ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

หน้าแรก ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก


+  ร้อยความฝันพันจินตนาการ
|-+  :: บทกลอน-บทกวี-เรื่องสั้น ::
| |-+  ความรัก
| | |-+  ไ ด้ เ ว ล า . . รั ก ตั ว เ อ ง
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
หน้า: 1 2 [3] 4 5 6 ลงล่าง พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: ไ ด้ เ ว ล า . . รั ก ตั ว เ อ ง  (อ่าน 52410 ครั้ง)
ปลาวาฬ
สมาชิก
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 21


สวัสดีจ้า


« ตอบ #30 เมื่อ: 16 สิงหาคม 2007 : 23:39:01 »

เอื้ออาทร คือบ้าน ที่พิงพัก
แต่บ้านรัก อยู่แห่งไหน ที่ใดหนา
เอื้อความรัก อาทรชีวี ที่มีค่า
อยู่คนเดียว เปลียวอุรา ไม่อยากเป็น

มั่วด้วย อีกคนครับ
 

ณ บ้านกลอนแห่งนี้คือที่พัก
ยังมีรักมอบให้ไม่ขัดสน
มิตรภาพมอบไว้ให้ทุกคน
เธอไม่ต้องกังวลนะคนดี



เอ๊ะ  คุณปลาวาฬนี่ยังไง  เปลี่ยนจากบ้านจัดสรร  ไปเป็นบ้านเอื้ออาทรอีกและ ^^




อบอุ่นใจ ไมตรี ที่มีให้
มอบหัวใจ ตอบแทนใจไม่ขัดสน
มอบมิตรภาพ ตอบแทน ทุกทุกคน
ขอบคุณคน ผู้ตอนรับ ด้วยหัวใจ

เปลี่ยนบ้านแต่ไม่เปลี่ยนใจนะครับ
ลาวเชียว
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16 สิงหาคม 2007 : 23:55:41 โดย ปลาวาฬ » บันทึกการเข้า
ปลาวาฬ
สมาชิก
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 21


สวัสดีจ้า


« ตอบ #31 เมื่อ: 17 สิงหาคม 2007 : 00:03:48 »

รักทำให้บ้านเราอบอุ่น
อ้อมแขนคุ้นๆทำให้เราไม่หวั่นไหว
คิดถึงบางครั้งที่จำต้องห่างไกล
กลับเข้าบ้านวันไหน..ก็อุ่นใจทุกคราว


หวัดดีจ้าปอแจ๊ะ..ปลาวาฬ


อุ่นใจ  เพราะที่บ้าน  ใช้อุ่นทิพย์
ตาปริบปริบ  หิวข้าว  แล้วแม่จ๋า
ทอดไข่เจียว  ฟูฟู  เหยาะ  น้ำปา
อร่อยเป็นบ้า เพราะสองมือ คนคุ้นเคย

กลับบ้านทีไร หิวทุกที

หวัดดีครับ คุณ Chomphor
บันทึกการเข้า
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #32 เมื่อ: 17 สิงหาคม 2007 : 00:04:44 »

รักทำให้บ้านเราอบอุ่น
อ้อมแขนคุ้นๆทำให้เราไม่หวั่นไหว
คิดถึงบางครั้งที่จำต้องห่างไกล
กลับเข้าบ้านวันไหน..ก็อุ่นใจทุกคราว


หวัดดีจ้าปอแจ๊ะ..ปลาวาฬ


  หวัดดีเช่นกันค่ะคุณ chomphor
เห็นด้วยค่ะ   มิตรภาพหาได้จากบ้านหลังนี้  
นานเท่าไหร่แล้วนะ   ที่ไม่ได้คุย  ไม่ได้ล้อเล่นกับพี่ๆ  เหมือนวันก่อน
คิดถึงพี่ๆจัง  

บ้านหลังนี้มีความทรงจำ  นึกถึงเมื่อไหร่ก็อุ่นใจค่ะ










***เขาว่าชายที่ดี  ยังมีอยู่***  
ถ้าเธอไม่รู้  ก็ดูให้เห็น  เพราะเป็นฉัน
ของเด็กเล่น  กับคนรัก  ไม่เหมือนกัน
อย่าทำให้มัน คล้าย เป็นสิ่งเดียว

***เกิดเป็นคนกตัญญู  นั้นไม่แย่***
ที่ความรัก ฉันมี  อย่างแน่แท้
รักพ่อแม่  พี่น้อง  ลุง  ป้า  อา
บ้านจัดสรร  กับใจฉัน  เป็นดั่งว่า
ให้พวกท่าน  ได้อยู่  ไว้บูชา
ยิ่ง  น้า  ตา  ยิ่งรัก  ไม่ตัดทอน

***หากแชเชือน  นิ่งเฉย***
คือการ  ไม่เปิดเผย  คำว่ารัก
ใช่แปลว่า  ไม่อยากนอนหนุนตัก  กล่าวคำรักที่ฝังใจ
แต่กลัว  ใจไม่กล้า  เผยออกมา  มันไม่ง่าย
เห็นอยู่ว่าเธอจะไป ที่เก็บไว้ เพราะไม่มั่นใจ  หัวใจเธอ  





...เบื่อแล้วน้ำคำ...
ที่คอยมาพูดพร่ำบอกคำหวาน
หากเชื่อเธอ..ใจก็คงเจ็บเพ้อจนร้าวราน
อย่ายื้อเวลาทรมาน..ให้คนปวดร้าวมานาน..ต้องช้ำใจ

...อย่าพูดอีกเลย..ฉันกลัว...
กับคำแก้ตัว..ที่เธอเรียบเรียงอย่างมั่วๆยกมาให้
อย่างอนง้อ..เมื่อเธอไม่ได้รอให้ฉันกลับไป
เพราะตอนนี้มันสาย..และฉันก็ทุกข์ใจมามากพอ

...อาจจริงที่เธอไม่เคยเชื่อมั่น...
จึงทิ้งฉัน..ไว้กับคืนวันที่ทดท้อ
เธอเคยรู้บ้างรึเปล่า..ว่าฉันปวดร้าวกับการรอ
และวันนี้ฉันไม่อาจทนต่อ..เพราะหัวใจที่เคยรอ..เธอไม่แคร์








« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17 สิงหาคม 2007 : 12:00:25 โดย • ป อ แ จ๊ ะ • » บันทึกการเข้า
ปลาวาฬ
สมาชิก
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 21


สวัสดีจ้า


« ตอบ #33 เมื่อ: 17 สิงหาคม 2007 : 00:08:15 »



ไม่ได้การละทีนี้   ยิ่งเขียนยิ่งเหมือนจับปลาไหล  ยังไงยังงั้น

สงสัยเราคงต้อง เรียกคุณ   chomphor  มาช่วยด่วนจี๋เลย

ช่วย  ปอแจ๊ะด้วยนะคะ   เนี่ย  ขนาดคนข้างบนเค้าบอกว่าเค้ายอมแพ้  

แต่เค้ายังดิ้นไม่หยุดเลยอ่ะ   โกรธ



ปลาวาฬ ครับ ไม่ใช้ปลาไหล ก็บอกแล้วไง ว่า ปลาวาฬ เป็นสัตว์น้ำที่ตัวใหญ่ๆ
บันทึกการเข้า
ปลาวาฬ
สมาชิก
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 21


สวัสดีจ้า


« ตอบ #34 เมื่อ: 17 สิงหาคม 2007 : 00:14:26 »

บาดใจอีกแล้วครับ เพราะจัง
บันทึกการเข้า
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #35 เมื่อ: 17 สิงหาคม 2007 : 00:14:44 »

อ้างถึง
อ้างถึง

ปลาวาฬ ครับ ไม่ใช้ปลาไหล ก็บอกแล้วไง ว่า ปลาวาฬ เป็นสัตว์น้ำที่ตัวใหญ่ๆ


นี่คุณปลาวาฬ    กะจะต้อนกันให้จนมุมเลยใช่มะ  

เราว่า  ชื่อปลาวาฬไม่เข้าอ่ะสิ    

ไปเปลี่ยนเป็นปลาไหลเถอะ   ชิ่วๆ แลบลิ้น  

บันทึกการเข้า
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #36 เมื่อ: 17 สิงหาคม 2007 : 00:16:29 »

บาดใจอีกแล้วครับ เพราะจัง


ระวังค่ะ   แถวนี้ไม่มีคนทำแผลให้นะ


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17 สิงหาคม 2007 : 00:36:51 โดย • ป อ แ จ๊ ะ • » บันทึกการเข้า
ปลาวาฬ
สมาชิก
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 21


สวัสดีจ้า


« ตอบ #37 เมื่อ: 17 สิงหาคม 2007 : 00:59:08 »

...เบื่อแล้วน้ำคำ...

ยอมเธอให้ไกลจาก  ถึงยามพราก  จะร่ำไห้
กอดเธอด้วยหัวใจ  แต่จะปล่อยใจ  คืนให้เธอ
ฉันรัก  แต่เธอช้ำ  ยอมจบกัน  แม้จะเพ้อ
ตื่นสักที  หมดแล้วเธอ  หมดแล้วรัก  เธอตัดใจ

...อย่าพูดอีกเลย..ฉันกลัว...

ยอมรับ  และทำตาม  คำสั่งทรมาน  ทั้งหัวใจ
หยุดพูด  คงทำได้  แต่หยุดใจ  ไม่ได้เลย
อยากพูด  เป็นพันครั้ง ใจมันสั่ง พร่ำและเพ้อ
ทุกจังหวะ  คือรักเธอ รักสุดทั้ง ใจที่มี

...อาจจริงที่เธอไม่เคยเชื่อมั่น...

ฉันรู้  และยอมรับ ความจริงชัด  ที่ฉันแย่
มีคนรัก  กลับไม่แคร์  มีรักแท้  กลับไม่มอง
ยอมทนด้วยใจช้ำ  ยอมผ่อนตาม  ที่เธอขอ
ฉันรัก จึงยอมพอ ปลอยตัวเธอ ให้จากไป

..._____________...

หมดแล้วใจดวงนี้  หมดไม่เหลือเสี้ยวสิ่งดี  จะเก็บไว้
คงอยู่ แค่ร่างกาย แต่ใจตาย แล้วทั้งใจ....
บันทึกการเข้า
ปลาวาฬ
สมาชิก
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 21


สวัสดีจ้า


« ตอบ #38 เมื่อ: 17 สิงหาคม 2007 : 01:05:48 »

บาดใจอีกแล้วครับ เพราะจัง


ระวังค่ะ   แถวนี้ไม่มีคนทำแผลให้นะ

ผมเห็นด้วยนะ  เพราะคงมีแต่ คนที่ทำให้เป็นแผล อย่างคุณ
บันทึกการเข้า
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #39 เมื่อ: 17 สิงหาคม 2007 : 12:16:16 »


ขอบคุณ  คุณปลาวาฬ  ที่ช่วยมาแบ่งปันความรู้สึก นะคะ

นานแล้วที่ไม่ได้เล่นต่อกลอนแบบนี้  (ชอบค่ะ สนุกดี)  

สำหรับบทกลอนคุณปลาวาฬ  ปอแจ๊ะอยากบอกว่า  ประทับใจค่ะ


แต่.....


ผมเห็นด้วยนะ  เพราะคงมีแต่ คนที่ทำให้เป็นแผล อย่างคุณ


อืมมมนะ   ยังมิวายมาเหน็บแนมเรา

คุณ  chomphor  ช่วยด้วยจิ



[/color]
บันทึกการเข้า
ปลาวาฬ
สมาชิก
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 21


สวัสดีจ้า


« ตอบ #40 เมื่อ: 18 สิงหาคม 2007 : 01:35:21 »

อ้างถึง

ขอบคุณ  คุณปลาวาฬ  ที่ช่วยมาแบ่งปันความรู้สึก นะคะ

นานแล้วที่ไม่ได้เล่นต่อกลอนแบบนี้  (ชอบค่ะ สนุกดี)  

สำหรับบทกลอนคุณปลาวาฬ  ปอแจ๊ะอยากบอกว่า  ประทับใจค่ะ
[/color]

ผมเองก็ต้องขอบคุณเหมือนกัน ครับ
ดูเหมือนผมจะลืม ความสุขและความสนุก จากการแต่งกลอนไป
และก็ไม่ได้แต่งกลอนตอบใครมาหลายปี

ดีใจครับที่ได้สัมผัสมันอีกครั้ง
บันทึกการเข้า
kwang
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #41 เมื่อ: 18 สิงหาคม 2007 : 13:49:35 »






...ฉันใช้เวลาซื้อความเศร้า...
จ้องมองความว่างเปล่า..ตรงผืนฟ้า
ยามท้องฟ้าเปลี่ยนสี .. หนึ่งคนตรงนี้ก็มีน้ำตา
ลาลับดับแล้วตะวันจ้า..แต่ความเหว่ว้าใยไม่จาง

... ฉันอยู่ในนาทีที่เงียบเหงา ...
ตรงที่มีแต่เรา..คนอ้างว้าง
ณ ที่แห่งนั้น..ฉันโอบกอดความฝันอันเลือนลาง
เห็นรอยเท้าแห่งความเคว้งคว้าง..กำลังเดินทาง..มาเยี่ยมเยือน

... ฉันกอบเก็บความอ่อนไหวให้ชีวิต ...
เชื้อเชิญความรอนล้ามาเชยชิด..สนิทเปื้อน
อีกเท่าไหร่กี่วันปี ..นาที..เดือน
ที่ยังต้องเป็นเพื่อนกับน้ำตา

... ฉันจึงใช้เวลาซื้อความสุข ...
ปลดตัวเองจากความทุกข์..อันเหว่ว้า
ให้สองเท้าได้ก้าวผ่าน..กระแสกาลธารน้ำตา
หันหลังให้ความปวดปร่า..เก็บหัวใจ..คืนมารักษาตัว

... ฉันจึงอยู่ในนาทีที่มียิ้ม ...
หมดแล้วน้ำตาปริ่ม..หมดความรอนล้าให้ลองลิ้ม..เกลือกกลั้ว
ฉันแค่คุ้นเคยกับความเหงา..แต่วันนี้จะไม่โศกเศร้า..เมามัว
ไม่มีอะไรอีกแล้วที่ต้องกลัว..ฉันจะอยู่ให้ได้ด้วยตัวของฉันเอง



[stream=0,0]http://www.listen2thaimusic.com/lyrics4/a_0802.swf[/stream]






ผมเองก็ต้องขอบคุณเหมือนกัน ครับ
ดูเหมือนผมจะลืม ความสุขและความสนุก จากการแต่งกลอนไป
และก็ไม่ได้แต่งกลอนตอบใครมาหลายปี

ดีใจครับที่ได้สัมผัสมันอีกครั้ง


ไม่เป็นไรหรอกค่ะ  ด้วยความยินดี  และเต็มใจ
ที่อย่างน้อยๆ  ก็ทำให้ผู้สูงวัยคนนึงได้กลับมาแต่งกลอนอีกครั้ง
หลายปีที่ผ่านมา  คุณลุงไปทำอะไรมาเหรอคะ  ถึงไม่ได้แต่งกลอน
ถ้าให้เดา  คงจะไปซุ่มเตะปี๊ป  มารึป่าวเอ่ย  
 แลบลิ้น


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18 สิงหาคม 2007 : 15:03:45 โดย • ป อ แ จ๊ ะ • » บันทึกการเข้า
chomphor
สมาชิก
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 49


สวัสดีจ้า


« ตอบ #42 เมื่อ: 19 สิงหาคม 2007 : 00:42:36 »

กับบางอารมณ์ที่เปลี่ยวดาย

รับรู้ไว้เถอะนะว่าฉันอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน

ยังอยู่เคียงข้างคอยเป็นกำลังใจ

ทุกอารมณ์ที่เปลี่ยวดาย..คิดถึงฉันนะคนดี...


หูยยยยยไม่ไหวแล้วปอแจ๊ะ..รู้สึกนิ่มยิ่งแต่งยิ่งมั่วไปกันใหญ่

เดี๋ยวขอไปอัพสมองก่อนดีก่า...ฟลิ้วส์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
บันทึกการเข้า
ปลาวาฬ
สมาชิก
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 21


สวัสดีจ้า


« ตอบ #43 เมื่อ: 19 สิงหาคม 2007 : 23:07:48 »

ยอมแพ้แล้วครับ หลานปอแจ๊ะ ใจจะขาดแล้ว เศร้าจัง แต่ก็อบอุ่นกับความหวังและกำลังใจ

คุณ  chomphor  ช่วยผมด้วยครับ ถูกหลาน เหน็บแนมเข้าบ้างแล้ว
บันทึกการเข้า
ปลาวาฬ
สมาชิก
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 21


สวัสดีจ้า


« ตอบ #44 เมื่อ: 22 สิงหาคม 2007 : 22:42:13 »




...ฉันใช้เวลาซื้อความเศร้า...
จ้องมองความว่างเปล่า..ตรงผืนฟ้า
ยามท้องฟ้าเปลี่ยนสี .. หนึ่งคนตรงนี้ก็มีน้ำตา
ลาลับดับแล้วตะวันจ้า..แต่ความเหว่ว้าใยไม่จาง

... ฉันอยู่ในนาทีที่เงียบเหงา ...
ตรงที่มีแต่เรา..คนอ้างว้าง
ณ ที่แห่งนั้น..ฉันโอบกอดความฝันอันเลือนลาง
เห็นรอยเท้าแห่งความเคว้งคว้าง..กำลังเดินทาง..มาเยี่ยมเยือน

... ฉันกอบเก็บความอ่อนไหวให้ชีวิต ...
เชื้อเชิญความรอนล้ามาเชยชิด..สนิทเปื้อน
อีกเท่าไหร่กี่วันปี ..นาที..เดือน
ที่ยังต้องเป็นเพื่อนกับน้ำตา

... ฉันจึงใช้เวลาซื้อความสุข ...
ปลดตัวเองจากความทุกข์..อันเหว่ว้า
ให้สองเท้าได้ก้าวผ่าน..กระแสกาลธารน้ำตา
หันหลังให้ความปวดปร่า..เก็บหัวใจ..คืนมารักษาตัว

... ฉันจึงอยู่ในนาทีที่มียิ้ม ...
หมดแล้วน้ำตาปริ่ม..หมดความรอนล้าให้ลองลิ้ม..เกลือกกลั้ว
ฉันแค่คุ้นเคยกับความเหงา..แต่วันนี้จะไม่โศกเศร้า..เมามัว
ไม่มีอะไรอีกแล้วที่ต้องกลัว..ฉันจะอยู่ให้ได้ด้วยตัวของฉันเอง

ใจเอ๋ยใจ  ใครจะแกร่ง  เทียบเทียมเท่า
น้ำตาหนาว  เหงานะใจ  จะไหวเหรอ
อยู่คนเดียว  เปลี่ยวดาย  ตายเปล่าเธอ
ที่พร่ำเพ้อ  เจ็บช้ำ  ระกำใจ

ซื้อเวลา  เจ็บปวด  ได้ความทุกข์
จนถึงสุข  ที่เธอซื้อ  นั้นแค่หวัง
อยู่คนเดียว  เปลี่ยวชีวิต  ไม่จีรัง
จะเจ็บพัง  กี่ครั้ง  คงไม่ตาย

ความรักนั้น  คนเปรียบหวาน  ปานน้ำผึ้ง
ลองดูดดื่ม  เผื่อจะหวาน  คืนชื่นได้
เปิดชีวิต  จะปิดตัว  ไปทำไม
ใช่ผู้ชาย  เลวทุกผู้  หมดทุกคน
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 2 [3] 4 5 6 ขึ้นบน พิมพ์ 
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  


เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กาแฟ ร้อยตะวัน กลอน บทกลอน บทกวี ร้อยความฝัน พันจินตนาการ

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2015, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF
.::: Theme & Graphic designed by Thanarath Sawasdichai :: www.dreampoem.com supported by Roytawan Coffee :: © 2002-2010 DreamPOEM.COM All Reserved. :::.