า ร อ สั ก วั น . . ร อ ว่ า เ มื่ อ ไ ห ร่
เธอจะบอกฉันอย่างจริงใจ  ว่าคนที่เธอมอบความรักให้ยังเป็นเขาเสมอ

ฉันจะดีใจอย่างที่สุด  และไม่มีวันฉุดรั้งหัวใจเธอ
แต่อีกกี่ร้อยพันคำที่พร่ำเพ้อ  กลับเป็นสิ่งที่ฉันพบเจอแต่ไม่เข้าใจ


ฉั น ไ ม่ อ า จ เ ห ลื อ อ ะ ไ ร ใ ห้ เ ธ อ อี ก แ ล้ ว
กับคำว่ารักที่ไม่เห็นวี่แวว  เธอเอาคืนไปเสียก็ได้

ไม่ต้องการมันเลยแม้เพียงนิด  ไม่ขอใช้มาต่อชีวิตเพื่อลืมอดีตที่ผิดพลาดไป
หากคำว่ารักคือการไม่ซื่อสัตย์ต่อหัวใจ เ ก ลี ย ด กั น เ สี ย ก็ ไ ด้  ฉันยอม



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ตั ว เ ล็ ก



บันทึกการเข้า
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« ตอบ #36 เมื่อ: 28 มิถุนายน 2009 : 21:02:25 »





  เ ธ อ ก ลั บ ม า ห า ใ น วั น ที่ ฉั น กำ ลั ง จ ะ ตั ด ใ จ

ด้วยเหตุผลที่เธอเองก็ให้ไม่ได้ กับการจากไปคราวนั้น

ถ อ น ตั ว อ อ ก ไ ป อ ย่ า ง ขี้ ข ล า ด   เ ที่ ย ว ป่ า ว ป ร ะ ก า ศ ตั ด สั ม พั น ธ์
 
ทิ้งความอับอายไว้ให้ฉัน ก้มหน้ารับมันทั้งน้ำตา



ข อ โ ท ษ.. ที่ ฉั น ยั ง ค ว า ม จำ ดี

และขอย้ำอีกที ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ได้กินหญ้า

อ ย่ า ไ ด้ ม า ส ะ เ อ อ ะ     พู ด จ า เ ล อ ะ เ ท อ ะ ใ ห้ เ สี ย เ ว ล า

ครั้งนี้ที่เธอกลับมา  ฉันจะถือซะว่า  พวกคนสมองมีปัญหาเค้าทำกัน



ไ ป ซ ะ ...  ไ ป ใ ห้ ไ ก ล ๆ

อย่าถึงกับต้องเอ่ยปากไล่ หมดแล้วรอยอาลัยคราวนั้น

ป ล่ อ ย ฉั น ไ ป เ ถ อ ะ   ค น เ ค ย ดี     แ ล้ ว เ อ า ศั ก ดิ์ เ อ า ศ รี ที่ เ ธ อ ม า รั บ ป ร ะ กั น

ไปหากินกับคนอื่นแทนฉัน เพราะไอ้คำพร่ำเพ้อชวนฟัน


มี แ ต่ ค น ป ร ะ เ ภ ท เ ธ อ เ ท่ า นั้ น   อ ย า ก ไ ด้ ยิ น  !

..........................................................................................

-`๏’- G e n i 3 -`๏’-
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20 กรกฎาคม 2009 : 17:41:40 โดย -`๏’- G e n i 3 -`๏’- » บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« ตอบ #37 เมื่อ: 28 มิถุนายน 2009 : 22:20:25 »





ม อ ง ดู หั ว ใ จ ที่ เ ต้ น ไ ห ว ใ น แ ต่ ล ะ วั น
เหมือนไม่มีใครให้ผูกพัน เหมือนทำความฝันหลุดลอยหาย

“เธอเศร้ากว่าที่เคยเศร้า”   และนับวันยิ่งเงียบเหงาเดียวดาย
โลกนี้ช่างโหดร้าย ฉันเห็นเธอแพ้พ่ายมีน้ำตา


ห า ก แ ต่ วั น นี้ ก ลั บ แ ต ก ต่ า ง ก ว่ า วั น ไ ห น ๆ
แม้ฟ้าจะสวยใส แต่ก็เป็นไปเพียงแค่ฟ้า

เสี้ยวนาทีที่พลั้งเผลอ ภาพท้องฟ้าก็บางเบลอ เลือนรา
เธอจับจ้องมองฟ้า แล้วหยดน้ำตาก็หลั่งริน


ส า ย ล ม แ ห่ ง ฤ ดู ห น า ว  พั ด เ ม ฆ ห ม อ ก ข า ว เ ค ลื่ อ น ผ่ า น
เธอกอดตัวเองร้าวราน เหมือนโลกถึงกาลจะสูญสิ้น

ลมหายใจเอื่อยแผ่ว กี่หยดแล้วน้ำตาริน?
คำถามที่ฟ้าอาจไม่ได้ยิน เหตุใดคนบนผืนดินมีน้ำตา


เ ธ อ ห มุ น ตั ว ก ลั บ   แ ล้ ว ฝ า ก ค ว า ม ลั บ ทิ้ ง ไ ว้
ทอดสายตาอาลัย อย่างคนหม่นไหม้เหว่ว้า

มองไปทางไหน ก็พบกลิ่นไอ หยดน้ำตา
เธอจึงซบหน้า ซ่อนความปวดปร่าไว้ภายใน


แ ล ะ เ มื่ อ เ ง า มื ด  ไ ด้ เ ดิ น ท า ง ผ่ า น เ ข้ า ม า
คลี่คลุมผืนฟ้า เหมือนซ้ำเติมคนอ่อนล้าให้มอดไหม้

ไม่มีอะไรจะเหนี่ยวรั้ง หมดแล้วความหวังศรัทธาใด
เมื่อความมืดคลี่คลาย . . ก็ ก ลื น กิ น ร่ า ง ก า ย  หั ว ใ จ เ ธ อ


..........................................................................................

-`๏’- G e n i 3 -`๏’-
บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« ตอบ #38 เมื่อ: 20 กรกฎาคม 2009 : 19:26:30 »





"ฉันกำลังจะตายในความเหงา"

เสียงสะท้อนจากบันทึกเล่มเก่าที่ยังซึมเศร้าและอ่อนล้า


ก ร ะ ด า ษ สี อ่ อ น บ า ง ยั ง มี ค ร า บ จ า ง ๆ   ข อ ง ห ย ด น้ำ ต า

ปรากฎอยู่ในทุกหน้า หลังการจากลาระหว่างเรา


นานแล้ว .. หากนับระยะเวลา

ที่เรื่องราวแต่ละหน้าก็มีแต่น้ำตาและความเศร้า


บั น ทึ ก ที่ ขี ด เ ขี ย น ยั ง มี เ ธ อ ว น เ วี ย น เ ป็ น ภ า พ เ ง า

งดงามแต่เงียบเหงา ลึกและปวดร้าวเกินเข้าใจ


ครั้งนี้  .. ก็ไม่ต่างกัน

เธอผ่านเข้ามาในชีวิตฉันแล้วทิ้งความผูกพันเอาไว้


เ ห มื อ น เ ธ อ ไ ม่ เ ค ย จ า ก ล า เ มื่ อ เ ปิ ด บั น ทึ ก ขึ้ น ม า ค ร า ใ ด

ยังคงอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน ...  

ใ น หั ว ใ จ ข อ ง ค น อ่ อ น ไ ห ว ค น นึ ง
 

........................................................................................................


-`๏’- G e n i 3 -`๏’-
บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
ความหวัง
พันจินตนาการ

ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 280


ยินดีอยู่ข้างๆ..คอยทำทุกอย่าง...เพื่อเธอ


« ตอบ #39 เมื่อ: 27 กรกฎาคม 2009 : 20:41:09 »

 :'(เศร้าจัง.... อยากร้องไห้....   ร้องไห้ ร้องไห้
บันทึกการเข้า

วันนี้ฉันมีความสุขกับการที่ได้เป็นคนให้....ให้ในทุก-ทุกสิ่งที่ฉันพอจะทำได้...แค่นี้จริงๆ
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« ตอบ #40 เมื่อ: 04 สิงหาคม 2009 : 17:23:02 »

:'(เศร้าจัง.... อยากร้องไห้....   ร้องไห้ ร้องไห้


สวัสดีค่ะ คุณ ความหวัง

ไม่ได้ตั้งใจจะให้เศร้าขนาดนั้นเลยค่ะ
 กลอนของน้องกวางเองก็เหมือนกัน

อย่าเศร้าเลยนะคะ


-`๏’- G e n i 3 -`๏’-

p.s. ขอบคุณที่แวะมานะคะ

บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #41 เมื่อ: 07 สิงหาคม 2009 : 22:21:21 »

:'(เศร้าจัง.... อยากร้องไห้....   ร้องไห้ ร้องไห้



สวัสดีค่ะ คุณความหวัง

ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เศร้าอย่างที่พี่แอมบอกเหมือนกันค่ะ

แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่คุณเศร้า  เราก็คงเศร้าไม่ต่างจากคุณหรอกค่ะ

ไม่ต้องห่วงนะคะ ในกระทู้นี้  จะมีคนเหงาเป็นเพื่อน   ยิ้ม



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07 สิงหาคม 2009 : 22:30:46 โดย • ตั ว เ ล็ ก • » บันทึกการเข้า
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #42 เมื่อ: 07 สิงหาคม 2009 : 22:49:44 »






ข อ ถื อ โ ท ษ โ ช ค ช ะ ต า
โกรธลมโกรธฟ้า  ที่พาเธอเข้ามาให้ใจช้ำหม่น

โกรธความบังเอิญ  ที่พาให้ฉันก้าวเดินไปยังเส้นทางที่วกวน
โกรธทุกอย่างรวมกระทั่งผู้คนรอบๆกาย


อ ย่ า ด ล บั น ด า ล อ ะ ไ ร อี ก เ ล ย
อย่าให้สิ่งที่ผ่านเข้ามาทำให้ฉันคุ้ยเคย และลงเอยด้วยการมีค่ามีความหมาย

อย่าเอาอะไรมาผ่านหูผ่านตา  ฉันยอมอยู่กับความเหว่ว้าและเดียวดาย
อย่าทำให้หัวใจสลาย  กับการรักเธอไปมากมายกว่านี้เลย


ฟ้ า ห รื อ ดิ น แ ห่ ง ไ ห น  ห รื อ เ ท ว ด า อ ง ค์ ใ ด ที่ ค อ ย ลิ ขิ ต
ขีดเขียนชีวิต  ให้มาพบผูกพันกับอดีตที่ไม่อยากเอื้อนเอ่ย


ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ชีวิตคล้ายกับละครน้ำเน่าเชยๆ
ฉันเพียงแค่อยากนั่งเฉยๆ  โดยไม่ต้องลงเอยด้วยน้ำตา


ห า ก เ ป็ น ไ ป ไ ด้ จ ะ ย อ ม ล ง ฑั ณ ฑ์ ตั ว เ อ ง
ที่บังอาจ  ไม่กลัวไม่เกรง  ไปโทษฝนโทษฟ้า

รู้ทั้งรู้ว่าไม่เคยมีใครใช้ให้รัก  ถ้าถูกทำให้ต้องเจ็บหนักกับที่ผ่านมา
ก็จะลองนั่งนิ่งๆแล้วจับปากกา สะกดคำว่า ..ฉั น ผิ ด เ อ ง


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ตั ว เ ล็ ก

[/size]
[/color]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07 สิงหาคม 2009 : 23:59:01 โดย • ตั ว เ ล็ ก • » บันทึกการเข้า
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #43 เมื่อ: 07 สิงหาคม 2009 : 23:01:47 »






เ ค ย มี สั ก ค รั้ ง ไ ห ม . . ที่ เ ธ อ ม อ ง เ ห็ น ว่ า ฉั น มี ค่ า
สักครั้งที่ไม่ใช่ละครหลอกตา..ที่เธอทำเหมือนว่าห่วงใยฉัน

รู้ สึ ก สั ก นิ ด ไ ห ม . . กั บ ค ว า ม ใ น ใ จ ที่ บ อ ก ว่ า รั ก กั น
หากหลับตาลงแล้วเธอฝัน..มันเคยเป็นฉันหรือเป็นใคร


เ ค ย มี สั ก ค รั้ ง ไ ห ม . . ที่ เ ธ อ ใ ส่ ใ จ ใ น ค ว า ม รู้ สึ ก
ว่าฉันจะคิดจะนึก..หรือเข้านอนตอนดึกเพราะนั่งร้องไห้

อ ะ ไ ร ก็ ต า ม ที่ ฉั น ทำ ใ ห้ เ ส ม อ . . มี สั ก ค รั้ ง ไ ห ม ที่ เ ธ อ ใ ห้ ค ว า ม ส น ใจ
แม้แต่เวลาที่เราห่างไกล..เคยคิดถึงฉันบ้างไหมหรือไม่เลย


เ ค ย มี สั ก ค รั้ ง ไ ห ม . . สั ก ค รั้ ง
ที่เธอเคยคิดจะนั่ง..บอกความในใจให้ฉันฟังอย่างเปิดเผย

แ ค่ สั ก ค รั้ ง สั ก ค ร า ที่ ลั บ ห ลั ง ฉั น เ ธ อ ไ ม่ ทำ เ ย็ น ช า . . เ ฉ ย เ ม ย
มีบ้างไหมกับคำพูดที่เธอเอ่ย..แล้วยืนยันได้เลยว่าจริงใจ


ห รื อ ฉั น ไ ม่ เ ค ย สำ คั ญ . . แ ล ะ ค ว า ม รู้ สึ ก เ ห ล่ า นั้ น เ ธ อ ไ ม่ เ ค ย มี
แม้แต่กับคนที่เธอเองก็รู้ดี..ว่าชีวิตนี้ก็ยินดีจะให้ได้

เ ธ อ เ ค ย รั ก แ ต่ เ ข า เ ท่ า นั้ น . . ห รื อ เ ธ อ ไ ม่ เ ค ย ผู ก พั น รั ก ใ ค ร
และการที่ฉันจากไป..ความรู้สึกสุดท้ายที่เธอเคยมีให้

มันเป็นความเสียใจ . . ห รื อ เ ธ อ ไ ม่ เ ค ย คิ ด อ ะ ไ ร กั บ ฉั น เ ล ย


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ตั ว เ ล็ ก

[/color]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16 สิงหาคม 2009 : 14:30:55 โดย • ตั ว เ ล็ ก • » บันทึกการเข้า
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #44 เมื่อ: 07 สิงหาคม 2009 : 23:14:29 »






มุ ม โ ป ร ด ป ร า ณ   นั่ ง ต ร ง นี้ ม า น า น จ น อ่ อ น ไ ห ว
กอดความเหว่ว้าเอาไว้ ไปไหนไม่ได้จากความหลัง

อ ยู่ กั บ เ พ ล ง เ ศ ร้ า เ พ ล ง ที่ ค น เ ห ง า เ ข า ช อ บ ฟั ง
เขียนกลอนเศร้าขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะหลั่งน้ำตาที่มี


สั ก นิ ด ห นึ่ ง  ใ ห้ ตั ว เ อ ง ซ า บ ซึ้ ง ไ ด้ ชั ด ๆ
อย่างน้อยก็ได้ซื่อสัตย์อย่างเต็มที่

ฉั น จ ะ คิ ด ถึ ง   ฉั น จ ะ ห่ ว ง ห า   แ ม้ จ ะ ทั้ ง น้ำ ต า ก็ ต า ม ที
อาจเป็นเรื่องธรรมดานับแต่นี้..ต่อไป


ผ่ า น วั น ผ่ า น ปี   . . นั่ ง นั บ น า ที นั บ เ ดื อ น
ฝุ่นจะเกาะหัวใจจนเปื้อนทำให้ดูเหมือนมันหม่นไหม้

ถ้ า ก ล อ น เ ศ ร้ า กั บ เ พ ล ง เ ห ง า ยั ง มี อ ยู่  
.......ก็อยากให้รู้ว่าไม่เป็นไร......

ข อ แ ค่ ไ ด้ เ สี  ย ใ จ    แ ม้ ต้ อ ง แ ล ก กั บ อ ะ ไ ร ก็ เ อ า


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ตั ว เ ล็ ก

[/size]
[/color]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07 สิงหาคม 2009 : 23:55:18 โดย • ตั ว เ ล็ ก • » บันทึกการเข้า
หน้า: 1 2 [3] 4 5 ขึ้นบน พิมพ์ 
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  


เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กาแฟ ร้อยตะวัน กลอน บทกลอน บทกวี ร้อยความฝัน พันจินตนาการ

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2015, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF
.::: Theme & Graphic designed by Thanarath Sawasdichai :: www.dreampoem.com supported by Roytawan Coffee :: © 2002-2010 DreamPOEM.COM All Reserved. :::.