ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

หน้าแรก ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก


+  ร้อยความฝันพันจินตนาการ
|-+  :: บทกลอน-บทกวี-เรื่องสั้น ::
| |-+  ธรรมชาติ
| | |-+  นกน้อยในกรง.....(เรื่องของนก.ฯลฯ)
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
หน้า: 1 2 [3] 4 ลงล่าง พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: นกน้อยในกรง.....(เรื่องของนก.ฯลฯ)  (อ่าน 21826 ครั้ง)
noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 465


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #30 เมื่อ: 03 ธันวาคม 2007 : 11:25:45 »

กระจิบน้อยบินหลงทางอ้างว้างจิต
โอ้ชีวิตเจ้าตัวน้อยลอยฝ่าฝน
บินหลงทางห่างรังน้อยชรอยกล
ถูกสายฝนซัดขนเปียกเพรียกร้องไป
คู่ของเจ้ารออยู่เจ้ารู้ไหม
อยู่แห่งใดฤาลืมคู่อยู่ไฉน
หรือติดบ่วงตกหลุมลวงบ่วงพรานไพร
ทำอย่างไรจึงจะรู้คู่ชีวัน
หากเจ้าหลงระเริงอยู่หมู่พฤกษา
จงหวนมากลับรังน้อยที่คอยฝัน
หากหลงทางส่งเสียงร้องกู่ก้องกัน
ยินเสียงพลันจะบินรับกลับรังนอน
บันทึกการเข้า
ต้นฟ้า ดอกหญ้า ริมดิน
พันจินตนาการ

ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2745


ขอบคุณในความเอื้ออารี.....


« ตอบ #31 เมื่อ: 05 ธันวาคม 2007 : 08:55:31 »


เป็นนกน้อยคอยทางที่ห่างหาย
พ่อใจร้ายทิ้งรังไม่สั่งเสีย
ไปกับนกสาวน้อยคอยจนเพลีย
ทิ้งลูกเมียให้อยู่รังอย่างวังเวง
มีบางวันพ่อนั้นกลับมาบ้าน
อ้างทำงานด่าสวดอย่าอวดเก่ง
ไม่ต้องตามพ่อไม่ลับจะกลับเอง
ลูกร้องเพลงเมื่อไหร่หนอ "พ่อจะมา"

 ร้องไห้ ร้องไห้ ร้องไห้ ร้องไห้
บันทึกการเข้า

ความสุขที่เกิดขึ้น   มักจะตามมาด้วยความทุกข์เสมอ ๆ
noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 465


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #32 เมื่อ: 30 ธันวาคม 2007 : 15:08:41 »

นกที่เป็นนกเจ้าชู้ดูไม่ยาก
พอออกจากรังรวงที่หวงแหน
ก็บินทั่วหานกสาวทั่วราวแดน
คบเป็นแฟนเป็นกิ๊กจิกหนอนกิน
แต่เจ้าชู้แค่ไหนใจยังมั่น
ที่ทำนั้นอย่าคิดไปว่าใจหิน
ทิ้งลูกเมียไปสำราญการเคยชิน
ใกล้แดดิ้นใจไม่กลายตายรังเดิม....
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18 มกราคม 2008 : 12:14:34 โดย noppakorn » บันทึกการเข้า
Phraernumkang
พันจินตนาการ

ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 4829


สวัสดีจ้า


« ตอบ #33 เมื่อ: 31 ธันวาคม 2007 : 07:28:51 »

              นกในกรงส่งเสียงร้องก้องสรรพเสียง

แจ้วจำเรียงหวังกู่หาคู่เพิ่ม

นกอิสระผละผันผินบินแต่งเติม

ใช่หวังเสริมเป็นนกใหม่ในกรงทอง



เพียงย่างกรายหมายจดจ้องมามองเมียง

ใช่ร่วมเรียงหวังภิรมย์ตรมหม่นหมอง

เห็นเพื่อนนกนั่งหงอยเหงาเฝ้ากรงทอง

ส่งเสียงร้องก็แปลกใจในความสุข.
บันทึกการเข้า

ความรักไม่มีวันละลาย                     แม้ความตายมาพรากเราจากกัน

ขอบฟ้าใหญ่หรือจักขวางกั้น            ทอใยฝันพันผูกรักถักใจเดียว
noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 465


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #34 เมื่อ: 04 มกราคม 2008 : 13:51:16 »

ฉันถูกขังในกรงทองมองดูสวย
ดูสำรวยสวยสุขไร้ทุกข์เข็ญ
ใครจะรู้ว่าใจฉันนั้นลำเค็ญ
แสนยากเย็นไร้เสรีหมดที่ไป
ที่ฉันร้องใช่จะร้องเพราะครองสุข
แต่เพราะทุกข์จึงต้องร้องเพราะท้องหิว
ไม่ถูกขังคงจะผินบินตัวปลิว
เวลาหิวหากินได้ใจเสรี.....
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18 มกราคม 2008 : 12:15:33 โดย noppakorn » บันทึกการเข้า
noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 465


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #35 เมื่อ: 10 มีนาคม 2008 : 13:56:06 »

มวลดอกไม้มากมายข้างในสวน                 ปลูกไถพรวนด้วยน้ำใจให้ถวิล
ทั้งใส่ปุ๋ยเช้ารดน้ำค่ำพรวนดิน                    เป็นอาจินต์จึงได้งามตามได้ยล
ตรงแถวหน้าปลูกซ่อนกลิ่นหอมรินรวย         ช่อสดสวยชูสง่าน่าฉงน
กลิ่นหอมฉุนซ่อนคุณค่าหาใดปน                 ดั่งผู้คนซ่อนความดีมีน้ำใจ
ถัดลงไปเป็นบานเย็นเห็นชูช่อ                      ดอกบานรอหมู่ภมรร่อนตอมไล่
ดูดน้ำหวานแล้วโผผินบินต่อไป                   คอยชอนไชตามเกสรตอนยามเย็น
เห็นขจรส่งกลิ่นรินระรื่น                            กลิ่นหอมชื่นรื่นนาสามาไม่เว้น
ต้นเลื้อยรัดดอกห้อยย้อยดุจเป็น                  สายสร้อยเส้นพวงอุบะระเรียงราย
ที่ด้านข้างเป็นยี่หุบพุ่มผลุบโผล่                  กลีบดอกโตบานเบ่งก้านเต่งส่าย
ดอกสีขาวดุจสาวน้อยคอยเคียงกาย             กลิ่นหอมพรายพริ้วเย็นเป็นยามๆ
มองถัดไปเห็นดอกตูมสุมเป็นชั้น                 กลิ่นดอกนั้นหอมฉุนกว่าอย่ามองข้าม
ทั้งต้นเปลือกใบรากยากดูทราม                  พุดซ้อนงามใช้เป็นยาน่าแปลกใจ
แนวทางเดินปลูกต้นไม้ใบสุดสวย              ใบหยักด้วยคล้ายหัวใจให้ฝันใฝ่
ดอกสีม่วงเป็นช่อสวยด้วยดอกใบ               ชงโคไซร้เริ่มแตกดอกออกงามตา
ข้างในสวนยังเห็นมีที่สูงใหญ่                    ต้นกิ่งใบร่มครึ้มใหญ่ให้สง่า
ดอกสีเหลืองหอมเมลืองไม่เคืองตา            ชื่อจำปากลิ่นหอมเย็นไม่เว้นวัน
ที่โคนต้นมีนมแมวอยู่แถวหน้า                   เลื้อยไปมาออกดอกเดี่ยวเหลืองเขียวนั้น
ส่วนนางแย้มแง้มดอกรอชูช่อชัน               รากใบนั้นใช้เป็นยารักษากาย
กลิ่นหอมอ่อนชอนไชในนาสา                    ส่งสายตาหาตอต้นค้นสอดส่าย
จึงมองเห็นต้นตอช่อขาวพราย                  งามคลับคล้ายดอกชมนาดสะอาดตา
ผกากรองมองสวยด้วยช่อสี                       ดอกมากมีสีสันยากสรรหา
สวยแต่รูปจูบไม่หอมตรอมอุรา                  กลิ่นนั้นหนาออกเหม็นเขียวยากเลี้ยวดม
ส่วนช้องนางชูช่อล้อแดดจ้า                       ดอกสง่าสีม่วงเข้มเต็มสุขสม
เป็นไม้ดอกสีสดสวยด้วยแดดดม              ไว้ชื่นชมยามเงียบเหงาเศร้าหัวใจ
กลิ่นหอมแรงตอนแสงส่องล่องละลิ่ว          กิ่งเลื้อยริ้วหอมระรื่นชื่นสดใส
คือสายหยุดที่หอมแรงแข่งอุทัย                 แดดคล้อยไคลกลิ่นพลันสุดหยุดลอยลา
สายหยุดหอมดอมไม่ได้ให้แปลกจิต           ดังชีวิตคิดไปร่ำไห้หา
ยามแรกรักก็สุขจิตติดกายา                       พอรักลาก็เป็นทุกข์ความสุขคลาย
ตรงกันข้ามดอกราตรีสีขาวสด                  ยามแสงหมดพลันส่งกลิ่นไม่สิ้นหาย
หอมตลบอบอวลกลิ่นมวลกลาย                  หอมสลายยามอรุณแสงอุ่นมา
ในสวนสวยนั้นมากมีล้วนสีดอก                 ยากสรรบอกทุกชนิดคิดค้นหา
สารภีดอกสร้อยทองคล้องกรรณิการ์          ดอกโมกข์มาส่งกลิ่นเรียงเคียงพลับพลึง
อีกต้นปีบออกดอกย้อยลอยกลิ่นหอม           ต้นพยอมเคียงข้างไม่ห่างถึง
พู่ระหงส์ปลูกเป็นรั้วมัวคำนึง                   งามสุดซึ้งดอกชวนชมไม่ตรมใจ
สุดจะพร่ำสุดจะชมดมไม่หมด                 งามสวยสดสวนสวยด้วยดอกไม้
เมื่อยามทุกข์ได้มาชมหายตรมใจ            สวนดอกไม้ปลูกด้วยใจได้ชื่นชม..........
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07 ตุลาคม 2010 : 14:26:42 โดย noppakorn » บันทึกการเข้า
noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 465


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #36 เมื่อ: 09 ธันวาคม 2008 : 12:06:18 »


รุ่งอรุณเบิกฟ้าคราใกล้แจ้ง
ลมหนาวแรงพัดโชยมาพาหนาวสั่น
มองใบไม้ใบหญ้าท้าหมอกควัน
ไม่หนาวสั้นหรืออย่างไรใบไม้เอย
ตัวฉันเองในหัวใจให้หนาวเหน็บ
ต้องทนเจ็บทนหนาวสุดกล่าวเอ่ย
หนาวกี่ครั้งแล้วหนามาละเลย
เธอไม่เคยหวนกลับมาถามหาใจ
เสียงกู่ก้องร้องสุขสันต์กันในป่า
เสียงนกการ้องหาคู่อยู่หนไหน
นกมีสุขหรือมีทุกข์สุขฉันใด
แต่มีใครจะรู้กันฉันระทม
จะขอรอจนหนาวหน้าถ้าเธอหวน
จะชี้ชวนเธอชมไม้ให้สุขสม
แม้นไม่หวนคงหมดรักภักดิ์ภิรมย์
ฉันคงตรมหนีฝากกายใต้ร่มโพธิ์
บันทึกการเข้า
นกกระจาบ
สมาชิกประจำ
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 99


โลกจะงดงาม เมื่อมองด้วยหัวใจ


« ตอบ #37 เมื่อ: 16 เมษายน 2010 : 10:51:32 »

   นกน้อย ในกรง แสนงาม
กรงทอง วาบวาม วิบไหว
อิสระ นี่เป็น อย่างไร
นกน้อย ถามใจ ตนเอง
   ครวญคิด คำนึง ในกรง
ซบลง ว้าเหว่ โหวงเหวง
เจื้อยแจ้ว ขับขาน บทเพลง
ตนเอง ตายใน กรงทอง

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21 เมษายน 2010 : 09:06:12 โดย นกกระจาบ » บันทึกการเข้า

ท้  อ  ง  ท  ะ  เ  ล  ที่  ร  า  บ  เ  รี  ย  บ  .  .  .  ไ  ม่  เ  ค  ย  ส  ร้  า  ง  นั  ก  เ  ดิ  น  เ  รื  อ  ผู้  ยิ่  ง  ใ  ห  ญ่

noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 465


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #38 เมื่อ: 01 กันยายน 2010 : 11:17:58 »

นกน้อยในกรงทองมองแล้วสวย
เต็มไปด้วยความเริงรื่นชื่นสุขสม
แต่รู้ไหมใจนกนั้นมันตรอมตรม
แสนระทมถูกเขาขังน่าชังใจ
อยู่ในกรงแม้นมีกินมีถิ่นอยู่
แต่คิดดูจะไปไหนก็ไม่ได้
ยินเสียงนกรอบบ้านร้องขานไป
แต่ไฉนตัวเองเล่าเขาขังกรง
อยากออกไปบินเล่นเช่นนกอื่น
ที่รมย์รื่นชืนใจให้ใหลหลง
แต่ต้องมาถูกคนเอาขังเข้ากรง
นกเจ้าคงตรอมเศร้าจนเหงาตาย....
บันทึกการเข้า
noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 465


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #39 เมื่อ: 17 กันยายน 2010 : 12:33:56 »



กระแสลมพัดพาฝนซาซัด
ดึกสงัดไร้จันทราฟ้ามีฝน
เสียงฟ้าร้องฟ้าแลบแสบกมล
เสียงอึงอลสะท้านใจอาลัยลา
ดังสวรรค์จะทะลายใกล้ถล่ม
เหมือนฟ้าล่มกึกก้องท้องเวหา
กระแสน้ำเริ่มท่วมท้นล้นธารา
น้ำจากฟ้าหลั่งมาจนท่วมล้นดิน
ดังธรรมชาติพิโรธลงโทษหนัก
เพราะประจักษ์ว่าผู้คนทุกหนถิ่น
ล้วนโลภหลงชั่วช้ากล้าโกงกิน
ฟ้ายลยินจึงพิโรธโกรธโกรธา
จึงส่งเสียงสำเนียงลั่นสะท้านโลก
ลมช่วยโบกพัดอึงถมึงหา
ฝนก็ซัดสาดกระหน่ำซ้ำลงมา
หวังเตือนตาเตือนใจให้ทำดี......
บันทึกการเข้า
noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 465


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #40 เมื่อ: 07 ตุลาคม 2010 : 14:29:17 »

เห็นสายหมอกลอยคลอย้อหยอกหญ้า
เห็นท้องฟ้าเป็นสีฟ้าน่าสดใส
เห็นทิวเขาลำเนาป่าพนาไพร
เห็นต้นไม้ไหวเอนเป็นแนวทาง
ดูสายหมอกเป็นทะเลใจเหว่ว้า
ดูท้องฟ้าสุดลึกล้ำย้ำไกลห่าง
ดูทิวเขาช่างซับซ้อนย้อนใจจาง
ดูหนทางช่างมืดมนสับสนใจ
ฝนจากไปใจลาเจ้าเศร้าสุดแสน
หนาวมาแทนยิ่งตอกย้ำช้ำไฉน
หนาวโชยมาใจพาสั่นพรั่นฤทัย
หนาวเพียงใดหนาวไม่เท่าหนาวฤดี
อยากจะหนาวปล่อยให้หนาวสักคราวเถิด
อยากจะเกิดก็ให้เกิดประเสริฐศรี
อยากเศร้าก็เศร้าไปไร้วจี
อยากหนาวนี้ได้พบเจ้าเศร้าคงจาง.......
บันทึกการเข้า
noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 465


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #41 เมื่อ: 02 ธันวาคม 2010 : 15:57:43 »

เสียงกระซิบกระจิบน้อยลอยมาแว่ว
เสียงเจื้อยแจ้วกลับหมองจางเลือนลางหาย
เสียงนกน้อยเคยหวานแหววพริ้วแพรวพราย
เสียงร้องคลายความสดใสให้หมองมัว
เช้าวันนี้เจ้าเปลี่ยนไปไม่แช่มชื่น
เช้าเคยชื่นกลับเงียบเหงาเศร้าสลัว
เช้าวันนี้เสียงเจ้าสั่นดังพรั่นกลัว
เช้านี้ทั่วสวนดอกไม้ใยวังเวง
ฤาว่าเจ้ามีเรื่องเศร้าเล่ามาเถิด
ฤาเจ้าเกิดเหตุสะเทือนเพื่อนข่มเหง
ฤาเศร้าสร้อยเพราะเจ้าเผลอเจอนักเลง
ฤาเจ้าเกรงจะไร้คู่มาดูแล
บอกมาเถิดอย่าเก็บงำจำใส่จิต
บอกสักนิดช่วยแก้ไขใจถ่องแท้
บอกเล่ามาเพื่อจะได้ไปเปลี่ยนแปร
บอกพ่อแม่ช่วยคิดครวญทบทวนกัน....
บันทึกการเข้า
noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 465


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #42 เมื่อ: 04 ธันวาคม 2010 : 23:08:12 »


ขมิ้นน้อยกลอยใจหทัยหวาม
โอ้แม่ทรามสวาทเอ๋ยเคยรู้ไหม
ค่ำคืนนี้เจ้าจะจรเร่รอนไป
นอนแห่งใดนะเจ้านกวิหคจร
เจ้ามีคู่แล้วหรือไม่ฤาไร้ร้าง
เจ้าอ้างว้างหงอยเหงาเฝ้าทอดถอน
เจ้าอยู่เดียวเปลียวใจไหมใจอาวร
เจ้าจะนอนเพียงตัวเดียวเปลี่ยวฤทัย
น่าสงสารยิ่งนักไร้รักร่วม
ไม่อยู่รวมร่วมกลุ่มสุ้มรังไหน
ต้องโดดเดี่ยวเร่ร่อนตะรอนไป
ค่ำที่ใดนอนที่นั่นทุกวันคืน....
บันทึกการเข้า
noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 465


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #43 เมื่อ: 09 กรกฎาคม 2011 : 11:34:49 »

เจ้านกเอยฯ เจ้าบินไปที่ไหนหนอ
ใยไม่รอคู่เจ้าที่เฝ้าหวน
ทุกๆวันคู่ของเจ้าใจเศร้าครวญ
คอยเจ้าหวนบินกลับมาหารวงรัง
มีลูกน้อยคอยอยู่คู่แม่นก
เจ้าผันผกไปแห่งใดหรือใครรั้ง
หรือถูกยิงจากพรานป่าหาประทัง
ชีวิตยังไม่อยู่ยั้งรั้งพรากลา
ให้ว้าเหว่เอกาห่วงหานัก
ทั้งลูกรักเมียขวัญนั้นหวนหา
รอเจ้านั้นโผผินบินกลับมา
ปล่อยน้ำตาเฝ้าคร่ำครวญเจ้าหวนรัง.....
บันทึกการเข้า
noppakorn
พันจินตนาการ
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 465


คนจะมีค่าล้ำ ถ้ามีธรรมองค์สัมมาฯ


เว็บไซต์
« ตอบ #44 เมื่อ: 28 พฤศจิกายน 2011 : 22:19:20 »

โอ้เมฆเอ๋ยเจ้าใยดำสีคล้ำหมอง
ที่เคยผ่องขาวสกาวพราวแผ่วพริ้ว
มากลับดำซ้ำกลับกลายสลายปลิว
ร่วงละลิ่วเป็นหยาดฝนท่วมล้นดิน.
ลมหนอลมเจ้ากระหน่ำนำพาฝน
มาท่วมท้นสู่ไร่สวนถ้วนทุกถิ่น
หมู่พืชไร่ท้องนาเขาหากิน
น้ำท่วมสิ้นจนลำบากยากคณา
คนเอ๋ยคนเจ้าลืมตามาแลบ้าง

อย่าทิ้งร้างให้ลำบากยากเหนื่อยหา
ข้าวทุกเม็ดที่เฝ้าปลูกพันผูกมา
แต่น้ำฟ้ามาทำลายสลายพลัน
รัฐหนอรัฐอย่าเอาแต่แค่ลมปาก
เขาลำบากรีบช่วยเขาที่เศร้าศัลย์
รีบแก้ไขอย่าเฉยนิ่งยิ่งจาบัลย์
หาเสียงกันแต่อย่าช่วยด้วยวาจา
ฟ้าเอ๋ยฟ้าท่านศักดิ์สิทธิ์มีฤทธิ์เดช
สร้างอาเพทลงโทษทัณฑ์ช่วยสรรหา
ใครคดโกงไม่สุจริตผิดวาจา
ขอให้ฟ้าลงโทษมันให้บรรลัย....

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 09 ธันวาคม 2011 : 14:37:59 โดย noppakorn » บันทึกการเข้า
หน้า: 1 2 [3] 4 ขึ้นบน พิมพ์ 
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  


เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กาแฟ ร้อยตะวัน กลอน บทกลอน บทกวี ร้อยความฝัน พันจินตนาการ

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2015, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF
.::: Theme & Graphic designed by Thanarath Sawasdichai :: www.dreampoem.com supported by Roytawan Coffee :: © 2002-2010 DreamPOEM.COM All Reserved. :::.