ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

หน้าแรก ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก


+  ร้อยความฝันพันจินตนาการ
|-+  :: บทกลอน-บทกวี-เรื่องสั้น ::
| |-+  ปรัชญา
| | |-+  ธรรมะและปริศนาธรรมขององค์พระสัมมาฯ
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
หน้า: 1 2 3 [4] 5 ลงล่าง พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: ธรรมะและปริศนาธรรมขององค์พระสัมมาฯ  (อ่าน 34095 ครั้ง)
noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 464


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #45 เมื่อ: 28 พฤศจิกายน 2011 : 22:11:15 »

ท่วมท่วมหลากนองเนือง
สิเมลืองท่วมเมืองไทย
น้ำมากหลากไหลไกล
ฤจะท่วมมิรวยจน
ผู้คนทุกข์ยากแค้น
ทุกขแม้นสุดหนีพ้น
ใครหนอคิดบันดล
ผิวสร้างอุทกภัย
เคราะกรรมประดังมี
สุดวิธีจะหลีกได้
ต้องหนีจากจรไกล
มิฤดีผลิพระธรรม...
บันทึกการเข้า
noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 464


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #46 เมื่อ: 28 พฤศจิกายน 2011 : 22:14:16 »

ฟ้าเหตุใดใยเจ้าจึงเศร้าโศก
วิปโยคด้วยเหตุใดไฉนหนอ
ฤาฟ้าเจ้าเบื่อมนุษย์สุดเกินพอ
น้ำตาคลอหลั่งล้นจนท่วมใจ
ก็มนุษย์เป็นเช่นนี้ที่ฟ้าเห็น
ค่ำเช้าเย็นมักไม่สุดหยุดชั่วได้
เพราะโลภหลงยังอยู่คงยากปลงไป
ยากแก้ไขเพราะดวงตาหาเห็นธรรม
ปล่อยไปเถิดฟ้าเจ้าอย่าเศร้ากลุ้ม
ความทุกข์สุมมันหนักอกสุดยกห้าม
สักวันหนึ่งใจคงใสให้งดงาม
เมื่อถึงยามฟ้าคงร้องก้องโลกา......
บันทึกการเข้า
nopkorn
ร้อยความฝัน
****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #47 เมื่อ: 21 ธันวาคม 2011 : 11:06:41 »

อันคนชั่วหลงมัวเมาเขลาดวงจิต
สิ่งที่ผิดเห็นเป็นดีเกิดศรีใส
เพราะจิตหลงในกิเลสเหตุนำไป
ในจิตใจหลงระเริงเหลิงมัวเมา
เพราะกิเลสอุปทานผลาญดวงจิต
ไร้ความคิดไร้ปัญญาพาให้เขลา
ยามมีสุขกับโลกีย์สีแสงเงา
จิตรุกเร้าเห็นเป็นดีที่ตนทำ
ส่วนคนดีมีเหตุผลรู้กลชั่ว
ไม่เมามัวมีศึลงามธรรมเช้าค่ำ
ประกอบกิจสุจริตจิตจดจำ
ไม่กระทำเรื่องกิเลสเหตุโลกีย์
มีสัมมาคารวะประจำจิต
รู้ถูกผิดรู้พินิจฯคิดสุขศรี
ไม่ทำชั่วไม่มัวเมาเฝ้าทำดี
ผลที่มีคือสุขใจใครก็ชม........
บันทึกการเข้า
nopkorn
ร้อยความฝัน
****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #48 เมื่อ: 25 ตุลาคม 2012 : 15:49:20 »

ถึงวันเกิดวันมงคลชนทั้งหลาย
ตัดวุ่นวายเข้าวัดวาหากุศล
บ้างถวายสังฆทานงานมงคล
บ้างบางคนปล่อยนกปลาทานาทาน
นำสิ่งของยกขึ้นจบนบเหนือเศียร
ใจไม่เปลี่ยนสำรวมใจให้สมาน
จิตแน่วแน่ตั้งใจแผ่ตามแต่การ
อธิษฐานให้พานพบสบสิ่งดี
เมื่อเสร็จสิ้นกรวดน้ำทำใจมั่น
อุทิศพลันสัตว์ทั้งหลายให้สุขศรี
อีกนายเวรและเจ้ากรรมตามที่มี
ให้ชาตินี้มีสุขไร้ทุกข์ตรม
ให้สิ่งดีอยู่กับตัวชั่วชีวิต
สิ่งที่ผิดสิ่งไม่ดีไม่ศรีสม
ให้ไหลไปตามสายน้ำตามแดดลม
ให้ชื่นชมแต่สิ่งดีมีกาลนาน...เทอญ
บันทึกการเข้า
nopkorn
ร้อยความฝัน
****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #49 เมื่อ: 30 มกราคม 2013 : 12:53:42 »

ปํญหาใดๆ ไม่มีในโลก

ปัญหาใด ในโลกนี้ มีขานไข
อยู่ที่ใจ และปัญญา หาเหตุผล
ใครที่ทุกข์ ทุกข์แค่ไหน ใจจงทน
ไม่สิ้นหน ไม่สุดทาง อย่าคลางใจ
ทุกปัญหา ที่ว่าไว้ ใช่ปัญหา
มีปัญญา มีทางออก จะบอกให้
ถึงที่สุด ปัญหานั้น พลันหมดไป
จะทุกข์ใจ หรือสุขใจ มันไปเอง...
บันทึกการเข้า
nopkorn
ร้อยความฝัน
****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #50 เมื่อ: 05 กุมภาพันธ์ 2013 : 12:35:57 »

ทำบุญ...อย่าหลงบุญ

ทำบุญได้ ทำไป อย่าได้หลง
ใจมั่นคง ตรงจิต คิดใคร่หวน
ทำบุญไป เคยคิดไหม ลองใคร่ครวญ
ลองทบทวน สร้างบุญไว้ ทำไมกัน
บ้างหลงบุญ สร้างไป ใจตั้งจิต
เพียงแต่คิด กลัวยากจน พ้นสุขสันต์
ไร้อำนาจ ไร้เงินตรา สารพัน
ไปปิดกั้น หนทางบุญ อันสุนทร
จงครวญใหม่ คิดให้ดี มีสติ
ลดทิฐิ ลดมานะ ใช่จะสอน
ทำบุญใหม่ ตั้งใจไว้ ในขั้นตอน
ยามม้วยมรณ์ ชาติใหม่ได้ ไปนิพพาน...
บันทึกการเข้า
chetp14
สมาชิก
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 11


« ตอบ #51 เมื่อ: 05 กุมภาพันธ์ 2013 : 21:13:20 »

ทำบุญกันไว้นะครับ
บันทึกการเข้า

nopkorn
ร้อยความฝัน
****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #52 เมื่อ: 06 กุมภาพันธ์ 2013 : 11:39:33 »

 ธรรมะอยู่ไม่ไกล..... ใยมองข้าม

จะเรียนธรรม เรียนที่ไหน ไม่ไกลดอก
จะขอบอก อยู่ไม่ไกล ในตัวท่าน
เพราะธรรมะ นั้นถือเกิด กำเนิดกาล
จิตบันดาล ให้เกิดมา พาเป็นไป
ธรรมแท้ๆ อยู่ในกาย ภายในจิต
ลองพินิจฯ ทบทวน คิดครวญใคร่
ทั้งกิเลส ทั้งอารมย์ คือปมใจ
หากนำไป ใคร่ครวญดู จะรู้ธรรม.....
บันทึกการเข้า
nopkorn
ร้อยความฝัน
****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #53 เมื่อ: 08 กุมภาพันธ์ 2013 : 22:00:26 »

ธรรมะวันละบท ตอน หวังมีุสุข ละทิ้งหลีกหนีซึ่งความทุกข์ คือสิ่งที่ควรละ

หวังมีสุข หวังไร้ทุกข์ ฉุกคิดไหม
ที่หวังไว้ คือสิ่งละ พระท่านสอน
ยิ่งมีทุกข์ ยิ่งฝึกได้ ไร้นิวรณ์
เป็นขั้นตอน ใช้พิจารณา พาสู่ธรรม
เอาความทุกข์ มาเป็นบท เพื่อทดสอบ
หาคำตอบ หาทางดับ มาจับย้ำ
พิจารณา หาเหตุเกิด กำเนิดจำ
รู้ทุกข์ทำ ดับทุกข์ได้ ไปนิพพาน......
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29 มีนาคม 2013 : 10:29:23 โดย nopkorn » บันทึกการเข้า
nopkorn
ร้อยความฝัน
****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #54 เมื่อ: 10 มีนาคม 2013 : 14:24:24 »

มีทีมา ย่อมมี ที่จะไป
เกิดมาได้ ไร้สิ่งใด ให้มาได้
เพียงสังขาร ที่ไว้ดู คู่ตัวใจ
พอเติบใหญ่ ก็เลือกทำ กรรมชั่วดี
ทรัพย์ของใคร เพียงเราครอง จองชั่วคราว
ผ่านร้อนหนาว ตามเรามา พาสุขศรี
ก็แต่ก่อน ร่อนชะไร ไม่เคยมี
แล้วเดี๋ยวนี้ มีอะไร ใช่ของเรา
เพียงสังขาร ให้เรามอง จ้องดูทุกข์
เปรียบกับสุข เกิดโลภะ จะพาเศร้า
สู้มองทุกข์ เพื่อดับมัน พลันบันเทา
ดับทุกข์เอา เข้านิพพาน คือบ้านเรา....
บันทึกการเข้า
nopkorn
ร้อยความฝัน
****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #55 เมื่อ: 29 มีนาคม 2013 : 10:28:24 »

ธรรมะวันละบท ตอน ความสามัคคี

หากสองราง คู่เคียง เรียงขนาน
ไม่สมาน บรรจบ พบจุดหมาย
แต่สองราง มีไม้หมอน คอนกลางกราย
จึงไม่วาย สมานแน่น เป็นแท่นเีดียว.
เปรียบดังคน ต่างมาอยู่ คู่แข่งขัน
ต่างแข่งกัน ทำการ งานโดดเดี่ยว
งานย่อมเดิน เนิ่นนานมา ช้าแน่เทียว
เพราะคนเดียว มีกำลัง ลำพังตน
แต่หากแม้น ทั้งสอง ต่างครองคู่
เข้ามาดู ร่วมกันสร้าง ไม่ห่างหน
งานย่ิอมเพิ่ม รวดเร็วขึ้น ชื่นกมล
ย่อมส่งผล ความสำเร็จ เสร็จเร็วไว
ความผิดพลาด ย่อมน้อยลง และคงมั่น
เพราะร่วมกัน ตรวจตรา หาเผลอไผล
ความสำเร็จ เพราะสามัคคี ดีเหลือใจ
ดีกว่าไป ต่างคนทำ ระกำทรวง......
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29 มีนาคม 2013 : 10:30:31 โดย nopkorn » บันทึกการเข้า
nopkorn
ร้อยความฝัน
****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #56 เมื่อ: 22 พฤษภาคม 2013 : 11:21:12 »

วันวิสาขะปูรณมีบูชา

วิสาขะบูชาปุณณมีดิถีเลิศ
วันประเสริฐอันสำคัญวันศาสนา
มีนิมิตเกิดเหตุการณ์พระศาสดา
มีเหตุมา3 ประการอันจำเริญ
ปีจอกลางเดือน 6 วันเพ็ญเห็นประจักษ์
ถิ่นพำนักลุมพินีวันอันสรรเสริญ
สิริมหามายาครบทศมาสครรภ์เจริญ
ทรงดำเนินประสูติโอรสทศพล
ใต้ต้นรังมีอัศจรรย์พลันปรากฏ
พระโอรสทรงดำเนินเสด็จ 7 ก้าวหน
เปล่งวาจาจากพระโอษฐ์พระทศพล
ได้ยินยลเป็นอัศจรรย์ในวันเพ็ญ
"เราเป็นผู้เจริญจริงยิ่งในโลก
เราเลิศโลกประเสริฐสุดประสูติเห็น
อันชาตินี้เป็นที่สุดหยุดเกิดเป็น
จะไม่เห็นบังเกิดอีกหลีกเวียนวน"
ล่วงลุกาลนานหลายปีในปีวอก
นับแต่ออกผนวชบวชหาหน
พระศาสดาทรงศึกษาหาด้วยตน
หวังหลุดพ้นในวัฏฏะอนิจจา
ครั้นเดือน 6 วันเพ็ญทรงเห็นรู้
พระสัพพัญญูทรงตรัสรู้ลู่เหตุหา
หลังบำเพ็ญละสุขทรงทุกข์กิริยา
ทรงหันมาใช้สติคิดพิจารณ์
ทรงสมาธิจนผลิอภิญญา
ด้วยปัญญาจนแจ้งจิตคิดแตกฉาน
บรรลุธรรมซึ่งพระสัมมาสัมโพธิญาน
ณ วันอังคารคืนเพ็ญเป็นต้นมา
หลังประกาศเผยแพร่แก่เวไนยชน
สั่งสอนคนจนรู้แจ้งเหตุแห่งศาสนา
นับแต่ได้ทรงโปรดแสดงปฐมเทศนา
แก่เทวามนุษย์พรหมยมอบายฯ
ทรงประกาศพรหมจรรย์อันสมบูรณ์
จนเพิ่มพูนปัญญาคนชนทั้งหลาย
ลุล่วงมาสี่สิบห้าพรรษามรณากราย
อรหันต์องค์สุดท้ายปฏิบัติตามทางมัชฌิมาฯ
ทรงได้ปัจฌิมโอวาทประสาทประสิทธิ์
ให้พินิจสังขารอันเสื่อมสา
ไม่คงทนย่อมเสื่อมได้ตามธรรมดา
ควรมุ่งหน้าอย่าประมาทประสาทพร
พระพุทธองค์ทรงฌานหลังตรัสสอน
ทรงฌานจรจตุตถฌานประสานสรณ์
หลังจากนั้นทรงดับขันธ์นิรันดร
เวลาตอนปัจฌิมยามตามเวลา
เมื่อปีมะเส็งวันอังคารกาลเดือน6
อุปถัมภกศาสดาพระศาสนา
ทรงปรินิพพานตามกาลนานสืบมา
วิสาขะปุณณมีที่มหัศจรรย์.....
บันทึกการเข้า
nopkorn
ร้อยความฝัน
****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #57 เมื่อ: 06 มิถุนายน 2013 : 10:49:51 »

ธรรมะนานๆบท

ที่เหลือไว้ คือความดี ที่สรรเสริญ
มีชีวิต หากทำชั่ว มัวเมาเพลิน
คนก็เมิน แช่งด่าเอา แม้เจ้าตาย
ยามเกิดมา ก็มือเปล่า ไร้เงาสิ้น
ชีวิตดิ้น ต่อสู้ไป ใจมุ่งหมาย
ให้ชีวิต นั้นรอดพอ รอวันตาย
หล่มอบาย หากตัดได้ ใจพบธรรม
สร้างความดี กันไว้เถิด ประเสริฐยิ่ง
เพราะทุกสิ่ง ล้วนมายา พาใจช้ำ
โลภสะสม ทรัพย์สินไว้ ใจพึงจำ
ชั่วก็ทำ ยามตายไป ใครด่าตน...
เมื่อตายไป เอาอะไร ไปไม่ได้
บันทึกการเข้า
nopkorn
ร้อยความฝัน
****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #58 เมื่อ: 17 มิถุนายน 2013 : 13:03:51 »

ธรรมะนานๆบท

เกิดเป็นคน ควรอดทน ดิ้นรนอยู่
จงยิ้มสู้ อย่าพ่ายแพ้ แก้ปัญหา
ใจอดทน ดิ้นรนไว้ ใชัปัญญา
ถึงเวลา อย่าท้อแท้ พ่ายแพ้ใจ
อย่าทำตัว ตกต่ำ ให้ช้ำจิต
เพราะชีวิต เลือกเดินไป แก้ไขได้
หนทางชั่ว หนทางดี มีทางไป
อย่าแพ้ใจ เลือกทางชั่ว มัวเมาตน
รู้ปรับตัว รู้ปรับใจ ไม่ยอมแพ้
คนจริงแท้ ปรับตัวได้ ใจสุขสนธิ์
ย่อมไร้ทุกข์ มีแต่สุข ทุกข์ไม่ดล
รู้จักยล ความพอเพียง สิเที่ยงจริง
เพราะสุขทุกข์ อยู่กับเรา อย่าเขลาโง่
ทุกข์จะโต สุขมากล้น ยากพ้นยิ่ง
หากใจวาง ย่อมห่างได้ ไม่ประวิง
ทุกๆสิ่ง อยู่ทีใจ ให้ปล่อยวาง.........
บันทึกการเข้า
nopkorn
ร้อยความฝัน
****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #59 เมื่อ: 05 สิงหาคม 2013 : 14:00:57 »

กว่าแม่จะให้เจ้าเกิดมาเป็นคนได้......................

  เมื่อวิญญานมีบุญญามาจุติ                       
แล้วมาผลิในครรภ์มารดานั้น
นับเป็นจุดเริ่มแรกที่แบกครรภ์                             
ทรมานเริ่มมามีที่มารดา
          ครั้งเดือนแรกก่อเกิดประเสริฐยิ่ง                 
เป็นความจริงที่มารดาว่ามีค่า
เป็นหยดน้ำจุดเล็กน้อยลอยไปมา                         
ในครรภ์พาสุขใจให้ยินดี
          ถึงเดือนสองหยดน้ำนั้นพลันแปรเปลี่ยน       
เริ่มผันเวียนเปลี่ยนไปในครรภ์นี้
เป็นก้อนไขใสสดหยดวารี                                 
ความปราณีเริ่มเกิดแก่แม่แท้จริง
          ล่วงมาเดือนที่สามยามสุขศรี                   
แม่เริ่มมีวิงเวียนคลื่นเหียนยิ่ง
ส่วนก้อนไขเริ่มเปลี่ยนไปไวจริงๆ                         
เริ่มเกาะกิ่งเป้นกลุ่มเลือดไม่เหือดไป
          พอเดื่อนสี่ยิ่งปรีดาแขนขาเกิด                   
ช่างพริ้งเพริดเกิดอวัยวะมาเห็นได้
ลุเดือนห้าเกิดศรีษะขาเต็มวัย                             
เริ่มเห็นได้เป็นมนุษย์สุดเอ็นดู
          ย่างเดือนหกรู้กำเนิดเกิดสัมผัส                   
ไม่ติดขัดประสาทจิตคิดเรียนรู้
ทั้งจมูกปากตามารูหู                                         
ได้รับรู้ได้ยินฟังถึงข้างใน
          ตกเดือนเจ็ดกระดูกงอกออกมาครบ             
เริ่มผ่านภพเป็นทารกกระโหลกใหญ่
มีเนื้อหนังมังสามาตามวัย                                   
รู้ยิ้มไห้รู้หัวร่อก่อปัญญา
          มาเดือนแปดสมองตอบสนองรับ                 
รู้ระงับรู้ปิติรู้คิดหา
ล่วงเดือนเก้าใกล้กำเนิดเกิดออกมา                       
ดวงวิญญารวมกับกายไม่คลายคืน
          ครั้นถึงครบกำหนดทศมาส                       
ใจแทบขาดท้องปวดแสบแทบสุดฝืน
แม่ทนเจ็บเพราะเบ่งบุตรสุดกล้ำกลืน                     
ต้องสู้ฝืนคลอดลูกน้อยค่อยออกมา
          พอได้เห็นบุตรน้อยได้ใจเป็นสุข                 
ความรักลูกผูกพันสันต์สุขา
แม่ถนอมอุ้มท้องป้องเจ้ามา                                 
เพียงหวังว่าลูกปลอดภัยใจยินดี
          นีเป็นความรักบุตรสุดสวาท                       
ใจแทบขาดยามคลอดเจ้าเศร้าสุขี
เจ็บเพียงใดแม่ทนได้ไม่ใยดี                                 
ให้ลูกนี้ปลอดภัยได้แม่ไม่กลัว......
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 2 3 [4] 5 ขึ้นบน พิมพ์ 
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  


เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กาแฟ ร้อยตะวัน กลอน บทกลอน บทกวี ร้อยความฝัน พันจินตนาการ

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2015, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF
.::: Theme & Graphic designed by Thanarath Sawasdichai :: www.dreampoem.com supported by Roytawan Coffee :: © 2002-2010 DreamPOEM.COM All Reserved. :::.