ความในใจแม่และความหวังของแม่ที่มีต่อลูก

(1/2) > >>

noppakorn:
 ความในใจแม่

1.      ความในใจแม่      มีแง่ให้คิด      เฝ้าเชยเฝ้าชิด     คิดให้ลูกตน     ต้องหมั่นฝึกฝน     พึ่งตนพึ่งตัว
2.      ความคิดเข้มแข็ง      จะแจ้งแน่วแน่     จิตใจเผื่อแผ่     ถึงแม้ตัวจน    ไม่ดูถูกคน     ทำตนก้าวหน้า
3.      ตอนหนุ่มไม่ขยัน     แก่พลันลำบาก    ตกยากยามชรา    ขายค้าขี้โกง   ไม่ซื่อตรงมั่น    ผูกพันเครดิต
4.      จิตใจแน่วแน่      แต่ปากอ่อนน้อม      เตรียมพร้อมน้อมรับ      อุปสรรคทั้งหลาย      จิตใจไตร่ตรอง     คอยมองปัญหา���
5.      พ่ายแพ้หนึ่งครั้ง     หยุดยั้งความโง่     ความคิดเติบโต    ไม่โง่อีกแล้ว    ฉลาดแน่วแน่    ไม่แพ้อีกที
6.      กำหนดขั้นตอน     ค่อยทำค่อยสอน     เป็นตอนเป็นขั้น     เหมือนขึ้นบันได    ก้าวทีละขั้น    คงมั่นแน่นอน
7.      รู้จักประหยัด     คอยเก็บคอยจัด    ไม่ขาดเงินทุน    มีตุนหนึ่งบาท    ไม่ขาดหนึ่งหมื่น   สดชื่นแจ่มใส
8.      มีเงินใช้หมด     ต้องอดแน่นอน    ถึงตอนจำเป็น    ยากเข็ญเหลือใจ    รู้งี้เก็บไว้     จำใช้ก็มี
9.     อย่านอนตื่นสาย     เสียดายโอกาส    กว่าจะเยื้องยาตร   โอกาสหายไป     ถ้าให้แน่ใจ    ตื่นไวดีกว่า
10.   ทองหล่นจากฟ้า    ตื่นมาเราเก็บ    ถ้าหากตื่นสาย    ไม่วายถูกเก็บ    ต้องผูกใจเจ็บ     เพราะเก็บไม่ทัน
11.   เติบโตเป็นหนุ่ม     กระชุ่มกระชวย    จะร่ำจะรวย    ด้วยความขยัน    ตื่นเช้าทักวัน    ให้หมั่นทำกิน
12.   แพ้คนแพ้ได้    แต่ไม่แพ้ตัว    อย่ากลัวแพ้เขา    รักศักดิ์ศรีเรา    แพ้เขาแพ้ไป    ตั้งใจสู้ใหม่
13.   อดทนเข้มแข็ง    แม้แรงไม่ดี    มีความขยัน    จะพลันสำเร็จ    ทุกอย่างเบ็ดเสร็จ    สำเร็จแน่นอน
14.   ขับรถไหว้พระ    ลดละดื่มเหล้า    ถ้าเมาไม่ขับ     ต้องพักหลับนอน    ขอพรคุณพระ    จะไม่ประมาท
15.   ปักธูปเช้าเย็น    ไหว้เป็นประจำ    จุดธูปน้อมนำ    ให้ทำทุกตรุษ   ไม่สิ้นไม่สุด    สารทตรุษทุกปี
16.   ค้าขายให้เป็น     ไม่เล่นพนัน     ฉิบหายเร็วพลัน     พากันล่มจม     ครอบครัวจะตรม    เพราะหลงพนัน
17.   เป็นคนเจ้าชู้     หาคู่สับสน     ลูกหลานทุกคน     ไม่ยลไม่แล     ไม่นับถือแน่     หากแม้เจ้าชู้
18.   มีเงินทองมาก     เห็นคนลำบาก     ตกยากต้องช่วย     ไม่ให้มอดม้วย     ต้องช่วยเผื่อแผ่     แต่แท้คุณธรรม
19.   รู้ค้นรู้คิด     รู้จิตรู้ตน     ไม่สับไม่สน     ปัญญาของตน     ไม่จนปัญหา     รู้หน้ารู้หลัง
20.   ทำบุญสุนทาน     เจือจานเจือจุน     รู้จักทำบุญ     เกื้อหนุนวาสนา     เงินสะสมมา    ไม่พายากจน
21.   ใจกว้างเอื้อเฟื้อ     เหลือทางให้ถอย    รู้จักปล่อยคน    ไม่ทำเขาจน    หมดหนหมดทาง    เส้นทางกว้างไกล
22.   พูดมากเรื่องมาก     อาจต้องลำบาก    เพราะปากพาจน    เป็นคนพูดน้อย    จะพูดค่อยคิด    ไม่ผิดแน่นอน
23.   ญาติมิตรอยู่ไกล    อาศัยได้ยาก    เดือดร้อนลำบาก    หรือจากบ้านไกล     เพื่อนบ้านช่วยได้    ด้วยใจอาทร
24.   รักเพื่อนรักพ้อง    ถูกต้องแค่ไหน     จงอย่าไว้ใจ     ประกันให้กัน    อาจต้องโศกศัลย์    เพราะประกันเขา
25.   เป็นพี่เป็นน้อง    ต้องมีใจเดียว    เหมือนเนื้อที่เคี้ยว    ติดเสี้ยวกระดูก    จะผิดจะถูก    พ่อลูกเดียวกัน
26.   ดินไม่มีค่า    ยังปั้นขึ้นมา    ขายค้าเป็นเงิน    อย่าเมินอย่าผยอง    ดินอาจเป็นทอง    อย่ามองข้ามไป
27.   จนได้รวยได้    ต้องใฝ่ทบทวน     หวนคิดตัวตน     เป็นคนอย่างไร    หมั่นทบทวนไว้    จะได้มั่งมี
28.   พ่อแม่ยังอยู่    ไม่รู้คุณค่า    พ่อแม่ตายมา    จึงรู้ค่าคน    สั่งสอนฝึกตน   เป็นคนดีงาม
29.   แม่เลี้ยงเธอมา    สรรหามาให้    สอนใจไม่ได้    ได้แต่เลี้ยงตัว    กลัวแต่ใจเธอ   ปรนเปรอไม่ได้
30.   ทุกสิ่งทุกอัน     แม่นั้นทำให้     แม้ชีพวางวาย    หวังให้ลูกดี    สุขขีมากล้น    เป็นคนประเสริฐ
31.   หวังลูกก้าวหน้า     คือใจว่าหวัง    กำไรเพียงนิด     ใจคิดสุจริต     อย่าคิดทำผิด   เป็นสุจริตชน
32.   เหลวไหลเกเร    ไม่เท่ห์สักนิด     ถ้าหลงทำผิด    อาจต้องติดคุก    แม่ห่วงใยลูก    เฝ้าปลูกเฝ้าฝัง
33.   ไม่เจ็บไม่ป่วย    ไม่ช่วยให้คิด    เจ็บป่วยสักนิด    ถึงค่อยคิดได้    เมื่อตอนสบาย    งมงายไม่ระวัง
34.   แต่เล็กเติบใหญ่    ต้องมีใจรัก    เฝ้าฟูมเฝ้าฟัก    รักษาตนเอง    รีบเร่งฝึกฝน    ให้ตนแข็งแรง
35.   แม่หวังให้เจ้า     ไม่เศร้าไม่หมอง     ใจต้องเข้มแข็ง     พลังแรงดี    ไม่มีโรคร้าย     มากรายตัวเจ้า

bodin_1969_nak:
 :D :D :D"ขออนุญาตร่วมแจมด้วยคนนะครับ  บังเอิญผมเก็บแผ่นใบปลิวได้แผ่นหนึ่งริมถนนหลายปีมาแล้ว  ซึ่งตรงกับหัวข้อพอดี "ความในใจของแม่ที่มีต่อลูก"  ลักษณะการประพันธ์เป็นแบบกาพย์ยานี 11  ไม่ทราบผู้ใดประพันธ์ไว้  จัดพิมพ์โดยธรรมสภา  กรุงเทพฯ  จึงขอนำมาถ่ายทอดเล่าสู่กันฟังพอเป็นอุทาหรณ์ดังนี้.-

"พ่อแก่ - แม่เฒ่า"

            พ่อแม่ก็แก่เฒ่า           จำจากเจ้าไม่อยู่นาน
จะพบจะพ้องพาน                  เพียงเสี้ยววารของคืนวัน
            ใจจริงไม่อยากจาก     เพราะยังอยากเห็นลูกหลาน
แต่ชีพมิทนทาน                     ย่อมร้าวรานสลายไป
            ขอเถิดถ้าสงสาร         อย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ
คนแก่ชะแรวัย                        คิดเผลอไผลเป็นแน่นอน
            ไม่รักก็ไม่ว่า               เพียงเมตตาช่วยอาทร
ให้กินและให้นอน                   คลายทุกข์ผ่อนพอสุขใจ
            เมื่อยามเจ้าโกรธขึ้ง     ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย
ร้องไห้ยามป่วยไข้                   ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบโยน
            เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่      แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน
หวังเพียงจะได้ยล                   เติบโตจนสง่างาม
            ขอโทษถ้าทำผิด          ขอให้คิดทุกทุกยาม
ใจแท้มีแต่ความ                       หวังติดตามช่วยอวยชัย
            ต้นไม้ที่ใกล้ฝั่ง             มีหรือหวังอยู่นานได้
วันหนึ่งต้องล้มไป                    ทิ้งฝั่งไว้ให้วังเวง." :D :D :D
                    .................................

                                        ดินหม้อ

noppakorn:

ขอขอบคุณคุณบดินทร์ทีเอากลอนมาแจมครับ  กลอนเพราะมากครับ พอดีผมมีแต่งเหมือนกันคล้ายกันมากครับ ลองอ่านดูนะครับ

          พ่อแม่ชราแล้ว                 คงไม่แคล้วจากเจ้าไป
ไม่นานสักเท่าใด                       จากเจ้าไปไม่คืนมา
          ทำดีตอบแทนท่าน            อย่ารำคาญท่านเชียวหนา
เลี้ยงเราแต่เกิดมา                     พระคุณหนากว่าฟ้าดิน            
           จะหาใดมาเปรียบ              ฤาจะเทียบคุณท่านได้                        
แผ่นฟ้าถึงกว้างใหญ่                   ก็หาได้ใหญ่เทียมทัน            
            แทนคุณท่านตอนนี้           สุดแสนดีรี่เร็วพลัน
ดีกว่าทดแทนกัน                        เมื่อตอนวันท่านจากไป......


bodin_1969_nak:
 :D :D :Dขอขอบคุณเช่นเดียวกันครับ  ผมรู้สึกยินดีและดีใจที่ได้รู้จักกับคุณนพกรณ์  รู้สึกว่าคุณกับผมจะมีอะไรบางอย่างที่คล้ายคลึงกัน  อย่างน้อยที่สุดก็คงเป็นประเภท "บ้ากลอนเหมือนกัน"  คิดว่าเราคงเป็นเพื่อนกันได้นะครับ  อย่างน้อยก็ในโลกแห่งความฝัน  ในอาณาจักรร้อยความฝันพันจินตนาการแห่งนี้.
            อ้อ...ผมมีอีกชิ้นหนึ่ง ( เป็นใบปลิวเก็บได้ริมถนน แผ่นนี้ระบุพระทรงชัย  อธิปญฺโญ  แห่งวัดเลียบ  อ. เมือง  จว. สงขลา  เป็นผู้ประพันธ์ )  จึงขอนำมาถ่ายทอดพอเป็นอุทาหรณ์ดังนี้.-
  :) :) :)        น้ำตาพ่อแม่

        พ่อแบกไถไปนายามฟ้าสาง        ลูกคิดสร้างความชั่วให้มัวหมอง
แม่รดผักตักน้ำตามลำคลอง               ลูกไปจองตั๋วหนังแต่ยังวัน
พ่อถากฟันดินนาจนฟ้าสาย                ลูกสบายอัดบุหรีมีความฝัน
แม่กินข้าวกับเกลือเมื่อเที่ยงวัน           ลูกสุขสันต์ข้าวมันไก่ใจใหญ่พอ
พ่อมือแตกบอบช้ำปล้ำถางป่า             ลูกเที่ยวบาร์เต้นรำฉ่ำใจหนอ
แม่นุ่งผ้าผืนหนึ่งซึ่งมอซอ                 ลูกสุดหล่อนุ่งมอสยอดไปเลย
พ่อตัวดำหลังคู้อยู่กลางทุ่ง                ลูกมัวยุ่งเรื่องผู้หญิงไม่นิ่งเฉย
แม่ทำงานอย่างลำเค็ญไม่เว้นเลย       ลูกไม่เคยสนใจในการเรียน
พ่อร้องไห้เมื่อรู้ว่าเงินตราหมด         ลูกคิดคดทำให้พ่อก่อปวดเศียร
แม่ถางไร่ทำนาแทบอาเจียร               ลูกหมั่นเพียรรีดไถใช้เงินตรา
พ่อฝ่าฝนขนของไปตลาด                  ลูกบังอาจเล่นพนันทางตัณหา
แม่ขาดเลือดเหลืองผอมตรอมอุรา      แต่ลูกยาใจดำแม่ช้ำใจ
        ลูกไม่ดีพ่อแม่มีแต่ลำบาก           ความทุกข์ยากเหลือล้นพ้นวิสัย
ว่าไม่นอนสอนไม่ฟังกรรมปางใด       พ่อทุกข์ใจแม่มีมารรำคาญครัน
ทุกนาทีพ่อแม่มีแต่เศร้า                     ต้องกินข้าวเคล้าน้ำตาแทบอาสัญ
เห็นกงจักรเป็นดอกบัวพาตัวตัน         ลูกกลับหันสร้างกรรมชั่วมั่วทางพาล
        เด็กไทยเป็นหัวใจชนในชาติ      ลูกฉลาดพ่อแม่ดีมีหลักฐาน
วงศ์ตระกูลพ้นทุกข์สุขสำราญ           บิดามารดายึดศาสนาพระจอมไตร
ใครเลี้ยงวัวต้องขยันให้หมั่นผูก         ถ้ารักลูกต้องสอนก่อนโตใหญ่
สอนให้มีธรรมมะประจำใจ               พ่อสุขใจแม่สุขสันต์ดั่งพรรโณ
ลูกทำดีวันนี้แหละดีกว่า                      ไปวันหน้าลูกมีศักดิ์ขึ้นอักโข
เกียรติก็ลือชื่อก้องไกลดังใหญ่โต         ดุจร่มโพธิ์แผ่ไปวงศ์ไพบูลย์
ลูกทำดีวันนี้แหละดีแน่                       ลูกที่แท้ทำดีไว้ไม่เสื่อมสูญ
ลูกทำชั่วได้ชั่วชั่วเพิ่มพูน                   ลูกจะสูญชาติเปล่าไม่เข้าการ
เมื่อคิดดีพูดดีและทำดี                       คงต้องมีแต่สุขทุกสถาน
ชีพรุ่งโรจน์โชติช่วงชัชวาลย์             ให้ลูกหลานเจริญสุขทุกเมื่อเทอญ."
                             ...........................................

                                            ดินหม้อ

noppakorn:
[size=3.5]

ได้อ่านกลอนคุณดินหม้อขอน้อมรับ
ขอบคุณครับและยินดีที่มีเพื่อน
หากมีพลั้งสิ่งใดไปให้ช่วยเตือน
อย่าแชเชือนเพื่อนใหม่จากใจจริง

กลอนใบปลิวที่เก็บได้ให้สาระ
เป็นกลอนพระสอนธรรมดูงามยิ่ง
สอนให้รู้คุณพ่อแม่ที่แท้จริง
แนะทุกสิ่งทั้งชั่วดีมีคุณธรรม

ขออนุญาตลอกไปเก็บในเล่ม
บรรจุเต็มด้วยกลอนดีมีคมขำ
กลอนดีๆอย่างนี้มีคุณธรรม
เก็บไว้จำไปเผยแพร่แก่ผู้คนฯ
[/size]

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป