ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

หน้าแรก ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก


+  ร้อยความฝันพันจินตนาการ
|-+  :: บทกลอน-บทกวี-เรื่องสั้น ::
| |-+  ค่ำคืนของเธอและฉัน
| | |-+  ลมหายใจแห่งความคิดถึง
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
หน้า: [1] ลงล่าง พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: ลมหายใจแห่งความคิดถึง  (อ่าน 2481 ครั้ง)
ผู้หญิงขี้เหงา
สมาชิกประจำ
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 63


ต่อให้รักแทบตายเธอก็ไม่กลับคืนมา..


« เมื่อ: 20 มกราคม 2005 : 18:33:53 »

ดึกดื่นคืนเศร้าดาวสีหม่น
ใครบางคนคิดถึงเธออย่างเงียบเหงา
สายลมพลิ้วพัดผ่านเพียงแผ่วเบา
สะกิดใจดวงเหงาให้เศร้าซึม
โหยหาความอาทรจากคนไกล
หวังเล็ก ๆ ในหัวใจคนร่วมฝัน
เพียงเศษเสี้ยวความคิดถึงมีให้กัน
คนอย่างฉันก็สุขใจเกินพอ

เป็นเพียงช่วงเวลาหนึ่งของความคิดถึงใครสักคน
แล้วถ่ายทอดเรื่องราวมาเป็นบทกวีเศร้า ๆ
ของผู้หญิงขี้เหงา

ความคิดถึง บทที่1
ค่ำคืนที่ไม่มีดาว
เหมือนใจว่างเปล่าไร้ซึ่งคนห่วงหา
จันทร์เอ่ยจันทร์ที่ลอยเด่นฟ้า
จะเหมือนฉันไหมที่รอคอยการกลับมาของใครบางคน
ความรักช่างห่างไกลแสนไกล
ต้องรออีกนานแค่ไหน
กว่าจะได้ใจเธอคืนมา
เห็นแต่สายลมที่พัดพาความร้าวรานมาหา
ให้ใจที่อ่อนหล้าหลั่งรินน้ำตาอยู่ทุกวัน
ไม่เคยเหน็ดเหนื่อยกับการคอยใครสักคน
ด้วยความรักที่ท้วมท้นฉันทนได้
แต่ชีวิตที่เหลืออยู่นี้ต้องรออีกนานเท่าไร
กลัวลมหายใจ...จะไม่เหลือไว้เพื่อเจอเธอ

ความคิดถึง บทที่2
บางเวลาที่คิดถึงเธอ
อยากรู้เธอคิดถึงฉันเหมือนกันไหม
ยามมองผืนฟ้ากว้างจะอบอุ่นเพียงใด
หากความรู้สึกจองใจเราตรงกัน
ความเหงาในค่ำคืนหนาว
สายลมพร่ำกล่าวคำรักหวานไหว
แสงดาวกระพริบทักทายบอกความในใจ
ได้ยินบ้างไหมคนดีของใจ...ฉันคิดถึงเธอ

ความคิดถึง บทที่3
ฉันอาจไม่อบอุ่น
อย่างแสงตะวันรุ่งอรุณในยามเช้า
ฉันอาจไม่งดงามเหมือนมวลหมู่ดาว
ที่สุกสว่างพราวพร่างยามแหงนมอง
มีเพียงหนึ่งใจที่รักใครหนึ่งคน
ในคืนฟ้าหม่นสองมือที่โอบคุณ
...จะอบอุ่นพอไหม...
แสงใดจะส่องสว่างยามคุณไม่มีใคร
แสงศรัทธาแห่งหัวใจจะพอไหม...บอกรักคุณ

ความคิดถึงของฉันมันคงไม่จบเท่านี้หรอก
มันยังมีอีกหลายบทหลายตอน
หมืนล้านถ้อยคำแห่งความรู้สึกที่ไม่อาจบอกให้เธอรู้ได้หมด

ไม่ขอให้เธอคิดถึงไม่ขอให้เธอสนใจ
เหมือนฉันที่มันห่วงใยและคิดถึงเธอ
ขอแค่รู้เอาไว้..วันใดที่เธอน้ำตาเอ่อ
ยังมีคนเจ็บกว่าเธออยู่ตรงนี้

บันทึกการเข้า

เคยได้ยินไหมที่เค้าว่ากันว่า

ผู้ชายจะรักผู้หญิงเริ่มจากรักมากเต็มร้อย แล้วค่อยลดลงไปเหลือศูนย์
 
      ส่วนผู้หญิงจะรักผู้ชายโดยเริ่มจากศูนย์ กลายเป็นรักเต็มร้อย
หน้า: [1] ขึ้นบน พิมพ์ 
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  


เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กาแฟ ร้อยตะวัน กลอน บทกลอน บทกวี ร้อยความฝัน พันจินตนาการ

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2015, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF
.::: Theme & Graphic designed by Thanarath Sawasdichai :: www.dreampoem.com supported by Roytawan Coffee :: © 2002-2010 DreamPOEM.COM All Reserved. :::.