รักอำพราง...พรางรัก

<< < (32/32)

nopkorn:
ขอกราบเท้าบูชาคุณการุณพ่อ
มิรั้งรอบอกรักตักไออุ่น
โอ้พ่อจ๋าลูกรำลึกนึกพระคุณ
ที่การุณแก่ตัวลูกเฝ้าผูกพัน
นับแต่เล็กพ่ออุ้มชูดูแลลูก
คอยสร้างสุขให้ลูกเต้าเฝ้าสุขสันต์
เฝ้าทำงานหาเงินทองงามผ่องพรรณ
ทุกๆวันเหนื่อยเพียงไหนไม่รีรอ
พ่อตั้งใจสร้างฐานะมิละลด
แม้จะอดพ่อก็ทนมิบ่นหนอ
ยามเจ็บป่วยพ่อไม่เคยเอ่ยว่าพอ
มิรีรอกลัวลูกเมียจะเสียใจ
คอยสอนสั่งลูกทุกคนจนสำเร็จ
แม้พ่อเหน็ด เหนื่อยกายใจสดใส
ส่งเสียลูกปลูกฝังทั้งห่วงใย
ลูกเติบใหญ่พ่อยังห่วงหวงทุกครา
มาบัดนี้พ่อสูงวัยได้ชรา
ลูกขอมาดูแลพ่อมิรอหา
จะทดแทนคุณเท่าใดไม่ครณา
เพราะเมตตาพ่อท่วมท้นล้นดวงใจ
พระคุณพ่อสุดจะเทียบมาเปรียบจิต
สุดจะคิดสุดสรรหามาเทียมได้
ขอกราบเท้าพ่อด้วยรักภักดิ์ฤทัย
ลูกเติบใหญ่ไม่เคยลืมปลื้มพระคุณ........

nopkorn:
รุ่งอรุณฟ้าสว่างรุ่งสางแล้ว
เสียงเจื้อยแจ้วลอยมาพาสุขสม
ฝนปรอยโปรยพาชื่นรื่นอารมย์
มองชื่นชมหมู่นกกาออกหากิน
แม้เป็นนกมิเคยท้อตัดพ้อหา
โทษดินฟ้าว่ากลั่นแกล้งจนแล้งสิ้น
ถึงเวลาก็ตื่นเช้าเฝ้าโผบิน
ออกหากินมิตัดพ้อง้อใครๆ
เกิดเป็นคนมีมือเท้าเจ้าความคิด
ลองเอาจิตมองดูนกยกครวญใคร่
เป็นสัตว์เล็กยังรู้จักรักห่วงใย
รู้เอาใจให้ครอบครัวมิมัวตรม
เป็นคนแล้วควรอายนกวิหคบ้าง
อย่ามัวอ้างด่าดินฟ้าหาสุขสม
คนจะทุกข์จะลำบากยากชื่นชม
มัวโทษลมช่างน่าเศร้าเขลาจริงๆ

nopkorn:
วันอังคารสราญสุขวางทุกข์ทิ้ง
ทุกๆสิ่งมิจีรังคงสังขาร
เมื่อมีเกิดก็มีตายวันวายวาร
ผ่อนคลายการชีวิตย่อมมิตรอมตรม
จะร่ำรวยหวังเศรษฐีคงมีสุข
ก็ยังทุกข์เพราะวาดหวังยังมิสม
ใจก็ทุกข์มิเป็นสุขทุกข์ระทม
เพียงคลายปมรู้จักพออย่ารอรี
จะหากินสร้างฝันตนเปรอปรนหนอ
รู้จักพอก็สุขเป็นเช่นเศรษฐี
หาทรัพย์มากพอตายแล้วแคล้วคลาดมี
เหลือเพียงที่แค่ฝังตนจนหรือรวย
ทุกๆคนเกิดมาอย่าโลภนัก
จงตระหนักอย่าตั้งจิตคิดโลกสวย
มุ่งขนขวายหาเงินทองหวังครองรวย
ต้องมอดม้วยไม่ว่าดีมีหรือจน...............

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[*] หน้าที่แล้ว