ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

หน้าแรก ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก


+  ร้อยความฝันพันจินตนาการ
|-+  :: บทกลอน-บทกวี-เรื่องสั้น ::
| |-+  เรื่องเศร้า
| | |-+  กาลครั้งหนึ่ง .. หั ว ใ จ นี้ เ ค ย มี รั ก
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
หน้า: [1] 2 3 ลงล่าง พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: กาลครั้งหนึ่ง .. หั ว ใ จ นี้ เ ค ย มี รั ก  (อ่าน 37367 ครั้ง)
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« เมื่อ: 22 พฤศจิกายน 2005 : 22:25:12 »




ภ า พ ที่ เ ห็ น ต ร ง ห น้ า คื อ ค ว า ม จ ริ ง
เหมือนโลกทั้งโลกหยุดนิ่งละทิ้งฉัน


อ ย า ก ก้ า ว อ อ ก ไ ป ใ ห้ พ้ น ๆ จ า ก ค ว า ม ร้ อ น ร น ป น เ งี ย บ งั น
ทำไม?  เกิดอะไรกับฉัน?  คำถามนับหมื่นพันผ่านเข้ามา


ไ ม่ เ ค ย เ ชื่ อ คำ พู ด ใ ค ร ๆ
จนเห็นกับตาว่ามันใช่!!  ความผูกพันมากมายก็ไร้ค่า


รู้ สึ ก ไ ด้ ถึ ง ค ว า ม ป ว ด ร้ า ว ที่ จู ง มื อ ค ว า ม เ ห ง า ก้ า ว เ ข้ า ม า
การหายใจเข้าออกธรรมดา กลับดูเหมือนว่าจะยากเกิน


พั น ธ น า ก า ร แ ห่ ง ใ จ ใ ก ล้ ข า ด วิ่ น
ความรักของฉันกำลังจะจบสิ้น แต่หัวใจเธอคงยิ้มกริ่ม สรรเสริญ

ฉั น จ ะ เ ลื อ ก เ ป็ น ผู้ ไ ป ม อ บ เ ส้ น ท า ง แ ล ะ ชี วิ ต ใ ห ม่ ใ ห้ เ ธ อ ก้ า ว เ ดิ น
เผื่อวันพรุ่งนี้ที่เธอเผชิญ จะได้ไม่ต้องทนรักกันให้ยากเกิน อีกต่อไป


ฉั น จ ะ จ า ก ไ ป เ งี ย บ ๆ ลำ พั ง
จะไม่บอกให้เธอฟัง ถึงเรื่องราวความหลังว่าเจ็บแค่ไหน

 รู้ ตั ว แ ล้ ว ว่ า โ ง่ ง ม อ่ อ น ไ ห ว กั บ ค า ร ม ค น หั ว ไ ว
นับแต่นาทีนี้จะสำนึกเอาไว้ ว่าเธอได้ตายจากไปแล้วจริง - จริง





 ~ k w a n g ~    -`๏’- G e n i 3 -`๏’-


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14 มีนาคม 2006 : 12:35:27 โดย -`๏’- G e n i 3 -`๏’- » บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« ตอบ #1 เมื่อ: 23 พฤศจิกายน 2005 : 23:13:21 »




หัวใจไม่อบอุ่น
 เ ล ย ไ ม่ คุ้ น กั บ ล ม ห น า ว

ข้างกายก็ว่างเปล่า เหลือเพียงเรื่องราวอันอ่อนไหว


ท่ามกลางอากาศผันแปร
 ค น พ่ า ย แ พ้ ก็ อ่ อ น ใ จ

ห่มผ้าก็ไม่ได้ช่วยให้ .. อุ่นหัวใจได้สักที


หรือเพราะคืนนี้
ไ ม่ มี เ ธ อ ใ ช่ ไ ห ม

คำตอบคือ "ใช่" ชีวิตฉันจึงเป็นไปในแบบนี้


ผ่านร้อน .. ผ่านฝน .. ผ่านหนาว
หัวใจก็ปวดร้าวทบทวี

. . รู้ ซึ้ ง แ ล้ ว คื น นี้ . .  


ส า ย ล ม ห วั ง ดี ไ ม่ มี จ ริ ง





-`๏’- G e n i 3 -`๏’-
[/size]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27 มีนาคม 2009 : 09:51:11 โดย -`๏’- G e n i 3 -`๏’- » บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« ตอบ #2 เมื่อ: 26 พฤศจิกายน 2005 : 02:03:01 »






ฉั น ดู แ ล หั ว ใ จ ด้ ว ย ตั  ว ฉั น
ถึงแม้บางวันไม่ใช่เรื่องง่าย

ยิ่งเห็นความรักของผู้คน ที่เวียนวนผ่านเข้ามา แล้วผ่านไป
มันทำให้ฉันได้เข้าใจ ความรักทำให้ร้องไห้ และทำให้ยิ้มได้เช่นกัน


ฉั น ไ ม่ ไ ด้ ม อ ง โ ล ก ใ น แ ง่ ดี
แต่ประสบการณ์ที่มีได้สอนฉัน

ให้มองโลกตามความเป็นจริง ว่าอันไหนคือสิ่งที่สำคัญ
เมื่อมีรัก มีความฝัน  เราจะดูแลกันและกันด้วยหัวใจ


ห า ก มี วั น ไ ห น ที่ รั ก จ า ก ล า
ฉันก็ได้เรียนรู้ค่า หยดน้ำตา และความอ่อนไหว

ว่าเป็นแค่ช่วงหนึ่งของชีวิต ให้เราได้ใช้ความคิด มากกว่าหัวใจ
กับการที่จะตัดใจ ต้องซ่อนความรู้สึกข้างในไว้ให้ดี


วั น นี้ .. ฉั น จึ ง เ รี ย น รู้ ว่ า
ไม่มีอะไรจะมีค่า มากกว่าตัวเราในตอนนี้

 ความรัก ไม่เคยทำร้ายใคร หากเราไม่ปล่อยใจเสรี
ในหยดน้ำตา ในรอยยิ้มที่มี ก็ตัวเราต่างหากที่ .. เลือกใช้เอง





-`๏’- G e n i 3 -`๏’-
[/size]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27 มีนาคม 2009 : 09:45:41 โดย -`๏’- G e n i 3 -`๏’- » บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« ตอบ #3 เมื่อ: 28 พฤศจิกายน 2005 : 00:40:10 »




อย่านะ ..  อย่าร้องไห้
น้ำตาไม่ใช่สิ่งสุดท้ายของคืนนี้

เก็บนะ เก็บเอาไว้
บ อ ก ใ จ ตั ว เ อ ง ทุ ก ที
แล้วพรุ่งนี้สิ่งดี ๆ จะผ่านเข้ามา

อย่านะ .. อย่าร้องไห้
เห็นนั่นไหม แสงรำไรที่ปลายฟ้า

เช็ดนะ เช็ดน้ำตา
แล้วออกไปมองดาว บนฟ้าไกล


หยุดนะ .. หยุดร้อง
เห็นดาวจ้องมองมา ที่เราไหม

เหงานะ เหงาหัวใจ

เ มื่ อ เ ห็ น เ ง า ข อ ง ใ ค ร ใ น ด ว ง ต า
[/color]

หยุดนะ .. หยุดร้อง
แล้วเลิกมองไป
ที่ ป ล า ย ฟ้ า [/color]

หลับนะ .. หลับตา
หลับไปพร้อมกับความชินชาในหัวใจ


แล้วพรุ่งนี้ของเรานั้น
จะเป็นวันที่สดใส

ไ ม่ น ะ .. ไ ม่ เ ป็ น ไ ร
ปลอบตัวเอง ปลอบหัวใจ ให้ผ่าน
ฝั น ร้ า ย ไปอีกคืน[/size]





-`๏’- G e n i 3 -`๏’-[/color]

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27 มีนาคม 2009 : 09:47:10 โดย -`๏’- G e n i 3 -`๏’- » บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« ตอบ #4 เมื่อ: 29 พฤศจิกายน 2005 : 00:04:30 »

. . . . . . .

ใ บ ไ ม้ แ ห้ ง สี น้ำ ต า ล
บอกเล่าความร้าวรานของตัวฉัน
หยิบใบขึ้นมา . . . . . . . . . . . . . . .
[/size]

โ ย น ไ ป บ น ฟ้ า ..  บ น ต ะ วั น
แต่แรงใจ  แรงไฟ  แรงฝัน หมดลงตั้งแต่ใบนั้น โรยลา[/size]




ใ บ ไ ม้ แ ห้ ง สี น้ำ ต า ล
เหลือเพียง เ ง า ข  อ ง ค ว า ม อ่ อ น ห ว า น

ในวันล้า  . . . . . . . . . . .

ปลิวไหวตามสายลม ที่หอบพัดความขื่นขม ผ่านเข้ามา

ถมทับอยู่บนพื้นดินอย่าง
[/size] ไ ร้ ค่ า และล่วงลงจากกิ่งช้า ๆ
พร้อม ห ย ด น้ำ ต า . . . . . ของใครบางคน
[/size]


ใ บ ไ ม้ แ ห้ ง สี น้ำ ต า ล  
มีเรื่องราวของวันวานที่สับสน


อี ก น า น แ ค่ ไ ห น กว่าหัวใจจะมีใครสักคน[/size]
หยิบใบขึ้นมาอย่างมีเหตุผล และพาฉันผ่านพ้นความหม่นใจ




ใ บ ไ ม้ แ ห้ ง สี น้ำ ต า ล
จ ะ มี ใ ค ร ต้ อ ง ก า ร กั น อี ก ไ ห ม

รอคอยอยู่ตรงนี้ บนพื้นดินที่อ้างว้างห่างไกล
ทับถมลงบนหยดน้ำตาใส . . . . . . . . . . . . .
[/size]

จ น ก ว่ า ล ม ห า ย ใ จ สุ ด ท้ า ย จ ะ สิ้ น สุ ด ล ง
[/color]



 28 2548  

แต่งตอบพี่กี้ (keekie) ที่บ้านกลอนไทย (Thaipoem)


-`๏’- G e n 3  -`๏’-
[/size]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03 มกราคม 2006 : 12:27:34 โดย -`๏’- G e n i 3 -`๏’- » บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
จุฬาลักษณ์
ผู้ดูแล
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1552


มากกว่า .. รัก ..


« ตอบ #5 เมื่อ: 02 ธันวาคม 2005 : 09:43:02 »

กับความเงียบเหงา ..
ชีวิตว่างเปล่า .. หัวใจไหว ..
ลูกตุ้มนาฬิกา .. แกว่งไกว ..
ราวจงใจ .. ร่ำไร .. อย่างใจเย็น ..
..
วนเวียน .. เวียนวน ..
ทุกข์ทน .. ระคนหม่น .. อย่างร้างเร้น ..
ทุกอณู .. สัมผัสจากเธอ .. ยังชัดเจน ..
ฤๅจะเป็น .. ฝันร้าย .. ของความจริง ..
..
กาลครั้งหนึ่ง .. แห่งความรัก ..
ฉันประจักษ์ .. ในบางสิ่ง ..
ตั้งแต่เธอเดินจากไป .. และร่างกายไม่ไหวติง ..
``นิรันดร`` .. ใครว่าจริง .. ฉันขอทิ้งความศรัทธา ..
..


โหยยยยยยยยยยยยยยยยยย ..
ไม่ได้แต่งนานมาก ..
ทำไมมันถึงได้ยากเย็นขนาดนี้เนี่ยยยยยยย?ฮืม ..
แต่เพราะ U นะ .. เลยอยากต่อ ..
คิดถึงมากๆๆๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02 ธันวาคม 2005 : 17:30:35 โดย จุฬาลักษณ์ » บันทึกการเข้า

มังกรวาโย
พันจินตนาการ

ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 666


. . . อั ก ข ร า บุ ร า ณ . . .


« ตอบ #6 เมื่อ: 03 ธันวาคม 2005 : 20:40:34 »






ฉั น ดู แ ล หั ว ใ จ ด้ ว ย ตั  ว ฉั น
ถึงแม้ว่าในบางวันไม่ใช่เรื่องง่าย

ยิ่งเห็นความรักของผู้คน ที่เวียนวนผ่านเข้ามา แล้วผ่านไป
มันทำให้ฉันได้เข้าใจ ความรักทำให้ร้องไห้ และทำให้ยิ้มได้เช่นกัน


ฉั น ไ ม่ ไ ด้ ม อ ง โ ล ก ใ น แ ง่ ดี
แต่ประสบการณ์ที่มีได้สอนฉัน


ให้มองโลกตามความจริง ว่าอันไหนคือสิ่งที่สำคัญ
เมื่อมีรัก มีความฝัน   เราจะดูแลกันและกันด้วยหัวใจ


ห า ก มี วั น ไ ห น ที่ รั ก จ า ก ล า
ฉันก็ได้เรียนรู้ค่า หยดน้ำตา และความอ่อนไหว

ว่าเป็นแค่ช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต ให้เราได้ใช้ความคิด มากกว่าหัวใจ
กับการที่จะตัดใจ ต้องซ่อนความต้องการข้างในไว้ให้ดี


วั น นี้ ฉั น จึ ง เ รี ย น รู้ ว่ า
ไม่มีอะไรจะมีค่ามากกว่าตัวเราในตอนนี้

ความรักไม่เคยทำร้ายใคร หากเราไม่ปล่อยใจเสรี
ในหยดน้ำตา ในรอยยิ้มที่มี ก็ตัวเราต่างหากที่ .. เลือกใช้เอง





-`๏’- G e n i 3 -`๏’-
[/size]


ชอบมากๆงับ


ฉันดูแลหัวใจด้วยตัวเอง
ถึงแม้สีสันที่บรรเลงจะไม่ . . . งามงด . . . สดใส
หัวใจไม่ใช่สีชมพู . .. . ไม่งดงามชวนฝันอย่างใคร
คำว่าเปราะบางเคยรู้สึกไหม . . . "ยอมรับ" . . .แต่ไม่ปล่อยมากเกินไป . . แล้วกัน



. . . ฉันมองโลกตามความเป็นจริง . . .
วันนี้อาจมีหลายสิ่งที่ทำให้ฉัน. . .เพ้อฝัน
แต่พรุ่งนี้อาจมีน้ำตาก็ได้ . .. . ใครจะไป รู้กัน
บนทางก้าวเดินบนความผูกพัน...เป็นธรรมดาที่จะมีเรื่องของความฝัน. . .ที่ร่วยโรย

 

ผู้คนหมุนเวียนผ่านมา
ประสบการณ์ที่ไม่ต้องผ่านการทดลอง ..หรือ.. เสาะหา
สอนฉันรู้ว่าความรักมีทั้งหยดน้ำตา .. และความสดใส
ฉันได้เห็นผู้คนที่โลกทั้งโลกนิ่งงัน และ ผู้คนหัวเราะกับสีสันที่แต่งแต้มใจ
แต่ฉันอาจจะเด็กเกินไป. . . เลยเห็นว่าบางทีความรู้สึกของหัวใจก็ไร้สาระได้เหมือนกัน
 

 

อย่าพึ่งเลยนะคนดี...
เธออย่าพึ่งต่อตี...กับความรู้สึกของฉัน
หากวันไหนความรักจากลา... เธอก็จะได้เรียนรู้หยดน้ำตาเช่นกัน
ฉันหวังว่าจะไม่มีวันนั้น วันที่ต้นไม้
แห่งความผูกพัน . . . .ของเธอร่วงโรย

 


..เพราะฉันได้เรียนรู้แล้วว่า..
ไม่มีอะไรจะสำคัญมากกว่า ตัวของเราเองในวันนี้..
ความรักไม่เคยทำร้ายใคร. . หากเราไม่ปล่อยหัวใจให้เสรี
รอยยิ้ม หรือหยดน้ำตาที่มี ตัวเราต่างหากที่..เลือกเอง.. [/size]


[/color]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03 ธันวาคม 2005 : 20:47:21 โดย มังกรวาโย » บันทึกการเข้า

+:+ ก้อนหินที่มีหัวใจ อ่อนไหวง่าย แต่ก็เข้มแข็งเป็น +:+

-`๏’- It's me "MaBuShy".  - - ความสว่างจ้าของดวงตะวัน - - -`๏’-






ส ลั ก เ ส ล า บ ท ก ล อ น ส อ น ก ล่ า ว . .
ค ล้ า ย ค รั้ ง ห นึ่ ง . . ลิ ขิ ต ด้ ว ย . . . มื อ เ ร า
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« ตอบ #7 เมื่อ: 13 ธันวาคม 2005 : 23:52:58 »




ยืนส่งเธอ ต ร ง เ ส้น ข อ บ ฟ้ า
โบกมือลาน้ำตาไหล

เส้นทางข้างหน้าอีกยาวไกล
ขอให้เดินทางปลอดภัยนะคนดี


ไม่ รู้ เ ห มื อน กั น ว่ า อี กเ มื่ อ ไ ห ร่
ที่เราจะกลับมาพบกันใหม่ บนทางสายนี้


หรือ
อ า จ ไ ม่ มี วั น นั้ น เ ล ย บางที
คำตอบที่มีเกินคาดเดา


ก็ ข อ ใ ห้ เ ธ อ โช ค ดี
เมื่อในวันนี้เธอยังมีเขา


ทำ ไ ด้ เ ท่ า นี้ กับฐานะที่มีระหว่างเรา
ส่งเธอตรงที่เก่า ใต้ขอบฟ้าเทา
"เ พี ย ง ลำ พั ง"






-`๏’- G e n i 3 -`๏’-
[/size]


จุฬาลักษณ์  คิดถึง u เหมือนกันอะ ,, ขอบคุณมากๆ เลยน๊าา ที่มาตอบให้ น่ารักที่สุดเลยยย
 คุณมังกรวาโย    ขอบคุณมากนะคะ ที่ชอบกลอนบทนั้น และก็ขอบคุณที่แวะมาตอบด้วยค่ะ
Thank you for all  ขอบคุณทุกคนที่เปิดเข้ามาอ่านนะคะ


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17 มีนาคม 2006 : 14:56:33 โดย -`๏’- G e n i 3 -`๏’- » บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« ตอบ #8 เมื่อ: 14 ธันวาคม 2005 : 00:51:24 »




 เธอมากับ
สายลมเหงา
ที่ ห อ บ พ า ค ว า ม ห ม่ น เ ศ ร้ า ม า ม อ  บ ใ ห้


ฉันมากับเม็ดทราย

ที่ ห อ บ พ า ค ว า ม เ ดี ย ว ด า ย ม า โ ป ร ย ฟ้ า


เมื่อไหร่ที่ลมพัด
ค ลื่ น ท ะ เ ล เ ห่ ซั ด เ ม็ ด ท ร า ย ม า


เม็ดทราย ก็ฝัน (ไปไกล) ว่า
 จ ะ ก ร ะ พ ริ บ พ ร า ย ที่ ป ล า ย ฟ้ า ไ ด้ เ ห มื อน ด า ว


แต่แล้วเม็ดทราย ก็ทำได้ แค่เพียงฝัน
[/size]
ม อ ง ด า ว อ ย่ า ง เ งี ย บ งั น กั บ ค ว า ม ไ ห ว ห วั่ น ใน คื น ห น า ว


สายลมมาจากลา ทิ้งเม็ดทรายไร้ค่าเฝ้ามองดาว
พ อ ด า ว ไ ห ว ใ จ ก็ เ ห ง า น้ำ ต า พ ร่ า ง พ ร า ว



~ น้ำ ต า ท ร า ย ~


-`๏’- G e n i 3 -`๏’-[/size]



You came with lonely wind
That brought along sadness


I came with a grain of sand

That brought lonesome to scatter over the sky


When the wind blew
The waves brought sand to shore


A grain of sand then dreamed that
It would have been sparkle at the horizon like stars


But a grain of sand could only dream
[/size]
Staring at the stars quietly with uncertainty through a cold night


The wind waved good-bye, left the worthless sand staring at the stars
When the stars moved, heart was lonely in tears



~ S a n d  t e a r s ~





Translated by ::  Ros[/size]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27 มีนาคม 2009 : 10:26:50 โดย -`๏’- G e n i 3 -`๏’- » บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #9 เมื่อ: 30 ธันวาคม 2005 : 17:35:40 »




ถนนสายนี้ทอดยาว���������������
ฉันมองเห็นเธอก้าวไปข้างหน้า���������������
ผ่านร้อน .. ฝน .. หนาว ..ฤดูกาลแห่งเวลา���������������
มีไหมความห่วงหา..คนจากลาจะอาลัย
 [/color]������������
���

������ถนนสายนี้เหน็บหนาว���������
������ฉันหอบความปวดร้าว..ก้าวไปข้างหน้า���������
������ผ่านร้อน..ฝน..หนาว..ฤดูกาลแห่งน้ำตา���������
������มีไหมใครห่วงหา..คนเหว่ว้ายังเฝ้ารอ [/color]


  ฉันมาตามร่องรอย..ความผูกพัน������������
ใต้ฟ้าเดียวกัน..แต่ต่างองศา���
���������
ตักที่เคยหนุน..ไหล่ที่เคยคุ้น..คำอำลา������������
ความทรงจำ..พร่างพรูช้า-ช้า..เชื้อเชิญหยาดน้ำตาให้หลั่งริน������������
���


เส้นทาง..สายเดิม���������������
ไม่ว่าจะเป็นจุดแรกเริ่ม..หรือสุดสิ้น
������������
ปลายทางก็ไม่อาจบรรจบ..เหมือนขอบฟ้าไม่เคยพบกับผืนดิน������
แม้น้ำตาฟ้าร่วงริน..คำถามของผืนดิน..ท้องฟ้าอาจไม่ได้ยินว่า..ทำไม���



เส้นทางที่เราต่างเผชิญ���������������
มองเห็น..แต่ไม่อาจร่วมเดินด้วยกันได้
������������
อาจเป็นเพราะฟ้ากำหนด..ให้ใครคนหนึ่งสวมบทเป็นผู้ไป���������
แม้หยาดน้ำตาก็รั้งไม่ไหว..เก็บเธอไว้ลึกสุดใจก็แล้วกัน���
������
��������������

. . . . เ ธ อ ไ ม่ เ ค ย จ า ก ฉั น ไ ป ไ ห น������������
ยังคงส่งยิ้มทักทาย..ปลอบประโลมยามฉันร้องไห้..ในโลกความฝัน
������
เธอยังมีตัวตน..เธอยังเป็นคนที่ฉันผูกพัน������������
แม้ฟ้าก็ไม่อาจพรากเธอจากฉัน..เธอยังอยู่ตรงนั้น..ในหัวใจของฉัน

. . . . ต ล อ ด ก า ล . . . .��




[/color]��������
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 31 ธันวาคม 2005 : 10:27:04 โดย ~ k w a n g ~ » บันทึกการเข้า
ฟ้าหลังฝนคนหลังเขา
สมาชิกประจำ
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 87


รักเธอเสมอ!~*


« ตอบ #10 เมื่อ: 02 มกราคม 2006 : 21:07:03 »


 

เหมือนนิทานเรื่องหนึ่ง....ที่เราเพิ่งอ่านจบ
ดูดูไปก็คล้ายคนที่เคยคบ..เคยห่วงหา
ดั่งนิทานที่จบ..คนที่คบ...ก็ห่างตา
ทิ้งไว้เพียงเวลาที่ผ่านมา.....ไว้ศึกษาและเรียนรู้....

   

    ครั้งหนึ่งตัวเราก็เคยฝัน
เคยหมายมั่นอยากให้เป็นเช่นใจปอง
สิ่งที่ใฝ่ที่ฝันนั้น....  มิเป็นรอง
ดั่งเช่นได้ครอบครองเธอ....เพียงผู้เดียว






« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02 มกราคม 2006 : 21:20:15 โดย ฟ้าหลังฝนคนหลังเขา » บันทึกการเข้า

~*~ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า..ถึงจะไม่มีรสชาติ...แต่ก็ขาดไม่ได้~*~
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« ตอบ #11 เมื่อ: 30 มกราคม 2006 : 10:32:27 »




เคยเห็นเธออยู่ไกลๆ ป ล า ย โ ค้ ง ฟ้ า
แต่สายลมแห่งโชคชะตาก็พัดเธอมาอยู่ข้างๆ


ขอบคุณสำหรับ
[/size] ค ว า ม คิ ด ถึ ง ที่ครั้งหนึ่งดูเลือนราง
อยากส่งกลับไปให้เธอบ้าง ว่าคนอ้างว้างก็คิดถึงเธอ



ข อ โ ท ษ [/size]ที่ไม่อาจส่งข้อความอื่นใด
แค่ความคิดถึงที่เอ่ยไปก็คิดวุ่นวายอยู่เสมอ


ไม่อยากให้เธอหวั่นไหว หากมีวันไหนที่เธออ่านเจอ
กลัวใครอีกคนที่ดีกับเธอจะรินน้ำตาเอ่อด้วยเสียใจ


จึงเก็บ
[/size] ค ว า ม ใ น ใ จ ฝากเอาไว้กับดวงดาว
ตลอดการเดินทางที่เหน็บหนาว และทุกเรื่องราวอันอ่อนไหว


เมื่อไหร่ที่เธอแหงนมองฟ้า ไม่ว่าจะองศาใด
ฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน ลองนับดาวบนฟ้าไกล จะรู้เอง!





-`๏’- G e n i 3 -`๏’-
[/color]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01 กุมภาพันธ์ 2006 : 08:16:28 โดย -`๏’- G e n i 3 -`๏’- » บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #12 เมื่อ: 19 กุมภาพันธ์ 2006 : 22:42:35 »







. . . อ ย า ก ป ล่ อ ย หั ว ใ จ ห ยุ ด พั ก . . อ ย า ก ห ลั บ ต า
อยากจากไปพร้อมความวุ่นว้าของใครคนนี้
อยากไม่รู้สึกนึกคิดอะไร..อยากลืมเธอให้ได้ซักนาที
อยากเก็บวันวานที่เคยมี..กองทิ้งไว้ตรงนี้..แล้วบอกลา

. . . ใ ห้ ภ า พ ข อ ง เ ร า เ ป็ น เ พี ย ง ค ว า ม ห ลั ง
ซ่อนตัวเงียบๆไม่เสียงดัง..  ไม่ถามหา
เป็นหัวใจที่เปล่าว่าง..ไม่มีภาพเธอมาวาง.. ให้รกตา
ไม่อยากรู้สึกรู้สา.. ไม่อยากรับรู้เลยว่า . . ยั ง รั ก เ ธ อ

. . . แ ม้ เ พี ย ง ช่ ว ง เ ว ล า ที่ หั ว ใ จ ไ ห ว เ ต้ น
ก็คล้ายว่าจะฆ่าเข่น. . ตัวฉันทั้งเป็น . . ให้ช้ำเหม่อ
เมื่อความเหงาเข้าประดัง ..คือม่านความหลังที่เป็นเธอ
ฉันยังต่อรองได้อีกเหรอ? .. เมื่อคนที่แพ้เสมอ .. คือฉันเอง

. . . วั ง ว น ค น ท ร ม า น อั น ห ว า ม ไ ห ว
ฉันถูกความรักผลักไส.. จากคืนวันร้ายๆคอยข่มเหง
เหมือนโลกทั้งใบถูกปิด..กักขังทั้งตัวทั้วชีวิต..อย่างไม่เกรง
แม้แสงสีและเสียงเพลง .. ก็คล้ายขับร้องบรรเลง.. ด้วยน้ำตา

. . . ห า ก ล ม ห า ย ใ จ ยั ง เ ป็ น ข อ ง ฉั น
ฉันคงมีคืนและวัน..ไปกับการโอบกอดความเงียบงัน..ฝันผวา
ในโลกที่ฉาบทาด้วยความเหงา . . ในความโศกเศร้าที่ร้างไร้ใครเยียวยา
แม้เป็นการทรมานของฟากฟ้า.. แม้จะถูกฆ่าเข่นด้วยน้ำตา
. . ก็ ต้ อ ง ย อ ม . .




บันทึกการเข้า
-`๏'’- G e n i 3 -`๏'’-
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 244


~ O r d i n a r y G i r l ~


« ตอบ #13 เมื่อ: 15 มีนาคม 2006 : 19:23:29 »

 


.. พา หั ว ใ จ ม า ท ะ เ ล ..

มานอนฟังคลื่นเห่ .. ทะเลไหว

ใ น อ้ อ ม ก อ ด ข อ ง ขุ น เ ข า แ ล ะ เ ม็ ด ท ร า ย

ที่ทอดตัวเรียงราย ล้อมทะเล


.. อ ยู่ ลำ พั ง ต ร ง นี้ ไ ม่ มี ใ ค ร ..

อ้างว้าง หัวใจว้าเหว่

ความรู้สึกมากมายปนเป


ฉั น กำ ลั ง ห นี ท ะ เ ล ใ น หั ว ใ จ



.. อยากอยู่ในอ้อมกอดใครบางคน ..

ฉันยังสับสน อ่อนไหว

คลื่นซัด กระทบสาด ริมหาดทราย

       ,, หั ว ใ จ ก ร ะ จั ด ก ร ะ จ า ย  
                                             เ ก ลื่ อ น ท ะ เ ล ,,


...................................................................................................*


-`๏’- G e n i 3 -`๏’-
[/color]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27 มีนาคม 2009 : 10:34:56 โดย -`๏’- G e n i 3 -`๏’- » บันทึกการเข้า

ครูที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีนักเรียนมากที่สุด แต่คือผู้ที่สร้างครูมากที่สุด
ผู้นำที่แท้ ไม่ใช่ผู้ที่มีบริวารมากที่สุด แต่คือผู้สร้างผู้นำมากที่สุด
กษัตริย์ที่แท้ ไม่ใช่มีไพร่ฟ้าประชาชนมากที่สุด แต่คือผู้นำคนเข้าถึงความสูงส่งมากที่สุด
บรมครูที่แท้ หาใช่ผู้ที่มีความรู้มากที่สุด แต่คือผู้ที่นำคนมากที่สุดเข้าถึงความรู้
และพระเจ้าที่แท้ ไม่ใช้ผู้ที่มีผู้รับใช้มากที่สุด แต่คือผู้รับใช้มากที่สุด

สนทนากับพระเจ้า การพูดคุยที่ไม่ธรรมดา เล่ม 1
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #14 เมื่อ: 21 มีนาคม 2006 : 00:49:58 »





ท ะ เ ล . . คล้าย-คล้าย กำลังว้าเหว่..ในคืนร้าว

พ ร ะ จั น ท ร์ . . สีเหงาโปรยความโศกเศร้าไปทั้งฟ้า

แ ส ง ด า ว . . กลับดูพร่างพราวราวหยาดน้ำตา

ผื น ท ร า ย . . ช่างดูไร้ค่า..สำหรับใคร

. . . กลับมาตรงนี้ที่เดิม . . .
ณ ที่ที่ความรักแรกเริ่ม..
แ ส ง ด า ว ดวงเดิมที่เคยสุกใส
สำผัสอบอุ่น..จากคนที่เคยคุ้น..จำขึ้นใจ
คำบอกรักละมุนไหว..ยังตราตรึงหัวใจมาแสนนาน

. . . กอดเข่า..ซบหน้าเพียงลำพัง . . .
รื้อค้นความหลัง..ที่ถูกเก็บฝังในวันผ่าน

ผื น ท ร า ย แห่งนี้..นำความภักดีช่วยเป็นพยาน
คำสัญญาที่เคยกล่าวขาน..เรื่องราวของเมื่อวาน..ยังจดจำ


. . . ท ะ เ ล แห่งนี้..เคยมีสองเรา . . .
แต่วันนี้กลายเป็นเรื่องเล่า..ให้ความเงียบเหงาคอยไถ่ถาม
ว่ากาลครั้งหนึ่งในชีวิต..มีใครใกล้ชิด..คอยติดตาม
คำตอบของคำถาม..คงเป็นคนเดียวกับหนึ่งนิยาม..ในหัวใจ

. . . วอนขอรัตติกาลแห่ง
พ ร ะ จั น ท ร์ . . .
โปรดบอกด้วยว่าสำหรับฉัน..เธอมีความสำคัญมากแค่ไหน
ฝังรากลึกในความนึกคิด..ตลอดชีวิตตราบลมหายใจ
เช่นผืนทรายที่ไม่จากไปไหน..ยังโอบกอดทะเลไว้..ชั่วนิรันดร์



-:*``*:-.,_ ,.-:*``*:-.,_ -:*``*:-.,_ ,.-:*``*:-.,_ -:*``*:-.,_ ,.-:*``*:-.,_ -:*``*:-.,_ ,.-:*``*:-.
[/color]
[/size]
บันทึกการเข้า
หน้า: [1] 2 3 ขึ้นบน พิมพ์ 
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  


เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กาแฟ ร้อยตะวัน กลอน บทกลอน บทกวี ร้อยความฝัน พันจินตนาการ

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2015, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF
.::: Theme & Graphic designed by Thanarath Sawasdichai :: www.dreampoem.com supported by Roytawan Coffee :: © 2002-2010 DreamPOEM.COM All Reserved. :::.